II SA/Sz 375/14

II SA/Sz 375/14 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2014-06-30
Data wpływu
2014-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 195 par. 2, art. 53 par. 1,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A.D. od decyzji organu I instancji orzekającej o wymeldowaniu go z pobytu stałego.
Powyższe rozstrzygnięcie zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu
w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało doręczone stronie w dniu 18 marca 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się
w aktach administracyjnych sprawy (k.18).
Na wyżej opisane postanowienie A.D. wniósł w dniu 16 kwietnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 17 kwietnia 2014 r., zaś Przewodniczący Wydziału II zarządził w dniu 18 kwietnia 2014 r. zarejestrowanie skargi w Dzienniku Korespondencji Ogólnej Ko 46/14 i przesłanie jej do organu właściwego celem nadania biegu. Tego samego dnia skarga wraz z pismem stanowiącym wykonanie zarządzenia, została przekazana do organu.
Po zwrocie skargi przez organ, skarżący w dniu 26 maja 2014 r. zwrócił się
o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, nadsyłając wypełniony formularz PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis Warszawa 2008 r., s. 472 i 473). Oczywista bezzasadność polega zatem na tym, że bez konieczności dokładniejszego badania, czy też oceny merytorycznej niewątpliwym jest, że skarga podlega odrzuceniu. Przy czym przepis z art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, opubl. Lex nr 1120723, postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt I OZ 663/10, opubl. w Lex nr 741910).
W niniejszej sprawie skarga jest oczywiście bezzasadna, z tego powodu, że została wniesiona z uchybieniem terminu, a więc w sytuacji, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stosownie do art. 53 § 2 oraz 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Powyższa zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania (przekazania) skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, opubl. w Lex nr 948934).
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w dniu 18 marca 2014 r., zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem organu, upłynął z dniem 17 kwietnia 2014 r. (który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy). Nie mniej skarżący skierował skargę w dniu 16 kwietnia 2014 r. bezpośrednio do Sądu, wobec tego za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi do właściwego organu, co uczynił Sąd w dniu 18 kwietnia 2014 r. Skoro skargę wniesiono skutecznie dopiero w dniu 18 kwietnia 2014 r., zatem niewątpliwie skarżący uchybił terminowi do dokonania tej czynności.
Wniesienie skargi po terminie, w sytuacji gdy skarżący nie złożył wniosku
o przywrócenie tego terminu przesądza, że w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 247 P.p.s.a. uniemożliwiająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 247 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.