III SA/GD 356/25

III SA/Gd 356/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Maja Pietrasik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta~Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2, § 2a, § 3, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na dyspozycję Straży Miejskiej w Malborku nr 2/2024 z dnia 28 października 2024 r. w przedmiocie usunięcia pojazdu postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
B. D. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo "o rozstrzygnięcie niesłusznie nałożonej przez Urząd Miasta Malborka opłaty za parking i odholowanie prawidłowo zaparkowanego auta bez decyzji" oraz "o umorzenie mandatu za zanieczyszczenie terenu, które nie miało miejsca".
Skarżąca wskazała, że w dniu 29 listopada 2024 r. otrzymała email z powiadomieniem o odholowaniu jej pojazdu, na skutek dokonanej przez funkcjonariusza Straży Miejskiej w Malborku oceny, że pojazd stwarza zagrożenie. Do pisma skarżąca dołączyła m.in. kopię dyspozycji usunięcia pojazdu z dnia 28 października 2024 r. nr 2/2014 opatrzoną pieczęcią "Urząd Miasta Malborka STRAŻ MIEJSKA" oraz kopię mandatu karnego wystawionego przez Straż Miejską w Malborku nr [...] z dnia 4 lutego 2025 r. w wysokości 100 zł za zanieczyszczenie drogi publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2025 r. rozdzielono skargi zawarte w wyżej wskazanym piśmie i do odrębnego rozpoznania wyłączono skargę w przedmiocie nałożenia mandatu karnego (skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gd 357/25).
Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2025 r. w odniesieniu do skargi zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 356/25 skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru pesel oraz jednoznaczne określenie, co jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżąca została jednocześnie poinformowana, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania ogólnych skarg na działalność organów administracji. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 sierpnia 2025 r.
W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo procesowe, w którym wskazała numer pesel. Ponadto wskazała na mandat karny nr [...], dyspozycję usunięcia pojazdu z dnia 28 października 2024 r. nr 2/2024 oraz na powiadomienie z dnia następnego dotyczące wskazanej dyspozycji usunięcia pojazdu. Ponieważ skarga na mandat karny została wyłączona do odrębnego rozpoznania, Sąd uznał wobec udzielonej przez skarżącą odpowiedzi, że niniejsza skarga dotyczy dyspozycji usunięcia pojazdu z dnia 28 października 2024 r. nr 2/2024. W tym zakresie Sąd uwzględnił również, że wskazane przez skarżącą powiadomienie nie może być rozpatrywane odmiennie i odrębnie, jako wprost dotyczące czynności dyspozycji usunięcia pojazdu i powiadamiające o tej właśnie czynności.
Zarządzeniem z dnia 24 września 2025 r. referendarz WSA w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy z powodu nieuzupełniania braków formalnych wskazanego wniosku. Zarządzeniem referendarza WSA z dnia 21 października 2025 r. przesyłka zawierająca wskazane rozstrzygnięcie została uznana za doręczoną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803 – dalej w skrócie jako "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków,
inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych, wskazuje, że objęta skargą sprawa pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych, to jest nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w wyżej powołanych przepisach.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła wydaną przez funkcjonariusza Straży Miejskiej w Malborku dyspozycję usunięcia pojazdu z dnia 28 października 2024 r. nr 2/2024 opatrzoną pieczęcią "Urząd Miasta Malborka STRAŻ MIEJSKA", w wyniku której pojazd skarżącej został odholowany.
Kwestia dyspozycji usunięcia pojazdu oraz powiadomienia o wydaniu takiej dyspozycji została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie usuwania pojazdów, których używanie może zagrażać bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu drogowego albo utrudniających prowadzenie akcji ratowniczej (Dz.U. z 2018 r., poz. 2285 ze zm.). Dyspozycja jest wydawana w pisemnej formie przez funkcjonariusza lub pracownika uprawnionego podmiotu po upewnieniu się, że istnieją przesłanki do usunięcia pojazdu. Przesłanki te oraz podmioty, które mogą wydać dyspozycję (m.in. strażnik miejski) określa art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.). Przepisy wskazanej ustawy i wydanego na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania dyspozycji na usunięcie pojazdu, jak również nie przewidują możliwości wniesienia odwołania lub zażalenia oraz innego środka zaskarżenia na wydaną dyspozycję. Nie są to więc akty administracyjne, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3, 4a-7 p.p.s.a.
Wskazać dalej należy, że wydanie dyspozycji i usunięcie pojazdu nie może zostać uznane za "inną czynność" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania uprawnienia lub nałożenia obowiązków wynikających z przepisów prawa.
O akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjna, można mówić, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Natomiast czynność usunięcia pojazdu w trybie art. 130a ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie jest konsekwencją istnienia po stronie skarżącej - właścicielki pojazdu - jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Jest to po prostu konsekwencja zaistnienia sytuacji określonej w art. 130a ww. ustawy. Innymi słowy, odnosząc powyższe uwagi do przedmiotu niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu i jego usunięcie w trybie art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym jest konsekwencją zaistnienia stanu faktycznego określonego w tym przepisie, a więc konsekwencją naruszenia przepisów Prawa o ruchu drogowym. W przypadku uznania przez właściwe służby, że zaistniały przesłanki określone w art. 130a ww. ustawy, usunięcie pojazdu w powyższym trybie jest obowiązkiem organu.
Tym samym uznać należy, że w takim przypadku straż miejska nie jest organem uprawnionym do władczego działania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. nie podejmuje czynności oraz aktów z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa.
Reasumując, Sąd stwierdza, że na dyspozycję usunięcia pojazdu oraz samą czynność usunięcia (odholowania) pojazdu nie służy skarga do sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem inny sposób załatwienia sprawy niż decyzja czy postanowienie, akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga na dyspozycję usunięcia pojazdu oraz na czynność usunięcia (odholowania) pojazdu jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę, której jest przedmiotem należało odrzucić.
Sąd wziął pod uwagę, że skarżąca wskazała w skardze, że kwestionuje niesłuszne w jej ocenie działania Urzędu Miasta Malborka, związane m.in. z wydaniem dyspozycji odholowania pojazdu wydanej przez strażnika Straży Miejskiej w Malborku. Sąd uwzględnił, że zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (t.j.: Dz.U. z 2021 r., poz. 1763 ze zm.) straż gminna jest jednostką organizacyjną gminy (art. 6 cyt. ustawy), gdzie organ kierujący bieżącymi sprawami gminy i reprezentujący gminę, a więc odpowiednio wójt lub burmistrz, jest przełożonym komendanta straży gminnej, którego zatrudnia na podstawie umowy o pracę (art. 7 cyt. ustawy). Szczegółową strukturę organizacyjną straży określa regulamin straży nadawany przez radę gminy. W przypadku Straży Miejskiej w Malborku została ona powołana na mocy uchwały Rady Miasta Malborka z dnia 30 maja 2008 r. nr XXV/213/08, gdzie wskazano, że Komendę Straży Miejskiej w Malborku umiejscawia się w strukturze organizacyjnej Urzędu Miasta Malborka. Jednocześnie Rada Miasta Malborka podjęła w dniu 30 maja 2008 r. uchwałę nr XXV/214/08 w sprawie uchwalenia Regulaminu Straży Miejskiej w Malborku, w którym wskazano, że Straż Miejska w Malborku stanowi komórkę organizacyjną Urzędu Miasta w Malborku
Ponieważ skarżąca wniosła skargę na akt nienależący do właściwości sądów administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.