II SA/Sz 353/19

II SA/Sz 353/19 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2019-04-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 58 par 1 pkt 2 i 3, art. 83 par 2, art. 17 ust 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101 ust. 1, art. 6, art. 7, art. 11
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki A. na uchwałę Rady Gminy Rewal z dnia 22 lutego 2013 r., nr XXXV/277/13 w przedmiocie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 22 lutego 2013 r. Rada Gminy w Rewalu podjęła uchwałę nr XXXV/277/13 w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.
W dniu 9 grudnia 2018 r. S. Spółka Spółka Jawna w P. wezwała Radę Gminy w Rewalu do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą z dnia 22 lutego 2013 r., nr XXXV/277/13.
Następnie, w dniu 20 lutego 2019 r. Spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na rzeczoną uchwałę Rady Gminy w Rewalu.
W odpowiedzi Rada Gminy w Rewalu wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny legalności uchwały Sąd jest zobowiązany skontrolować przesłanki dopuszczalności skargi.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935; dalej jako "ustawa zmieniająca"), tj. z dniem 1 czerwca 2017 r., modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 z ze zm. dalej jako" u.s.g.")
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego ustawy zmieniającej - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu dotychczasowym, zaś z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. p.p.s.a.), w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie tej ustawy.
Zatem jak wynika z przytoczonych przepisów intertemporalnych, w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy Rewal została podjęta 22 lutego 2013 r., a więc przed zmianą art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a." i art. 101 u.s.g., co oznacza, że prawidłowo wniesienie skargi do sądu administracyjnego poprzedzone zostało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na rzeczone wezwanie organ nie udzielił odpowiedzi.
Badając terminowość złożonej skargi, przypomnieć należy, że skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 stwierdził, iż "przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.)".
Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w przywołanej uchwale art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy – gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 986/06).
Za wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć doręczenie tego wezwania organowi właściwemu do usunięcia naruszenia prawa. Dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu. Przyjąć zatem należy, że początkiem 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. jest dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. postanowienia NSA: z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 596/12; z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 371/11).
W rozpatrywanej sprawie Rada Gminy Rewal nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 11 grudnia 2018 r., a zatem zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., strona skarżąca powinna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten biegł od dnia 12 grudnia 2018 r. Jako, że ostatni dzień terminu przypadał w sobotę, to termin - zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. - upłynął w dniu 11 lutego 2019 r.(poniedziałek).
Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca nadała skargę już po terminie do jej wniesienia w placówce pocztowej bezpośrednio do sądu administracyjnego, tj. w dniu 20 lutego 2019 r.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.