II SA/Sz 345/25

II SA/Sz 345/25 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska
Krzysztof Szydłowski
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 2 pkt 2, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 141 par. 1,  art. 101 par. 3,  art. 12;
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto Szczecin na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 4 kwietnia 2025 r. nr S.RUZ.4219.7.2025.EM w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Gmina Miasto Szczecin wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 4 kwietnia 2025 r. nr S.RUZ.4219.7.2025.EM utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] z dnia 27 lutego 2025 r. nr SS.ZUZ.4210.42.2025.AM o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne obejmujące odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych pochodzących z terenu przeprawy przez rzekę Regalicę za pomocą wylotu WL-6, zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...], Gmina Miasto Szczecin, do kanału C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarga na postanowienia niezaskarżalne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga dotyczy postanowienia organu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 101 § 3 K.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że powyższy przepis nie obejmuje postanowień negatywnych. Zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania"). Istotą tego przepisu jest pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z zasadą szybkości postępowania, określoną w art. 12 K.p.a., organy administracji publicznej powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 1720/20, z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt II OSK 2148/19, z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; postanowienie NSA z dnia 10 września 2019 r., sygn. akt I OSK 1788/19).
Tym samym, na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, zażalenie nie przysługuje. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest, w rozumieniu art. 101 § 3 K.p.a., ani postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania, ani też postanowieniem w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2020 r., sygn. akt II GSK 3420/17).
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego, w zakresie kontroli zgodności z prawem, została ograniczona wyłącznie do postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończących postępowanie w sprawie oraz rozstrzygających sprawę co do istoty. Skoro zatem na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje i nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, to nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego.
W rezultacie rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania jest niedopuszczalne, a skarga powinna ulec odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Jednakże Sąd przez nieuwagę skierował sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym i rozstrzygnął wydając błędne orzeczenie o oddaleniu skargi zamiast o jej odrzuceniu zamieszczając je w wyroku zamiast w postanowieniu.