II SA/Łd 175/08

II SA/Łd 175/08 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2008-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień
Joanna Sekunda-Lenczewska /sprawozdawca/
Jolanta Rosińska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148, art. 149 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 30 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2008 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. -
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] Burmistrz S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i Z. małżonkom D. pozwolenia na budowę budynku usługowego z cukiernią wraz z infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. 91/3 obręb [...], położonej w S. przy ul. A. 41. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 15 lipca 2001 r.
W dniu 19 marca 2007 r. M. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zwrócił się do Starosty Powiatu P. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją o pozwoleniu na budowę, podając, iż bez własnej winy nie brał w nim udziału.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] Starosta Powiatu P. na podstawie art. 148, art. 149 § 3, art. 150 § 1 i art. 104 kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza S. z dnia [...] r. znak [...] w sprawie zatwierdzenia projektu i udzielenia M. i Z. D. pozwolenia na budowę budynku usługowego z cukiernią wraz z infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. 91/3, położonej w S. przy ul. A. 41.
Wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia, organ podał, iż M.K. wraz z żoną J. jest właścicielem działki o nr ewid. 92/3. Osoby te nie brały udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, nie doręczono im również decyzji w tym przedmiocie. M.K. wzywany kilkakrotnie do ujawnienia okoliczności i terminu, w którym dowiedział się o istnieniu decyzji o pozwoleniu na budowę, w piśmie z dnia 31 maja 2007 r. wskazał datę 27 lutego 2007 r., natomiast w piśmie z dnia 11 września 2007 r. wskazał, iż powziął informację o prawdopodobieństwie istnienia pozwolenia na budowę również w dniu 27 lutego 2007 r., ale dla działki 92/4.
Z kolei inwestor, w dniu 7 września 2007 r. wyjaśnił, iż sąsiedzi od dnia 28 lipca 2001 r. z całą pewnością wiedzieli o realizacji budowy i prowadzeniu jej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Takie informacje wynikały jednoznacznie z tablicy informacyjnej, postawionej na budowie, która określała, kto jest inwestorem, jaki budynek jest wznoszony i na podstawie jakich zezwoleń. Na tablicy znajdowały się także numer i data decyzji o pozwoleniu na budowę oraz organ, który wydał decyzję. Dodatkowo inwestor wyjaśnił, iż M.K., jako wieloletni sąsiad miał możliwość z okien swojego domu, obserwacji całego procesu inwestycyjnego realizowanego na działce nr 91/3. Poza tym, był on klientem w użytkowanych od maja 2005 r. placówkach handlowych działających w tym budynku.
Powyższe okoliczności, świadczą w przekonaniu organu o tym, iż M.K. już w dniu wywieszenia tablicy informacyjnej - to jest w dniu 28 lipca 2001 r. dowiedział się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i od tego dnia biegł miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Poza tym, jeśli nawet M.K. nie dowiedział się o wydaniu pozwolenia na budowę w dniu, w którym została wywieszona tablica informacyjna, to na pewno mógł powziąć taką informację do maja 2005 r., a więc w okresie, w jakim tablica była umieszczona na budowie, czyli od rozpoczęcia prac do ich ukończenia. Dlatego też, nawet gdyby M.K. powziął wiadomość o wydaniu decyzji w ostatnim dniu prowadzenia prac budowlanych, czyli w maju 2005 r., to termin do wniesienia wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania upłynąłby w czerwcu 2005 r. Rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na budowie tablicy informacyjnej z wymaganymi Prawem budowlanym danymi jest bezspornie okolicznością ujawniającą, że roboty budowlane prowadzone są na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, zachodziły przesłanki do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik M.K. wniósł o jej uchylenie i rozpatrzenie sprawy co do istoty bądź o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zdaniem pełnomocnika, o ile w sposób wskazany przez Starostwo, M.K. mógł się dowiedzieć o dacie wydania decyzji, to z pewnością nie mógł poznać jej treści, skoro nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu. Proces inwestycyjny, M.K. znał bowiem jedynie z obserwacji. Mógł on zauważyć działania podejmowane na sąsiadującej działce, zmierzające do wzniesienia budynków, mógł również zauważyć tablicę informacyjną. Faktem jednak jest, że wbrew obowiązującym przepisom prawa nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu i wydanej w jego następstwie decyzji. Poza tym, nieświadomość M.K., co do odrębności postępowania o ustalenie warunków zabudowy i postępowania o pozwoleniu na budowę była przyczyną udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu, który wyjaśnił swojemu mocodawcy wszystkie wątpliwości i w rezultacie wniósł o wznowienie postępowania. M.K. po złożeniu wniosku o weryfikację decyzji o warunkach zabudowy, traktował realizację budowy na sąsiedniej działce, jako samowolę budowlaną. W tym stanie rzeczy, niespornym jest, że w dniu 27 lutego 2007 r. rozpoczął się bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], znak [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego, wnioskodawca nie udowodnił, że zachował termin 1 miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego. Z pisma inwestorów wynika bowiem, że w trakcie budowy, odwołujący zamieszkiwał sąsiednią nieruchomość i interesował się faktem prowadzenia przedmiotowej budowy przez około 4 lata. Nie można więc przyjąć, że przez 4 lata nie zauważył na budowie żółtej tablicy ogłoszeniowej z informacjami o decyzji o pozwoleniu na budowę, ustawionej w widocznym miejscu i przeznaczonej dla osób trzecich. Należy zatem przyjąć domniemanie, że M.K. w maju 2005 r. zapoznał się z treścią tablicy informacyjnej i w czerwcu 2005 r. upłynął mu bezskutecznie termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, pełnomocnik M.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako niezgodnej z prawem i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi, pełnomocnik powtórzył zarzuty z odwołania od decyzji I instancji. Dodał przy tym, że M.K. nie otrzymał żadnego dokumentu urzędowego, który w sposób formalny informowałby go o procesie budowlanym. Proces inwestycyjny, skarżący znał jedynie z obserwacji. Roboty budowlane na sąsiedniej działce po dacie złożenia wniosku do Gminy S. o weryfikację decyzji o warunkach zabudowy traktował bowiem, jako samowolę budowlaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej.
W ramach wspomnianej kontroli, Sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz z przepisami formalnymi, regulującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Zasadniczym problemem na tle rozpoznawanej sprawy jest odpowiedź na pytanie, czy organy orzekające w sprawie trafnie odmówiły M.K. wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza S. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. i Z. małżonkom D. pozwolenia na budowę budynku usługowego z cukiernią wraz z infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. 91/3, położonej w S., podnosząc, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 148 kpa.
W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący w dniu [...] zwrócił się do Starosty Powiatu P. z wnioskiem o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, podając, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę budynku usługowego z cukiernią.
Stosownie do treści art. 148 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji ( § 2).
Z powyższej normy prawnej wynika dla organu administracji publicznej obowiązek zbadania z urzędu zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, albowiem godziłoby w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Wyjaśnić przy tym trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że art. 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r. sygn. II OSK 622/05, opubl. ONSAiWSA 2006/5/133; wyrok NSA z dnia 1 września 2000 r. sygn. III SA 2304/99, opubl. ONSA 2001/4/179, wyrok NSA z dnia 3 lutego 1998 r. sygn. I SA 769/97, Lex nr 451290).
Powyższe stanowisko w pełni aprobuje skład orzekający w tej sprawie.
Z załączonej do akt dokumentacji wynika, że budowa budynku usługowego z cukiernią wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną została rozpoczęta w dniu 28 lipca 2001 r. Tego dnia, według oświadczenia M. i Z. małżonków D., została postawiona tablica informacyjna, która określała, kto jest inwestorem, jaki budynek jest wznoszony, datę, numer i organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Tablica ta znajdowała się na terenie budowy aż do maja 2005 r.
W ocenie Sądu, rozpoczęcie przez inwestorów robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na budowie danych o wydaniu pozwolenia na budowę było bez wątpienia okolicznością ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok NSA z dnia 7 października 1999 r. sygn. IV SA 1600/97). Od tego też momentu biegł dla strony miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który co nie budzi wątpliwości upłynął bezskutecznie. Zgodzić się trzeba z organami administracyjnymi, że nawet gdyby uznać, iż skarżący powziął wiadomość o wydaniu w/w decyzji dopiero w maju 2005 r., kiedy to inwestorzy kończyli budowę, to i tak termin do wznowienia postępowania upłynąłby bezskutecznie w czerwcu 2005 r.
Dodatkowo na podkreślenie zasługuje fakt, że z załączonej do akt mapy zagospodarowania terenu jednoznacznie wynika, że skarżący M.K. jest właścicielem działki o nr ewid. 92/3 i jego nieruchomość graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Wobec tego, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedział się dopiero w dniu 27 lutego 2007 r., kiedy to z uwagi na nieznajomość procedury budowlanej, pełnomocnik udzielił mu stosownych informacji w tym zakresie i złożył w jego imieniu wniosek o wznowienie postępowania. Oznaczałoby to bowiem, że skarżący przez 4 lata nie widział żółtej tablicy informacyjnej, zawierającej najistotniejsze informacje na temat kwestionowanego przez niego procesu budowlanego, który toczył się niemalże pod oknami jego domu. Teza ta jest w przekonaniu Sądu niewiarygodna, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę wyjaśnienia pełnomocnika strony, który twierdził, że jego mocodawca znał cały proces inwestycyjny właśnie z obserwacji. Poza tym wskazać należy, że skarżący poza swoimi twierdzeniami nie przedstawił praktycznie żadnego dowodu na okoliczność, że zachował termin do złożenia podania o wznowienie postępowania.
W świetle tak ustalonego stanu faktycznego sprawy, Starosta Powiatu P. oraz Wojewoda [...] mieli zdaniem Sądu uzasadnione podstawy, by stwierdzić, że wniosek o wznowienie postępowania wniesiony w dniu 19 marca 2007 r. został złożony z uchybieniem terminu, przewidzianego w art. 148 kpa i na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówić wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r.
Z tych wszystkich powodów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.
B.C.