II SA/Sz 315/25

II SA/Sz 315/25 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-07-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska
Krzysztof Szydłowski /sprawozdawca/
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Drogi publiczne
Skarżony organ
Sejmik Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 320
art. 10 ust. 5d, ust. 5a, art. 6 ust. 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Paulina Grzegórzek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi Powiatu G. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej odcinka byłej drogi krajowej nr [...] w G. oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2025 r. Sejmik Województwa, działając na podstawie art. 10 ust. 5a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320 i 1222, dalej: "u.d.p.") podjął uchwałę nr [...] w sprawie pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej odcinka byłej drogi krajowej nr [...] w G., od ronda ul. [...], ul. [...], ul. [...] i dalej od ul. [...], ul. [...], ul. [...] do ronda w Z., o długości 5,8 km.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2025 r. Powiat G. , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na ww. uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie:
- art. 10 ust. 5a u.d.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odstąpieniu przez organ od uzasadnienia w treści skarżonej uchwały z jakich powodów przekazywany odcinek drogi przestał spełniać kryteria drogi wojewódzkiej, określone w art. 6 ust. 1 u.d.p., podczas gdy z treści ww. przepisu w sposób jednoznaczny wynika, że sformułowanie powyższego uzasadnienia pozostaje niezbędne do ustalenia, czy faktycznie zachodzą przesłanki uzasadniające pozbawienie danego odcinka drogi kategorii drogi wojewódzkiej i czy istnieje podstawa do wydania przez właściwy organ stosownej uchwały w tym przedmiocie;
- art. 6 ust. 1 u.d.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wskutek tego przyjęcie, że odcinek drogi, który wymieniony został w § 1 ust. 1 skarżonej uchwały, utracił cechy właściwe dla drogi wojewódzkiej, wynikające z art. 6 ust. 1 u.d.p., podczas gdy prawidłowe zastosowanie ww. przepisu doprowadziłoby organ do konkluzji, że nie zaszły okoliczności określone w tym przepisie, w związku z czym brak jest podstaw do pozbawienia wskazanego odcinka drogi kategorii drogi wojewódzkiej i wydania uchwały o skarżonej treści.
W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności skarżonej uchwały w całości.
W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż ma interes prawny w jej zaskarżeniu, bowiem w jej wyniku odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej, zaś Powiat G. , jest podmiotem, w którego zasobie, a przez to i utrzymaniu, znajdują się drogi zaliczane do kategorii dróg powiatowych. Ponadto, skarżący zwrócił uwagę na błąd zawarty w treści uchwały, polegający na tym, że wymieniona w niej miejscowość Z. nie jest zlokalizowana w ciągu byłej drogi krajowej nr [...], lecz jest to miejscowość położona w Województwie P., w Powiecie S.. Zarzucił również organowi brak szczegółowego uzasadnienia uchwały, wskazując, że owo uzasadnienie - choćby nawet było sformułowane na odpowiednio wysokim poziomie szczegółowości w warstwie werbalnej - nie może być dowolne. Musi bowiem znajdować oparcie w zagadnieniach merytorycznych, realnie związanych z kwestią technicznego urządzenia drogi oraz z zasadami zarządzania nią. Całość merytorycznej treści odnoszącej się do charakterystyki drogi zawarta została w jednym zdaniu, w przedostatnim akapicie uzasadnienia do projektu uchwały. W owym jednym zdaniu wskazano, że organ wydający upatruje niespełniania kryteriów drogi wojewódzkiej przez jej relewantny odcinek w fakcie, że jest on prawie w całości położony w G., nie zapewnia możliwości poruszania się wszystkim dopuszczonym do ruchu po drogach wojewódzkich pojazdom oraz stanowi połączenie o charakterze lokalnym dla mieszkańców G.. Zdaniem skarżącego, fakt, że ww. odcinek drogi prawie w całości położony jest w G. nie może mieć w sprawie znaczenia, gdyż tożsama uwaga sformułowana może zostać do znaczącej części dróg wojewódzkich w kraju, którym jednak żaden organ nie odmawia z tego tylko względu kategorii drogi. Przykładem drogi wojewódzkiej przebiegającej głównie na terenie miasta G. jest droga wojewódzka nr [...] (w ciągu ulic [...] [...], [...] i [...]), której odcinek o długości ok. 2 km przebiega przez G. - nie jest to jednak argument pozwalający kwestionować wojewódzki charakter tej drogi. Podobnie znaczenia pozbawiony jest fakt, że droga ta stanowi połączenie o charakterze lokalnym dla mieszkańców G. - sam fakt bowiem, że mieszkańcy miasta G. korzystają drogi w ramach ruchu lokalnego, nie oznacza jeszcze, że nie pełni ona innej roli komunikacyjnej, jaką jest zapewnianie połączenia między miastami (a taką rolę pełni). Przekazywany odcinek drogi stanowi komunikacyjne przedłużenie DW [...], która w połączeniu z DW [...] prowadzi m.in. do miasta P.. Również kwestia wiaduktu ograniczającego wysokość pojazdów mogących korzystać z drogi także pozbawiona jest w sprawie znaczenia - wiadukt ograniczający w sposób tożsamy ruch pewnych pojazdów znajduje się także w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] w G., co nie stanowi podstawy do kwestionowania wojewódzkiego charakteru tej drogi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że uchwała została podjęta na skutek inicjatywy uchwałodawczej Zarządu Województwa Z. przewidzianej w § 40 ust. 1 pkt 5 Statutu Województwa Z.. Podjęcie zaskarżonej uchwały, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 10 ust. 5b u.d.p., zostało poprzedzone zawiadomieniem Powiatu G. o zamiarze jej podjęcia. Do projektu uchwały zostało sporządzone uzasadnienie.
W dalszej części odpowiedzi organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż w treści § 1 ust. 1 uchwały wkradł się błąd w pisowni nazwy miejscowości kończącej przebieg drogi pozbawianej kategorii drogi wojewódzkiej, w dniu 24 kwietnia 2025 r. Sejmik Województwa podjął uchwałę Nr [...] w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, gdzie wyraz "Z." został zastąpiony wyrazem "Z.". Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Z. w dniu [...] kwietnia 2025 r. pod poz. [...]. Omyłka pisarska została dostrzeżona przez organ dopiero na etapie złożenia skargi i została niezwłocznie skorygowana. Zdaniem organu, ww. omyłka pisarska nie może być kwalifikowana jako istotna wada skutkująca stwierdzeniem nieważności uchwały, tym bardziej, że wywody skarżącego zawarte w treści jego skargi w sposób oczywisty potwierdzają, iż pomimo błędu, treść zaskarżonej uchwały jest dla skarżącego zrozumiała. Wbrew opinii skarżącego, przebieg drogi jest rzeczywisty i dodatkowo potwierdzony grafiką stanowiącą załącznik do uchwały, który w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że organ procedował w przedmiocie odcinka drogi znajdującego się w mieście G., tj. na obszarze swojej właściwości miejscowej. Dodatkowo, treść uzasadnienia do projektu uchwały potwierdza przebieg odcinków byłej drogi krajowej nr [...] podlegających dekategoryzacji. Organ podejmując zaskarżona uchwałę nie naruszył więc prawa.
Organ wyjaśnił również, że zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie przepisu art. 10 ust. 5a u.d.p., tj. w trybie kaskadowym. Zgodnie z powołanym przepisem sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w ust. 5. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej. Przepis art. 10 ust. 5a u.d.p. daje zatem Sejmikowi kompetencję do pozbawienia kategorii drogi wojewódzkiej odcinka drogi wojewódzkiej proporcjonalnego do odcinka, który uzyskał status drogi kategorii wojewódzkiej na skutek zdarzenia, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 5 u.d.p., tj. oddania do użytkowania nowo wybudowanego odcinka drogi krajowej zastępującego dotychczasowy odcinek drogi krajowej. W tej sytuacji, w gestii organu pozostaje rozważenie i ocena, czy odcinek drogi, który z mocy prawa uzyskał status drogi wojewódzkiej (tj. na mocy przepisu art. 10 ust. 5 u.d.p.), spełnia kryteria drogi wojewódzkiej określone w przepisie art. 6 ust. 1 u.d.p. Ocena ta, w ślad za poglądami prawnymi zawartymi w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt Kp 2/13, następuje poprzez negatywne zastosowanie legalnych definicji dróg publicznych - a na gruncie niniejszej sprawy poprzez negatywne zastosowanie definicji drogi wojewódzkiej. Organ, wbrew zarzutom skarżącego, w sposób prawidłowy zastosował przepis art. 10 ust. 5a u.d.p. oraz przepis art. 6 ust. 1 u.d.p., zgodnie z którym, do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone jako drogi, które mają stanowić sieć dróg krajowych oraz stanowiące połączenia między miastami lub mające znaczenie dla województwa. Odcinek drogi, który w niniejszej sprawie został pozbawiony kategorii drogi wojewódzkiej nie stanowi połączenia między miastami, bowiem położony jest w jednym mieście G. (z wyjątkiem krótkiego odcinka końcowego tuż za jego granicą administracyjną, o długości ok. 100 m na dojeździe do ronda w Z.). Położenie geograficzne dekategoryzowanego odcinka w sposób oczywisty wyklucza więc to, że stanowi on połączenie pomiędzy miastami. Tymczasem, zdaniem skarżącego fakt, że odcinek drogi położony jest prawie w całości na obszarze miasta nie może mieć znaczenia w sprawie i jako przykład drogi wojewódzkiej przebiegającej głównie na terenie miasta podaje drogę wojewódzką nr [...]. Taka argumentacja jest błędna i oparta na nieuwzględnieniu rzeczywistego przebiegu drogi. Przebieg ten jest zupełnie inny i nie ogranicza się on do obszaru miasta G.. Przy długości drogi wojewódzkiej nr [...] ok. 35 km należy stwierdzić, że nie przebiega ona głównie na terenie miasta G., gdyż odcinek położony w G. stanowi mniej niż 10% długości całej drogi. Ponadto, pozbawiany kategorii drogi wojewódzkiej odcinek o długości ok. 5,8 km nie ma również znaczenia dla województwa w rozumieniu przepisu art. 6 ust. 1 u.d.p., ponieważ nie prowadzi istotnego ruchu o charakterze wojewódzkim (regionalnym). Odcinek ten, w ocenie organu, może ewentualnie służyć prowadzeniu ruchu dojazdowego do posesji w G. (lokalnego). Odcinek ten nie tylko utracił znaczenie dla województwa, ale nawet go nie uzyskał. W związku z tym, że połączenie G. z siecią dróg krajowych i wojewódzkich realizowane jest zasadniczo przez drogę wojewódzką nr [...], to pozostawienie w kategorii drogi wojewódzkiej odcinka dotychczasowej drogi krajowej nr [...] (ulice [...]) stanowiłoby nieuzasadnione zdublowanie funkcji drogi wojewódzkiej nr [...].
Organ podkreślił, że w uzasadnieniu do projektu uchwały wskazano również, że w kategorii drogi wojewódzkiej pozostawiono dotychczasowy odcinek drogi krajowej nr [...] od skrzyżowania z ulicami [...], ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w G. o długości ok. 0,5 km, który docelowo uzupełnił przebieg drogi wojewódzkiej nr [...], zapewniając jej ciągłość na odcinku w G.. Powyższy zabieg uporządkował układ komunikacyjny województwa zachodniopomorskiego poprzez uciąglenie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...]. Innymi słowy, w stosunku do odcinka drogi byłej drogi krajowej nr [...] o długości ok. 0,5 km od skrzyżowania z ulicami [...], ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w G. uznano, że posiada on znaczenie dla województwa - może uciąglić przebieg drogi wojewódzkiej nr [...], tj. zapewnić możliwość przejazdu całego odcinka drogą kategorii wojewódzkiej. W związku z tym Sejmik Województwa nie pozbawił tego odcinka kategorii drogi wojewódzkiej, aby znalazł się on w ciągu drogi o niższej kategorii, lecz pozostawił go w kategorii drogi wojewódzkiej, w zasobie dróg województwa zachodniopomorskiego.
Zdaniem Organu, w uchwale została także uwzględniona wymagana przepisem art. 10 ust. 5a u.d.p. proporcjonalność, ponieważ przedmiotem dekategoryzacji był odcinek drogi o długości mniejszej o ok. 0,5 km od długości odcinka drogi krajowej nr [...] (ok. 6,3 km), o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 5 u.d.p. Proporcjonalność przy kaskadowej zmianie kategorii dróg to porównanie długości odcinków dróg. Odcinek drogi krajowej, o którym mowa w art. 10 ust. 5 u.d.p., zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem ma długość ok. 6,3 km. Natomiast przedmiotem zaskarżonej uchwały jest odcinek byłej drogi krajowej nr [...] o długości ok. 5,8 km. Z uwagi na pozostawienie w kategorii drogi wojewódzkiej odcinka dotychczasowej drogi krajowej o długości ok. 0,5 km, odcinek objęty uchwałą jest krótszy, zatem wymóg proporcjonalności został spełniony.
Organ wyjaśnił również, że drogi krajowe i wojewódzkie stanowią podstawową sieć komunikacyjną kraju i użytkowane są w znacznie większym stopniu niż drogi pozostałych kategorii przez pojazdy o większych normatywnych gabarytach, takie jak samochody ciężarowe z przyczepami i naczepami, czy autobusy wielkopojemne. Zdaniem organu, użytkownik drogi wojewódzkiej zaliczonej do klasy technicznej G ma prawo domniemywać, że droga ta zagwarantuje płynny przejazd pojazdem dużym, spełniającym warunek art. 61 ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tj. wysokości pojazdu wraz z ładunkiem nieprzekraczającej 4,0 m. Tymczasem wiadukt w ciągu ul. [...] płynność taką uniemożliwia. Pod wiaduktem nie mogą poruszać się pojazdy o wysokości powyżej 2,7 m, przez co dla pojazdów ciężarowych wyznaczony był objazd tranzytowy drogami powiatowymi, tj. ul. [...], ul. [...] oraz ul. [...] przez przejazd kolejowy w ciągu tej ostatniej. Budowa obwodnicy spowodowała, że dotychczasowy przebieg utracił dotychczasowe znaczenie uprawniające go do zaliczenia do kategorii drogi krajowej, ale też i do kategorii drogi wojewódzkiej (łączy on ze sobą początek i koniec obwodnicy G.). Czyli gdyby nie uznano zgodnie ze stanem faktycznym, że odcinek nie wypełnia kryteriów art. 6 ust. 1 u.d.p., to wówczas przyjmując błędnie, że odcinek ten wypełnia kryteria, to i tak trzeba byłoby wyznaczyć objazd drogami, które pozwalają go ominąć pojazdom niemogącym przejechać pod wiaduktem, a zatem ww. drogami powiatowymi lub nowym przebiegiem drogi krajowej. Organ ma prawo oceniać drogę w aspekcie jej użytkowania. Wobec powyższego nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia ocena, że fakt wystąpienia na przekazywanej drodze wiaduktu w większym stopniu uzasadnia sklasyfikowanie drogi jako powiatowej niż jako wojewódzkiej. Argumentacja ta jest błędna także dlatego, że organ wcale nie sklasyfikował drogi, będącej przedmiotem zaskarżonej uchwały jako drogi powiatowej. Ten skutek nastąpił z mocy prawa tj. na skutek wejścia w życie zaskarżonej uchwały - prawa miejscowego. Stąd dalsza ewentualna ocena odcinka drogi pod kątem spełniania ustawowych kryteriów przewidzianych dla dróg powiatowych należy do Rady Powiatu.
Odnosząc się natomiast do zarzutu braku publikacji uzasadnienia do zaskarżonej uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Z., organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1461 z późn. zm.) w wojewódzkim dzienniku urzędowym ogłasza się akty prawa miejscowego stanowione przez sejmik województwa, organ powiatu oraz organ gminy, w tym statuty województwa, powiatu i gminy. Przepis ten nie przewiduje wymogu, by publikacji podlegało uzasadnienie do aktu prawa miejscowego. Zgodnie natomiast z § 131 w zw. z § 143 Zasad techniki prawodawczej, stanowiących załącznik do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 283), uzasadnienie sporządzane jest do projektu aktu prawa miejscowego. Projekt uchwały Sejmiku Województwa oznaczony numerem [...] został wraz z załącznikiem i uzasadnieniem opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że kwestionowana skargą uchwała została wydana z istotnym naruszeniem prawa, czyli podjęta przez niewłaściwy organ, bez podstawy prawnej do podjęcia uchwały o wskazanej w niej treści, bez zaistnienia przesłanek uzasadniających podjęcie uchwały, czy też z istotnym naruszeniem procedury podejmowania uchwał przez sejmik województwa.
Na wstępie, wskazać należy, że jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy Zarząd Województwa Z., pismem z dnia 17 grudnia 2024 r., poinformował Zarząd Powiatu [...] o zamiarze podjęcia zakwestionowanej uchwały. W dniu 9 styczna 2025 r. Starosta [...] potwierdził doręczenie mu ww. informacji. Skarżona uchwała została podjęta w dniu 13 marca 2025 r., a więc z zachowaniem wymogu poinformowania Zarządu Powiatu [...] o zamiarze podjęcia uchwały, co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem (art. 10 ust. 5d u.d.p.) Uchwała wraz z załącznikiem w formie graficznej została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Z. z dnia [...] marca 2025 r. pod pozycją [...]. Do projektu uchwały zostało sporządzone uzasadnienie.
Z uzasadnienia projektu uchwały wynika, że pozbawiony kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi krajowej nr [...] w G. o długości około 5,8 km nie wypełnia kryteriów, które powinna spełniać droga wojewódzka, ponieważ jest on prawie w całości położony w G., nie zapewnia możliwości poruszania się wszystkim dopuszczonym do ruchu po drogach wojewódzkich pojazdom (ograniczenie wysokości pojazdów poruszających się pod wiaduktem w ciągu ul. [...] do 2,7 m) oraz stanowi połączenie o charakterze lokalnym dla mieszkańców G.. Szczegółowe uzasadnienie uchwały zostało zawarte w odpowiedzi organu na skargę.
Mając na uwadze zarzuty sformułowane w skardze wyjaśnić należy, że sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi krajowej, o którym mowa w art. 10 ust. 5 u.d.p. Taki odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej (art. 10 ust. 5a u.d.p.). W niniejszej sprawie wymóg proporcjonalności został spełniony, bowiem przedmiotem dekategoryzacji był odcinek drogi o długości mniejszej o ok. 0,5 km od długości odcinka byłej drogi krajowej nr [...] (ok. 6,3 km), o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 5 u.d.p.
Analiza powołanych powyżej przepisów nakazuje uznać, że w ramach tzw. kaskadowego przekazywania drogi właściwe organy (sejmik województwa, rada powiatu) mają obowiązek - co do zasady - stosować definicje dróg publicznych w sposób negatywny. Wskazane organy mają bowiem obowiązek wykazać, że dana droga nie spełnia już definicji danej kategorii drogi (wojewódzkiej, powiatowej). Wynika to z tego, że kompetencja do podjęcia rozważanej uchwały dotyczy nie sprawy zaliczenia drogi do nowej kategorii, ale sprawy pozbawienia odcinka drogi jego dotychczasowej kategorii. Natomiast skutek zaliczenia go do wskazanej w ustawie innej kategorii drogi następuje ex lege.
Stosownie do treści art. 6 ust. 1 u.d.p. do dróg wojewódzkich zalicza się drogi inne niż określone w art. 5 ust. 1 (tj. drogi zaliczane do kategorii dróg krajowych), stanowiące połączenia między miastami lub mające znaczenie dla województwa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że podjęcie uchwały w sprawie przekazania odcinka dotychczasowej drogi wojewódzkiej powiatowi w trybie art. 10 ust. 5a u.d.p., wymagało uprzedniego ustalenia, czy przekazany odcinek drogi faktycznie utracił charakter drogi wojewódzkiej. Dopiero w przypadku pozytywnego ustalenia, że droga nie spełnia przesłanek uznawania jej za drogę wojewódzką, po stronie sejmiku województwa powstało uprawnienie do podjęcia uchwały o pozbawieniu kategorii drogi wojewódzkiej odcinka drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do odcinka nowo wybudowanej drogi krajowej.
Analiza akt sprawy, w tym stanowisko stron postępowania, nakazuje przyjąć, zdaniem Sądu, że nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 10 ust. 5a u.d.p. przez podjęcie uchwały o pozbawieniu kategorii drogi wojewódzkiej przedmiotowego odcinka drogi wojewódzkiej (odcinka byłej drogi krajowej nr [...]).
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu województwa, że przedmiotowy odcinek drogi nie spełnia definicji drogi wojewódzkiej. Jak wynika z uzasadnienia projektu uchwały oraz odpowiedzi na skargę odcinek drogi, który w niniejszej sprawie został pozbawiony kategorii drogi wojewódzkiej, nie stanowi - z wyjątkiem krótkiego odcinka końcowego tuż za jego granicą administracyjną o długości ok. 100 m - połączenia między miastami, bowiem położony jest w jednym mieście G.. Ponadto, pozbawiany kategorii drogi wojewódzkiej odcinek o długości ok. 5,8 km nie ma również znaczenia dla województwa w rozumieniu przepisu art. 6 ust. 1 u.d.p., ponieważ nie prowadzi istotnego ruchu o charakterze wojewódzkim (regionalnym).
Na marginesie wskazać należy, że w uzasadnieniu do projektu uchwały organ wyjaśnił, że w kategorii drogi wojewódzkiej pozostawiono dotychczasowy odcinek byłej drogi krajowej nr [...] od skrzyżowania z ulicami [...], ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w G. o długości ok. 0,5 km, który docelowo uzupełnił przebieg drogi wojewódzkiej nr [...], zapewniając jej ciągłość na odcinku w G., co oznacza, że uznano, że odcinek ten posiada znaczenie dla województwa, gdyż może zapewnić możliwość przejazdu całego odcinka drogą kategorii wojewódzkiej. Zdaniem Sądu, zasadne jest również stanowisko organu, że użytkownik drogi wojewódzkiej zaliczonej do klasy technicznej G ma prawo domniemywać, że droga ta zagwarantuje płynny przejazd pojazdem dużym, spełniającym warunek wysokości pojazdu wraz z ładunkiem nieprzekraczającej 4,0 m. Tymczasem wiadukt w ciągu ul. [...] płynność taką uniemożliwia, przez co dla pojazdów ciężarowych wyznaczony był objazd tranzytowy drogami powiatowymi.
Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego błędu zawartego w treści uchwały, polegającego na tym, że wymieniona w niej miejscowość Z. nie jest zlokalizowana w ciągu byłej drogi krajowej nr [...], wskazać należy, że jest on nieuzasadniony. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] kwietnia 2025 r. Sejmik Województwa podjął uchwałę Nr [...] w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, gdzie wyraz "Z." został zastąpiony wyrazem "Z.". Zdaniem Sądu, organ zasadnie zakwalifikował ww. błąd w pisowni miejscowości jako oczywistą omyłkę pisarską, która nie ma wpływu na wynik sprawy i nie może być podstawą do stwierdzenia nieważności uchwały.
Za nietrafny należy uznać również zarzut skargi dotyczący braku szczegółowego uzasadnienia skarżonej uchwały. Obowiązek uzasadnienia uchwały (tam, gdzie obowiązek ten nie jest wyraźnie określony ustawowo), wyprowadzany jest z ogólnej zasady ustrojowej związania organów administracji prawem, obowiązku odwoływania się do prawa oraz z kompetencji sądów administracyjnych i organów nadzoru, które - sprawując kontrolę - muszą znać motywy, jakimi kierowała się rada gminy, powiatu czy sejmik, a także z zasady demokratycznego państwa prawnego i zasad szczegółowych, w tym zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, czy zasad "dobrej legislacji" (por. M. Stahl, Samorząd terytorialny w orzecznictwie sądowym. Rozbieżności i wątpliwości, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego", 2006 r., nr 6, s. 45). Jednak Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że brak uzasadnienia uchwały organ może uzupełnić w odpowiedzi na skargę, zwłaszcza, gdy szczegółowo ustosunkowuje się do zarzutów i wyjaśnia motywy swojego działania oraz przesłanki podjęcia uchwały o danej treści. Obszernie wskazane i wyjaśnione okoliczności, które legły u podstaw podjęcia zaskarżonej uchwały, wyartykułowane w odpowiedzi na skargę, pozwalają bowiem sądowi na ustalenie przesłanek podjęcia uchwały (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1658/19, publ. CBOSA). Zatem okoliczność, że część tych informacji została uzupełniona dopiero na etapie odpowiedzi na skargę nie może sama w sobie skutkować uznaniem, że doszło do naruszenia prawa, a tym bardziej do istotnego naruszenia prawa. Istotne jest bowiem, aby organ nadzoru bądź też sąd administracyjny, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, mieli możliwość skontrolowania motywów, jakimi kierował się organ przy podejmowaniu uchwały.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), skarga podlegała oddaleniu.