II SA/Sz 306/11

II SA/Sz 306/11 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2011-05-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak /sprawozdawca/
Barbara Gebel
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Sygn. powiązane
I OSK 1821/11 - Wyrok NSA z 2012-03-30
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2004 nr 141 poz 1497
par  10a ust. 1 , par 10 a ust. 5
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś., decyzją z dnia [...] r., nr [...] przyznał A. N., pełniącemu zawodową służbę wojskową w Jednostce Wojskowej [...], zajmującemu stanowisko służbowe kierownika [...], dodatek za wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych w wysokości [...] mnożnika kwoty bazowej, jednocześnie ustalając, że dodatek za wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowej statków powietrznych przysługuje od [...] r. na czas zajmowania stanowiska służbowego, a w przypadku podwyższenia kwoty przyznanego dodatku jaka wynikać będzie z dokonanej zmiany uposażenia zasadniczego, odrębna decyzja nie będzie wydawana.
Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dowódca Jednostki Wojskowej [...], na podstawie art. 80 ust. 1 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r.
o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 90, poz. 593 ze zm.), § 7
ust. 1 i 2 oraz § 26 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia
8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.), przyznał A. N. w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej, przypadającej
na [...] r., dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych w kwocie [...] zł.
A. N. wniósł od tej decyzji odwołanie zarzucając jej:
- obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141 poz. 1497 ze zm.), polegającą na nie przyznaniu mu w pełnej wysokości dodatku specjalnego za bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych w wysokości 0,30 mnożnika kwoty bazowej, a jedynie w wysokości [...] zł, co stanowi 0,25 mnożnika;
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezsumowaniu okresów pobierania ww. dodatku specjalnego pobieranego przed i po [...] r..
W uzasadnieniu odwołania A. N. podał, że jako żołnierz zawodowy wykonywał bezpośrednią obsługę statków powietrznych i otrzymywał z tego tytułu dodatek w okresie od [...] r. do [...] r. W tym czasie otrzymywał dodatek specjalny za bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 lipca 2004 r. nowego rozporządzenia utracił ten dodatek, jednakże wskutek nowelizacji tego aktu z dniem 1 lipca 2008 r. dodatek ten mu przywrócono. Ustalając jednak wysokość dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej Dowódca Jednostki Wojskowej [...] nie zsumował okresów pobierania ww. dodatku przed i po [...] r., co spowodowało, że został on obliczony na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, dając dwa okresy: jeden [...].
Odwołując się do brzmienia § 10a ust. 5 rozporządzenia A. N. stwierdził, że okresy pobierania przez niego dodatków winny być zsumowanie, a nie traktowane odrębnie. W takim przypadku okres łącznego pobierania dodatku wyniósłby [...]. W takiej sytuacji dodatek obliczony zgodnie z § 10a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, winien być przyznany w wys. 0,30 mnożnika kwoty bazowej.
A. N. zwrócił również uwagę, że decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] r., nr [...] nie została uchylona ani zmieniona.
W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania Dowódca Jednostki Wojskowej [...] Ś., decyzją z dnia [...] r., nr 42, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 80 ust. 1 i ust. 5b ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 7 ust. 1 i 2, § 26 ust. 1 i 4 rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w okresie pełnienia służby A. N. pobierał:
- dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, na podstawie § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy z dnia 10 października 2000 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 1005), w okresie [...] r. – [...] r.,
- dodatek za wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r.
w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U.
Nr 141, poz. 1497 ze zm.) - w okresie [...] r. – [...] r.
W ocenie organu odwoławczego należało przyjąć, iż okres pobierania dodatku, od którego uzależnione jest zastosowanie § 7 pkt 1 lub § 7 pkt 2 rozporządzenia, to okres pobierania dodatku określonego w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych i przyznanego na podstawie jego przepisów. Do okresu tego nie zalicza się okresu pobierania dodatku na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy z dnia
10 października 2000 r., gdyż brak jest ku temu podstawy prawnej. Obecnie obowiązujące przepisy rozporządzenia nie zawierają zapisów, które nakazywałyby zaliczanie przy ustalaniu prawa do dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby okresu pobierania dodatków przed 1 lipca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia. zasadniczego. żołnierzy zawodowych, przewidując odrębne zasady ich wyliczania i zawierając również normę kolizyjną, z której wynika, który z dodatków przyznać należy jako dodatek w ostatnim miesiącu pełnienia służby.
Za taką interpretacją, zdaniem organu, przemawia również treść przepisów przejściowych rozporządzenia, mianowicie § 26 ust. l, zgodnie z którym żołnierzowi zawodowemu, który w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywał dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych lub dodatek inspektorski, na podstawie § 18 lub 20 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, dodatek ten przysługuje
w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej oraz § 26 ust. 4, gdzie wskazano, iż w zakresie przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się odpowiednio § 8, z tym że:
1) w razie zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie rozporządzenia, żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek;
2) określenia wskaźnika, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do kwoty uposażenia bazowego w rozumieniu rozporządzenia, o którym mowa w ust 1.
Z powyższego organ wyprowadził wniosek, że ustawodawca odrębnie potraktował przy ustalaniu prawa do dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby okresy pobierania dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy z dnia 10 października 2000 r. oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r.
Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że Dowódca Jednostki Wojskowej [...], wydając decyzję z dnia [...] r., nr [...] w sposób prawidłowy zastosował przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, słusznie ustalając wysokość dodatku odrębnie dla dodatku pobieranego przed 1 lipca 2004 r. oraz dla dodatku pobieranego na podstawie obecnie obowiązujących przepisów, przyznając skarżącemu dodatek w wyższej wysokości.
A. N. zaskarżył opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. ponawiając w całości zarzuty i argumentację przedstawioną w złożonym wcześniej odwołaniu.
Odpowiadając na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zaważył, co następuje.
Skarga okazała się niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem.
Stosownie do postanowień ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej (art. 80 ust. 1 pkt ustawy). Na mocy art. 80 ust. 6 ustawy, Minister Obrony Narodowej został upoważniony do określenia w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków otrzymywania dodatków do uposażenia zasadniczego oraz ich wysokości.
W wykonaniu tej delegacji Minister Obrony Narodowej wydał w dniu 8 czerwca 2004 r. rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm.). Rozporządzenie to składa się
z 5 rozdziałów. Pierwszy z nich stanowi Przepisy ogólne, drugi dotyczy Dodatków specjalnych, następne zaś rozdziały regulują zasady przyznania Dodatku służbowego (rozdział 3), Dodatku za długoletnią służbę (rozdział 4), Dodatku motywacyjnego (rozdział 5) a rozdział 6 zwiera Przepisy przejściowe i końcowe. W ramach rozdziału 2 dotyczącego dodatków specjalnych, w paragrafach od 4 do 6 określone zostały warunki i właściwości pełnienia służby uprawniające żołnierza zawodowego do otrzymania dodatku specjalnego. W paragrafach 7 i 8 przewidziano zasady przyznawania dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Natomiast w kolejnych przepisach, tj. od paragrafu 9 do 21 zamieszczono sposób ustalenia wysokości dodatku specjalnego w poszczególnych formacjach z uwzględnieniem specyfiki warunków służby (dla instruktorów-pilotów, żołnierzy wykonujących bezpośrednią obsługę statków powietrznych, żołnierzy Marynarki Wojennej, wykonujących skoki ze spadochronem, itd.).
W myśl § 10a ust. 1 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska służbowego wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej:
1) do 0,10 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat;
2) do 0,20 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat;
3) do 0,30 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 20 lat.
Stosownie do § 10a ust. 5, do okresu służby uprawniającego do przyznania dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się okres pobierania przez żołnierza zawodowego dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, na podstawie obowiązujących przed dniem 1 lipca 2004 r. przepisów w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.
Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w Ś., na podstawie § 10a ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, przyznał A. N., zajmującemu stanowisko służbowe kierownika zespołu obsługi i ratownictwa statków powietrznych, dodatek za wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych w wysokości 0,30 mnożnika kwoty bazowej, ustalając, że przysługuje on od dnia [...] r. na czas zajmowania stanowiska służbowego. Dowódca Jednostki Wojskowej uwzględnił zatem okres pobierania przez skarżącego dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, należnego mu na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem
1 lipca 2004 r.
Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:
- w pełniej wysokości – jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat;
- w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok,
w którym żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym – jeżeli żołnierz otrzymywał go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym, że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje się jako pełny rok.
W myśl § 7 ust. 2, do okresów otrzymywania dodatków, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się okresów pobierania dodatku na podstawie art. 90 ust. 1, art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (...), a także okresów pozostawania w dyspozycji lub rezerwie kadrowej albo pełnienia służby poza granicami państwa, jeżeli żołnierz zawodowy nie spełniał w trakcie trwania tych okresów warunków uzasadniających otrzymywanie tego dodatku.
Treść § 7 jednoznacznie odwołuje się do okresu w jakim żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym, nie wskazując, iż należałoby do tego okresu zaliczyć także okres pobierania dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, przewidzianego w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.
Przedstawione wyżej, obowiązujące rozwiązania prawne nieuzasadnionym czynią, aby pomimo uwzględnienia okresu otrzymywania dodatku za wykonywanie bezpośredniej obsługi statków powietrznych do ustalania wysokości dodatku specjalnego, przy obliczaniu długości pobierania dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby ustalać i porównywać okres jego pobierania najpierw do roku 2004, a następnie z uwzględnieniem tegoż samego okresu, niezależnie, także po roku 2004. Czym innym jest ustalenie wysokości dodatku specjalnego, w tym ustalenie okresu służby uprawniającego do przyznania dodatku specjalnego a czym innym określenie pobierania dodatku specjalnego dla ustalenia wysokości dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia przez żołnierza zawodowego czynnej służby wojskowej. Jest to bowiem innym dodatek, na rozróżnienie i odmienność którego wyraźnie wskazuje treść § 26 ust. 1 pkt 4 pkt 1 stanowiąc o możliwym zbiegu dodatku z dodatkiem specjalnym. W myśl ww. przepisu, w zakresie przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1-3 (tj. dot. żołnierzy zawodowych, którzy w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywali dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych oraz spełniających na ten dzień warunki uprawniające do przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia z 30 czerwca 2000 r.), stosuje się odpowiednio § 8, z tym że w razie zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie rozporządzenia (z 8 czerwca 2004 r.), żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek.
Zwrócić należy także uwagę na treść § 27 rozporządzenia z 8 czerwca 2004 r., który stanowi, że dla celów, o których mowa w § 7 ust. 1 (czyli dla ustalenia dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby), przewidziano w określonych przypadkach, możliwość uwzględnienia okresu pobierania dodatków przed dniem 30 czerwca 2004 r. Takiego rozwiązania nie zastosowano jednak w stosunku do żołnierzy zawodowych wykonujących bezpośrednią obsługę statków powietrznych.
Odnosząc się do kwestii obowiązywania decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] r., nr [...] Sąd stwierdził, ze nie było konieczności odrębnego, uprzedniego wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o odrębną podstawę prawną i dotyczyła kwestii, której nie obejmowała ww. decyzja z [...] r., a mianowicie dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, że Dowódca Jednostki Wojskowej [...] prawidłowo zinterpretował obowiązujące przepisy prawa i właściwie ustalił skarżącemu wysokość dodatku za bezpośrednia obsługę statków powietrznych w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej.
Z tych względów uznając, że skarga jest niezasadna, Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).