II SA/Sz 30/07

II SA/Sz 30/07 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2007-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak
Barbara Gebel /przewodniczący/
Maria Mysiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1137/07 - Postanowienie NSA z 2008-07-03
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. i W. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę o d d a l a skargę.
Uzasadnienie
Podaniem z dnia [...] r. Gmina Miasto [...], działając przez pełnomocnika M. M. – Dyrektora Spółki A. w [...], złożyła do Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej Urzędu Miejskiego w [...] wniosek o pozwolenie na budowę ulicy [...] oraz przebudowy ulicy [...] w [...], wraz z niezbędną infrastrukturą. Wniosek ten przekazany został do załatwienia Staroście [...],
Starosta [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207. poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzją
z dnia [...] r., Nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę Gminie Miasto [...] obejmującego przebudowę ulicy [...] oraz budowę ulicy [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, ekranami akustycznymi i zagospodarowaniem terenu położonego w [...] - kategoria obiektu XXV.
Od powyższej decyzji odwołali się do Wojewody [...] Z. i W. F. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu odwołania podnosili, iż zaprezentowane w dokumentacji projektowej rozwiązania nie spełniają wymogu poszanowania, występujących
w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej (art. 5 ust. 2 pkt 9 Prawa budowlanego). Zarzucali również naruszeniu § 14 i § 104 rozporządzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż projekt zagospodarowania części działki nr [...], sąsiadującej z działką nr [...] i [...] uniemożliwi skarżącym odpowiednie do przeznaczenia korzystanie z ww. nieruchomości będących ich własnością. Ponadto projekt budowlany nie przewiduje budowy ekranów akustycznych na wysokości budynku mieszkalnego skarżących. Brak jest przepisów pozwalających na obniżenie standardów ochrony akustycznej z tytułu tymczasowości obiektu budowlanego. Budowany odcinek łącznika ul. [...] z istniejącą ul. [...] będzie generował wzmożone natężenie poziomu hałasu ze względu na zmianę organizacji ruchu (hamowanie i przyśpieszanie pojazdów). Z tego tytułu miejsce to winno być poddane szczególnej ochronie przed hałasem.
Dalej wskazywali, że projekt budowy ul. [...] w przedstawionej formie stanowi pierwszy etap budowy linii tramwajowej. Zatem już na obecnym etapie projekt winien być poprzedzony decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Tymczasem projekt nie zawiera takiej decyzji. Organ I instancji rozpatrując uwagi
i wnioski skarżących zaprezentował skrajnie formalne podejście do sprawy i w ogóle nie wniknął w istotę zaprezentowanych zastrzeżeń.
Organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu Wojewoda [...] podał, że inwestor przedstawił projekt budowlany dotyczący przebudowy ulicy [...] oraz budowę ulicy [...] w [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, ekranami akustycznymi i zagospodarowaniem terenu (dz. nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...], dz. nr [...] obręb [...], dz. nr [...], [...], [...], obręb [...]), a także złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Poza tym wymagane opinie i uzgodnienia sporządzone zgodnie z treścią decyzji Nr [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Ponieważ przedsięwzięcie kwalifikuje się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia
9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), inwestor uzyskał decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] r. znak [...].
Dalej Wojewoda podła, że Z. i W. F. są właścicielami działek nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz dzierżawcami części działki nr [...] do dnia [...] r. Ww. posesje sąsiadują bezpośrednio z inwestycją, przy czym działka nr [...] obejmuje zamierzenie budowlane. Skarżący uzyskali pozwolenie na budowę zaplecza pralni w postaci dwukondygnacyjnego budynku magazynowo-biurowego
z 2 boksami garażowymi w części parterowej z dobudowanymi 3 boksami garażowymi z tarasami nad nimi, urządzeniami technicznymi związanymi
z tą inwestycją (w tym 4 miejsca postojowe) oraz tymczasowymi przyłączami do czasu modernizacji ul. [...] tj.: wodociągowym, kanalizacyjnym oraz energetycznym. Następnie decyzją z dnia [...] r., Nr [...], pozwolenie na budowę odkrytej, jednostanowiskowej myjni płytowej dla samochodów osobowych na potrzeby własne firmy "Pralnia bielizny" wraz z urządzeniami technicznymi związanymi z obiektem: przyłączem energetycznym, wodociągowym, kanalizacji sanitarnej z osadnikiem i separatorem oraz tymczasowym dojazdem
i przyłączem kanalizacji sanitarnej na części działki nr [...] z obrębu [...] (dzierżawa). Ww. decyzja administracyjna w części dotyczącej tymczasowych obiektów budowlanych stanowiła, iż z chwilą utraty prawa do przedmiotowego terenu lub zapotrzebowania terenu na cele zgodnego z ustaleniami planu zagospodarowania Miasta Szczecina, obiekt należy rozebrać, a teren przywrócić do stanu pierwotnego i uporządkować.
Jak wynika z dokumentacji technicznej dojazd do swoich nieruchomości skarżący mają zapewniony, a mianowicie do działki nr [...] odbywać się będzie poprzez istniejący zjazd, natomiast do działki nr [...] został zaprojektowany zjazd publiczny odpowiadający wymogom techniczno-budowlanym, tj. § 78 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne (Dz. U. Nr 43, poz. 430). Zjazd uzgodnił Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego w [...]. W tej sytuacji został spełniony wymóg § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia
12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w kwestii zapewniania dojścia i dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej.
Nadto Wojewoda wskazał, że wbrew podniesionym zarzutom skarżący uzyskując pozwolenie na realizację inwestycji na działkach nr [...], [...] i [...] wiedzieli
o planowanej przebudowie ulicy [...], o czym świadczą wydawane decyzje administracyjne na ich rzecz. Ze względu na tymczasowość infrastruktury i zjazdów z chwilą zapotrzebowania terenu, infrastruktura musi zostać zlikwidowana aby umożliwić realizację inwestycji.
W ocenie organu odwoławczego strona skarżąca nie wykazała naruszenia swoich interesów prawem chronionych w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w związku z zamierzeniem budowlanym.
O zakresie inwestycji decyduje inwestor i stosownie do tego zakresu , zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane zapewnia opracowanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, legitymującą się zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.
W związku z powyższym rozważając zasadność żądania ujęcia w projekcie budowlanym ekranów akustycznych wzdłuż nieruchomości skarżących, w sytuacji budowy w tym miejscu tymczasowego odcinka drogi, brak jest podstaw do jego uwzględnienia. W docelowym bowiem rozwiązaniu ulicy [...], który obejmie m.in. odcinek ulicy na wysokości budynków skarżących zostaną zaprojektowane ekrany akustyczne. Niezależnie jednak decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zobowiązuje inwestora po zakończeniu realizacji inwestycji wykonać sprawdzające pomiary poziomu hałasu w rejonie sąsiadującej zabudowy mieszkaniowej i w przypadku przekroczenia dopuszczalnych norm należałoby wówczas wprowadzić dodatkowe zabezpieczenia wykluczające uciążliwości związane z ponadnormatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia.
Z. i W. F. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzje wnosząc o jej uchylenie jako naruszającej prawo. W skardze powtórzyli zarzuty i argumenty zawarte
w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji w zakresie naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich, naruszenia przepisów § 14 ust. 1 i § 104 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz pominięcia zabezpieczeń przed hałasem na wysokości ich nieruchomości.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a jedynie taką decyzję naruszającą przepisy prawa materialnego lub procesowego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego, orzekając stosownie do stwierdzonego uchybienia o jej uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności.
Zgodnie z art. 32 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza:
• zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia,
• zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
• kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii
i uzgodnień,
• wykonanie oraz sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.
W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi Z. i W. F. jest decyzja Wojewody [...] orzekająca o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające zasad obowiązujących w Kodeksie postępowania administracyjnego. Organy dokonały szczegółowych ustaleń w oparciu o materiał dowodowy. Wojewoda [...] prawidłowo ustalił, iż projekt jest kompletny, zawiera wszelkie niezbędne opinie, uzgodnienia,pozwolenia i sprawdzenia.
Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające uzasadnionych interesów skarżących, w szczególności dostępu do drogi publicznej. Zatwierdzone rozwiązanie projektowe zapewnia obu działkom skarżących dostęp do mającej powstać drogi publicznej, poprzez istniejący zjazd do działki nr [...] oraz wybudowanie dodatkowego zjazdu do działki nr [...].
Wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył również przepisu § 104 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem przepisy te znajdują zastosowanie przy budowie garaży, a nie drogi publicznej.
Co do zarzutu pominięcia w projekcie zabezpieczeń przed hałasem na wysokości nieruchomości skarżących, to należy wyjaśnić, że w ocenie Sądu organ prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Prezydent Miasta [...] wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] wyrażająca zgodę na realizację przedsięwzięcia i określającą środowiskowe uwarunkowania zgody. Decyzja ta wydana została na podstawie "Informacji o planowanym przedsięwzięciu" sporządzoną przez biegłego Wojewody [...] w zakresie wykonywania ocen oddziaływania na środowisko oraz uzgodniona przez Powiatowego Inspektor Nadzoru Sanitarnego w [...] postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...]. Projekt uwzględnił skutki przewidywanego w "Informacji o planowanym przedsięwzięciu" ruchu pojazdów.
Dlatego w projekcie przewidziano w miejscach tego wymagających odpowiednie zabezpieczenia architektoniczne celem zabezpieczenia zdrowia i życia ludzkiego np. ekrany akustyczne typu zielona ściana. Ponadto na organ nałożono obowiązek dokonywania monitoringu uciążliwości: hałasu na etapie eksploatacji przedsięwzięcia. W wyżej wymienionej informacji stwierdzono również, że inwestycja nie wpłynie negatywnie na znajdujący się na nieruchomości skarżących budynek mieszkalny. W takiej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy w zakresie ochrony środowiska i uwzględnienia zarzutu skarżących dotyczącego pominięcia w projekcie na wysokości ich nieruchomości zabezpieczeń przed hałasem.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził legalność zaskarżonej decyzji i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).