II SA/Sz 27/21

II SA/Sz 27/21 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2021-05-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Alicja Polańska /sprawozdawca/
Elżbieta Dziel /przewodniczący/
Ewa Wojtysiak
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2007/21 - Wyrok NSA z 2024-05-15
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art.29 ust1pkt2d, art.30 ust.1, art.48 ust 2 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] maja 2021 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną skargą decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. P. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą I. i A. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku rekreacji indywidualnej o wymiarach 6,96 x 4,96 [m] zlokalizowanego na nieruchomościach położonych w m. U. gm. W., na działkach o numerach geodezyjnych [...] i [...] w obrębie U..
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że - w związku z szeregiem anonimowych zawiadomień kierowanych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. w sprawie budowy budynku rekreacji indywidualnej na działkach nr [...] i [...] w m. U. gm. W. - organ I instancji przeprowadził [...] maja 2019 r. kontrolę nieruchomości, podczas której dokonał oględzin nieruchomości, a w protokole kontroli odnotował, że na terenie dz. nr [...] i [...], stanowiących aktualnie współwłasność I. K., H. L. i Z. L. (dla Z. L. umocowanie posiada p. I. K.) znajduje się murowany obiekt budowlany, pozostający na etapie robót wykończeniowych elewacji. Wewnątrz roboty budowlano-wykończeniowe zostały wykonane. Budynek o konstrukcji murowanej, posadowiony na ławach fundamentowych, strop drewniany, dach dwuspadowy stromy o konstrukcji drewnianej z lukarnami, pokryty blachodachówką. W dachu stromym poddasze, którym wykonano roboty wykończeniowe - podłoga z paneli, ściany wykończone w tynku, częściowo płyty g-k. W parterze wydzielone pomieszczenie z aneksem kuchennym, w którym doprowadzono podejścia wod.-kan. oraz osobne pomieszczenie łazienki o wym. 1,88 x 2,26 m. Do obiektu doprowadzono prowizoryczne zasilanie przewodem elektrycznym (nawierzchniowo, po gruncie) z działki sąsiedniej. Na terenie działek zlokalizowany jest zbiornik na nieczystości ciekłe o poj. 10 m3, do którego przyłączono odprowadzenie ścieków z budynku. Po dokonaniu pomiarów bryły zewnętrznej, ustalono stan z dociepleniem styropianem z wyprawą klejową: 6,96 m x 4,96 m. Według oświadczenia A. K. obiekt został zrealizowany od 2016 r., a jego inwestorem są I. K. oraz A. K. (rodzice J. K.) i pełni on funkcję altany, stąd też zachowano wymiary rzutu poziomego w stanie wykończeniowym, aby powierzchnia zabudowy nie przekraczała 35 m2.
Dalej, organ I instancji wskazał, że - według orientacyjnych pomiarów kontrolnych usytuowania obiektu - jest on zlokalizowany na obu działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], stanowiących grunty rolne Rllla. Teren jest wykorzystywany na cele upraw, jednak nie funkcjonuje na nim żaden zarząd dla uznania tego terenu jako ROD. Ustalono także - według oświadczenia A. K. - że na budowę obiektu nie dokonywano żadnych zgłoszeń ani nie uzyskano pozwolenia na budowę, co dotyczy również bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe (zbiornik o konstrukcji żelbetowej użytkowany
2,0 m od działki drogowej oznaczonej nr [...]).
Wobec poczynionych ustaleń, organ I instancji wydał - na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane - postanowienie z dnia [...] sierpnia 2019 r. wstrzymujące inwestorom - I. i A. K., prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku rekreacji indywidualnej o wym. 6,96 x 4,96 m, zlokalizowanego na działkach nr [...] oraz nr [...] w m. U. gm. W. oraz nakładające obowiązek przedłożenia określonych dokumentów, celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu postanowienia organ ten - dokonując klasyfikacji wybudowanego obiektu - uznał, że nie wpisuje się on w żadną z definicji " altany". Nadto organ ten wskazał, że - zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 2a ustawy Prawo budowlane - pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej, rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, natomiast, na podstawie art. 30 ust 1 pkt 1 tej ustawy, budowa tego typu obiektów wymaga dokonania zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowanej, jednakże możliwość budowy budynków rekreacji indywidualnej - jedynie na podstawie zgłoszenia robót niewymagających pozwolenia na budowę - dotyczy tylko i wyłącznie obiektów "parterowych". Tymczasem wzniesiony budynek jest budynkiem posiadającym drugą kondygnację w postaci poddasza użytkowego, dlatego mógł być wybudowany - zgodnie z art. 28 ustawy Prawa budowlanego - jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. W wyniku rozpoznania zażalenia na to postanowienie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie organu I instancji w części dotyczącej wydania tego postanowienia. Organ ten wskazał, że budynek został posadowiony na działkach stanowiących grunty orne o klasoużytku RIIIa, niestanowiących gruntów przeznaczonych pod zabudowę, zatem nie jest dopuszczalna zabudowa tych działek, w szczególności obiektami przeznaczonymi do okresowego lub całorocznego zamieszkania, a tym samym postępowanie organu powiatowego, mające na celu legalizację budynku, należało uznać za niezgodne z prawem.
Dalej, wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że organ powiatowy, kontynuując postępowanie wydał - na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] kwietnia 2020 r. nakazującą skarżącym rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku rekreacji indywidualnej, od której to decyzji odwołała się I. K., podnosząc zarzut naruszenie przepisu § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że budynek jest zlokalizowany na dwóch sąsiadujących ze sobą działkach należących do niej i, że została uruchomiona procedura prac geodezyjnych, mająca na celu połączenie działek, w związku z czym - według niej - stwierdzenie organu I instancji w decyzji, iż " usytuowanie budynku jednocześnie na dwóch działkach stoi w sprzeczności z zapisami §12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych" jest bezpodstawne oraz, że powinno się jej umożliwić w pierwszej kolejności - przed wydaniem zaskarżonej decyzji - skorzystania z prawa do legalizacji budynku, tym bardziej, że budynek nie posiada poddasza użytkowego, ani schodów prowadzących na poddasze, a poddasze nie posiada funkcji mieszkalnej. Zatem, jest to obiekt parterowy, którego możliwość budowy nie wymaga pozwolenia, a tylko zgłoszenia robót niewymagających pozwolenia na budowę.
Uzasadniając natomiast swoje rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu odwoławczym, organ odwoławczy stwierdził, że obie działki, na których wybudowano budynek stanowią grunty orne o klasoużytku RIIIa, zatem nie stanowią gruntów przeznaczonych pod zabudowę, nie są więc także działkami budowlanymi, o których mowa w art. 27 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.), zgodnie z którym przez "działkę budowlaną" należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Ta okoliczność przesadza, że nie jest dopuszczalna zabudowa tych działek, w szczególności obiektami przeznaczonymi do okresowego zamieszkania, co skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki wzniesionego budynku. Jako podstawę nakazu organ ten powołał przepisy art. 48 ust. 1 i ust. 2 i art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a ustawy Prawo budowlane, gdyż inwestor w sprawie nie dysponuje ani pozwoleniem na budowę budynku, ani dokonanym zgłoszeniem zamiaru jego budowy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, przyjętym przez ten organ bez sprzeciwu.
Nadto organ odwoławczy wskazał, że aby legalizacja budynku była prawnie dopuszczalna, niezależnie od tego czy jest to budynek, o którym mowa w ww. art. 29 ust. 1 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, czy też inny budynek, tj. budynek, którego budowa powinna zostać poprzedzona uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, i czy do jego legalizacji tym samym zastosowanie powinny znaleźć przepisy art. art. 48-49 ustawy Prawo budowlane, czy też przepisy art. 49b tej ustawy, to warunkiem koniecznym jest, aby budynek ten wzniesiony został na gruncie dopuszczającym jego zabudowę. Natomiast w sprawie budynek wzniesiony został na gruncie rolnym, nieprzewidzianym pod zabudowę, co oznacza, że niezależnie od tego czy zostałby on sklasyfikowany jako budynek opisany w art. 29 ust. 1 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, czy jako inny budynek - jego legalizacja nie jest możliwa.
Końcowo, organ odwoławczy wyjaśnił, że nawet w przypadku gdyby działki byłyby działkami budowlanymi, na których - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy - dopuszczalna byłaby budowa takiego obiektu budowlanego, to jego legalizacja i tak nie byłaby możliwa ze względu na naruszenie § 12 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż budynek został usytuowany na dwóch działkach jednocześnie. Podjęta zaś przez skarżącą procedura scalenia działek powinny zostać uruchomiona przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, ewentualne zgłoszeniem zamiaru budowy budynku właściwemu staroście powiatowemu oraz po przekształceniu tych działek, albo działki powstałej po scaleniu, w działki budowlane.
W konsekwencji, organ odwoławczy uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem.
I. K. zaskarżyła ww. decyzję w całości skargą do sądu, podnosząc zarzuty naruszenia art. 7 w zw. z art. 77§ 1 i wz. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie materiału dowodowego w przedmiocie wypisu z rejestru gruntów potwierdzającego scalenie działek o numerach [...] i [...] (nowy numer ewidencyjny - [...]) jak też pominięcie możliwości legalizacji samowoli budowlanej.
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z powodu ww. naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania; przeprowadzenie dowodu z wypisu z rejestru gruntów według stanu na [...] listopada 2020 r.; zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając skargę, skarżącą podniosła, że organ pominął w sprawie istotną okoliczność, iż doszło do scalenia obu działek i wyraził błędny pogląd o braku możliwości legalizacji samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie przepisu art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), zgodnie z którym przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie 3 sędziów.
Odnosząc się na wstępie do zawartego w skardze wniosku dowodowego, wskazać należy, że - na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie - należało go oddalić. Z przepisu tego wynika, że jedynym dowodem, jaki może przeprowadzić sąd administracyjny jest dowód z dokumentu, którego przeprowadzenie jest niezbędne dla wyjaśnienia sprawy oraz nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania. Załączony do skargi dowód nie spełnia tych wymogów z dwóch powodów, po pierwsze - "dokument" ten został wydany już po dacie wydania w sprawie przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji, tj. [...] listopada 2020 r., zatem nie był znany organowi, który wydał zaskarżoną decyzję, tak więc jego przeprowadzenie nie jest niezbędne dla wyjaśnienia sprawy, gdyż sąd ocenia legalność zaskarżonej decyzji według stanu z daty jej wydania, po drugie - "dokument" ten jest niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopią, zatem nie jest dokumentem w rozumieniu art. 106 § 3 p.p.s.a.
Przedmiotem sporu w sprawie jest ocena legalności nakazania przez organy nadzoru budowlanego rozbiórki samowolnie wzniesionego budynku rekreacji indywidualnej o wymiarach 6,96 x 4,96 [m] zlokalizowanego na nieruchomości oznaczonej numerami geodezyjnymi działek [...] i [...] w obrębie U., położonej w m. U. gm. W.
Według organów nadzoru budowlanego, nakaz rozbiórki uzasadniony jest okolicznością wybudowania ww. obiektu budowlanego na terenach rolnych (grunt ozn. w ewid. jako RIIIB), nieprzeznaczonych pod budowę, jak też na dwóch niescalonych działkach, oraz z powodu braku możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Natomiast, według skarżącej, budynek może zostać zalegalizowany, gdyż - obecnie, tj. po scaleniu - znajduje się na jednej nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...]
Mając na uwadze taki przedmiot sporu, należy wyjaśnić, że - zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2d ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186); dalej: "ustawa - Prawo budowlane" - pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej, rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać jednego na każde 500 m2 powierzchni działki. Ponadto, przepis art. 30 ust. 1 ustawy - Prawo budowane nie przewiduje obowiązku dokonywania zgłoszenia budowy tego typu obiektów.
Jednak, aby taki obiekt jak ww. wskazany mógł zostać oceniony jako wzniesiony zgodnie z wymogami prawa, powinien przede wszystkim zostać zlokalizowany na terenie, na którym dopuszczalna jest jego budowa, a nadto - w przypadku jego charakteru rolnego (grunt rolny klasy IIIB) - zostać uprzednio wyłączony z produkcji rolnej, zgodnie z odrębnymi uregulowaniami prawnymi. W przeciwnym przypadku, nie jest możliwa jego legalizacja, zaś konieczna jest jego rozbiórka, o czym stanowią nw. przepisy:
Zgodnie z art. 48 ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo 2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (ust. 1). Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. (ust. 2).
W sprawie skarżąca nie dysponowała ani pozwoleniem na budowę budynku, ani nie dokonała zgłoszenia zamiaru jego budowy do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, przyjętym przez ten organ bez sprzeciwu, a budowę prowadziła na terenie nieprzeznaczonym do zabudowy, gdyż przeznaczonym na cele produkcji rolnej.
Zgodnie także z art. 28 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
Natomiast, jak już wskazano - na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane - pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej, rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać jednego na każde 500 m2 powierzchni działki, jednak art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane stanowi, że zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4: 1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b-d i f, pkt 1a-2b, 3, 3a, 9, 11, 12, 14, 16, 19, 19a, 20b oraz 28.
Wobec takiego zakresu powyższej regulacji prawnej, ustalenie w sprawie, że budynek jest budynkiem rekreacji indywidualnej, o którym mowa w ww. art. 29 ust. 1 pkt 2a ustawy - Prawo budowlane, to do jego legalizacji znalazłyby zastosowanie przepisy art. 49b ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którymi, organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. (ust. 1). Jeżeli budowa, o której mowa w ust 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (ust. 2).
W sprawie budowa nie jest jednak zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż budynek wzniesiono na nieruchomości rolnej, nieprzeznaczonej pod zabudowę.
Nadto, zgodnie z przepisami § 12 ust.1 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.), jeżeli z przepisów §§ 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy (ust.1). Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość (ust. 2). Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ust. 3). W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej; 2) nadbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, nie może być okien i drzwi; 3) budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi (ust. 4). Usytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ust. 2-4, powoduje objęcie sąsiedniej działki obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane (ust. 5).
Powołane przepisy nie pozwalają na usytuowanie budynku na dwóch działkach jednocześnie - jak uczyniono to w sprawie - zaś podjęte przez skarżącą działania zmierzające do scalenia nieruchomości są spóźnione, a nadto nie dotyczą działek budowlanych, lecz rolnych, nie maja więc znaczenia w sprawie. Nadto, jak ustaliły to organy w sprawie, ww. działki nie znajdują się na obszarze rodzinnych ogrodów działkowych, która to okoliczność mogłaby stanowić podstawę do dokonania odmiennej oceny sprawy.
W konsekwencji, nakaz rozbiórki wybudowanego obiektu znajdował uzasadnienie w przywołanych przepisach, zaś legalizacja samowoli budowlanej, w obecnym stanie faktycznym i prawnym sprawy, nie była możliwa.
Z przedstawionych powodów, zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów prawa procesowego, ani przepisów prawa materialnego.
W tej sytuacji - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - sąd skargę oddalił.