II SA/Sz 211/10

II SA/Sz 211/10 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2010-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak
Barbara Gebel /sprawozdawca/
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par. 1,  art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
art. 235
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity
Dz.U. 2009 nr 105 poz 869
par. 5 ust. 2,3 par. 6
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2010 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury [...] delegowanego do Prokuratury [...] B. R. sprawy ze skargi L. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej u L. D. zostało wystawione w dniu [...] przez Poradnię Ortopedyczno-Urazową Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr [...] i przesłane do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadził dochodzenie epidemiologiczne z L.D. w związku z podejrzeniem choroby zawodowej. W karcie oceny narażenia zawodowego, w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził, iż L. D. był pracownikiem: [...] Zakładów Radiowych "U" w [...] na stanowisku referenta ekonomicznego ds. zaopatrzenia, [...] Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w [...] na stanowisku referenta ekonomicznego ds. zaopatrzenia, [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na stanowisku kierowcy- konserwatora, [...] PTP "U" Zakładu Zespołów Elektronicznych
w [...] na stanowisku starszego referenta ekonomicznego ds. zaopatrzenia,
[...] OOPMs [...] Zakładu Produkcyjnego Nr [...] w [...] na stanowisku kierownika obsługi gospodarczej, [...] na stanowisku hodowcy trzody w Gospodarstwie Specjalistycznym, [...] prowadził działalność gospodarczą pod nazwą "M", od [...] pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego w ramach działalności gospodarczej pod nazwą publiczny transport drogowy w zakresie nieregularnego przewozu ładunków, [...] był zarejestrowany jako bezrobotny w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...],[...] pobierał świadczenie rentowe.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wystawił skierowanie na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej i w dniu [...] wysłał je
do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...], a następnie w dniu [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej L. D..
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] pismem znak: [...] przesłał do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] uzupełnioną kartę oceny narażenia zawodowego.
L. D. został zbadany w kierunku choroby zawodowej w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] i w dniu [...] otrzymał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw
do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią przewlekłej choroby narządu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy ujętej pod pozycją 19 wykazu chorób zawodowych, po przeprowadzeniu stosownych badań lekarskich oraz dochodzenia epidemiologicznego na stanowiskach pracy.
Ustalenia kliniczne dotyczące choroby, w stosunku do której prowadzono postępowanie zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) wykazały,
iż u L. D. nie rozpoznano przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy ujętej pod poz. 19 wykazu chorób zawodowych. Rozpoznano natomiast przewlekłe wysiękowe zapalenie kaletki podbarkowej i pochewki mięśnia dwugłowego barku prawego, zmiany zwyrodnieniowe stawu obojczykowo-barkowego prawego. Schorzenia współistniejące to zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych, wygojone ze zniekształceniem i przykurczem koślawym, złamanie kości piętowej prawej, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa.
W uzasadnieniu braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej podniesiono, iż w wyniku przeprowadzonych badań, po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną, po zapoznaniu się z przebiegiem pracy zawodowej nie znaleziono podstaw do rozpoznania choroby zawodowej układu ruchu. L. D. od [...] pracował jako kierowca samochodów ciężarowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, przestał pracować zawieszając działalność w dniu [...] i przeszedł na zasiłek dla bezrobotnych. W dniach [...] był hospitalizowany w Oddziale Wewnętrznym Szpitala Powiatowego w [...] z powodu nadciśnienia tętniczego, w dniach [...] leczony w Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Powiatowego w [...] z rozpoznaniem zmian zwyrodnieniowych stawu kolanowego prawego. Wykonano artroskopię diagnostyczną kolana (uprzednio
w dn. [...] przebył leczenie operacyjne w Oddziale Chirurgii Urazowej
i Ortopedycznej Szpitala Wojewódzkiego w [...] podczas którego rozpoznano pourazowe zapalenie kaletki maziowej kolana prawego). W [...] L. D. skierował wniosek do ZUS o rentę inwalidzką, której nie otrzymał, gdyż również po odwołaniu do Sądu Pracy biegli lekarze orzekli zdolność do pracy. L. D. wniósł odwołanie do Sądu Apelacyjnego. W [...]r. wyjechał do pracy fizycznej
w [...], gdzie w dniu [...] w czasie pracy przy zbiorze jabłek spadł
z wysokości doznając wielofragmentowego złamania stopy prawej, był leczony operacyjnie w [...], następnie leczony w Polsce, gdzie otrzymał świadczenia rentowe na okres 1 roku z powodu całkowitej niezdolności do pracy, następnie - do chwili obecnej - ma orzeczoną częściową niezdolność do pracy utrzymaną przez lekarzy biegłych sądowych, którzy przeprowadzili badania w [...], ponieważ L. D. ubiegał się o uznanie nadal całkowitej niezdolności do pracy.
Po zapoznaniu się z wynikami badań (tzn. zdjęciami rtg, USG, MR, badaniami scyntygraficznymi) oraz w wyniku przeprowadzonego badania konsultacyjnego lek. specjalista chirurg-ortopeda (Ordynator Oddziału Chirurgii Urazowej i Ortopedycznej Szpitala Wojewódzkiego w [...]) rozpoznał u L. D. przewlekłe wysiękowe zapalenie kaletki podbarkowej i pochewki mięśnia dwugłowego barku prawego oraz zmiany zwyrodnieniowe stawu obojczykowo-barkowego prawego. Podejrzenie choroby zawodowej układu ruchu zgłoszone do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] przez lekarza specjalistę ortopedii i traumatologii z Poradni Ortopedyczno-Urazowej [...] jako przyczynę powstania choroby zawodowej układu ruchu dotyczącą barku prawego podało, "pracę w charakterze zawodowego kierowcy w środowisku wibracji i stałej pracy z uniesionymi kończynami górnymi". Występująca w samochodach ciężarowych tzw. wibracja ogólna nie stwarza ryzyka uszkodzenia barku, a kierowca nie wykonuje stałej pracy z uniesionymi kończynami górnymi, jak podał lekarz zgłaszający podejrzenie choroby zawodowej. L. D. jako kierowca nie wykonywał również ciężkiej pracy fizycznej polegającej na unoszeniu i przenoszeniu ciężarów. W ostatnim roku pracy kierowcy tj. w [...], L. D. został zbadany w Poradni Medycyny Pracy przez lekarza medycyny pracy uprawnionego
do badań kierowców - badanie lekarskie do świadectwa kwalifikacji kierowcy samochodów ciężarowych. Z dokumentacji medycznej wynika, że nie zgłaszał żadnych dolegliwości, co potwierdził swym podpisem, a lekarz nie stwierdził odchyleń w układzie ruchu będących przeciwwskazaniem do pracy. Po [...] miesiącach od wymienionego badania L. D. zaprzestał pracy jako kierowca samochodów ciężarowych i w dniu [...] zawiesił działalność gospodarczą oraz dokonał rejestracji
w Powiatowym Urzędzie Pracy. W podsumowaniu podniesiono, iż brak jest merytorycznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy ujętej pod pozycją 19.1 i 19.2 wykazu chorób zawodowych, powstałej w okresie do 1 roku od zaprzestania pracy kierowcy,
a wykonywanie tej pracy nie stwarzało ryzyka zawodowego uszkodzenia barku.
L. D. w dniu [...] skierował do Poradni Medycyny Pracy Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] wniosek o ponowne wykonanie badań w kierunku choroby zawodowej w instytucie naukowo badawczym. Jednocześnie w dniu [...] L. D. skierował wniosek do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o przeprowadzenie i dopuszczenie w sprawie dowodu z opinii rzeczoznawcy w dziedzinie transportu samochodowego na okoliczność oceny narażenia zawodowego kierowcy na hałas oraz obciążenia narządów ruchu
w związku ze sposobem wykonywania pracy, a także wykonywaniem czynności
w jednoosobowej firmie transportowej w związku z prowadzeniem takiej działalności gospodarczej.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do Instytutu Transportu Samochodowego w [...] z prośbą
o udostępnienie w miarę możliwości, pomiarów hałasu wykonanych na samochodach ciężarowych: [...] Instytut Transportu Samochodowego w [...] w piśmie z dnia [...] adresowanym do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...][...] podniósł, iż nie posiada wyników pomiarów hałasu w miejscu pracy kierowcy dla wspomnianych pojazdów.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do L. D. z informacją uzyskaną z Instytutu Transportu Samochodowego w [...] w sprawie wniosku z dnia [...].
L. D. w dniu [...] skierował pismo do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w którym podniósł, iż podtrzymuje swoje stanowisko w przedmiocie przeprowadzenia dowodu z opinii rzeczoznawcy (biegłego) zgodnie z wnioskami z dnia [...] i z dnia [...], ponieważ
w wyniku podjętych działań organ prowadzący postępowanie nie uzyskał dowodów na poparcie swoich wniosków zawartych w kartach oceny narażenia zawodowego, dlatego też wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii rzeczoznawcy biegłego z dziedziny samochodowego transportu ciężarowego jest tym bardziej uzasadniony i zgodny z art. 78 Kpa. Przyjmując, że kierowanie pojazdami zajmowało około 80% czasu pracy, a nie istnieje inny sposób kierowania pojazdem ciężarowym niż z uniesionymi kończynami górnymi (zgodnie z zasadami przekazywanymi na kursach nauki jazdy) organ nie może twierdzić, że czynność ta nie wiązała się z wykonywaniem ruchów monotypowych charakteryzujących się powtarzalnością stwarzających ryzyko narażenia na uszkodzenie narządów ruchu. Biorąc powyższe pod uwagę L. D. stwierdził, że tylko specjalista z dziedziny samochodowego transportu ciężarowego jest w stanie rozstrzygnąć, czy istniało ryzyko narażenia zawodowego w związku z wykonywaniem zawodu kierowcy na uszkodzenie słuchu i narządów ruchu.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w odpowiedzi z dnia [...] wskazał, iż dalsze postępowanie w sprawie choroby zawodowej pana L. D. będzie uzależnione od wykonania ponownych badań w kierunku choroby zawodowej przez Instytut Medycyny Pracy w [...], który wyda w tej sprawie orzeczenie lekarskie jako II instancja.
W dniu [...] wpłynęło do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] orzeczenie lekarskiego [...] z Instytutu Medycyny Pracy w [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u L. D..
W ustaleniach klinicznych dotyczących choroby, w stosunku do której prowadzono postępowanie wykazano, iż obserwacja w kierunku choroby zawodowej układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy ujętej pod poz. 19 wykazu chorób zawodowych była negatywna. W wyniku przeprowadzonego badania, w tym konsultacji ortopedycznej, oraz dokumentacji z przebiegu leczenia i oceny radiogramów ustalono rozpoznanie: zapalenie okołostawowe barku prawego z ograniczeniem ruchu rotacji wewnętrznej, zmiany zwyrodnieniowe prawego stawu barkowo-obojczykowego, początkowy przykurcz Dupuytrena prawej ręki. Ponadto w obrębie układu ruchu stwierdzono przebyty uraz kolana prawego, leczony operacyjnie ([...].), zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych, przebyte w [...] w wypadku przy pracy w [...] złamanie prawej kości piętowej leczone operacyjnie.
W uzasadnieniu braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej podniesiono, iż L. D. jest z zawodu technikiem elektrykiem. Nie pracował
w wyuczonym zawodzie. Pracował zawodowo [...], w tym do [...] w różnych zakładach i na różnych stanowiskach. Następnie od [...] prowadził działalność gospodarczą - publiczny transport drogowy
w zakresie nieregularnego przewozu ładunków. Kierował samochodami ciężarowymi różnych marek [...], wykonywał przewozy różnych ładunków (np. materiały budowlane, węgiel, materiały sypkie) dla różnych odbiorców na terenie całego kraju. Do jego obowiązków, oprócz kierowania pojazdem, należało otwieranie i zamykanie burt samochodu, zabezpieczenie przewożonego ładunku plandeką, a także okresowo pomoc przy załadunku i rozładunku towarów. Według L. D. kierowanie pojazdem zajmowało 80% czasu pracy, w pozostałym czasie wykonywał dodatkowe ww. czynności. Obowiązujące przepisy prawa dotyczące chorób zawodowych stanowią, że przy rozpoznawaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Rozpoznanie choroby zawodowej może nastąpić
u pracownika lub byłego pracownika, w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym lub po zakończeniu pracy w takim narażeniu, nie później jednak niż
w okresie, który został określony w wykazie chorób zawodowych. W wyniku przeprowadzonych badań u L. D. rozpoznano chorobę układu ruchu pod postacią przewlekłego zapalenia okołostawowego barku wymienioną w poz. 19.5 wykazu chorób zawodowych. Przyczyną choroby może być przeciążenie przyczepów ścięgna długiego głowy mięśnia dwugłowego ramienia, ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego oraz obwodowych odcinków ścięgien mięśni rotatorów.
W warunkach zawodowych do takiego przeciążenia predysponują prace wykonywane długotrwale i powtarzalnie w pozycji z uniesionymi ponad głowę kończynami górnymi, wymagające podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów. Kierowanie samochodem ciężarowym nie wymaga wykonywania takich czynności i nie stwarza warunków przeciążenia stawów barkowych. Z wywiadu od badanego wynika, że wykonywanie czynności pomocniczych zajmowało zaledwie około 20% czasu pracy, zatem nie były to czynności wykonywane powtarzalnie, w długich przedziałach czasowych, stwarzające ryzyko przeciążenia stawów barkowych. Biorąc pod uwagę powyższe nie ma podstaw do uznania, że przyczyną choroby mógł być sposób wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Za pozazawodową etiologią choroby przemawia również okres w jakim doszło do ujawnienia się zmian chorobowych. Obowiązujące przepisy prawa wskazują, że okres w jakim uzasadnione jest rozpatrywanie zawodowej etiologii zapalenia okołostawowego barku po zakończeniu narażenia zawodowego wynosi 1 rok. L. D. podaje, że dolegliwości ze strony prawego barku wystąpiły przed około 6. laty, jednakże informacje te nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji medycznej. W karcie choroby z Poradni Ortopedycznej pierwsza adnotacja o dolegliwościach ze strony barku prawego została dokonana
w [...] (a więc po upływie przewidzianego przepisami prawa okresie)
i rozpoznano wówczas zmiany zwyrodnieniowe barku, a tego rodzaju zmiany nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. W trakcie pracy w charakterze kierowcy L. D. był poddawany okresowym badaniom lekarskim wymaganym do Świadectwa Kwalifikacji (obecnie oceny braku przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowcy). Z dokumentacji medycznej wynika, że w trakcie ostatnich badań wykonywanych w tym celu w [...] nie zgłaszał żadnych dolegliwości ze strony układu ruchu, a w badaniu przedmiotowym lekarz nie stwierdził zmian
w obrębie tego układu. Kwestionowanie przez L. D. tych badań nie znalazło uzasadnienia w dotychczasowym postępowaniu. Biorąc pod uwagę powyższe lekarz Instytutu Medycyny Pracy [...] stwierdził brak podstaw do uznania zawodowej etiologii rozpoznanej u pana L. D. choroby prawego barku.
L. D. w dniu [...] skierował pismo do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], w którym podniósł, iż od początku postępowania zgłaszał zastrzeżenia co do dokonanej oceny narażenia zawodowego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz składał wnioski o przeprowadzenie badań i powołanie biegłych. W jego opinii sporządzone oceny są niepełne i zawierają niewłaściwe wnioski. Niepełna i niewłaściwa ocena narażenia zawodowego spowodowała, że również organ orzeczniczy nie uwzględnił
w swojej ocenie występujących zagrożeń wydając orzeczenie lekarskie. Ponadto
w piśmie L. D. wskazał, że organ orzeczniczy II stopnia rozpoznał chorobę zawodową wymienioną w wykazie chorób zawodowych ujętą pod pozycją 19, jednakże jest ona inna niż w zgłoszeniu choroby zawodowej oraz w rozpoznaniu lekarza ortopedy powołanego przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Odmawiając stwierdzenia choroby zawodowej orzecznik sugeruje pozazawodowy charakter choroby oraz że udokumentowane objawy choroby nastąpiły po okresie przewidzianym prawem. Zdaniem L. D. jest to wyolbrzymianie szczegółów, gdyż działalność zakończył [...], a dowody istnienia choroby pochodzą z [...] (skierowanie od lekarza rodzinnego do poradni ortopedycznej). W tym miejscu L. D. wyjaśnił, że był to okres reform w służbie zdrowia, w którym z przyczyn obiektywnych, niezależnych od niego, nie mógł wcześniej leczyć się w poradni ortopedycznej. Nadmienił również, że w związku z reformą służby zdrowia, w trakcie likwidacji Przychodni Rejonowej, w której się leczył, zaginęła jego dokumentacja medyczna z lat [...]. Z Zakładu Archiwizacji Akt w [...] uzyskał tylko dokumentację do [...]. Z informacji kierownika archiwum dowiedział się, że niecała dokumentacja trafiła do jego firmy. Prawdopodobnie duża część akt znajduje się w różnych budynkach administrowanych przez publiczną służbę zdrowia, ale dokładne ustalenie, gdzie są akta z likwidowanej przychodni jest niemożliwe . W związku z tym nie mógł przedłożyć dowodów w postaci dokumentacji medycznej z wcześniejszego okresu leczenia niż [...]r. Charakter schorzenia jednoznacznie określa, że jest ono długotrwałe i utrwalone co najmniej od [...] r.
(w załączeniu opinia ortopedy powołanego przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...], zaświadczenie o stanie zdrowia z [...]). Również twierdzenie, że tylko
w przypadku długotrwałych i powtarzalnych przeciążeń mogą nastąpić takie uszkodzenia narządów ruchu, jakie stwierdzono w jego przypadku jest nieprawdziwe. Przytaczany przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w [...] okres narażenia przy wykonywaniu prac pomocniczych, jak to określił organ 20% czasu pracy, to średnio w całym okresie prowadzenia działalności około 3 godziny dziennie. L. D. podniósł, że jest to średnia z całego okresu prowadzenia działalności, gdyż świadczył również usługi, które wymagały nawet 50% czasu pracy przy wykonywaniu prac pomocniczych (przykładowo wymienia prace związane z robotami ziemnymi polegające na odwożeniu urobku z wykopów na krótkich odcinkach lub przy wymianie gruntu). Zastrzeżenia dotyczą również rozpoznania, jakiego dokonał orzecznik Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w [...], który nie uwzględnił w swoim rozpoznaniu obiektywnych i niepodważalnych wyników badań rezonansu magnetycznego (zlecone badanie przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]) oraz USG barku, RTG barku oraz scyntygrafii kośćca, na podstawie których dokonane było rozpoznanie i postawiona diagnoza lekarza prowadzącego leczenie (wyniki badań w aktach Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]). Ortopeda powołany przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w [...] dokonał badania ogólnego palpacyjnego, które nie może być obiektywne z uwagi na to, że jego organizm był pod działaniem leków przeciwbólowych (tzw. blokada). L. D. podniósł, iż jak już wcześniej wykazał nie były wykonane żadne badania
w [...], natomiast od [...] otrzymał decyzję ZUS orzekającą stałą częściową niezdolność do pracy w charakterze kierowcy. Mając powyższe na względzie to orzeczenie Nr [...] wydane przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w [...] jest nie do przyjęcia. W tej sytuacji konieczne jest uzupełnienie akt sprawy oraz zweryfikowanie orzeczeń lekarskich wydanych przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] i Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w [...].
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u L. D. pod postacią przewlekłej choroby układu ruchu, wywołanej sposobem wykonywania pracy wymienionej w poz. 19 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania
w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).
L. D. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] wniósł w terminie ustawowym odwołanie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] . W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej prowadzonym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego
w [...], zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowe postępowanie od samego początku było prowadzone z naruszeniem tych przepisów prawa. Po przyjęciu zgłoszenia o podejrzeniu choroby zawodowej narządów ruchu w dniu 09.08.2005 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny
w [...] zlecił przeprowadzenie badań przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w [...] jednakże, o wszczęciu postępowania odwołujący się został powiadomiony dopiero [...]. Ponadto, Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w [...]
w trakcie prowadzonego postępowania nie udostępnił mu wglądu do akt, mimo żądania (pismo z dnia [...]), naruszając art.73 § 1 pkt 1 Kpa i pozbawiając go możliwości uczestniczenia w postępowaniu. W dniu [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w [...] wydał orzeczenie lekarskie przytaczając fałszywe dowody na podstawie, których ustalił istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. W związku z tym złożył w dniu [...] odwołanie informując o powyższym fakcie oraz wskazał pozostałe błędy i niezgodne ze stanem faktycznym okoliczności, jakie zostały użyte w uzasadnieniu orzeczenia. Odwołanie przedłożył do wiadomości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu
w [...], gdyż istniały przesłanki do przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji oraz uzupełnienia dowodów
i materiałów w sprawie zgodnie z art. 136 Kpa. Jednakże organ prowadzący postępowanie oraz organ orzeczniczy nie uczyniły nic w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, do czego zobowiązane były na podstawie art. 7 Kpa. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w [...] ograniczył się do przekazania sprawy organowi orzeczniczemu II stopnia, który w swoim orzeczeniu posłużył się tymi samymi fałszywymi dowodami. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że istnieją przesłanki do uchylenia decyzji i wznowienia postępowania zgodnie z art. 145 § pkt 1 Kpa, ponieważ decyzja wydana została na podstawie orzeczeń opartych na fałszywych i niezgodnych ze stanem faktycznym dowodach. Również wnioski zawarte w piśmie z dnia [...] nie zostały rozpatrzone. Organ nie powiadomił o sposobie ich załatwienia naruszając przepis art. 244 § 2 Kpa, a tym samym pozbawił prawa do wniesienia skargi zgodnie z art. 246 § 1 Kpa. Uzasadniając złożenie wniosków zawartych w niniejszym odwołaniu L. D. zwrócił uwagę na fakt bezkrytycznego przyjmowania orzeczeń lekarskich przez organ prowadzący postępowanie mimo szeregu zastrzeżeń i dowodów, które podważają wiarygodność i rzetelność prowadzonego postępowania przez organy orzecznicze i wskazują na ich tendencyjny charakter. W aktach sprawy o stwierdzenie choroby narządów ruchu znajdują się cztery różne diagnozy i rozpoznania dotyczące tego samego schorzenia (lekarza zgłaszającego, biegłych lekarzy sądowych, ortopedy powołanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy oraz orzecznika Instytutu Medycyny Pracy), co wskazuje na konieczność przeprowadzenia konsultacji i uzupełnienia materiału dowodowego o opinię biegłego lekarza ortopedy. Niedopuszczalne jest także twierdzenie organów orzeczniczych o braku związku przyczynowego istnienia choroby zawodowej z wykonywaniem pracy kierowcy w jednoosobowej firmie transportowej, co wskazuje na tendencyjny charakter wydanych orzeczeń.
Podczas prowadzonego postępowania administracyjnego w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w [...] L. D. skierował w dniu [...] pismo do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego
w [...], w którym poinformował, iż w dniu [...] złożył w Prokuraturze Rejonowej w [...] zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa sfałszowania dokumentacji medycznej dotyczącej jego choroby zawodowej oraz złożył wniosek
o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie jego choroby zawodowej, toczącego się w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...],
do czasu rozpatrzenia sprawy przez prokuraturę. Do wniosku dołączył kserokopię pisma jakie skierował do Prokuratury Rejonowej w [...] z dnia [...].
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] postanowieniem znak [...] zawiesił na wniosek L. D. postępowanie w sprawie choroby zawodowej znak [...] z powodu postępowania toczącego się w Prokuraturze Rejonowej w [...].
W dniu [...] wpłynął wniosek L. D. o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej.
W uzasadnieniu wniosku L. D. podniósł, iż dochodzenie sygn. akt [...] prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w [...] na chwilę obecną jest zawieszone i niemożliwe jest określenie terminu jego zakończenia, z uwagi na upływ czasu, wznowienie postępowania o stwierdzenie choroby zawodowej przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] jest konieczne
i uzasadnione. W aktach sprawy [...] zgromadzony został materiał dowodowy, który pozwoli na podjęcie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] właściwych decyzji co do wiarygodności, jako materiału dowodowego
w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej, dokumentacji medycznej dostarczonej przez lek. D.S. W przedmiotowej sprawie ze zgromadzonego przez prokuraturę materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że dokumenty medyczne zostały przerobione co wyklucza możliwość wykorzystania ich w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej jako wiarygodnego materiału dowodowego. Jednocześnie L. D. poinformował, że w dniu [...] zostało umorzone dochodzenie sygn. akt [...] prowadzone również przez Prokuraturę Rejonową w [...], dotyczące części dokumentacji przedłożonej przez lek. D.S. do akt sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej z powodu braku znamion czynu zabronionego, z uwagi na fakt, że w trakcie dochodzenia nie udało się ustalić prawdziwości przebiegu zdarzenia. W związku z tym, również ta część dokumentacji nie może być wykorzystana w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej. Mając powyższe na względzie, wniosek o wystąpienie do prokuratury o opinię na temat dokumentacji medycznej jest niezbędny i konieczny.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do Prokuratury Rejonowej w [...] z prośbą o przesłanie postanowienia wydanego przez Prokuraturę Rejonową w [...] w sprawie L. D..
W odpowiedzi skierowanej do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu [...] Prokuratura Rejonowa w [...] skierowała pismo załączając postanowienie o umorzeniu dochodzenia z dnia [...] w sprawie poświadczenia nieprawdy w [...] (dokładnej daty nie ustalono) w [...] w dokumencie lekarskim pod postacią karty badania, datowanym na [...] podczas, gdy w rzeczywistości badanie L. D. nie zostało przeprowadzone, tj. o czyn z art. 271§ 1 kk wobec braku znamion czynu zabronionego.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] postanowieniem znak [...], na podstawie art. 97 § 2 Kpa postanowił podjąć postępowanie administracyjne dotyczące odwołania L. D. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
W dniu [...] L. D. skierował pismo do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], w którym podniósł, iż w związku z podjęciem zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, wnosi o realizację wniosku z dnia [...] w całości, poprzez zwrócenie się do prokuratury o opinię dotyczącą dokumentacji medycznej, którą przedłożył lek. D.S. do akt sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej, a która jest przedmiotem dochodzenia sygn. akt [...] prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową
w [...], wystąpienie do prokuratury w [...] o przesłanie kserokopii postanowienia o postawieniu zarzutów D.S. wraz z uzasadnieniem
z akt sprawy [...], wystąpienie do prokuratury w [...] o przesłanie kserokopii opinii biegłych z zakresu badania pisma i dokumentów z akt sprawy
[...], wyeliminowanie z akt przedmiotowej sprawy dokumentów dostarczonych przez D.S. W uzasadnieniu podniósł, iż jak wynika z treści
pisma Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...], skierowanego do Prokuratury Rejonowej w [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zwrócił się z prośbą o przesłanie kserokopii tylko postanowienia o umorzeniu dochodzenia sygn. akt [...], a nie
o opinię dotyczącą całości dokumentacji medycznej, którą przedłożył lek. D.S. do akt sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej. Ponieważ, umorzone dochodzenie [...] dotyczy tylko części dokumentacji medycznej, zapewne gdyby Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zrealizował jego wniosek, to by uzyskał informację, że w tym samym dniu w którym umorzono
to dochodzenie, zostało wydane postanowienie o wyłączeniu materiału do odrębnego postępowania, które to zostało zarejestrowane pod sygn. akt [...]. W aktach tej sprawy znajduje się między innymi postanowienie z dnia [...] o przedstawieniu D.S. zarzutów dotyczących przerobienia dokumentów lekarskich
tj. o czyn z art. 270 § 1 kk. Ponadto w aktach tej sprawy znajdują się opinie biegłych
z zakresu badania pisma i dokumentów, z których wynika jednoznacznie, że dokumenty zostały przerobione. W związku z tym, prokurator [...] oświadczyła L.D., że na prośbę organu prowadzącego postępowanie sporządzi opinię dotyczącą dokumentów lekarskich i kserokopie żądanych dokumentów. Jednocześnie wnioskodawca poinformował, iż dowody co do których istnieje podejrzenie braku ich wiarygodności i autentyczności nie mogą być wykorzystywane w sprawie, gdyż wszelkie wątpliwości muszą być interpretowane na korzyść pokrzywdzonego. W postępowaniu karnym każdy dokument jest traktowany odrębnie, natomiast w postępowaniu administracyjnym badanie do świadectwa kwalifikacyjnego jest jedną całością i tak musi być traktowane przez organ prowadzący postępowanie. Przy fałszu intelektualnym jest bardzo trudno udowodnić winę, jednakże
w przedmiotowej sprawie bezspornym jest fakt przerobienia części dokumentów lekarskich, co skutkuje ich niewiarygodnością i eliminuje je jako materiał dowodowy
w przedmiotowej sprawie.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do Prokuratury Rejonowej w [...] z prośbą o przesłanie wraz z wyjaśnieniem wszelkiego materiału dowodowego związanego ze sprawami [...].
W dniu [...] Prokuratura Rejonowa w [...] skierowała pismo dot. sprawy [...] w którym podniosła, iż potwierdza, że w dniu [...]
z zarejestrowanej w Prokuraturze Rejonowej w [...] sprawy [...] wyłączono do odrębnego postępowania materiały dotyczące przerobienia dokumentu badania lekarskiego L. D. datowanego na [...] opatrzonego pieczęcią lekarza okulisty D.D. i przerobienia dokumentu badania lekarskiego L. D. datowanego na [...] opatrzonego pieczęcią lekarza laryngologa G.J. Wyłączone materiały zarejestrowano
w Prokuraturze Rejonowej w [...] pod numerem [...]. Potwierdziła także, iż postępowanie [...] znajduje się w fazie ad personam tj., że w dniu [...] przedstawiono D.S. zarzut popełnienia czynu z art.270 § 1 kk. w zw. z art. 12 kk, a w aktach sprawy [...] znajdują się opinie biegłych z zakresu badania pisma ręcznego i dokumentów dotyczące dokumentu badania lekarskiego L. D. datowanego na [...] opatrzonego pieczęcią lekarza okulisty D.D. oraz dokumentu badania lekarskiego L. D. datowanego na [...] opatrzonego pieczęcią lekarza laryngologa G.J. Na wyraźne żądanie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] odpisy niniejszych opinii mogą być przesłane, może zostać także udzielona szczegółowa informacja co do treści postawionego D.S. zarzutu. Jednocześnie Prokuratura Rejonowa w [...] poinformowała, że postępowanie [...] aktualnie jest zawieszone z powodu długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do Prokuratury Rejonowej w [...] o przesłanie wszelkiego materiału dowodowego związanego ze sprawami [...].
W odpowiedzi skierowanej do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w dniu [...] Prokuratura Rejonowa w [...] skierowała pismo z załącznikami pod postacią Opinii nr [...], sprawozdania z badań fizykochemicznych znak [...] z dnia [...] wydanej przez Zakład Ekspertyz Kryminalistycznych Instytutu Badań DNA w [...], na zlecenie Prokuratury Rejonowej w [...] do sprawy sygn. akt. [...] oraz opinię wydaną na podstawie Ekspertyzy Kryminalistycznej z zakresu badań porównawczych pisma ręcznego, podpisów i odcisków pieczęci na zlecenie Prokuratury Rejonowej w [...] sygn. akt [...] wykonaną przez Biegłego Sądu Okręgowego w [...].
Biegły Sądu Okręgowego w [...]we wnioskach na podstawie przeprowadzonych badań porównawczych stwierdził, że:
l. dokument opatrzony pieczęcią lekarza G.J. specjalistę laryngologa z [...] jest oryginałem, natomiast została usunięta górna część dokumentu. Odręczne zapisy w pozycjach: "wywiad chorobowy", "badanie akumetryczne słuchu", "badanie dodatkowe", "data" oraz "podpis" zostały sporządzone narzędziem pisarskim o niebieskiej barwie środka kryjącego, natomiast zapisy
w pozycji: "badanie narządu równowagi" narzędziem pisarskim również o niebieskiej barwie środka kryjącego jednakże w innym odcieniu. W pozycji "badanie otolaryngologiczne" zapisy zostały wykonane dwoma narzędziami pisarskimi wyżej wymienionymi. Odręczny zapis o treści "[...]" został sporządzony tym samym środkiem pisarskim o niebieskiej barwie środka kryjącego w tym samym odcieniu, co zapisy w pozycjach: "badanie otolaryngologiczne- ucho prawe, ucho lewe" oraz w pozycji: "badanie narządu równowagi". Nie da się ustalić czasu nakreślenia odręcznych zapisów wymienionych wyżej. Nie można zidentyfikować wykonawcy nieczytelnego podpisu widniejącego na imiennej pieczęci G.J., natomiast odręczny zapis w pozycji: "data" w lewym dolnym rogu nie został wykonany przez [...], którego rękopisy stanowiły materiał porównawczy. Odręczny zapis w pozycji: "data" nie nosi śladów przerabiania.
II. dokument opatrzony pieczęcią lekarza okulisty D.D. z [...] jest oryginałem; została usunięta górna część dokumentu; nie da się ustalić czasu nakreślenia odręcznego zapisu o treści: "D.L". Odręczny zapis w pozycji: "data" nie nosi śladów przerabiania.
III. dokument: "Karta Badania" składający się z czterech odrębnych kart jest oryginałem, odręczne zapisy na wszystkich kartach dokumentu zostały naniesione tym samym narzędziem pisarskim. Nie da się ustalić czasu nakreślenia odręcznych zapisów na kartach dokumentu; treść widocznych na kartach dokumentu w górnej części wgłębionych zapisów stanowi odpowiednik widocznych zapisów naniesionych środkiem pisarskim o niebieskiej barwie środka kryjącego na kartach nr 1 i nr 3. Na karcie dokumentu rozpoczynającej się zapisem o treści: ,,3. Badania Ogólne Stanu Zdrowia" nie można ujawnić wgłębionego zapisu. Ze względu na brak adekwatnego materiału porównawczego D.S. nie można przeprowadzić analizy mającej na celu porównanie dowodowych podpisów czytelnych, z wzorami rękopisów porównawczych ww. probanta.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] skierował pismo do L. D. z informacją, iż zostały zebrane materiały dowodowe, o które wnioskował w dotychczasowej korespondencji.
W dniu [...] do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] wpłynęło pismo redagowane przez L. D., w którym podniósł, iż w związku z zawiadomieniem o zgromadzeniu materiału dowodowego wnosi
o wyeliminowanie z akt sprawy dokumentów dostarczonych przez D.S. i wydanie decyzji stwierdzającej chorobę zawodową w związku z wykonywaną pracą.
Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], po dokonaniu we własnym postępowaniu administracyjnym analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie choroby zawodowej L. D., decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, art. 12 ust.2 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz.869) utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...].
Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji przytoczył stan faktyczny sprawy
i podniósł, iż zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy (Dz. U. Nr 99, poz.825), za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli
w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących na stanowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.
Zgodnie z art. 2352 Kodeksu pracy rozpoznanie choroby zawodowej
u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia
w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Przepis ten jednoznacznie określa, którą jednostkę chorobową można uznać za chorobę zawodową. Kluczowe dla rozpoznania choroby zawodowej jest wystąpienie objawów chorobowych oraz związek wystąpienia ww. objawów
z ekspozycją na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Za chorobę zawodową można uznać tylko wybrane schorzenia spełniające określone kryteria formalne i medyczne.
Oznacza to, że podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Oznacza to, że nie każda jednostka chorobowa, może zostać uznana za chorobę zawodową. W niniejszym przypadku ten warunek formalny nie jest spełniony, bowiem jednostki orzecznicze medycyny pracy, będące w myśl przepisu § 5 ust.1 i ust.2 ww. rozporządzenia jednostkami organizacyjnymi właściwymi do rozpoznawania chorób zawodowych, nie rozpoznały u L. D. schorzeń jako choroby zawodowej.
Z § 3 ust. 1 i § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych wynika, iż organem powołanym do stwierdzenia choroby zawodowej jest właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy państwowy inspektor sanitarny. Podstawę decyzji stanowi orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej właściwej do rozpoznawania chorób zawodowych oraz ocena narażenia zawodowego pracownika.
[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] we własnym postępowaniu administracyjnym, dokonał oceny narażenia zawodowego na podstawie analizy zebranej dokumentacji w sprawie choroby zawodowej L. D. i stwierdził, iż, przyczyną choroby zawodowej narządu ruchu może być przeciążenie przyczepów ścięgna długiego głowy mięśnia dwugłowego ramienia, ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego oraz obwodowych odcinków ścięgien mięśni rotatorów. W warunkach zawodowych do takiego przeciążenia predysponują prace wykonywane długotrwale i powtarzalnie w pozycji z uniesionymi ponad głowę kończynami górnymi, wymagające podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów. Kierowanie samochodem ciężarowym nie wymaga wykonywania takich czynności i nie stwarza warunków przeciążenia stawów barkowych. Z wywiadu zebranego z L.D. wynika, iż wykonywanie czynności pomocniczych zajmowało zaledwie około 20% czasu pracy, zatem nie były to czynności wykonywane powtarzalnie, w długich przedziałach czasowych stwarzające ryzyko przeciążenia stawów barkowych. Biorąc pod uwagę powyższe nie ma podstaw do uznania, że przyczyną choroby mógł być sposób wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. Za pozazawodową etiologią choroby przemawia również okres w jakim doszło do ujawnienia się zmian chorobowych. Obowiązujące przepisy prawa wskazują, że okres w jakim uzasadnione jest rozpatrywanie zawodowej etiologii zapalenia okołostawowego barku po zakończeniu narażenia zawodowego wynosi 1 rok. L. D. podawał
w wywiadach epidemiologicznych, że dolegliwości ze strony prawego barku wystąpiły przed około 6. laty, jednakże informacje te nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej. W karcie choroby z Poradni Ortopedycznej pierwsza adnotacja o dolegliwościach ze strony barku prawego została dokonana w [...] (a więc po upływie przewidzianego przepisami prawa okresie) i rozpoznano wówczas zmiany zwyrodnieniowe barku, a tego rodzaju zmiany nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych. W trakcie pracy w charakterze kierowcy L. D. był poddawany okresowym badaniom lekarskim wymaganym do świadectwa kwalifikacji do pracy
na stanowisku kierowcy. Z dokumentacji medycznej wynika, że w trakcie ostatnich badań wykonywanych w tym celu w [...] nie zgłaszał żadnych dolegliwości ze strony układu ruchu, a w badaniu przedmiotowym lekarz nie stwierdził zmian
w obrębie tego układu.
Kryterium medyczne oznacza konieczność stwierdzenia symptomów określonych i charakterystycznych dla choroby zawodowej. Stwierdzane u L. D. objawy wykluczają ich zawodowe pochodzenie. Tą ugruntowaną w medycynie pracy prawidłowość potwierdziły w swoich orzeczeniach jednostki medycyny w myśl przepisu § 5 ust.1 i ust.2 ww. rozporządzenia, właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] oraz Instytut Medycyny Pracy w [...] .
Oceniając wartość dowodową orzeczenia lekarskiego wydanego przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] oraz orzeczenia lekarskiego wydanego przez Instytut Medycyny Pracy w [...], organ odwoławczy stwierdził, iż spełniają one wymogi określone w rozporządzeniu, tzn. jednostki orzecznicze rozpoznały brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej
u L. D.. Przyjęcie zatem za podstawę wydanej decyzji orzeczeń lekarskich wydanych przez jednostki uprawnione do rozpoznawania chorób zawodowych, w tym do przyczynowego łączenia rozpoznawanych chorób z pracą zawodową wykonywaną przez poddanego badaniom pracownika, jest w pełni uzasadnione.
Organ podkreślił, że w świetle dokumentów zgromadzonych przez Prokuraturę Rejonową w [...] w postępowaniu karnym, a w szczególności opinii Biegłego Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] fakty ustalone
w tym postępowaniu nie mogły mieć wpływu na treść orzeczeń lekarskich wydanych przez jednostkę orzeczniczą I stopnia oraz jednostkę orzeczniczą II stopnia.
W wyroku z dnia [...] ([...]) NSA w [...] doprecyzował, iż rozpoznawanie chorób zawodowych leży wyłącznie w gestii upoważnionych do tego rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r.
w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294) jednostek organizacyjnych służby zdrowia, przy czym orzeczenia te w kwestii rozpoznania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.
Także w wyroku z dnia 06.10.2006 r. ( II OSK 529106, LEX nr 289269) NSA stwierdził, iż jednostki uprawnione do dokonywania badań w zakresie choroby zawodowej zostały wskazane w § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18.11.1983 r.
w sprawie chorób zawodowych, to zaś powoduje, iż gdy ich opinie nie stwierdzają istnienia choroby zawodowej, opinia innej jednostki służby zdrowia nie może być uznawana za podstawę kwestionowania opinii podmiotów uprawnionych. Kwestie te stały się również tematem rozstrzygnięć w wyroku NSA w [...] z dnia 09.07 1998r. ( II SA 634/98, Pr. Pracy 1998.12.38) i w wyroku WSA w [...] z dnia 13.06.2006 r. (sygn. akt SA/Wa 559106 ), zgodnie z którymi państwowy inspektor sanitarny podejmując decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w tej sprawie i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.
Organ odwoławczy wskazał także, iż zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych do postępowań w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób, wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (rozporządzenie weszło w życie 3 lipca 2009 r.), stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z tym że czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez L. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji lub o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ortopedy na okoliczność ustalenia właściwego rozpoznania choroby zawodowej zgodnie z wykazem chorób zawodowych oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny transportu ciężarowego na okoliczność występujących zagrożeń narażających kierowcę na choroby zawodowe narządów ruchu w jednoosobowej firmie transportowej
z uwzględnieniem okresu prowadzenia działalności.
Podniósł także, iż w dniu [...] złożył odwołanie od decyzji nr [...]
z dnia [...] wydanej przez PPlS w [...], w którym wniósł
o uzupełnienie materiałów dowodowych. W związku z tym, że wnioski te nie zostały zrealizowane, przesłał w dniu [...] do Wojewódzkiego Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] pismo z dnia [...] z prośbą o informację na temat realizacji jego wniosków zawartych w odwołaniu oraz przesłanie na jego adres kserokopii nowo gromadzonych materiałów, motywując swoją prośbę trudną sytuacją materialną. Również to pismo pozostało bez odpowiedzi, chociaż w myśl art. 244 § 2
i art. 237 § 1 Kpa organ ma obowiązek powiadomić wnioskodawcę o sposobie załatwienia wniosku. Natomiast żądanie przeprowadzenia dowodu zgodnie z art. 78 § 1 Kpa należało uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. W tym przypadku stosowne argumenty co do celowości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych oraz dowodu poprzez uzupełnienie materiału dowodowego skarżący przedstawił w piśmie z dnia [...] skierowanym do PPIS w [...].
Po publikacji w Dzienniku Ustaw nr 116, poz. 740 wszedł w życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt P 23/07 dotyczący niezgodności z konstytucją rozporządzeń Rady Ministrów dotyczących postępowań o stwierdzenie choroby zawodowej. Przedmiotowe postępowania były prowadzone na podstawie niekonstytucyjnych zapisów co powoduje, że wydane decyzje przez ZPWIS
w [...] są wadliwe.
Wątpliwości budzi również brak precyzyjnego zapisu dotyczącego nazewnictwa chorób i przypisywania ich konkretnemu schorzeniu z wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów. W przypadku skarżącego w aktach sprawy znajdują się trzy różne rozpoznania tego samego schorzenia narządu ruchu, których dokonano na podstawie tych samych obiektywnych i niepodważalnych wyników badań. Dowolność w przypisywaniu różnych nazw tej samej chorobie powoduje, że organ administracji wydając decyzję interpretuje tą okoliczność na niekorzyść badanego.
Całkowicie błędne jest twierdzenie ZPWIS w [...], że orzeczenia lekarskie wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy (WOMP) w [...] i Instytut Medycyny Pracy (IMP) w [...] spełniają kryteria wymagane do oceny choroby zawodowej, ponieważ w chwili wydawania orzeczeń lekarskich o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, organom tym nie były znane wyniki śledztwa Prokuratury Rejonowej w [...] oraz opinie biegłych z zakresu badania pisma
i dokumentów. Skarżący nadmienił, że ZPWIS w [...] pominął bardzo istotny dowód dotyczący dokumentacji medycznej przesłanej do WOMP w [...] przez lek. [...], a mianowicie fakt skierowania przez Prokuraturę Rejonową
w [...] aktu oskarżenia przeciwko D.S. oskarżonemu o czyn z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk.
Jak sam określił ZPWIS w [...] rozstrzygnięcie dotyczące tej dokumentacji (zawieszając postępowanie) stanowi zagadnienie wstępne w postępowaniu
o stwierdzenie choroby zawodowej. Nie ujawniając faktu skierowania aktu oskarżenia przeciwko D.S. do sądu ZPWIS w [...] wykazał się wyjątkową nierzetelnością i stronniczością przy wydawaniu decyzji.
Zdaniem skarżącego, niezgodne z faktami jest twierdzenie ZPWIS w [...], że w jego przypadku nie było ryzyka narażenia na wystąpienie choroby zawodowej
w związku z wykonywaną pracą i czynnikami zagrożenia panującymi na stanowisku pracy. Jak wynika z zapisów w karcie narażenia zawodowego sporządzonych przez PPIS w [...] takie zagrożenie istniało.
Niezgodne z faktami jest także twierdzenie ZPWIS w [...], że tylko praca
z uniesionymi rękoma ponad głowę, praca monotypowa i długotrwałe przeciążenia są przyczyną chorób zawodowych narządu ruchu ujętych w wykazie chorób rozporządzenia Rady Ministrów.
Jak wynika z publikacji Głównego Inspektora Pracy przyczyną występowania choroby zawodowej narządu ruchu są także mikro urazy i krótkotrwałe przeciążenia występujące w długim przedziale czasowym w trakcie wykonywania zawodu kierowcy.
Nieuprawnionym jest także stanowisko ZPWIS w [...] co do pozazawodowej etiologii choroby narządu ruchu tylko z uwagi na fakt jej ujawnienia po upływie 1 roku od zakończenia pracy zawodowego kierowcy. Przyczyny tak nieznacznego przekroczenia terminu skarżący przedstawił w swoim piśmie z dnia
[...], skierowanym do PPIS w [...]. Również niewłaściwa diagnoza lekarza ortopedy z [...], w ocenie skarżącego, nie może być podstawą do twierdzenia o pozazawodowej etiologii choroby. Ponadto powoływanie się na rzekomo wykonane badania z [...] przeprowadzone przez D.S., w świetle zgromadzonych dowodów uzyskanych z Prokuratury Rejonowej w [...], jest całkowicie nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte
w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ podniósł, iż zgodnie z art.73 § 1 Kpa organ w toku postępowania nie miał obowiązku uwzględnić wniosku skarżącego o przesyłanie mu kserokopii nowo gromadzonego materiału dowodowego, miał natomiast obowiązek w każdym stadium postępowania, umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów w siedzibie urzędu, co uczynił.
[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wyjaśnił także, że chociaż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadził postępowanie i wydał decyzję na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz.U. Nr 132, poz. 1115 ), które następnie z dniem [...] utraciło moc w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07, to rozpatrzenie odwołania nastąpiło zgodnie z przepisami nowego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. Nr 105, poz.869 ). Przepis przejściowy tego rozporządzenia - § 11 ust.1 – stanowi, iż do postępowań w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób, wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (rozporządzenie weszło w życie
3 lipca 2009 r.), stosuje się przepisy tego rozporządzenia, z tym że czynności dokonane w toku wszczętych postępowań pozostają skuteczne. W tej sytuacji zarzut skarżącego, iż zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o przepis niekonstytucyjny, jest nieuzasadniony.
Ponadto, stwierdzone u L. D. schorzenia nie są potrójnym rozpoznaniem tej samej jednostki chorobowej, a są trzema odrębnymi jednostkami chorobowymi. Ze względu na bliską lokalizację zmian chorobowych oraz podobne objawy kliniczne mogą subiektywnie być tak odbierane. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, w pozycji 19 określono:
"Przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy :
1) przewlekłe zapalenie ścięgna i jego pochewki;
2) przewlekłe zapalenie kaletki maziowej;
3) przewlekłe uszkodzenie łąkotki u osób wykonujących pracę w pozycji klęczącej lub kucznej;
4) przewlekłe zapalenie okołostawowe barku;
5) przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej;
6) zmęczeniowe złamanie kości."
Wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych we wszystkich wymienionych przypadkach upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym, jeżeli wystąpiło w okresie 1 roku od zakończenia pracy.
Organ podniósł, iż w niniejszej sprawie obydwie jednostki orzecznicze nie rozpoznały u skarżącego przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy ujętej w pozycji 19 wykazu chorób zawodowych. Instytut Medycyny Pracy w [...] w swoim orzeczeniu padał, że wyniku przeprowadzonych badań u L. D. rozpoznano chorobę układu ruchu - przewlekłe zapalenie okołostawowe barku – wymienioną w poz.19.5 wykazu chorób zawodowych. Przyczyną choroby może być przeciążenie przyczepów ścięgna długiego głowy mięśnia dwugłowego ramienia, ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego oraz obwodowych odcinków mięśni rotatorów. W warunkach zawodowych do takiego przeciążenia predysponują prace wykonywane długotrwale i powtarzalnie w pozycji z uniesionymi ponad głowę kończynami górnymi, wymagające podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów. Kierowanie samochodem ciężarowym nie wymaga wykonywania takich czynności i nie stwarza warunków przeciążenia stawów barkowych.
Przy wydawaniu powyższych orzeczeń obie jednostki uwzględniły wyniki badań lekarskich i pomocniczych, dokumentację medyczną pracownika, dokumentację przebiegu zatrudnienia oraz narażenia zawodowego. W świetle dokumentów zgromadzonych przez Prokuraturę Rejonową w [...], fakty ustalone w tym postępowaniu, nie mogły mieć wpływu na wydane orzeczenia.
Na rozprawie uczestniczący w sprawie Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowany do Prokuratury Apelacyjnej w [...] wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, iż postępowanie karne dotyczące karty badania z [...]r. sporządzonej przez lek. [...] zostało ostatecznie umorzone, natomiast toczy się postępowanie dotyczące karty badania okulistycznego i laryngologicznego nie mające znaczenia w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U.
Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
Rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 235¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (Dz.U.
z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących
w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 235 ² powołanej ustawy).
Wykaz chorób zawodowych, sposób i tryb postępowania dotyczący zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych, a także podmioty właściwe w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105 poz. 869). Orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania wydaje się na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Pracownik lub były pracownik, badany w jednostce orzeczniczej I stopnia, który nie zgadza się
z treścią orzeczenia lekarskiego, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą II stopnia.
Zatem warunkiem wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej jest rozpoznanie przez uprawnioną jednostkę choroby określonej w wykazie chorób zawodowych, zawartym w załączniku do powołanego rozporządzenia oraz istnienie związku przyczynowego pomiędzy tą chorobą, a czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi w środowisku pracy.
Bezsporne jest, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa za chorobę zawodową może być uznana tylko choroba wymieniona w wykazie chorób zawodowych. Wykaz chorób zawodowych, stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, pod pozycją 19 wymienia przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy. Należą do nich: przewlekłe zapalenie ścięgna i jego pochewki, przewlekłe zapalenie kaletki maziowej, przewlekłe uszkodzenie łąkotki u osób wykonujących pracę w pozycji klęczącej lub kucznej, przewlekłe zapalenie okołostawowe barku, przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej oraz zmęczeniowe złamanie kości. Wykaz ustala na 1 rok okres w jakim po zakończeniu pracy w narażeniu zawodowym winny wystąpić udokumentowane objawy chorobowe.
W niniejszej sprawie, w orzeczeniu lekarskim wydanym w jednostce orzeczniczej II stopnia rozpoznano u L. D. chorobę układu ruchu – przewlekłe zapalenie okołostawowe barku – wymienioną w poz.19.5 wykazu z 2002 r., a w poz. 19.4 obecnie obowiązującego wykazu chorób zawodowych.
Jednak, zdaniem lekarza, w warunkach zawodowych do wystąpienia takiej choroby predysponują prace wykonywane długotrwale i powtarzalnie w pozycji
z uniesionymi ponad głowę kończynami górnymi, wymagające podnoszenia
i przenoszenia ciężkich przedmiotów, a kierowanie samochodem ciężarowym nie wymaga wykonywania takich czynności i nie stwarza warunków przeciążenia stawów barkowych. Czynności pomocnicze – wyładunek i załadunek towaru – zajmowały około 20% czasu pracy skarżącego, zatem nie były to czynności wykonywane powtarzalnie, w długich przedziałach czasowych stwarzające ryzyko przeciążenia stawów barkowych. Powyższe wskazuje na brak podstaw do uznania, że przyczyną choroby mógł być sposób wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
Za pozazawodową etiologią choroby przemawia również okres w jakim doszło do ujawnienia się zmian chorobowych – po upływie jednego roku od zakończenia pracy w narażeniu zawodowym ( pierwsze [...] – zaprzestanie pracy
w charakterze kierowcy – [...]. ).
Należy także dodać, że w trakcie badań lekarskich przeprowadzonych w [...] przez lek. D.S. skarżący nie zgłaszał żadnych dolegliwości ze strony układu ruchu. Karta badania lekarskiego sporządzona przez lek. D.S. nie została zakwestionowana w postępowaniu karnym, a nadto L. D. przyznał, że lekarz przeprowadził z nim wywiad chorobowy pod którym skarżący złożył swój podpis. Z wywiadu tego nie wynika, by skarżący cierpiał na dolegliwości układu ruchu. W oparciu o powyższe badanie L. D. w [...]. otrzymał kolejne świadectwo kwalifikacji umożliwiające wykonywanie zawodu kierowcy.
W świetle powyższego podnoszony przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego zarzut, iż w związku z reformą służby zdrowia jego akta medyczne zaginęły, a nadto nie zdążył - przed upływem roku od zaprzestania pracy zawodowej
w charakterze kierowcy – przeprowadzić u lekarzy publicznej służby zdrowia badań potwierdzających chorobę narządu ruchu, nie zasługuje na uwzględnienie. Jeżeli nawet przyjąć że akta medyczne pacjenta z lat wcześniejszych zaginęły, wywiad przeprowadzony z pacjentem nie potwierdza wcześniejszej choroby układu ruchu, natomiast okres jednego roku umożliwiał pełne zdiagnozowanie choroby, nawet przy uwzględnieniu kilkumiesięcznych oczekiwań na badanie u specjalisty. Przekroczenie zaś rocznego okresu, w którym powinno nastąpić wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych pomimo wcześniejszego zakończenia pracy zawodowej, choćby o parę dni, uniemożliwia rozpoznanie choroby zawodowej.
Należy też zauważyć, że wydane w sprawie orzeczenia lekarskie jednostek właściwych do rozpoznania chorób zawodowych mają charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nimi związany. Organ nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Związanie to wynika z faktu, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości
w świetle pozostałych dowodów. Organy administracji są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich (wyrok NSA z 05 stycznia 2007r., sygn. akt II OSK 1078/06; wyrok WSA w [...] z dnia 13 czerwca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 559/06; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 maja 2007r., sygn. akt IV SA/GL 794/06; wyrok NSA z dnia 05 stycznia 2007r., sygn. akt II OSK 1078/06, dostępne w Internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedłożone przez skarżącego wyniki badań były brane pod uwagę przy wydawaniu orzeczeń lekarskich, a rozpoznanie dokonane przez lekarza zgłaszającego podejrzenie choroby zawodowej nie pozostaje w sprzeczności z rozpoznaniem jednostek orzeczniczych.
Konkludując, brak przesłanki w postaci rozpoznania choroby zawodowej przez upoważnioną placówkę diagnostyczną uniemożliwia stwierdzenie u skarżącego choroby zawodowej. W tej sytuacji dla wyniku sprawy nie ma znaczenia okoliczność,
że skarżący pracował kiedykolwiek w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego, skoro występującemu schorzeniu – w chwili obecnej - nie można przypisać cech choroby zawodowej.
Wskazać należy , iż § 5 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych zawęża krąg podmiotów diagnostycznych upoważnionych do wypowiadania się w kwestii rozpoznania (lub nie) schorzeń zawodowych. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że właściwym do orzekania w zakresie chorób zawodowych jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 oraz z 2008 r. Nr 220, poz. 1416 i Nr 234, poz. 1570) zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 i 3. W ust. 2 przewiduje natomiast, że jednostkami orzeczniczymi I stopnia są:
1) poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy;
2) kliniki i poradnie chorób zawodowych uniwersytetów medycznych (akademii medycznych);
3) poradnie chorób zakaźnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy albo przychodnie i oddziały chorób zakaźnych poziomu wojewódzkiego - w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i pasożytniczych;
4) jednostki organizacyjne zakładów opieki zdrowotnej, w których nastąpiła hospitalizacja - w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.
Paragraf 5 ust. 3 wskazuje zaś, że jednostkami orzeczniczymi II stopnia od orzeczeń wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych,
o których mowa w ust. 2, są jednostki badawczo-rozwojowe w dziedzinie medycyny pracy. Stąd też tylko i wyłącznie ww. placówki upoważnione są do wypowiadania się
w kwestiach związanych z rozpoznaniem chorób zawodowych. Takimi jednostkami są również orzekające w niniejszej sprawie Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] i Instytut Medycyny Pracy im. [...] w [...], na których opinie powołano się przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Stąd organy nie mogły przeprowadzić żądanego przez skarżącego dowodu z opinii biegłego ortopedy.
W niniejszej sprawie orzeczenia lekarskie pod względem formalnym nie budzą wątpliwości, zatem zaskarżona decyzja, oraz poprzedzająca ją decyzja organu
I instancji zawierają trafne rozstrzygnięcia - z uwagi na wydane przez uprawnione jednostki diagnostyczne orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy.
W toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie doszło co prawda do naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz procedur ustalonych przepisami rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych, jednakże naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Nawet bowiem gdy skarżący składał bezpodstawne wnioski dowodowe, organ winien był chociaż w uzasadnieniu decyzji wyjaśnić dlaczego nie przeprowadził żądanych dowodów (art.107 § 3 Kpa), zaś zgodnie z § 6 rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych, lekarz wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego, a tymczasem uzupełnienie karty narażenia zawodowego zostało wysłane do jednostki orzeczniczej dopiero w przeddzień wydania orzeczenia i nie wiadomo, czy w chwili wydawania orzeczenia przez jednostkę I stopnia znana była pełna treść pkt 14 karty narażenia zawodowego, jednakże zapisy karty w tym zakresie nie stanowiły podstawy do orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.