II SA/SZ 148/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie dobudowanej łazienki, uznając, że obiekt ten wymagał pozwolenia na budowę i nie spełniał przesłanek do zgłoszenia.
Skarżąca S. G. wniosła skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę dobudówki do budynku mieszkalnego, wykonanej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Argumentowała, że dobudówka stanowiła wzmocnienie starej ściany i że nie wiedziała o konieczności uzyskania pozwolenia. Organy nadzoru budowlanego nakazały rozbiórkę po tym, jak skarżąca nie wykonała obowiązków mających na celu zalegalizowanie samowoli budowlanej. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że dobudówka nie spełniała przesłanek do zgłoszenia ani nie była zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Sprawa dotyczyła skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz rozbiórki samowolnie dobudowanej do budynku mieszkalnego łazienki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pierwotnie nakazał skarżącej wykonanie szeregu czynności w celu zalegalizowania samowoli budowlanej, takich jak przedłożenie dokumentów planistycznych, projektu budowlanego czy oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością. Po bezskutecznym upływie terminu, organ I instancji wydał decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu. Skarżąca odwołała się, podnosząc, że dobudówka miała na celu wzmocnienie istniejącej, starej ściany budynku mieszkalnego i że nie była świadoma wymogu uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, wskazując, że brak wiedzy o przepisach nie zwalnia z odpowiedzialności. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powtarzając argumenty o wzmocnieniu konstrukcji i twierdząc, że budynek gospodarczy do 10 m2 nie wymagał pozwolenia, a jedynie zgłoszenia. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd uznał, że dobudówka w postaci łazienki o wymiarach 3,07 x 2,7 m nie spełniała przesłanek z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ani żadnego innego przepisu pozwalającego na jej wybudowanie bez pozwolenia lub jedynie na zgłoszenie. Pozostałe argumenty skarżącej, dotyczące funkcji obiektu czy stanu zdrowia, zostały uznane za pozaprawne w kontekście przepisów Prawa budowlanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Dobudówka taka wymaga pozwolenia na budowę i nie spełnia przesłanek z art. 29 Prawa budowlanego, które pozwalałyby na jej wybudowanie na zgłoszenie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sporny obiekt nie spełniał kryteriów z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ani żadnego innego przepisu pozwalającego na budowę na zgłoszenie, co oznaczało konieczność uzyskania pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
u.p.b. art. 48 § 1 i 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Przepis ten stanowi podstawę do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, w przypadku niespełnienia obowiązków określonych w postanowieniu nakazującym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Pomocnicze
u.p.b. art. 48 § 2 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Przepisy te regulują działania organu nadzoru budowlanego polegające na wstrzymaniu robót budowlanych i wydaniu postanowienia nakazującego wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
u.p.b. art. 29 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Skarżąca błędnie powoływała się na ten przepis, twierdząc, że budynek gospodarczy do 10 m2 nie wymaga pozwolenia. Sąd uznał, że dobudówka w postaci łazienki nie spełniała przesłanek z tego przepisu.
u.p.b. art. 30 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
Skarżąca sugerowała, że budynek gospodarczy wymaga jedynie zgłoszenia, jednak sąd uznał, że dobudówka nie spełniała przesłanek z tego przepisu.
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw art. 7 § ust. 2
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobudówka w postaci łazienki o wymiarach 3,07 x 2,7 m nie spełniała przesłanek z art. 29 Prawa budowlanego pozwalających na jej wybudowanie na zgłoszenie. Samowola budowlana wymaga zastosowania sankcji w postaci rozbiórki, jeśli inwestor nie wykona obowiązków legalizacyjnych. Argumenty pozaprawne, takie jak stan zdrowia czy funkcja obiektu, nie mają znaczenia dla oceny zgodności z prawem decyzji o rozbiórce.
Odrzucone argumenty
Dobudówka stanowiła wzmocnienie istniejącej, starej ściany budynku mieszkalnego. Skarżąca nie wiedziała o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. Budynek gospodarczy do 10 m2 wymagał jedynie zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę.
Godne uwagi sformułowania
nie zapoznanie się inwestora z przepisami Prawo budowlane nie zwalnia go od odpowiedzialności ponoszonej na skutek naruszenia tych przepisów. Pozostałe argumenty skargi odnoszące się do dodatkowej funkcji wybudowanego obiektu bądź stanu zdrowia skarżącej mają charakter pozaprawny w zakresie mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa budowlanego.
Skład orzekający
Stefan Kłosowski
przewodniczący-sprawozdawca
Maria Mysiak
sędzia
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla samowolnie wykonanych dobudówek, nawet jeśli mają one funkcję wzmocnienia konstrukcji lub skarżący nie zna przepisów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego obowiązujących w tamtym czasie. Nie stanowi przełomu interpretacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowej samowoli budowlanej i jej konsekwencji, co jest częstym problemem. Brak tu jednak nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 148/04 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2005-05-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Maria Mysiak Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Stefan Kłosowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Joanna Janczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r.( Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] wydaną na podstawie art 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2000 r. nr 106 poz. 1126, z późniejszymi zmianami/, art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw oraz art. 104 k.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał S. G. rozbiórkę dobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę dobudówki do budynku mieszkalnego przy ul. [...] o wymiarach 3,07 x 2,7 m. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzeniu wizji lokalnej i rozpatrzeniu sprawy dobudowania przybudówki do budynku mieszkalnego przy ul. [...] przez S. G. bez pozwolenia na budowę postanowieniem zobowiązał inwestorkę do wykonania określonych czynności mających na celu doprowadzenie wykonanej przybudówki do stanu zgodnego z prawem. Zobowiązano ją między innymi do przedłożenia zaświadczenia Urzędu Gminy, stwierdzającego że przedmiotowa inwestycja nie koliduje z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, oświadczenia o prawie dysponowania terenem na cele inwestycji, projektu robót niezbędnych do zakończenia budowy, inwentaryzacji budowlanej wykonanych robót budowlanych. Termin przedłożenia wymaganych dokumentów określono na dzień [...] r. Ponieważ zobowiązana nie wywiązała się z nałożonych obowiązków w określonym terminie nakazano rozbiórkę obiektu. Od powyższej decyzji S. G. złożyła odwołanie. W uzasadnieniu odwołania podnosiła, iż dobudówkę wykonała jako wzmocnienie istniejącej ściany budynku mieszkalnego remontowanego sukcesywnie z uwagi na jego zły stan techniczny. O konieczności uzyskania stosownego zezwolenia nie wiedziała. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji stwierdzając, iż argumenty skarżącej zawarte w odwołaniu nie zostały uwzględnione, gdyż nie zapoznanie się inwestora z przepisami Prawo budowlane nie zwalnia go od odpowiedzialności ponoszonej na skutek naruszenia tych przepisów. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdza, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu [...] r. wizję lokalną w sprawie dobudowania do budynku mieszkalnego przy ul. [...] przybudówki. W jej trakcie ustalono, że w [...] r. S. G. nie posiadając pozwolenia na budowę, do istniejącego budynku mieszkalnego dobudowała obiekt murowany o wym. 3,07 x 2,7 m użytkowany obecnie jako łazienka. W oparciu o poczynione ustalenia, organ I instancji, na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126, z późniejszymi zmianami) oraz art. 123 kpa wydał w dniu [...] r. postanowienie znak: [...] zobowiązujące S. G. do wykonania określonych czynności mających na celu doprowadzenie wykonanej przybudówki do stanu zgodnego z prawem. Termin przedłożenia wymaganych dokumentów określono na dzień [...] r. S. G. z nałożonych obowiązków nie wywiązała się. Zgodnie z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków określonych w ww. postanowieniu, stosuje się przepis art. 48 ust. 1, w myśl którego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zatem wydanie przez PINB zaskarżonej decyzji jest zgodne z prawem. Przepisy prawa budowlanego nie określają terminu wykonania rozbiórki. Rozbiórkę należy wykonać niezwłocznie po uzyskaniu decyzji ostatecznej w sprawie. Powyższą decyzję ostateczną S. G. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi powołała te same argumenty co w odwołaniu podkreślając zwłaszcza, iż wybudowany przez nią bez pozwolenia na budowę budynek gospodarczy jest jednocześnie podporą istniejącej ściany budynku mieszkalnego, która ze względu na jej wybudowanie przed II wojną światową stanowi słabą konstrukcję budynku mieszkalnego. Wybudowanie przedmiotowego budynku gospodarczego do ściany budynku mieszkalnego jest zabezpieczeniem tej ściany i stanowi jako jedną całość elementu nośnego i konstrukcyjnego budynku mieszkalnego. Decyzje organów obu instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego, gdyż nie wymieniają charakteru dobudówki jako obiektu budowlanego oraz przepisu prawa budowlanego na podstawie którego wymagane byłoby uzyskanie pozwolenia na budowę. Ogólne stwierdzenie organów I i II instancji, że skarżąca S. G. wybudowała dobudówkę bez wymaganego pozwolenia jest samoistnym stanowieniem przepisów prawa przez te organy. Kierowanie się subiektywną oceną o pewnych faktach i zdarzeniach, A nie przepisami prawa nie może być uważane za wykonanie prawa i nie może korzystać z jego ochrony. Zdaniem skarżącej wybudowanie przez nią budynku gospodarczego do 10 m 2 nie wymaga pozwolenia na budowę w świetle art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 z późn. Zm.) natomiast wymagane jest według art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy zgłoszenia właściwemu organowi wybudowanie budynku gospodarczego. Z uwagi na podeszły wiek skarżącej oraz na długotrwałą przewlekłą i ciężką chorobę skarżąca nie mogła wykonać powyższych postanowień, nawet wykonania postanowienia organu I instancji o uzupełnienie dokumentów w celu zgłoszenia budynku gospodarczego do użytkowania. Z uwagi na fakt, że skarżąca mogła wybudować budynek gospodarczy bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz na konieczne podtrzymanie wybudowanym budynkiem gospodarczym konstrukcji ściany budynku mieszkalnego i mając na względzie podeszły wiek i słaby stan zdrowia skarżącej przy uwzględnieniu zasad współżycia społecznego, słusznego interesu gospodarczego oraz interesu skarżącej i przy istotnym uchybieniu przepisów prawa przez organy I i II instancji zasadne jest, aby zaskarżone decyzje zostały uchylone. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) w zw. z art. 3§1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 cyt. dalej jako: P.p.s.a) jest kontrola działalności administracji publicznej sprawowana pod względem zgodności z prawem zaskarżonych czynności bądź aktów administracyjnych. Dokonana na tej płaszczyźnie kontrola zgodności zaskarżonej decyzji z prawem prowadzi do konstatacji, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wydana ona została w oparciu o przepis art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane oraz art. 7 ust. 2 ustawy z 27.03.2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw oraz ustalony stan faktyczny z którego wynikało, iż skarżąca bez pozwolenia na budowę, jak również bez zgłoszenia budowy właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu w [...] r. wybudowała sporną dobudówkę do budynku, w którym zamieszkuje o powierzchni 3,07 x 2,7 m użytkowana obecnie jako łazienka. Organ nadzoru budowlanego I instancji podjął w tej sferze działania oparte na art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, wstrzymując prowadzenie robót budowlanych oraz wydając określone z postanowieniu z dnia [...] r. znak: [...] nakazy, mając na celu doprowadzenie przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Jest bezsporne, iż skarżąca zaleceń tych w zakreślonym terminie nie wykonała, wobec czego zaszły przesłanki do zastosowania art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego tj. wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej dobudówki na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Powyższa procedura ma zastosowanie także w przypadku, gdy inwestycja wymaga jedynie zgłoszenia (art. 49b ust. 1,2 i 3 Prawa budowlanego). Organy prawidłowo zastosowały jednak w tej sprawie art. 48 Prawa budowlanego. Skarżąca nie ma bowiem racji stwierdzając w skardze, iż wybudowana dobudówka, użytkowana jako łazienka, nie wymagała pozwolenia na budowę a jedynie zgłoszenia. Obiekt ten nie spełnia przesłanek z art. 29 ust. 1 pkt 2 jak twierdzi się w skardze ani żadnego innego przypadku wymienionego z wrt. 29 bądź 30 Prawa budowlanego. Pozostałe argumenty skargi odnoszące się do dodatkowej funkcji wybudowanego obiektu bądź stanu zdrowia skarżącej mają charakter pozaprawny w zakresie mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw i podlega oddaleniu - zgodnie z art. 151 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI