II SA/Sz 1256/05

II SA/Sz 1256/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Maria Mysiak /sprawozdawca/
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145  par.  1 pkt 1 lit. a), art. 135, art. 152 i art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązku nałożonego decyzją dot. przedłożenia określonych dokumentów I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. z a s ą d z a od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej E. G. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu sprawy przebudowy okien w ścianie północnej budynku przy ul. [...] w [...], nakazał L. J., w terminie do [...] r., wykonanie niżej wymienionych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do staniu zgodnego z prawem:
- dwóch egzemplarzy inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej uzgodnionej
z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków,
- ocenę techniczną wykonanych robót sporządzoną przez osobę legitymującą
się odpowiednimi uprawnieniami o specjalności konstrukcyjnej nt.
prawidłowości wykonania robót budowlanych i ich zgodności z przepisami.
Od powyższej decyzji odwołania nie wniesiono i z dniem [...] r. stała się ostateczna.
Następnie ten sam organ decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nakazał L. J. przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego.
W uzasadnieniu organ podał, że inwestor nie wywiązał się z nałożonych obowiązków, wobec czego, na podstawie ww. przepisu prawa budowlanego, nakazano przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego.
W odwołaniu I. i L. J. wnosili o przywrócenie terminu do wykonania nałożonych obowiązków, bowiem wykonawca inwentaryzacji nie wywiązał się z umowy, wobec czego zawarli umowę z inną osobą.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uwzględnił wniesione odwołanie i decyzją z dnia [...] r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podał, że w trakcie postępowania odwoławczego skarżący dostarczyli dokumenty wymienione w decyzji organu powiatowego z dnia [...] r., tj.:
1. opinię techniczną wykonanych robót,
2. uprawnienia budowlane wraz z zaświadczeniem o przynależności do
Izby Inżynierów Budownictwa osoby wykonującej opinię
techniczną,
3. opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...], ponownie rozpatrując sprawę decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r.
Od tej decyzji odwołała się E. G. – współwłaścicielka nieruchomości, prosząc o przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego. W treści odwołania wyjaśniała, że budynek ma bardzo skromny architektoniczny wystrój elewacji
i głównym atutem domu jest rozmieszczenie i proporcje okien. Z dziesięciu okien na parterze Państwo J. zmienili sześć, czym zeszpecili budynek. Odwołująca podniosła, że jako współwłaściciel nie może zgodzić się na tak fatalną zmianę architektury.
Ponadto dodała, że w roku 1998 L. J. otrzymał opinię konserwatorską,
z której wynikało, że przy ocieplaniu budynku konieczne jest zachowanie wielkości przedziałów i proporcji otworów w całym budynku.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ drugiej instancji podał, że skoro I. i L. J. wywiązali się z nałożonego obowiązku, to organ powiatowy, zobligowany przepisami art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wydał decyzję stwierdzającą wykonanie obowiązku.
Odnosząc się do argumentów skarżącej podniesionych w odwołaniu, organ odwoławczy wyjaśnił, że regulacja art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nie określa w sposób dokładny jakich czynności i robót przeprowadzonych w celu doprowadzenia wykonanych robot do stanu zgodnego prawem dotyczyć powinien obowiązek nałożony przez właściwy organ. Decyzja z dnia [...] r. nie nakładała na inwestorów obowiązku przedłożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym zgody współwłaściciela. Ewentualne roszczenia współwłaściciela z tytułu naruszenia współwłasności mogą stanowić przedmiot sprawy cywilno-prawnej rozstrzyganej przez sądy powszechne. Natomiast opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] r. w sprawie możliwości ocieplenia budynku, zawiera ogólne wytyczne dotyczące przeprowadzenia remontu budynku przy ul. [...], nie jest opinią dotyczącą przedmiotowej przebudowy okien w elewacji tylnej budynku.
E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w [...] skargę na powyższa decyzję podnosząc, że L. J. nie wykonał nałożonych obowiązków w terminie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty w niej zawarte należy uznać za trafne.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nie uzależnia legalizacji wykonanych robót budowlanych od zgody współwłaściciela nieruchomości, bowiem prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ma znaczenie przy udzielaniu pozwolenia na budowę, nie zaś w sytuacji gdy roboty zostały już wykonane (teza 1. wyroku WSA z dnia 17 marca 2004 r. sygn. akt IV SA 344202, LEX nr 156960).
Prawidłowo zatem organ pierwszej instancji nakazując inwestorowi L. J. w decyzji z dnia [...] r. wykonanie określonych czynności, nie nałożył obowiązku przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym zgody skarżącej. Oznacza to, że możliwe jest zalegalizowanie samowolnie wykonanych robót budowlanych bez uzyskania zgody współwłaściciela nieruchomości, któremu, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, w przypadku naruszenia współwłasności przysługuje prawo zwrócenia się o ochronę do sądu cywilnego.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że w decyzji z dnia [...] r. organ pierwszej instancji nakazał L. J. przedłożenie dwóch egzemplarzy inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej uzgodnionej z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.
Z nadesłanych Sądowi akt administracyjnych, ani z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, aby inwestor przedłożył wymienione wyżej dokumenty. Organ odwoławczy podaje wprawdzie w uzasadnieniu swojej decyzji, że obowiązani wywiązali się z nałożonego obowiązku przedkładając wymagane dokumenty, jednak nie wymienia szczegółowo o jakie dokumenty chodzi. W treści uzasadnienia organ ten wymienił tylko opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] r., mimo że w decyzji z dnia [...] r. nie nałożono obowiązku przedłożenia takiej opinii.
W takiej sytuacji nie wiadomo na jakiej podstawie organy przyjęły, że I. i L. J. wywiązali się z nałożonego obowiązku, skoro w aktach brak jest inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej uzgodnionej z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Tylko przedłożenie dokumentów wymienionych w decyzji z [...] r. mogło stanowić podstawę do wydania decyzji o stwierdzeniu wykonania obowiązku. Wydanie takiej decyzji w innych okolicznościach należy uznać za naruszenie przepisu art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.
Sąd stwierdzając zatem, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają przepis prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.