II SA/Sz 1255/07

II SA/Sz 1255/07 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2008-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Iwona Tomaszewska
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 3 pkt 7a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy
uprawnienia przyznane organowi tym przepisem art. 55 ustawy - Prawo ochrony środowiska są niewątpliwie bardzo szerokie i wynikają z konieczności zastosowania  właściwych standardów ochrony środowiska. Organ korzystając z tych uprawnień nie może jednak zmieniać wniosku inwestora w taki sposób, by zmuszając go do określonych działań niejako przy okazji poprawić postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego chociażby w zakresie rozwiązań komunikacyjnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk –Meder ( spr.) Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta S. decyzją z dnia (...( na podstawie art. 55 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006r. Nr 129 poz. 902 ze zm.) oraz art.104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił Przedsiębiorstwu X w S. ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw Przedsiębiorstwa X w S., zlokalizowanej na terenie działki nr (...( obręb (...(, przy ul. (...( w S. - z uwagi na brak zgody wnioskodawcy na wariant dopuszczony do realizacji.
W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że w dniu 18 października 2006r. Przedsiębiorstwo X w S., wystąpiło z wnioskiem w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw Przedsiębiorstwa X w S. zlokalizowanej na terenie działki ewidencyjnej nr (...( obręb (...( przy ulicy (...( w S. Wnioskowane przedsięwzięcie polegało, zgodnie z raportem o oddziaływaniu na środowisko sporządzonym w listopadzie 2006, uzupełnionym w grudniu 2006r, na:
1) zastąpieniu istniejącego zbiornika jednopłaszczowego o pojemności 20m3 zbiornikiem dwu płaszczowym o pojemności 40m3,
2) zastąpieniu istniejącej instalacji nową, zgodną z obowiązującymi normami,
3) wymianie istniejących dystrybutorów,
4) wykonaniu nowej szczelnej nawierzchni w rejonie zbiornika i dystrybutorów,
5) wykonaniu instalacji kanalizacji deszczowej.
W trakcie prowadzonego postępowania uzyskano opinie:
- Starosty z dnia (...(,
- Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia (...(.
W wyniku przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa, w dniach od 4 stycznia 2007r. do 29 stycznia 2007r. redaktor naczelny i wydawca Dwutygodnika Y J.G. złożył na piśmie następujące uwagi do planowanego przedsięwzięcia:
1) istniejąca stacja paliw, zlokalizowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie bloków mieszkalnych,
2) ze stacji paliw i warsztatów naprawczych PX S. korzystają właściciele samochodów osobowych, ciężarowych oraz autobusów,
3) ruch ciężkich pojazdów powoduje dewastację ulicy (...( oraz (...(,
4) tiry i autobusy wjeżdżają do centrum miasta tylko po to, aby dokonać napraw lub zatankować,
5) następuje blokowanie wjazdu na osiedlowy parking, blokowanie przejścia dla pieszych, blokowanie ruchu kołowego, blokowanie przystanku komunikacji miejskiej,
6) brak normatywnych podjazdów i placu postojowego dla oczekujących pojazdów,
7) zaproponowany układ funkcjonalny ingeruje w granice pasa drogowego zamiast zamknąć się w ramach własnej działki,
8) po przebudowie, stacja pozostanie w dotychczasowym miejscu i korzystanie z niej nadal będzie stwarzało ogromne zagrożenie dla ruchu pieszego i kołowego; pomimo zastosowanych rozwiązań chroniących środowisko, nie zmniejszy się główna uciążliwość tego obiektu, tj. ruch pojazdów tankowanych i oczekujących na tankowanie, w tym: samochodów osobowych i ciężarowych oraz autobusów, będzie się odbywał na dotychczasowych zasadach; nie przewidziano, w ramach własnej działki, odpowiedniego miejsca dla postoju pojazdów oczekujących na tankowanie, nie zmieniono lokalizacji dystrybutorów.
J.G. domagał się wydania decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizacje przedsięwzięcia wnioskowanego przez PX w S.
W związku ze zgłoszonymi wyżej zastrzeżeniami oraz w związku z zapisami raportu, w którym stwierdza się, że: " ...ze względu na brak parkingów i placów postojowych w obrębie stacji uciążliwość może powodować ruch dużych samochodów blokujących wjazd, jednakże inwestor zapewni właściwą organizację ruchu", organ I instancji zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonych uwagi i możliwości zastosowania rozwiązań komunikacyjnych likwidujących istniejące uciążliwości związanych z funkcjonowaniem istniejącej stacji paliw do Powiatowego Zarządu Dróg w S., Komendy Powiatowej Policji w S. oraz Straży Miejskiej w S.
W oparciu o dokonaną ocenę zastrzeżeń zgłoszonych w trakcie postępowania z udziałem społeczeństwa, analizę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz opinie Powiatowego Zarządu Dróg w S., Komendy Powiatowej Policji w S. i Straży Miejskiej w S., organ I instancji uznał, że zaproponowane rozwiązania nie zmienią najbardziej uciążliwego oddziaływania na środowisko wynikającego z ruchu pojazdów ciężarowych i autobusów obsługiwanych przez istniejącą stację paliw. Według ww. opinii, przy zaproponowanym wariancie lokalizacji przedsięwzięcia nie ma możliwości zmniejszenia uciążliwości związanych z ruchem pojazdów ciężarowych i autobusów obsługiwanych przez stację paliw zlokalizowaną na działce nr (...( obręb (...(, a istniejące wysepki i stanowiska obsługowe w stacji paliw są rozmieszczone w sposób, który uniemożliwia swobodny bezkolizyjny ruch obsługiwanych pojazdów.
Przeprowadzone postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia wykazało, że w wyniku jego realizacji nie zmniejszy się główna uciążliwość stacji paliw związana z ruchem pojazdów tankowanych i postojem oczekujących na tankowanie, a planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. pn.", zatwierdzonym uchwałą Nr (...( Rady Miasta S. z dnia (...(.
W ustaleniach planu wyraźnie sformułowano nakaz zmniejszania uciążliwości stacji paliw, niezależnie od spełnienia wymogów ochrony środowiska. W § 60 pkt 6 planu miejscowego, dotyczącym ochrony środowiska i przyrody Rada Miejska uchwaliła, że "funkcjonująca baza samochodowa, stacja obsługi pojazdów i stacja paliw kwalifikuje się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko winna niezależnie od spełnienia przepisów prawa ochrony środowiska zmniejszać swoje uciążliwości;..."
Brzmienie przepisu § 60 pkt 6 planu miejscowego nie pozostawiało w ocenie organu I instancji wątpliwości co do tego, że zmniejszanie uciążliwości nie może polegać jedynie na spełnieniu obecnie obowiązujących norm ochrony środowiska. Poza spełnieniem norm ochrony środowiska stacja paliw winna zmniejszać wszystkie inne uciążliwości związane z jej funkcjonowaniem, w tym główną uciążliwość, która wiąże się z ruchem i postojem, obsługiwanych przez stację, pojazdów ciężarowych, osobowych i autobusów. Pozostawienie w obecnym usytuowaniu stanowisk obsługowych stacji paliw uniemożliwi swobodny bezkolizyjny ruch obsługiwanych pojazdów.
Decyzją z dnia (...( Burmistrz Miasta S. odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań przebudowy z rozbudową istniejącej stacji paliw PX S., zlokalizowanej na terenie działki ewidencyjnej nr (...( obręb (...( przy ul. (...( w S.
Wnioskodawca –Przedsiębiorstwo X S., zwane dalej "PX" wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które decyzją z dnia (...( uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu prowadzonym na wniosek PX w S., nie brały udziału inne strony oprócz wnioskodawcy, co stanowi naruszenie art. 28 Kpa. Kolegium podniosło również, że wnioskodawca dowiedział się o ustaleniach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczących terenu lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia dopiero po zawiadomieniu o zakończeniu postępowania, bowiem wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego otrzymał w dniu 10 kwietnia 2006r. Organ odwoławczy stwierdził nadto, ze Burmistrz Miasta S. wraz z wnioskodawcą winni wypracować taki wariant przedsięwzięcia, który wykaże, iż wraz z modernizacją stacji (bez rozbudowy, bo związane jest to ze wzrostem uciążliwości) nastąpi zdecydowane zmniejszenie jej uciążliwości.
Burmistrz Miasta S. zgodnie z wytycznymi organu II instancji, wypracował wraz z wnioskodawcą inny wariant realizacji przedsięwzięcia. Wariant ten polegał na:
1) Zlokalizowaniu zbiornika i stanowisk obsługowych stacji paliw w taki sposób, aby zapewnić bezkolizyjny ruch obsługiwanych pojazdów, bez ingerencji w pasy drogowe przyległych ulic,
2) Wykonaniu podjazdu pod dystrybutory do tankowania przez plac manewrowy, a nie od strony ulicy (...(
3) Wyznaczeniu miejsc postojowych dla pojazdów oczekujących wewnątrz działki nr (...(, w taki sposób, aby pojazdy oczekujące nie blokowały: ruchu pojazdów i pieszych na ulicy (...( i (...(, wjazdu na parking osiedlowy na terenie działki nr (...(, a także miejsc postojowych przy przychodni lekarskiej przy ul. (...(.
4) Tankowaniu pojazdów należących do Przedsiębiorstwa X w S. oraz pojazdów kontrahentów umownych PX w S. (16 stałych klientów).
5) Wymianie zbiornika jednopłaszczowego na dwupłaszczowy o pojemności nie większej niż 20m3 (tj. pojemność istniejącego zbiornika).
6) Sprzedaży wyłącznie ON lub biodiesla.
7) Założeniu, że roczny obrót paliwem nie może przekroczyć dotychczasowego poziomu zgodnie z aktualnym zgłoszeniem instalacji paliwowej organowi ochrony środowiska.
8) Zastosowaniu ogrodzenia murem pełnym od strony działki nr: (...( i (...( obręb (...( oraz zlokalizowaniu wzdłuż muru szpaleru drzew i krzewów izolujących przestrzennie teren przedsięwzięcia od ww. działek sąsiednich.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2007r. PX wycofał swoją zgodę na dopuszczony do realizacji wariant przedsięwzięcia i przedłożył jednocześnie uzupełnienie raportu o oddziaływaniu na środowisko, w którym nie uwzględniono wariantu dopuszczonego do realizacji.
Burmistrz Miasta S. na podstawie art. 55 ustawy - Prawo ochrony środowiska, który stanowi, że w razie braku zgody na wariant dopuszczony do realizacji organ administracji odmówi, w drodze decyzji, określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, odmówił PX w S. określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw na terenie działki nr (...(, obręb (...( przy ul. (...( w S.
Od decyzji organu I instancji PX w S. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz orzeczenia do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw.
W uzasadnieniu odwołania PX podniósł, że organ odmawiając wydania decyzji naruszył § 60 pkt 6 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem organ przepis ten zastosował rozszerzająco. W ocenie odwołującego się wariant zaproponowany przez Burmistrza Miasta S. zmusza PX do nowej inwestycji. Przeniesienie zbiornika paliw i dystrybutorów w inne miejsce, aby zapewnić bezkolizyjny ruch obsługiwanych pojazdów, bez ingerencji w pasy drogowe przyległych ulic jest zobowiązywaniem Przedsiębiorstwa do zmiany profilu inwestycji. Intencją odwołującego się nie było wybudowanie nowej stacji paliw, lecz zmodernizowanie i unowocześnienie dotychczasowej. Wypracowanie przez strony wariantu przedsięwzięcia nie może wiązać się z wymuszeniem zmiany charakteru inwestycji - zamiast przebudowy i modernizacji - budowa. Organ I instancji poprzez nadinterpretacje przepisu art. 55 ustawy Prawo ochrony środowiska naruszył ten przepis.
Odwołujące się Przedsiębiorstwo wskazało nadto, że zamierzona modernizacja ma na celu wymianę urządzeń stacji paliw bez naruszania ich konstrukcji i parametrów użytkowych. PX w piśmie z dnia 28 sierpnia 2007 r. zgodziło się na wykonanie drugiego płaszcza i instalacji sygnalizującej wycieki paliwa w istniejącym zbiorniku o pojemności 20m3.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia (...( utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że z przepisów określonych w ustawie Prawo ochrony środowiska (art.46 ust.3 art.47, art.55 i art.56 ust 1) wynika, iż organ prowadząc postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa, analizuje oraz ocenia wpływ przedsięwzięcia na środowisko na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w wyniku czego m.in. może odmówić określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, mając na uwadze dwa przepisy mające zastosowanie w tym zakresie: art.55 - jeżeli wnioskodawca nie wyraża zgody na realizację wariantu wskazanego przez organ ale innego niż proponowany przez wnioskodawcę i art.56 ust 1 gdy planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego dla obszaru objętego inwestycją.
Odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań na podstawie art.55 ustawy wymaga przeprowadzenia mediacji z wnioskodawcą, bowiem przepis ten stanowi, iż gdy z postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ wskazuje w decyzji inny wariant jeśli wnioskodawca wyraża na to zgodę; a odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia gdy takiej zgody wnioskodawca nie udzieli.
W rozpatrywanej sprawie inwestor we wniosku z dnia 18 października 2006r. określił zakres przedsięwzięcia jako przebudowę istniejącej stacji paliw wraz z jej rozbudową. W trakcie przeprowadzonego po raz pierwszy postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, organ I instancji stwierdził, iż zaproponowany do realizacji przez inwestora wariant wskazany w przedłożonym raporcie, pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego dla obszaru, w którym zlokalizowana jest stacja paliw tj. na terenie działki nr (...( obr. (...( przy ul. (...( w S. Ustalenia te nakazują podjecie działań na rzecz ograniczenia uciążliwości istniejącej stacji paliw co praktycznie eliminuje możliwość jej rozbudowy a każda podejmowana przebudowa bezwzględnie winna łączyć się ze zmniejszeniem jej uciążliwości.
Z tych właśnie względów pismem z dnia 18 czerwca 2007r. Burmistrz S., po uchyleniu przez Kolegium pierwszej jego decyzji, zaproponował inwestorowi taki wariant realizacji przedsięwzięcia, który jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu, czyli zakres podjętej przebudowy zmniejszy uciążliwość przedmiotowej stacji paliw. Wariant ten nie przewiduje rozbudowy stacji ograniczając się w szczególności do: wymiany zbiornika paliwowego jednopłaszczowego na dwupłaszczowy o tej samej pojemności co istniejący oraz do zmiany miejsca jego posadowienia wraz ze stanowiskami obsługowymi, tak, aby zlikwidować uciążliwe postoje na pasie dla pieszych samochodów ciężarowych i autobusów, oczekujących na tankowanie.
Wnioskodawca wyraził zgodę na zaproponowany przez organ wariant czego dowodem jest pismo PX z dnia 22 czerwca 2007r. Dlatego też w piśmie z dnia 2 lipca 2007r. skierowanym do wnioskodawcy, organ wystąpił o uzupełnienie treści raportu o powyższy wariant. W rezultacie, po okresie dwóch miesięcy, wnioskodawca pismem z dnia 28 sierpnia 2007r. zawiadomił o odstąpieniu od realizacji wariantu wskazanego przez organ, czyli tym samym nie wyraził na niego zgody.
Kolegium po zbadaniu materiału dowodowego zebranych przez organ I instancji w toku całego postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdziło, iż postępowanie organu na tym etapie jest zgodne z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska i wyczerpuje procedurę wynikającą z przepisów określonych w art. 55 w związku z art. 56 ust.1. Zebrane w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dowody zwłaszcza zobrazowany stan faktyczny istniejący w pasie drogowym ulicy (...( w S. w rejonie lokalizacji stacji paliw, zagrażający życiu i zdrowiu ludzi, w szczególności w jej ciągu pieszym, świadczą o słuszności zapisów nie tylko ustaleń miejscowego planu w tej sprawie ale i działań Burmistrza Miasta S. na rzecz ich realizacji. Przywołany w podstawie prawnej przepis art. 55 ustawy Prawo ochrony środowisko stwarza możliwości w drodze postępowania administracyjnego organom administracji samorządowej, odpowiedzialnym za politykę przestrzenną i porządek rozumiany jako bezpieczeństwo ruchu pieszych, nie zagrażający ich życiu i zdrowiu, do stanowienia w tym zakresie na obszarze swego działania. Z tych uprawnień Burmistrz S. skorzystał mając na uwadze oddziaływanie stacji paliw na środowisko rozumiane wg definicji określonej w art.3 pkt 1 cyt. wyżej ustawy.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż organ cytując w decyzji ustalenia miejscowego planu nie zacytował ich w całości, bowiem nie zacytował o zaleceniu stosowania zieleni izolacyjnej i parkanów pełnych, jako przedsięwzięć prowadzących do zmniejszenia uciążliwości, Kolegium wskazało, iż zastosowanie tych rozwiązań nie rozwiąże problemu postoju oczekujących na tankowanie samochodów ciężarowych i autobusów na pasie ulicy przeznaczonym dla pieszych, przy której baza X jest usytuowana.
Przedsiębiorstwo X w S. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżące Przedsiębiorstwo zarzucało decyzji Kolegium naruszenie art.55 ustawy z 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska poprzez przyjęcie, że Burmistrz Miasta proponując skarżącemu przeniesienie stacji paliw w inne miejsce nie naruszył swoich kompetencji art.56 ust. 1 b pkt.2 cyt. ustawy. Naruszenie to polegało nadto na nie uwzględnieniu w toku postępowania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
W uzasadnieniu decyzji PX wskazał, że zamierzał przeprowadzić modernizację stacji paliw posadowionej na obrzeżu działki (...( obręb (...( przy ul. (...(, aby dostosować ja do wymogów stawianych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 21 listopada 2005r-: w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych (Dz.U. nr 243 poz. 2063) przy jednoczesnej zamianie zbiornika jednopłaszczowego o pojemności 20 m3 na zbiornik dwupłaszczowy o pojemności 40 m3. Decyzją z dnia (...( na skutek odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchylając decyzję organu I instancji zaleciło, aby w ponownym postępowaniu organ wraz z wnioskodawcą wypracowali wariant przedsięwzięcia, który doprowadzi do takiej przebudowy stacji paliw, która będzie spełniać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i doprowadzi do zmniejszenia uciążliwości przedmiotowej stacji.
W toku postępowania skarżący odstąpił od rozbudowy stacji ograniczając się do przebudowy istniejącego zbiornika jednopłaszczowego na zbiornik dwupłaszczowy o tej samej pojemności, nie może zaś zgodzić się na zmianę lokalizacji stacji. Przyjęcie tego punktu w piśmie PX z 22 czerwca 2007r. wynikało z niedopatrzenia, z którego skarżący po stwierdzeniu błędu natychmiast wycofał się. W tym stanie Burmistrz Miasta S. decyzją z (...( ponownie odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na przebudowę stacji paliw z uwagi na brak zgody wnioskodawcy na wariant dopuszczony do realizacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...( utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W ocenie skarżącego decyzja Kolegium zapadła z naruszeniem prawa. Wprawdzie art.55 Prawa ochrony środowiska przewiduje wspólne opracowywanie wariantu realizacji przedsięwzięcia, ale nie polega to na narzucaniu wnioskodawcy swojej woli. Proponowanie skarżącemu, aby przeniósł stację paliw z obrzeży działki w inne miejsce (w ramach działki 149), było próbą wymuszenia zmiany profilu inwestycji poprzez budowę nowej stacji a nie przebudowę dotychczasowej. Naraża to skarżącego na znacznie wyższe, nieuzasadnione koszty i prowadzi do zmiany podstawowego przeznaczenia terenu. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu ,,(...(" - działka (...( -podstawowe przeznaczenie terenu:
- zabudowa usługowa (usługi związane z obsługą komunikacji, stacja obsługi pojazdów, baza transportowa)
uzupełniająca przeznaczenie terenu:
- zabudowa usługowa (usługi handlu, stacja paliw),
Przekracza to zdaniem skarżącego kompetencje Burmistrz Miasta.
Nadto PX podniosło, że przy wydaniu decyzji organ dopuścił się naruszenia przepisu art.55 ust 1 b pkt.2, bowiem nie wziął pod uwagę ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Z raportu wynika, że obecny stan stacji jest najmniej korzystny dla środowiska. Wybrany przez wnioskodawcę wariant przebudowy jest korzystny, gdyż nie zwiększa się obrotu paliwem, a wprowadza zabezpieczenia wymagane przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 P.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem niniejszego postępowania było badanie legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...( oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia (...( w sprawie odmowy ustalenia na wniosek Przedsiębiorstwa X w S. środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw na terenie działki nr (...( obr. (...( przy ul. (...( w S.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 55 oraz art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zmianami).
Przepis art. 55 powołanej wyżej ustawy stanowi, że jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, organ administracji, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmówi, w drodze decyzji, określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Z kolei z art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska wynika, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.
W rozpoznawanej sprawie Przedsiębiorstwo X w S., zwane dalej "PX" wnioskiem z dnia 18 października 2006 r. wystąpiło do Burmistrza Miasta S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw PX w S., zlokalizowanej przy ul. (...( na działce nr (...(, obręb (...(, której wnioskodawca jest właścicielem.
Starosta postanowieniem z dnia (...( uznał, że przedsięwzięcie określone we wniosku PX może znacząco oddziaływać na środowisko i stąd też stwierdził obowiązek sporządzenia dla tego przedsięwzięcia raportu o oddziaływaniu na środowisko.
Skarżący przedłożył organowi I instancji raport w dniu 30 listopada 2006 r. W części 4 raportu pn. "Opis analizowanych wariantów planowanego przedsięwzięcia" przedstawione zostały dwa warianty przedsięwzięcia, które w grudniu 2006 r. zostały uzupełnione o nowe zapisy.
Pismem z dnia 18 czerwca 2007 r., Burmistrz Miasta S. na podstawie art. 55 ustawy – Prawo ochrony środowiska poinformował PX, iż wyraża zgodę na realizację planowanego przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany raporcie z listopada i grudnia 2006 r. i przedstawił założenia tego wariantu.
Skarżący w piśmie z dnia 22 czerwca 2007 r. zaakceptował wariant zaproponowany przez organ kwestionując jedynie zapis dotyczące ograniczenia podmiotów uprawnionych do tankowania na stacji oraz przedłożył uzupełnienie raportu oddziaływania na środowisko. Z kolei w piśmie z dnia 28 sierpnia 2007 r. wycofał się z wariantu zaproponowanego przez organ i wskazał na brak możliwości przeniesienia zbiornika paliw i dystrybutorów w inne miejsce bez likwidacji działalności usługowo naprawczej prowadzonej na tej działce. PX zaproponował nadto inny rodzaj zabezpieczenia sąsiednich działek przed czynnikami emitowanymi przez stację paliw.
Zgodnie z art. 55 ustawy-Prawo ochrony środowiska, organy administracji orzekające w sprawie uznały brak akceptacji skarżącego dla zaproponowanego wariantu za podstawę do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji paliw PX zlokalizowanej na działce nr (...(, obr. (...( przy ul. (...( w S.
W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta S. nie odpowiadają prawu.
Bezsporne jest na podstawie art. 55 ustawy-Prawo ochrony środowiska, że organowi przysługuje prawo odmowy wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań, jeżeli wnioskodawca odmówi przyjęcia do realizacji wariantu przedsięwzięcia zaproponowanego przez organ, a zasadność przyjęcia tego wariantu wynika z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.
Z treści tego przepisu wynika, że organ rozpoznający wniosek o wydanie decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań obowiązany jest wykazać w oparciu o wyniki postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez inwestora.
W ocenie Sądu, uprawnienia przyznane organowi tym przepisem są niewątpliwie bardzo szerokie i wynikają z konieczności zastosowania jak właściwych standardów ochrony środowiska. Organ korzystając z tych uprawnień nie może jednak zmieniać wniosku inwestora w taki sposób, by zmuszając go do określonych działań niejako przy okazji poprawić postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego chociażby w zakresie rozwiązań komunikacyjnych.
Zauważyć bowiem należy, że wariant zaproponowany i przedstawiony PX do akceptacji przez organ I instancji nie uwzględnia postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W myśl § 60 uchwały Nr (...( Rady Miasta S. z dnia (...( w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "(...(" w S. (...( teren obejmujący działkę nr (...( obr. (...( przeznaczony jest pod zabudowę usługową a funkcjonująca baza samochodowa, stacja obsługi pojazdów i stacja paliw kwalifikują się do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko i winna niezależnie od spełnienia przepisów prawa ochrony środowiska zmniejszać swoje uciążliwości.
Przepis § 11 pkt 1 powołanej uchwały stanowi, że zakazuje się lokalizacji nowych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w Prawie ochrony środowiska.
Analizując wariant zaproponowany skarżącemu przez Burmistrza Miasta S. stwierdzić należało, że organ wbrew postanowieniom planu miejscowego w istocie doprowadził do zmiany pierwotnego wniosku PX, który dotyczył przebudowy. Przez przebudowę należy bowiem rozumieć, stosownie do art. 3 pkt 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr,156 poz. 1118 ze zm.), wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.
Zaproponowany przez organ wariant przewidujący zlokalizowanie zbiornika i stanowisk obsługowych w taki sposób by zapewnić bezkolizyjny ruch obsługiwanych pojazdów bez ingerencji w pasy drogowe przyległych ulic w istocie wykraczał poza definicje legalną przebudowy powodując naruszenie § 11 planu miejscowego.
Wskazać również należy, że wariant zaproponowany przez organ nie został uzgodniony z organami współdziałającymi, które wypowiadały się w innej sprawie niż ta, która w efekcie finalnym stanowiła przedmiot orzekania.
Organ ponownie rozstrzygając sprawę w ponownie przeanalizuje wariant przedstawiony do zaakceptowania skarżącemu pod względem zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz treścią wniosku o wydanie decyzji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a, orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 w/w ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.