II SA/SZ 1186/06

II SA/Sz 1186/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2007-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Makowska
Grzegorz Jankowski /przewodniczący/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Budżetowe prawo
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia3 kwietnia 2007r r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder (spr.) Sędzia NSA Elżbieta Makowska Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi T. D. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta [...] nie zezwolił T. D. D. na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej – dz. nr [...] "dr", obr.[...] .
T. D. D. nie odebrał faktycznie decyzji pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki i organ uznał decyzję za doręczoną w dniu [...]r.
W dniu [...]r. T. D. D. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. Wraz z wnioskiem złożył odwołanie od tej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od [...] r. do [...]r. przebywał poza [...], albowiem był poważnie chory. Z tego powodu nie podjął awiza, nie otrzymał decyzji z dnia [...] r. i nie wiedział, że decyzja ta została wydana. O uznaniu decyzji za doręczoną dowiedział się w Urzędzie Miejskim. Podniósł nadto, że ze względu na chorobę nie mógł odwołać się od decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że T.D. D. od [...] do [...] r. był chory, przebywał poza [...] i z tego powodu nie podjął przesyłki zawierającej decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. Kolegium stwierdziło, że przyczyna uchybienia terminu minęła w dniu [...]r. i od tego dnia rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu.
Skoro, w ocenie organu odwoławczego, termin ten upłynął w dniu [...]r., a T. D. D. złożył prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu [...] r., czyli [...] dni po terminie, to odmowa przywrócenia terminu była uzasadniona.
Tran Duong Due wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na zajęcie pasa drogowego [...].
W uzasadnieniu skargi wskazał, że był chory, przebywał poza [...] i z tego powodu nie miał możliwości odebrania przesyłek, które zostały zwrócone do adresata. Prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożył w możliwie najszybszym terminie od chwili, kiedy dowiedział się decyzji odmownej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami) zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Na gruncie niniejszej sprawy oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu, na skutek skargi wniesionej przez T. D. D., jest legalność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W myśl art. 134 P.p.s.a., Sąd nie jest wiązany granicami skargi i z tego powodu obowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu w tej sprawie miały miejsce tego rodzaju uchybienia i z tego powodu Sad skargę uwzględnił z innych przyczyn, aniżeli w niej wskazane.
Zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu – zgodnie z § 2 tego przepisu- należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Wynika z powyższej regulacji, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazał, że ze względu na poważną chorobę był poważnie chory i od [...] r. do [...] r. przebywał poza [...], nie wiedział, że w jego sprawie została wydana niekorzystna dla niego decyzja i z przyczyn losowych nie mógł się od tej decyzji odwołać.
Kolegium odmówiło T. D. D. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, albowiem organ stwierdził, że prośba zainteresowanego o przywrócenie terminu została złożona po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Początek biegu tego terminu Kolegium ustaliło na dzień [...]r. - ostatni dzień pobytu skarżącego poza [...] w związku z chorobą.
Zdaniem Sądu, ustalenia organu stanowiące podstawę do odmowy przywrócenia terminu, w zakresie ustalenia początku biegu terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie są prawidłowe.
Początek biegu terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu winien być ustalony na podstawie treści wniosku, a w szczególności powołanych przez zainteresowanego przesłanek przywrócenia terminu. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest fakt wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej w terminie. Okoliczność ta powinna wynikać z treści prośby o przywrócenie terminu. Organ nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie ( por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2006, IIOZ 386/06- nie publ.).
Skarżący wskazał wprawdzie, że do dnia [...] przebywał w związku z chorobą poza [...], jednakże nie wskazał tej daty jako momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wątpliwości w tym zakresie organ winien ustalić poprzez zobowiązanie strony do sprecyzowania treści prośby co do ustania przyczyny uchybienia terminu. Dopiero w oparciu o tak poczynione ustalenia możliwe będzie dokonanie przez organ oceny, czy prośba o przywrócenie terminu jest spóźniona, bowiem została wniesiona po upływie 7 dni od wskazanego przez stronę czasu ustania przyczyny, czy też prośba została wniesiona z zachowaniem terminu wskazanego w art. 58 § 2 Kpa.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że nie wyjaśnienie przez Kolegium treści prośby skarżącego przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz oparcie postanowienia stwierdzającego uchybienie przez stronę terminu na domniemaniu daty tego uchybienia, mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy.