II SA/SZ 1133/05

II SA/Sz 1133/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska
Maria Mysiak
Stefan Kłosowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Agnieszka Klimek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi P. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wójt Gminy [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie fermy trzody chlewnej dla [...] szt. na działkach nr [...] w miejscowości [...], realizowanej przez P. SA z siedzibą w [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] r. Nr [...] stwierdziło nieważność ww. decyzji Wójta Gminy [...]. Jako podstawę prawną decyzji Kolegium wskazało art. 156 § 1 pkt 7 Kpa, art. 40 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 z późn. zm.), oraz art. 36 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 109 poz. 1157 z późn. zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100 poz. 1085).
W uzasadnieniu decyzji swej Kolegium wskazało, że rozpatrując wniosek Komitetu Założycielskiego Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Gminy [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. Nr [...] (który został oddalony) uzyskało informację, że decyzja ta narusza przepisy obowiązującego prawa i tym samym może być dotknięta wadą powodującą jej nieważność. Dlatego Kolegium przeprowadziło postępowanie mające na celu zbadanie zgodności z prawem tej decyzji i ustaliło, że istnieją podstawy do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji zawierającej wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, co oznacza, że skutek wady decyzji ustanowiony jest wprost w przepisie odrębnym w postaci klauzuli nieważności. W niniejszej sprawie takim odrębnym przepisem jest art. 36 ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko stanowiący, iż decyzja w sprawie planowanego przedsięwzięcia, mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, podjęta z naruszeniem wymagań określonych m. in. w przepisach art. 12-17 i art. 25 ust. 2 tej ustawy, jest nieważna. Przepisy te zobowiązywały organy administracji publicznej do przeprowadzania w ramach postępowania m. in. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z udziałem społeczności lokalnej (art. 13, art. 25 ust 2 i 3 pkt 1, art. 32 ustawy). Ustawa ta obowiązywała w dacie złożenia wniosku przez Spółkę P. tj. w dniu [...] r. Co prawda w dacie wydania decyzji tj. w dniu [...] r. ustawa ta już nie obowiązywała (utraciła moc z dniem 1 października 2001 r. tj. z dniem wejścia w życie ustawy Prawo ochrony środowiska), jednakże miała zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, (...), zgodnie z którym, do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. Ustawa Prawo ochrony środowiska weszła w życie w dniu 1 października 2001 r. i do tego dnia sprawa wniosku Spółki P. nie została zakończona decyzja ostateczną, dlatego postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z udziałem społeczności lokalnej w ramach wszczętego przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy należało prowadzić nadal na podstawie przepisów dotychczasowych.
Z dniem utraty mocy ustawy o dostępie do informacji o środowisku, przepisy dotyczące postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z udziałem społeczności lokalnej zostały przeniesione do działów V i VI tytułu I ustawy Prawo ochrony środowiska, zaś klauzulę nieważności decyzji podjętej z naruszeniem przepisów ochrony środowiska umieszczono w art. 11 tej ustawy.
W myśl art. 13, art. 25 ust. 2 i 3 oraz art. 32 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, podstawowymi elementami postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko z udziałem społeczności lokalnej w ramach prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu są:
1) powiadomienie, czyli podanie do publicznej wiadomości o umieszczeniu, w publicznie dostępnym wykazie, wniosku o wydanie decyzji wraz z tzw. raportem oddziaływania na środowisko, jeśli przedłożenie raportu jest wymagane wraz z wnioskiem, z jednoczesnym poinformowaniem o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości, wskazując miejsce ich składania,
2) podanie do publicznej wiadomości informacji o umieszczeniu, w publicznie dostępnym wykazie, raportu oddziaływania na środowisko, jeżeli raport ten został przedłożony w terminie późniejszym niż wniosek, z jednoczesnym poinformowaniem o możliwości zapoznania się z jego treścią i o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości, wskazując miejsce ich składania,
3) przyjęcie i rozpatrzenie przez organ złożonych uwag i wniosków i ewentualnie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa,
4) powiadomienie, czyli podanie do publicznej wiadomości informacji o umieszczeniu, w publicznie dostępnym wykazie wydanej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wraz z towarzyszącą mu informacją o zgłoszonych uwagach i wnioskach oraz o sposobie ich wykorzystania.
Podanie do publicznej wiadomości jest najważniejszą częścią procedury udziału społeczeństwa w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, przy czym uruchomienie tej procedury następuje w momencie złożenia przez wnioskodawcę przede wszystkim raportu oddziaływania na środowisko, a nie w momencie złożenia samego wniosku. Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o dostępie do informacji o środowisku przewidują powiadomienie społeczeństwa zarówno o wszczęciu postępowania jak i o jego wyniku tj. o wydaniu decyzji. Powiadomienie następowało w drodze zamieszczenia informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu właściwego w sprawie (w tym przypadku w Urzędzie Gminy [...]) oraz przez obwieszczenia w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, np. umieszczenie obwieszczenia na tablicy ogłoszeń sołectwa, na domu sołtysa, na drzwiach kościoła w miejscowości objętej wnioskiem, czy na drzewie obok nieruchomości związanej z planowanym przedsięwzięciem. Niezależnie od przyjętego sposobu, organ prowadzący postępowanie musi mieć potwierdzenie dokonania ogłoszenia takiego obwieszczenia, ponieważ kluczowym elementem postępowania z udziałem społeczności lokalnej, jest jej powiadomienie.
Badając akta sprawy, w aspekcie zgromadzonych przez organ I instancji tego typu dowodów, Kolegium stwierdziło, że decyzję ustalającą warunki zabudowy wydano z naruszeniem wymagań określonych w art. 13, art. 25 ust 1, 2 i 3 pkt 1, oraz art. 32 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie. W aktach sprawy brak jest dowodów na okoliczność powiadomienia społeczeństwa sołectwa [...] o umieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku spółki P. wraz z raportem oddziaływania na środowisko planowanego zamierzenia, z treści którego można byłoby dowiedzieć się o wpływie planowanej fermy na środowisko. Powiadomienie to powinno polegać na wywieszeniu obwieszczenia Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia (np. na tablicy ogłoszeń Sołectwa). Organ w swych działaniach ograniczył się jedynie do wywieszenia obwieszczenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy. Z jego treści można było dowiedzieć się o złożonym przez P. SA wniosku z dnia [...] r. Znajdująca się w aktach odręczna notatka inspektora ds. planowania, stwierdzająca brak obwieszczenia na tablicy ogłoszeń sołectwa [...], nie jest dowodem na okoliczność, że ogłoszenie to zostało tam wywieszone. Akta sprawy nie zawierają dowodów, że organ powiadomił społeczność lokalną o złożonym przez Spółkę w dniu [...] r. raporcie oddziaływania na środowisko jak również o umieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wydanej na rzecz [...] decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na wnioskowaną przez nią inwestycję. Kolegium wskazało także, że Wójt Gminy [...], wydając zakwestionowaną decyzję, nie wykonał dyspozycji art. 42 ust. 1 pkt 1 obowiązującej wówczas ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym , nakazującej określenie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu warunków wynikających z przepisów szczególnych, do których zaliczane są m. in. wszystkie przepisy z zakresu ochrony środowiska. Treść powyższych ustaleń pozwala na stwierdzenie, że Wójt Gminy [...] podejmując decyzję z dnia [...] r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie fermy trzody chlewnej dla [...] ([...] tys. sztuk) na działkach [...] w miejscowości [...] w gminie [...] nie wyczerpał trybu określonego w art. 13, art. 25 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 oraz w art. 32 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, powodując tym samym ich naruszenie, co w świetle art. 36 tejże ustawy skutkuje nieważnością decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 kpa.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka P. wskazała, że w jej ocenie wydanie decyzji nie znajduje oparcia w obowiązującym prawie. Przy ocenie zasadności stanowiska SKO mogą być uwzględnione jedynie i wyłącznie te naruszenia i argumenty, które wynikają wprost z art. 36 powołanej ustawy. Dlatego Spółka bez wykonania jakiejkolwiek analizy odrzuca naruszenia opisane w podstawie prawnej decyzji określonej w art. 40 ust. 1, 3 i 4, art. 42 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, oraz art. 32 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, z powodu braku sankcji nieważności według prawa materialnego, ewentualnego naruszenia tych przepisów.
Zdaniem Spółki, SKO niezasadnie przyjęło, że obwieszczenie o złożeniu przez nią wniosku nie było wywieszone na tablicy ogłoszeń sołectwa [...]. Notatka sporządzona przez inspektora ds. planowania wskazuje jedynie, że w dniu [...] r. kiedy to autor notatki przybył do [...] celem zdjęcia uprzednio powieszonego przez siebie ogłoszenia, ogłoszenia tam nie było. Notatka ta, w myśl art. 72 kpa może być dowodem wywieszenia na tablicy Sołectwa ogłoszenia i nie jest niezbędne dołączanie do akt "oryginału" ogłoszenia. W ocenie Spółki oczywistym jest, że ogłoszenie zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Sołectwa, nie wiadomo jedynie ile czasu tam wisiało. Jeśli okoliczności te budziły wątpliwości SKO, winny być wyjaśnione w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, od czego nie zwalnia żaden przepis kpa. Okoliczność ta jednak nie ma znaczenia dla sprawy, bowiem prawo nie stawia wyraźnego wymogu, ile dni ma wisieć ogłoszenie. Zatem nie można przyjąć za oczywiste w sprawie, że społeczeństwo sołectwa [...] było pozbawione praw z art. 13 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, gdyż ogłoszenie zostało wywieszone, choć przez nieustaloną ilość dni. Spółka dokonała wielu aktów staranności odnośnie wyjaśnienia charakteru planowanej inwestycji, bowiem odbyły się w tej sprawie trzy publiczne spotkania, została zorganizowana wycieczka do obiektów Spółki, celem pokazania takich samych obiektów Spółki jak planowana inwestycja. Dlatego zarzucanie Gminie jak i Spółce braku udziału społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu jest nieuzasadnione, a z przyczyn wskazanych powyżej nie może być podstawą kasacji decyzji o warunkach zabudowy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podtrzymało dotychczasowe argumenty. Wskazało, że decyzja kończąca postępowanie wszczęte z urzędu wydana została po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego. Po przeprowadzeniu tego postępowania Kolegium uznało, że w aktach sprawy przedłożonych przez organ orzekający o warunkach zabudowy, brak jest dowodów świadczących o zamieszczeniu w jakimkolwiek miejscu informacji o złożonym raporcie oddziaływania na środowisko planowanej fermy oraz informacji o wydanej w dniu [...] r. decyzji ustalającej warunki zabudowy. Organ I instancji w swym postępowaniu ograniczył się jedynie do wywieszenia informacji o złożonym wniosku (bez raportu) na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy [...] zaś znajdująca się w aktach sprawy notatka inspektora ds. planowania z dnia [...] r. na którą powołuje się Spółka, nie stanowi oczywistego dowodu na to, że informację taką zamieszczono na tablicy ogłoszeń sołectwa [...]. Ponadto zamieszczenie informacji o złożonym wniosku nie wyczerpuje procedury określonej w art. 13 i 32 ustawy. W tej sytuacji Kolegium, stwierdzając, że decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. ustalająca na wniosek Spółki [...] warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy dla [...] szt. trzody wydana została z pominięciem udziału społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska co w świetle art. 36 ww. ustawy, skutkuje koniecznością uznania jej za nieważną. Kolegium wskazało ponadto, że publiczne spotkania, na które powołuje się Spółka, dotyczące budowy fermy, odbywały się na etapie postępowania prowadzonego przez Starostę [...] o udzielenie pozwolenia na budowę, a nie na etapie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a zarzuty, iż Kolegium w swym postępowaniu nie udowodniło braku informacji na tablicy ogłoszeń sołectwa [...] nie mogą być uwzględnione, albowiem jednym z niezbitych dowodów na okoliczność braku informacji w tym zakresie, jest wystąpienie społeczności lokalnej, podnoszącej przede wszystkim brak jakiejkolwiek informacji ze strony Wójta o planowanej inwestycji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję wniosła P. SA. W skardze zarzuciła SKO, iż w uzasadnieniu swojej decyzji w sposób jawnie nierzetelny podaje obowiązki organu gminy w postępowaniu określonym w rozdziale 3 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, wskazując, iż z art. 13 tej ustawy nie wynika obowiązek organu zamieszczenia na tablicy ogłoszeń wniosku wraz z raportem oddziaływania na środowisko, lecz jedynie samego wniosku. Zdaniem Spółki, art. 32 omawianej ustawy nie stanowi samodzielnej podstawy do określenia elementów obligatoryjnych treści ogłoszenia publicznego, bowiem przepis ten jest zamieszczony poza rozdziałem 3 tej ustawy zatytułowanym "udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska", który w sposób kompleksowy i zamknięty reguluje kwestię udziału społeczeństwa w postępowaniu. Spółka nie zgodziła się z oceną, że notatka inspektora ds. planowania z dnia [...] r. nie stanowi dowodu na to, że informację o złożeniu wniosku umieszczono na tablicy ogłoszeń Sołectwa, ponieważ notatka ta została sporządzona w czasie rzeczywistym i nie sposób przyjąć, że była antydatowana. Skarżąca zarzuca też SKO, że nie starało się uzupełnić tego dowodu innymi dowodami, np. zapytując o treść notatki jej autora. Strona skarżąca twierdzi, że społeczność lokalna była informowana o planowanej inwestycji na etapie warunków zabudowy, czego dowodzi zaproszenie Wójta Gminy [...] na sesję rady gminy na temat inwestycji [...], która odbyła się [...] r., Spółka oświadczyła, że nie składała wniosku o pozwolenie na budowę w stosunku do omawianej inwestycji, więc postępowania takiego nie prowadził Starosta [...], jak błędnie wskazało SKO.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 156 § 1 pkt. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
Wniosek Spółki P. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy został złożony w siedzibie organu gminy w dniu [...] r. i zgodnie z § 1 pkt 25 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. Nr 93 poz. 589 z późn. zm.) dotyczył inwestycji zaliczonej do przedsięwzięć szczególnie szkodliwych dla środowiska. Przepis ten stanowił bowiem, że do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi zalicza się inwestycje związane z hodowlą zwierząt w liczbie ponad 500 dużych jednostek przeliczeniowych (DPJ).
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100 poz. 1085 z późn. zm.) w postępowaniu tym miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 109 poz. 1157 z późn. zm.), dalej zwaną ustawą o dostępie do informacji o środowisku, ponieważ przed wejściem w życie ustawy Prawo ochrony środowiska tj. dniem 1 października 2001 r., sprawa nie została zakończona wydaniem decyzji ostatecznej.
Stosownie do art. 29 ust 1 w związku z art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku, do wniosku o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy Spółka była zobowiązana dołączyć raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który na podstawie art. 32 tej ustawy, podlegał postępowaniu określonemu w art. 12-17 ustawy.
W myśl art. 25 ust. 1 i 3 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, wydanie decyzji m. in. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w sprawie przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wymagało przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowiło część postępowania zmierzającego do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 25 ust. 2 tej ustawy).
Zasady udziału społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska określa rozdział 3 ustawy o dostępie do informacji o środowisku. Stosownie do art. 13 ust. 1 tej ustawy, przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ administracji publicznej właściwy do jej wydania, wszczynając postępowanie:
1) podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości, wskazując jednocześnie miejsce ich składania,
2) może przeprowadzić rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa,
3) rozpatruje zgłoszone uwagi i wnioski.
Następnie, w myśl art. 13 ust 2 ustawy, organ administracji publicznej właściwy do wydania decyzji, podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie decyzji wymagających udziału społeczeństwa, w trybie określonym w rozdziale 3 ustawy.
Podanie do publicznej wiadomości, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, następuje w drodze zamieszczenia informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenia w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia (art. 13 ust. 3). Jak zaznaczono powyżej, postępowaniu temu podlega także raport oddziaływania na środowisko dołączony do wniosku o wydanie decyzji.
Zgodnie z art. 36 omawianej ustawy, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podjęta z naruszeniem wymagań określonych w art. 12-17 i art. 25 ust. 2 tejże ustawy jest nieważna.
Z akt administracyjnych sprawy dotyczących decyzji z dnia [...] r. nie wynika, aby organ orzekający w sprawie umieścił w jakimkolwiek miejscu informację o złożonym raporcie oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, a także informację o wydanej w dniu [...] r. decyzji. Wójt Gminy [...] zamieścił jedynie informację o złożonym wniosku na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...]. Nawet gdyby przyjąć, że informacja o złożonym wniosku została także umieszczona na tablicy ogłoszeń sołectwa [...], nie wyczerpuje to procedury określonej w art. 13 i 32 ustawy. Dlatego Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, że decyzja z dnia [...] r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydana została z pominięciem udziału społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska, co w myśl art. 36 ustawy o dostępie do informacji o środowisku skutkuje nieważnością tej decyzji.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.