II SA/SZ 113/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2006-07-05
NSAinneŚredniawsa
bezrobociezasiłek dla bezrobotnychzwrot świadczenianieprawdziwe oświadczeniekodeks postępowania administracyjnegoustawa o promocji zatrudnienia

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, uznając, że skarżący świadomie wprowadził w błąd urząd pracy.

Sprawa dotyczyła skargi T.S. na decyzję Wojewody o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Sąd administracyjny utrzymał w mocy decyzję organu, stwierdzając, że skarżący zarejestrował się jako osoba bezrobotna, składając oświadczenie o niepobieraniu nauki w systemie dziennym, podczas gdy w rzeczywistości studiował. W związku z tym zasiłek został uznany za nienależnie pobrany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał sprawę ze skargi T.S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] r. do [...] r. Organ I instancji ustalił, że skarżący zarejestrował się jako osoba bezrobotna, oświadczając, że nie wykonuje innej pracy zarobkowej i nie pobiera nauki w systemie dziennym. Jednakże ustalono, że w spornym okresie T.S. był studentem w systemie dziennym. W związku z tym Starosta wznowił postępowanie i odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną, a następnie orzekł o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Sąd administracyjny uznał, że skarżący świadomie wprowadził w błąd urząd pracy, składając nieprawdziwe oświadczenie, co skutkowało nienależnym pobraniem zasiłku. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, osoba ucząca się w szkole w systemie dziennym nie spełnia definicji osoby bezrobotnej.

Uzasadnienie

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w art. 2 ust. 1 pkt 2 jasno stanowi, że bezrobotnym jest osoba nie ucząca się w szkole w systemie dziennym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

u.p.z.i.r.p. art. 76 § ust. 1 i ust. 2 pkt 2

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Przepis definiujący świadczenie nienależnie pobrane i obowiązek jego zwrotu.

u.p.z.i.r.p. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Definicja osoby bezrobotnej, wykluczająca osoby uczące się w systemie dziennym.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Sąd wskazał na oczywisty błąd pisarski w podstawie zaskarżonej decyzji, gdzie wskazano art. 132 § 1 pkt 1 Kpa zamiast art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

p.u.s.a. art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna orzekania przez sąd administracyjny.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący złożył nieprawdziwe oświadczenie o niepobieraniu nauki w systemie dziennym, co stanowiło świadome wprowadzenie w błąd organu. Osoba studiująca w systemie dziennym nie spełnia definicji osoby bezrobotnej. Decyzja o zwrocie świadczenia mogła zostać wydana, ponieważ poprzednia decyzja dotycząca statusu bezrobotnego stała się ostateczna.

Odrzucone argumenty

Zarzut skarżącego o wadliwej ocenie materiału dowodowego i naruszeniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Argument skarżącego, że decyzja o zwrocie świadczenia została podjęta przed rozstrzygnięciem sprawy w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną przez WSA.

Godne uwagi sformułowania

Za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zaś świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie. Oczywisty błąd pisarski

Skład orzekający

Barbara Gebel

przewodniczący

Joanna Wojciechowska

sprawozdawca

Kazimierz Maczewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja definicji osoby bezrobotnej i zasad zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu pracy, zwłaszcza w kontekście świadomego wprowadzania organów w błąd."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w 2004 roku, choć zasady ogólne pozostają aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje konsekwencje podawania nieprawdziwych informacji przy rejestracji w urzędzie pracy, co jest częstym problemem. Pokazuje, jak sąd interpretuje definicję bezrobotnego i zasady zwrotu świadczeń.

Czy studiowanie w systemie dziennym uniemożliwia pobieranie zasiłku dla bezrobotnych? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Sz 113/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel /przewodniczący/
Joanna Wojciechowska /sprawozdawca/
Kazimierz Maczewski
Symbol z opisem
6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie: Asesor WSA Kazimierz Maczewski Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./ Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję W. Z. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z dnia [...]r. nr [...] powołując się na art. 132 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz.1071 z póź. zm. / oraz art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U. Nr 99 , poz. 1001 / po rozpatrzeniu odwołania T. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] , utrzymał w mocy decyzję organu
I instancji.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji orzekł wobec T. S. o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od
[...] r. do [...] r. Wojewoda wskazał, że strona zarejestrowała się w urzędzie pracy w dniu [...] r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od [...]r. i złożyła oświadczenie, iż jest osobą nie zatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej oraz nie pobiera nauki w szkole w systemie dziennym oraz zobowiązuje się do bezzwłocznego powiadamiania organu zatrudnienia o wszelkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej. Strona została również pouczona o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w przypadku niespełnienia warunków wymienionych w ustawie o zatrudnieniu i bezrobociu / dane z oświadczenia na karcie rejestracyjnej /. Organ I instancji ustalił, że T. S. w okresie od [...] r. do [...]r. był [...] [...] w [...] w systemie [...]. Wojewoda stwierdził, że wobec powyższych informacji Starosta [...] po wznowieniu postępowania prawidłowo odmówił uznania strony za osobę bezrobotną w dniu [...] r. z powodu nie spełnienia warunków wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z ww. przepisem bezrobotnym jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia, nie ucząca się w szkole w systemie dziennym.
Wojewoda uznał, że zasiłek dla bezrobotnych wypłacony stronie
w okresie od [...]r. do [...] r. jest świadczeniem nienależnie pobranym w rozumieniu art. 76 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do zwrotu kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zaś świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie.
T. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i zarzucił organom wadliwą ocenę zebranego materiału dowodowego oraz naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wskazał, że Wojewoda [...] podjął zaskarżoną decyzję przed rozstrzygnięciem sprawy w przedmiocie odmowy uznania go za osobę bezrobotną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Podał, że nie ma stałego zatrudnienia ani [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacje jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga nie jest zasadna.
Zaskarżona decyzja odpowiada prawu, uzasadnienie jej zawiera wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów.
Starosta [...] po powzięciu wiadomości, że T. S. w okresie od [...] r. do [...] r. był [...] w [...] w systemie [...], wznowił postępowanie administracyjne i wydał decyzję z dnia [...] r. nr [...]o uchyleniu decyzji z dnia [...]r. w przedmiocie uznania skarżącego za osobę [...]z dniem [...]r. oraz przyznania prawa do zasiłku od dnia [....]r., a także orzekł o odmowie uznania go za osobę [...]w dniu [...]r. z powodu pobierania nauki w systemie dziennym. Powyższa decyzję została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...]. W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem sygn. akt [...] oddalił skargę T.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...].
Decyzja Wojewody z dnia [...] r. była ostateczna, pomimo, iż strona zaskarżyła ją do Sądu. Dlatego też, organ I instancji mógł wydać decyzję z dnia [...] r. nr [...] o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia za okres od [...] r. do [...] r. w kwocie [...] zł. Ww. decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...]z dnia [...]r. nr [...].
Organ administracji postąpił prawidłowo wydając decyzję o zwrocie kwoty pobranego przez T. S. zasiłku dla bezrobotnych, wobec ustalenia, że świadczenie pieniężne pobrane przez niego było nienależne w rozumieniu art. 76 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne obowiązana jest do zwrotu kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zaś świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd powiatowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie. Skarżący rejestrując się w urzędzie pracy w dniu [...] r. podpisał oświadczenie, że nie pobiera [...], pomimo, iż był w tym czasie [...] [...] w systemie [...].
Nadmienić należy, że w podstawie zaskarżonej decyzji wskazano art. 132 § 1 pkt 1 Kpa, lecz jest to oczywisty błąd pisarski, bowiem nie ma wątpliwości, iż chodziło o art. 138 §1 pkt 1 Kpa.
Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z póź. zm. / orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI