II SA/Po 1493/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-07-21
NSAAdministracyjneNiskawsa
prawo jazdybadania lekarskieniepełnosprawnośćprawo o ruchu drogowymdecyzja administracyjnaskarżącyorganbezpieczeństwo ruchu drogowego

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w związku z orzeczeniem o niepełnosprawności.

Skarga dotyczyła decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, wydanej w związku z orzeczeniem o niepełnosprawności skarżącego. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał obie decyzje za zgodne z prawem, wskazując, że przepis prawa o ruchu drogowym zobowiązuje do skierowania na takie badanie osoby posiadającej prawo jazdy, co do której wydano orzeczenie o niepełnosprawności, w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę P.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty C. o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Podstawą skierowania było orzeczenie o niepełnosprawności skarżącego. Skarżący argumentował, że nie wykonuje zawodu kierowcy ani nie ubiega się o uprawnienia instruktora czy egzaminatora, a jego świadectwo kwalifikacyjne utraciło ważność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało jednak, że skierowanie na badanie jest konieczne w związku z orzeczeniem o niepełnosprawności, aby ustalić, czy skarżący może kierować pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organów administracji, stwierdzając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Sąd podkreślił, że art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym zobowiązuje organ administracyjny do skierowania na badanie lekarskie osoby posiadającej prawo jazdy, co do której wydano orzeczenie o niepełnosprawności, w celu zapobiegania niebezpieczeństwu w ruchu drogowym. Sąd zaznaczył również, że czynności lekarza wydającego orzeczenie o niepełnosprawności nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym, uznając skargę za nieuzasadnioną, sąd orzekł o jej oddaleniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, organ administracyjny jest zobowiązany skierować na badanie lekarskie osobę posiadającą prawo jazdy, co do której wydano orzeczenie o niepełnosprawności, w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Uzasadnienie

Przepis art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym nakłada obowiązek skierowania na badanie lekarskie osoby posiadającej prawo jazdy i orzeczenie o niepełnosprawności, niezależnie od jej aktywności zawodowej jako kierowcy, w celu ochrony bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.r.d. art. 122 § 1 pkt 5

Prawo o ruchu drogowym

Przepis zobowiązuje organ administracyjny do skierowania na badanie lekarskie osoby posiadającej prawo jazdy, co do której wydano orzeczenie o niepełnosprawności.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązek skierowania na badanie lekarskie osoby posiadającej prawo jazdy i orzeczenie o niepełnosprawności wynika z przepisów prawa i służy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Odrzucone argumenty

Skarżący argumentował, że nie wykonuje zawodu kierowcy i jego świadectwo kwalifikacyjne utraciło ważność, co czyni skierowanie na badania niepotrzebnym.

Godne uwagi sformułowania

Niewykonanie tego obowiązku mogłoby spowodować przyczynienie się do spowodowania niebezpieczeństwa nie tylko dla niepełnosprawnego ale także dla innych uczestników ruchu drogowego.

Skład orzekający

Maria Hrycaj

przewodniczący sprawozdawca

Maciej Dybowski

członek

Bożena Popowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku skierowania na badania lekarskie osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osoby niepełnosprawnej posiadającej prawo jazdy, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów prawa o ruchu drogowym w kontekście niepełnosprawności i posiadania prawa jazdy, bez nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 1493/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-07-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Bożena Popowska
Maciej Dybowski
Maria Hrycaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Hrycaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędzia WSA Bożena Popowska Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2005 r. sprawy ze skargi P.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami o d d a l a s k a r g ę /-/M.Dybowski /-/M.Hrycaj /-/B.Popowska
Uzasadnienie
4/II SA/Po 1493/03
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P.C. od decyzji Starosty C. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] zarządzającej skierowanie na badania lekarskie – utrzymało tę decyzję w mocy opierając się na następujących ustaleniach:
Pismem z dnia [...] stycznia 2003 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. zawiadomił Starostwo Powiatowe w C., że P.C. orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2002 r. został zaliczony do osób niepełnosprawnych na okres do 31 grudnia 2003 r.
W związku z tym decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Starosta C., na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 prawa o ruchu drogowym skierował P.C. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.
P.C. odwołał się od tej decyzji podnosząc, że nie ubiega się o uprawnienia instruktora lub egzaminatora osób starających się o prawo jazdy i nie wykonuje zawodu kierowcy, a jego świadectwo kwalifikacyjne nr [...] utraciło ważność z dniem [...] marca 2002 r. W związku z tym uważa, że nie powinien być kierowany na badanie lekarskie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając przedstawione w niej argumenty faktyczne i prawne. Przywołując art. 122 ust. 1 pkt 5 prawa o ruchu drogowym stwierdziło, że skierowanie na badanie jest konieczne w celu ustalenia czy w związku z orzeczeniem niepełnosprawności odwołujący się może kierować pojazdami.
P.C. zaskarżył decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego. W skardze nie sformułował zarzutów ani wniosków odnoszących się do zaskarżonej decyzji, przedstawił natomiast zastrzeżenia do postępowania lekarza orzekającego o niepełnosprawności, który jego zdaniem niepotrzebnie i złośliwie zawiadomił o orzeczeniu Starostę.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z motywów przedstawionych w zaskarżonej decyzji.
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Powołany w decyzjach przepis art. 122 ust. 1 pkt 5 prawa o ruchu drogowym zobowiązuje organ administracyjny do skierowania na badanie lekarskie osoby posiadającej prawo jazdy, co do której wydano orzeczenie o niepełnosprawności. Niewykonanie tego obowiązku mogłoby spowodować przyczynienie się do spowodowania niebezpieczeństwa nie tylko dla niepełnosprawnego ale także dla innych uczestników ruchu drogowego.
Kognicji sądu administracyjnego nie podlegają czynności lekarza wydającego orzeczenie o niepełnosprawności, w tym zakresie skarżący podjął zresztą przewidziane prawem środki.
Skoro, z przytoczonych motywów skarga okazała się nieuzasadniona, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
/-/M.Dybowski /-/M.Hrycaj /-/B.Popowska
Za nieobecnego sędziego
/-/B.Popowska
KB/

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI