II SA/Sz 11/23

II SA/Sz 11/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-06-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /przewodniczący/
Patrycja Joanna Suwaj
Wiesław Drabik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 2253/23 - Wyrok NSA z 2026-03-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 503
art.61 ust.1 pkt 1, art. 61 ust.5a
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Dz.U. 2021 poz 735
art.10 par. 1, art.7, art. 77, art. 107 par.3, art. 138 par.1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.),, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy inspektor sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. H. i R. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2022 r., Nr [...] z . (znak: [...]) Wójt Gminy K. ustalił dla G. B. warunki zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie utwardzonego placu manewrowo-przeładunkowego, systemu odprowadzania wód opadowych, zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na cele socjalno - biurowe z dopuszczalną przebudową stosownie do zakładanej funkcji, zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego - przebudowa na wiatę z funkcją magazynową, rozbiórkę budynku oznaczonego na załączniku graficznym do decyzji, budowę ogrodzenia, na odcinku min. jak na załączniku graficznym decyzji, tj. pas zwartej zieleni wysokiej zbudowany z gatunków odpornych na zanieczyszczenia, izolujących hałas i emisję pyłów, zmianie sposobu użytkowania oznaczonego na załączniku graficznym decyzji budynku mieszkalnego na cele socjalno-biurowe, na działce nr [...] w obrębie M., gmina K..
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że planowana inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503 j.t.), dalej: "u.p.z.p.", "ustawa o planowaniu". Dodał, że na podstawie zaktualizowanej analizy, o której mowa w art. 61 ust. 6 i 7 u.p.z.p., ustalono wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. Dodatkowo organ I instancji wyjaśnił, że zakres rzeczowy inwestycji objętej wnioskiem dotyczy terenu, co do którego brak jest miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego, dlatego też decyzję wydano na podstawie art. 59 ust 1. u.p.z.p.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Krystyna i R. H. (dalej jako: "skarżący") zarzucając m. in. brak spełnienia wymogów z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., brak jednoznacznego określenia zmiany sposobu użytkowania terenu i budynków, a także brak określenia materiałów jakie mają być składowane. Skarżący zarzucili również brak określenia współczynników zabudowy, minimalnej powierzchni biologicznie czynnej czy dopuszczalnej powierzchni utwardzonej. Wskazali także na brak stosownych uzgodnień z instytucjami administracji państwowej i brak odniesienia do wymagania uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntu na cele nierolnicze. W ocenie skarżących, planowana inwestycja stanowić będzie rozbudowę zakładu produkcyjnego firmy [...] Spółka z o.o., funkcjonującego na działkach nr [...], [...], [...] i [...], w związku z czym organ powinien był sprawdzić, czy inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a także jakie będzie oddziaływanie na sąsiednie działki. Wskazali również, że analiza urbanistyczna nie uwzględnia budynków mieszkalnych powstałych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...].
Decyzją z dnia [...] października 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p., rozpoznając sprawę w wyniku złożonego odwołania utrzymało w całości w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji powołał przepisy art. 59 ust. 1 zdanie 1 u.p.z.p., art. 60 ust. 1 i ust. 4 u.p.z.p., art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588) dalej jako: "rozporządzenie".
Organ odwoławczy wskazał, że w rozpoznawanej sprawie analizę urbanistyczną oraz projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z załącznikami sporządziła osoba posiadająca wymagane uprawnienia urbanistyczne. Badana decyzja organu I instancji posiada dwa załączniki - graficzny oraz tekstowy - wyniki z analizy urbanistycznej. Załącznik graficzny sporządzony został na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000. Teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej - działki drogowej nr [...]. ul. [...]. Działka inwestycyjna nr [...] przylega bezpośrednio do działki drogowej nr [...].
W dalszej części uzasadnienia Kolegium wskazało, że zgodnie z przepisem § 3 ust. 2 rozporządzenia, granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W myśl przepisu § 2 pkt 5 rozporządzenia przez front działki należy rozumieć część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Ze znajdującego się w aktach sprawy załącznika graficznego do badanej decyzji wynika, iż na obszarze tym zlokalizowana jest zabudowa produkcyjna, składy oraz zabudowa mieszkaniowa i zabudowa zagrodowa. W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że obszar analizy urbanistycznej wyznaczono w sposób zgodny z § 3 rozporządzenia, zaś załącznik graficzny do decyzji spełnia wymogi określone w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.
Organ II instancji ustalił, że planowana inwestycja polegać ma polegać na budowie utwardzonego placu manewrowo-przeładunkowego, budowie systemu odprowadzania wód opadowych, zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na cele socjalno-biurowe z dopuszczalną przebudową stosownie do zakładanej funkcji, zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego - przebudowę na wiatę z funkcją magazynową, rozbiórkę budynku oznaczonego na załączniku do decyzji, budowę ogrodzenia, na działce nr [...] w obrębie M., gmina K..
W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że w obszarze analizy występuje zabudowa mieszkalna jednorodzinna, zabudowa rolnicza i zagrodowa, a także zabudowa usługowa (działki nr [...] i [...]) oraz zabudowa przemysłowa wraz z placami składowymi, manewrowymi i postojowymi na działkach nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Spełniony zatem został wymóg dobrego sąsiedztwa. Kolegium podkreśliło, że dla spełnienia wymogu dobrego sąsiedztwa wystarczające jest, aby co najmniej jedna działka znajdująca się w obszarze analizy urbanistycznej była zabudowana w taki sam albo podobny sposób jak planowana inwestycja. Nie jest przy tym istotne, jaka jest dominująca funkcja zabudowy w obszarze, ani też jaka jest funkcja nieruchomości bezpośrednio graniczących z terenem planowanej inwestycji. Jeśli więc w danej sprawie występuje zabudowa o funkcji mieszkalnej, np. zabudowa mieszkaniowa i produkcyjna, to w takim obszarze możliwe jest ustalenie warunków zabudowy zarówno dla inwestycji mającej polegać na budowie budynków mieszkalnych, jak i na budowie budynków produkcyjnych.
Następnie organ odwoławczy ocenił badaną sprawę w zakresie zgodności zamierzenia z poszczególnymi uregulowaniami rozporządzenia wskazując, że: przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. regulują szczegółowo sposoby ustalania poszczególnych parametrów dla planowanej zabudowy. Parametrami tymi są; linia zabudowy (§ 4 rozporządzenia), maksymalny wskaźnik zabudowy (§ 5 rozporządzenia), szerokość elewacji frontowej (§6 rozporządzenia), wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (§ 7 rozporządzenia) oraz parametry geometrii dachu (§ 8 rozporządzenia).
Zdaniem organu odwoławczego, rozporządzenie nie reguluje natomiast takich kwestii, jak minimalna powierzchnia biologicznie czynna, czy maksymalna powierzchnia terenów utwardzonych. To oznacza, że w ramach wydawania decyzji ustalającej warunki zabudowy organy planistyczne nie są uprawnione do ustalania takich kwestii. Zagadnienia te mogą być ustalone jedynie w przepisach obowiązującego na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeśli zatem inwestycja polegać ma na wykonaniu placu manewrowego, to w decyzji o warunkach zabudowy nie jest możliwe określenie maksymalnej powierzchni takiego placu, bowiem nie jest to zabudowa. Tego typu inwestycji nie dotyczy zatem parametr maksymalnego wskaźnika zabudowy. Z kolei w przypadku inwestycji mającej polegać wyłącznie na zmianie sposobu użytkowania budynku w analizie urbanistycznej weryfikuje się tylko spełnienie wymogu dobrego sąsiedztwa poprzez ustalenie, czy w granicach obszaru analizy urbanistycznej występują budynki o funkcji takiej samej lub podobnej jak planowana. Jeżeli inwestycja nie zakłada rozbudowy czy nadbudowy istniejących budynków to w decyzji ustalającej warunki zabudowy nie ustala się takich parametrów jak linia zabudowy, wskaźnik zabudowy, szerokość i wysokość elewacji frontowej czy geometria dachu.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium wskazało, że myśl art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. - Dz. U. z 2022 r., poz. 1029), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:
1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W akcie wykonawczym do powyższej ustawy, tj. rozporządzeniu Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.), określone są katalogi przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko. Budowa placu manewrowo-przeładunkowego nie jest wymieniona ani w katalogu przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko, ani w katalogu przedsięwzięć mogących potencjalnie znaczą oddziaływać na środowisko, w związku z czym nie było w przedmiotowej sprawie podstaw do nakładania na inwestora obowiązku przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Organ odwoławczy ustalił, że Starosta [...] postanowieniem z [...]11.2020 r. (znak: [...]) uzgodnił pod względem ochrony gruntów rolnych lokalizację planowanej inwestycji wskazując, że na działce inwestycyjnej nr [...] w obrębie M. znajdują się grunty rolne klas RV, RVI, Br-RV i Br-RVI i nie podlegają ochronie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie K. i R. H. podali, że zaskarżają w całości decyzję SKO w S. z dnia [...] października 2022 r. wnosząc o jej uchylenie jak i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K..
Skarżący podnieśli następujące zarzuty:
1) naruszenia przepisów postępowania :
1. art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a., poprzez brak poinformowania strony o wezwaniu Wójta Gminy K. o zlecenie uzupełnienia analizy urbanistycznej oraz braku poinformowania strony o dokonanych zmianach;
2. art. 7 i art.77 k.p.a., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (sposób zagospodarowania i użytkowania działki w trakcie postępowania administracyjnego był niezgodny z jego przeznaczeniem zabudowa zagrodowa i tereny upraw rolnych);
3. art. 8 k.p.a. poprzez niewłaściwą realizację przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa;
4. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zbyt skrótowe i niejasne sformułowania rozstrzygnięcia, a także brak odniesienia do zarzutów stawianych przez nich w treści odwołania;
5. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji;
2) naruszenia przepisów prawa materialnego;
1. § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz.U. z 2003 r. Nr 164 poz.1588), przed zmianami obowiązującymi z dnia 3 stycznia 2022 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie braku ustalenia "intensywności wykorzystania terenu";
2. art. 61 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 503, 1846), braku ustalenia parametrów w zakresie istniejącego lub projektowanego uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, wystarczającego dla zamierzenia budowlanego, dot. infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, ponieważ istniejąca jest przystosowana i spełniała wymagania dla zabudowy zagrodowej;
3. § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 9 czerwca 2022 r. (poz. 1225, obwieszczenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 kwietnia 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu), w zakresie braku ustalenia wymagań dla wyznaczenia potrzebnej liczby stanowisk postojowych w tym, liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne.
W skardze argumentowali, że organy wydające zaskarżone decyzje ustaliły stan faktyczny na podstawie wniosku o ustalenie warunków zabudowy złożonego przez G. B., który zawierał niepełne dane o zamierzeniu planowanej zmiany sposobu zagospodarowania i zmiany sposobu użytkowania budynków na działce rolnej z zabudową zagrodową, działka nr [...] obręb M. oraz nierzetelne opracowanie analizy urbanistycznej. Skarżący zarzucili organom administracji publicznej zaniechanie wyjaśnienia faktycznego zakresu planowanej inwestycji, także braku ustalenia niezbędnych parametrów, brak analizy rzeczywistego wpływu na środowisko.
Przyznali również, iż na terenie działki sąsiedniej znajdują się obiekty magazynowe oraz place manewrowe.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie przygotowawczym uczestnik postępowania G. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o oddalenie skargi argumentując, że skarga jest bezzasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Niniejsza sprawa została rozpoznana na rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku na podstawie art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązania związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.).
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W toku tej kontroli, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 - j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten prawa nie narusza.
Przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie utwardzonego placu manewrowo - przeładunkowego, systemu odprowadzania wód opadowych, zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na cele socjalno - biurowe z dopuszczalną przebudową stosownie do zakładanej funkcji, zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego - przebudowa na wiatę z funkcją magazynową, rozbiórkę budynku oznaczonego na załączniku graficznym do decyzji, budowę ogrodzenia, na odcinku min. jak na załączniku graficznym decyzji pas zwartej zieleni wysokiej zbudowany z gatunków odpornych na zanieczyszczenia, izolujących hałas i emisję pyłów, zmianie sposobu użytkowania oznaczonego na załączniku graficznym decyzji budynku mieszkalnego na cele socjalno-biurowe, na działce nr [...] w obrębie M., gmina K..
Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że podstawowym instrumentem kształtowania ładu przestrzennego jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który określa sposób zagospodarowania poszczególnych terenów elementarnych, przewidując rodzaj, intensywność zabudowy, jej funkcje oraz charakterystyczne parametry.
W przypadku, gdy dla określonego terenu nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zabudowa jest możliwa po uprzednim uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. Stosownie do art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;
6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:
a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,
b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,
c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.
Kluczowe znaczenie ma zachowanie wynikającej z art. 61 ust. 1 pkt 1 tzw. zasady dobrego sąsiedztwa, która pozwala na określenie parametrów i funkcji nowej zabudowy z poszanowaniem istniejącego stanu i takiego ukształtowania jej charakterystyczny parametrów, które będzie współgrało z istniejącą zabudową i nie zaburzy ładu przestrzennego na danym terenie.
Zgodnie z art. 61 ust. 5a u.p.z.p., w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, jednak nie mniejszej niż 50 metrów, i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w ust. 1. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Poszczególne parametry takie jak wysokość, szerokość elewacji frontowej, intensywność zabudowy są ustalane według reguł przewidzianych w rozporządzeniu.
Podkreślenia przy tym wymaga, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich przewidzianych przepisami warunków, organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy dla objętej wnioskiem inwestycji.
Wskazać również należy, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter ogólny, stanowi pewną ramę dla projektanta, który konstruując projekt budowlany musi uwzględnić parametry ustalone w tej decyzji. Natomiast szczegółowe rozwiązania dotyczące wysokości, szerokości, zachowania odległości od granic działki, czy też wjazdu na nieruchomość przyjęte w projekcie budowlanym oceniane są na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wówczas też dokonuje się oceny przesłaniania i zacieniania.
W niniejszej sprawie inwestor wystąpił z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy załączając do niego wszystkie wymagane dokumenty. Organ I instancji, stosownie do art. 61 ust. 5a u.p.z.p. i przepisów rozporządzenia wyznaczył obszar analizowany i przeprowadził na nim analizę istniejącej zabudowy w zakresie jej cech charakterystycznych i funkcji, a następnie, po ustaleniu że spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., wydał decyzję.
Na gruncie badanej sprawy Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, iż nie doszło do naruszenia prawa materialnego, a mianowicie rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. (Dz.U.2003.164.1588 ze zm.).
W ocenie Sądu, zarzuty naruszenia prawa materialnego takie jak: brak ustalenia intensywności wykorzystania terenu, czy brak ustalenia parametrów w zakresie istniejącego lub projektowego uzbrojenia terenu nie mogły odnieść zamierzonego skutku, bowiem na działce na której jest dokonywana zmiana sposobu zagospodarowania istnieje już infrastruktura taka jak: energia, kanalizacja, zatem zbędne staje się ich ustalanie.
Jako chybiony należało ocenić zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w poprzez brak informacji w sprawie wezwania Wójta [...] do uzupełnienia analizy urbanistycznej oraz braku informacji o dokonanych uzupełnieniach. Dla skuteczności tego zarzutu konieczne jest bowiem wykazanie, że uchybienie to uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach postępowania, jak również, że miało ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Kolejne zarzuty odnoszące się do naruszenia prawa procesowego tj., przepisów art. 7, 77, 107 § 3 oraz 138 § 1 pkt 1 k.p.a. należy uznać za nieuzasadnione, albowiem wbrew twierdzeniom skarżących organy prowadzące postępowanie w sposób wszechstronny zgromadziły i oceniły dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja, ze wskazanych wyżej powodów, spełnia wymogi art. 80 kpa. przez co nie została naruszona zasada wyrażona w art. 77 § 1 k.p.a., a tym samym uzasadnienie spełniło wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.
W niniejszej sprawie ustalono, że przedstawiona przez skarżących - a oparta na własnych wnioskach - krytyka analizy urbanistycznej opracowanej przez osoby posiadające stosowne uprawnienia nie dawała podstaw do zakwestionowania prawidłowości powyższego dowodu w sprawie, czy przeprowadzenia dodatkowych, nie wymaganych ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dowodów.
Z powyższych względów, nie dostrzegając naruszeń prawa, które musiałyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.