II SA/Sz 1089/06

II SA/Sz 1089/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2007-05-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Grzegorz Jankowski /przewodniczący/
Iwona Tomaszewska
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2007 r. sprawy ze skargi I. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata A. P. kwotę [...] złote tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy obejmującej podatek od towarów i usług.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zmianami) orzekł o utracie przez I. D. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r.
Uzasadniając decyzję organ podał, że na podstawie dokumentów przedłożonych przez I. D. w dniu [...] r., w tym druku [...] ustalono, iż ww. była zatrudniona zagranicą w okresach od [...] r. do dnia [...] r. oraz od [...] r. do dnia [...] r.
Ze względu na[...] r., organ z tym dniem pozbawił ją tego statusu.
Organ przytoczył nadto treść art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym bezrobotny to osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie (...), nie ucząca się w szkole, z wyjątkiem szkół dla dorosłych lub szkół wyższych w systemie wieczorowym albo zaocznym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy.
I. D. odwołała się od powyższej decyzji do Wojewody domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz uznania jej za osobę bezrobotną od dnia [...] r.
W uzasadnieniu odwołania I. D. podała, że z dniem [...] r. rozwiązała umowę o pracę z firmą [...]. na podstawie art. 55 § 11 Kodeksu pracy z powodu dopuszczenia się przez pracodawcę ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec niej, zalegania z wypłatą należnego wynagrodzenia oraz nie wydania świadectwa pracy. Z tych powodów skierowała przeciwko byłemu pracodawcy sprawę na drogę sądową, natomiast z uwagi na brak możliwości zatrudnienia w Polsce, wyjechała do pracy do [...]. Po powrocie zarejestrowała się w Urzędzie Pracy i otrzymała status osoby bezrobotnej od dnia [...] r. bez prawa do zasiłku, albowiem nie zakończyło się postępowanie przed sądem m.in. dotyczące wydania świadectwa pracy z ostatniego miejsca pracy.
Odwołująca się podniosła również, że z tytułu zatrudnienia w [...] nie otrzymała zasiłku, albowiem nie przedłożyła właściwych dokumentów potwierdzających zatrudnienie w tym państwie na formularzu [...].
Ze względu na brak dostatecznych informacji o możliwości uzyskania poświadczenia zatrudnienia w [...] na formularzu [...], odwołująca się podała, że wyjechała ponownie by na miejscu otrzymać właściwy dokument. Na prawidłowo, zgodnie z faktycznym zatrudnieniem wypełniony dokument, oczekiwała do [....] r.
I. D. wskazała nadto, iż [...] r. złożyła w Urzędzie Pracy prawomocny wyrok Sadu Rejonowego Sądu Pracy oraz poprawiony formularz [...]. Na podstawie tych dokumentów organ podjął zawieszone postępowanie w sprawie zasiłku dla bezrobotnych oraz wydał decyzję o utracie przez I. D. statusu bezrobotnego od dnia [...] r. ze względu na zatrudnienie zagranicą, co wynikało z treści formularza [...].
Odwołująca się zarzuciła, że [...]-tygodniowy pobyt w [...] był spowodowany koniecznością uzyskania formularza [...] potwierdzającego zatrudnienie oraz stanowiącego podstawę do przyznania jej w kraju zasiłku, natomiast jej zatrudnienie w tym czasie związane było wyłącznie z brakiem środków na utrzymanie oraz opłacenie mieszkania w czasie oczekiwania na wydanie odpowiednich dokumentów przez instytucje brytyjskie.
I. D. wskazała nadto w odwołaniu, iż w czasie jej zatrudnienia w [...], w kraju bez opieki pozostawiła małoletnią córkę oraz obłożnie chorą matkę, wymagająca całodobowej opieki.
Wojewoda decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda przedstawił następujący stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że I. D. zarejestrowała się jako osoba bezrobotna w dniu [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji wznowił postępowanie w zakresie przyznanego statusu osoby bezrobotnej oraz decyzją z dnia [...] r. uchylił swoją decyzję w przedmiocie uznania I. D. za osobę bezrobotną ze względu na to, że w okresie od [...] r. oraz [...] r. była zatrudniona u zagranicznego pracodawcy. Decyzja ta została uchylona przez Wojewodę decyzją z dnia [...] r. , a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Po dostarczeniu przez I. D. formularza [...] potwierdzającego jej zatrudnienie za granicą w okresach od [...] r. do dnia [...] r. oraz od [...] r. do dnia [...] r., organ I instancji orzekł o utracie przez stronę statusu bezrobotnej na podstawie art. 33 ust. 4 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
I. D. wniosła skargę na decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji I. D. przytoczyła argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz obszernie przytoczyła okoliczności swojego pobytu i zatrudnienia w [...] od dnia [....] r. do dnia [...] r. Wskazała również, że jej wyjazd do [...] w celu uzyskania prawidłowego dokumentu potwierdzającego zatrudnienie w tym państwie był spowodowany brakiem dostatecznej informacji w organach zatrudnienia w Polsce w zakresie rodzajów dokumentów niezbędnych do poświadczenia zatrudnienia zagranicą.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej według kryterium zgodności z prawem. Oznacza to między innymi, że sąd kontrolując zaskarżoną decyzję bada, czy decyzja ta jest zgodna z przepisami prawa materialnego stanowiącymi podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz czy w toku postępowania nie zostały naruszone w sposób istotny przepisy procedury administracyjnej. W przypadku ustalenia, że decyzja obarczona jest istotnymi wadami prawnymi sąd - w zależności od ustalonego rodzaju i stopnia naruszenia decyzje taką uchyla lub stwierdza jej nieważność.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że decyzja ta odpowiada prawu, a wniesiona skarga nie jest zasadna.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy organy administracji publicznej prawidłowo orzekły o utracie przez I. D. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. po przedłożeniu przez skarżącą formularza [...] poświadczającego jej zatrudnienie w [...] w okresach od [...] r. do dnia [...] r. oraz od [...] r. do dnia [...] r.
Organy orzekające w sprawie uznały, że skarżąca na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zmianami) nie spełnia warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, albowiem od dnia [...] r. do dnia [...] r. była osobą zatrudnioną za granicą u pracodawcy zagranicznego, co potwierdziła osobiście przedkładając dokumenty dotyczące jej zatrudnienia w [...].
Z ustaleń dokonanych przez organ odwoławczy wynikało, że I. D. zarejestrowała się w Urzędzie Pracy w dniu [...] r. i w tym dniu na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta uzyskała status osoby bezrobotnej.
Po złożeniu przez skarżącą w dniu [...] r. formularza [...] poświadczającego jej zatrudnienie w [...] w okresie od [...] r. do dnia [...] r. organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie statusu skarżącej jako osoby bezrobotnej na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego i decyzją z dnia [...] r. uchylił swoją decyzję z dnia [...] r. o uznaniu I. D. osobą bezrobotną oraz postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz odmówił uznania I. D. za osobę bezrobotną od dnia [...] r.
Wojewoda na skutek wniesionego odwołania w dniu [....] r. uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, albowiem stwierdził rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z formularza [...] potwierdzającego zatrudnienie I. D. w [...] z treścią pozostałych dokumentów dotyczących przebiegu zatrudnienia skarżącej w tym państwie.
Po przekazaniu organowi przez I. D. w dniu [...] r. prawidłowo wypełnionego formularza [...] potwierdzającego zatrudnienie skarżącej w [...] od [...] r. do dnia [...] r. oraz od [...] r. do [...] r., Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Kpa odmówił uchylenia swojej decyzji dnia [...] r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] r.
Przedłożenie przez skarżącą dokumentów potwierdzających okresy jej zatrudnienia w [...] stanowiły podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie pozbawienia I. D. statusu osoby bezrobotnej ze względu na to, skarżąca ponownie podjęła zatrudnienie za granicą u pracodawcy zagranicznego. W tej sytuacji Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. pozbawił I. D. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] r. , a Wojewoda decyzją z dnia [...] r. utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś organ orzekający w przedmiocie utraty przez I. D. prawidłowo dokonał interpretacji przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy dotyczących okoliczności pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej.
Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, ma ona zastosowanie do obywateli polskich poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie lub inną pracę zarobkową za granicą u pracodawców zagranicznych. Poza sporem jest, że I. D. była zatrudniona za granicą u pracodawcy zagranicznego w okresach wymienionych w przedłożonym przez skarżącą formularzu [...]. Motywy jakimi się kierowała skarżąca podejmując pracę od dnia [...] r. jakkolwiek niewątpliwie życiowo bardzo istotne, w świetle art. 33 ust. ust. 4 pkt 1 nie mają znaczenia w kwestii prawidłowości wydania decyzji dotyczących utraty statusu bezrobotnego. O wydaniu decyzji w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego przesądza bezwzględnie obowiązujący charakter powołanego wyżej przepisu.
Skoro oczywiste jest, że skarżąca podjęła zatrudnienie od dnia [...] r. nawet na krótki okres czasu, to nie może być mowy w tej sytuacji o utrzymaniu statusu osoby bezrobotnej jak to wywodzi w skardze I. D..
Biorąc pod uwagę powołane wyżej okoliczności oraz stan prawny obowiązujący w dniu wydania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami ) skargę jako niezasadną oddalił.
O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej, ustanowionego na zasadzie prawa pomocy Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej wyżej ustawy.