II SA/Sz 1057/05

II SA/Sz 1057/05 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Mysiak
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. i T. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. uzupełnionym w dniu [...]r. T. i T. J. zwrócili się do Prezydenta Miasta [...] o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno – usługowego w [...] przy [...], nr działki [...].
Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], wydanym na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717) Prezydent Miasta [...] zawiesił z urzędu na okres 12 miesięcy postępowanie administracyjne wszczęte ww. wnioskiem, w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budynek mieszkalno – usługowy o wysokości 4 – kondygnacji z użytkowym poddaszem w stromym dachu na działce nr [...] przy Pl. [...] w [...] z zagospodarowaniem terenu obejmującym miejsca postojowe na działce nr [...].
W uzasadnieniu Prezydent wskazał, iż obszar na którym położone są działki nr [...] i [...] obrębu [...] miasta [...], od dnia [...] r. nie jest objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Natomiast poprzednio obowiązujący plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia [...] uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]r. utracił ważność z dniem [...]r.
Rada Miasta [...] podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego i projekt tego planu w dniach od [...] do [...]r. był wyłożony do publicznego wglądu.
Złożone protesty i zarzuty zostały rozpatrzone przez Prezydenta i Radę Miasta [...], jednakże skarżący nie złożyli ani zarzutu ani protestu do projektu planu dotyczącego kwartału ograniczonego ; Pl. [...]– ul. [...]– ul. [...]– ul. [...] – Pl. [...].
W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, iż powodem zawieszenia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest brak właściwej obsługi komunikacyjnej części zachodniej ww. wnętrza kwartału oraz brak dostępu prawidłowego dostępu do drogi publicznej projektowanej w tym kwartale zabudowy przy Pl. [...].
W przedmiotowym kwartale na wysokości numerów : ul. [...] – ul. [...] wybudowano pasaż handlowy, który podzielił go na dwie części wymagające odrębnej obsługi komunikacyjnej i do każdej z nich musi być dojazd do wnętrza kwartału. Od strony ul. [...] zostały wykonane wjazdy do wnętrza kwartału i obsługują jego część wschodnią, część zachodnia również musi mieć zapewnione ogólnodostępne wjazdy i prawidłową obsługę komunikacyjną.
Nadto poprzednio obowiązujący plan szczegółowy zagospodarowania Śródmieścia [...] przewidywał wykonanie głównego wjazdu do wnętrza kwartału na nieruchomości przy Pl. [...]. Kwartał ten przebudowywany był w oparciu o ustalenia tego planu , część z nich została już zrealizowana, część jest w trakcie realizacji , dlatego w ocenie organu należy dostosować się do tego co zostało już wykonane i kontynuować układ przestrzenny tego fragmentu zabudowy śródmiejskiej. Dalsza zabudowa i przebudowa kwartału uzależniona jest od stanu obecnego, który wymaga urządzenia głównego wjazdu do zachodniej części kwartału.
Nowo opracowywany projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kontynuuje ustalenia planu obowiązującego poprzednio i przewiduje wjazd do kwartału przez nieruchomość przy Pl. [...].
Sprawa wjazdu do kwartału o właściwych parametrach decyduje o możliwości dalszej przebudowy i zabudowy w kwartale, jest on niezbędny ze względów przeciwpożarowych, umożliwia przejazd pojazdów służb komunalnych, karetek pogotowia, dostawę towarów do punktów handlowych i dojazd do zapleczy obiektów oraz wejść do istniejących budynków mieszkalnych wielorodzinnych.
Kwestia ustanowienia właściwego wjazdu do zachodniej części kwartału decyduje również o możliwości obsługi projektowanej przez skarżących oficyny obiektu, która ma być bezpośrednio obsługiwana od strony działki nr [...] w zakresie dojazdów i dojść do klatki schodowej oraz pomieszczenia na odpadki stałe. Nadto na działce nr [...] skarżący planują urządzenie miejsc postojowych dla samochodów.
Ustosunkowując, się do propozycji skarżących zlokalizowania dojazdu od ul. [...] i Pl. [...] przez swoją działkę tylko dla każdoczesnego właściciela lub użytkownika wieczystego działek nr [...] obrębu [...], organ wskazał, iż nie spełnia on warunku ogólnodostępności do pozostałych działek w zachodniej części kwartału czego dotyczy tocząca się sprawa.
Swobodny dostęp do wnętrza kwartału musi być zapewniony nie tylko dla wskazanych podmiotów, lecz dla każdego użytkownika lub osób, które muszą wjechać do jego wnętrza. W tym kontekście wniosek skarżących nie ma ogólnodostępnej bramy przejazdowej na działce nr [...] od strony Pl. [...], co stanowi podstawową przeszkodę ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji.
Aktualnie, by stworzyć właściwy dojazd do wnętrza kwartału ustanowiono prawo przechodu i przejazdu na gruntach gminy leżących wewnątrz kwartału, tj. na działkach nr [...] i na północnej części działki nr [...], jednak działki te nie mają dostępu do drogi publicznej i musi zostać ustanowiona służebność gruntowa, na działkach przylegających do dróg publicznych celem stworzenia właściwego dojazdu do wnętrza kwartału.
W zażaleniu na powyższe postanowienie T. i T. J. podnieśli, że już [...]r. wnosili uwagi do projektu planu miejscowego zagospodarowania ich nieruchomości przy Pl. [...], jednak nie znajdują one odzwierciedlania w pracach nad jego projektem.
Dalej właściciele spornej nieruchomości podnieśli, że w związku z toczącą się sprawą sądową z właścicielem działek nr [...] w sprawie wyegzekwowania prawa przechodu i przejazdu mimo nabycia ich z obciążeniem służebności gruntowej, Miasto [...] chce ustanowić przejazd przez ich nieruchomość do wszystkich działek w kwartale, podczas, gdy zgodnie z aktem notarialnym zawartym z Gminą [...] – dot. umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste działki nr [...] - strony oświadczyły, że ustanawiają służebność gruntową polegającą na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr [...] jako obciążoną - przez bramę o szerokości nie mniejszej niż 4,5 m dla każdoczesnego właściciela lub użytkownika wieczystego działek [...] jako władających.
W obszarze kwartału Plac[...], Plac [...]i ul. [...] Prezydent Miasta [...] wydał juz kilka decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wniosek skarżących z dnia [...]r, w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy załatwiany był opieszale.
W ocenie skarżących brak podjęcia i wydania decyzji o warunkach zabudowy stanowi wykorzystywanie pozycji Urzędu Miasta i nie ma żadnych formalnych przesłanek.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu zażalenia T. i T. J. na podstawie art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji i podniósł, że zgodnie z art. 54 pkt 2 w związku z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy określa warunki w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich.
Natomiast przepis art. 61 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 pkt 14 tej ustawy wymaga aby teren miał dostęp do drogi publicznej albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej.
W poprzednio obowiązującym planie szczegółowym zagospodarowania przestrzennego miasta Śródmieście [...] - główny wjazd do wnętrza kwartału zaprojektowany był przez działkę przy Pl. [...], podobne rozwiązanie zakłada aktualnie opracowywany projekt.
Natomiast jak wyjaśnił już organ I instancji, przedmiotem postępowań sądowych są umowy notarialne przekazujące w użytkowanie wieczyste nieruchomości przy Pl. [...] Państwu P. i skarżącym, co uniemożliwia ustalenie ogólnodostępnego wjazdu do wnętrza kwartału.
Reasumując Kolegium stwierdziło, że zawieszenie postępowania jest uzasadnione, bowiem dotyczy wyjaśnienia istotnych kwestii, bez których wydanie warunków zabudowy jest niemożliwe.
Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] złożyli T. i T. J.
Skarżący podnieśli, iż we wniosku o wydanie decyzji spełnili łącznie wszystkie warunki określone w art. 61 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Nadto ponownie wskazali, że zgodnie z aktem notarialnym strony ustanowiły służebność gruntową polegającą na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr [...] jako obciążoną przez bramę do wnętrza kwartału dla każdoczesnego właściciela lub użytkownika wieczystego działek [...] jako władających. Zawieszenie postępowania nie ma żadnego uzasadnienia, ponieważ obsługa komunikacyjna jest rozwiązana w projekcie planu miejscowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości , kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola Sądu sprowadza się do zbadania , czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, ocena zaś dokonywana jest wg stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego sprawy z dnia wydawania zaskarżonej decyzji.
Odnośnie zarzutu skarżących, iż organ zawieszając postępowanie narusza ich prawa, należy wyjaśnić, że zawieszenie postępowania jest instytucją która może znaleźć zastosowanie w każdym postępowaniu zmierzającym do rozstrzygnięcia sprawy, nie tylko w postępowaniu administracyjnym.
Jak powszechnie wiadomo prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy niejednokrotnie zależy od uprzedniego ustalenia stanu prawnego lub faktycznego badanego w innym
postępowaniu. W takiej sytuacji niezbędne jest czasowe przerwanie postępowania i jego zawieszenie do czasu usunięcia przeszkody w rozstrzyganiu.
Możliwość a czasem konieczność zawieszenia postępowania z przyczyn wskazanych w ustawie jest niezbędna do prawidłowego rozstrzygania.
Poza tym zawieszenie postępowania, stanowiąc regułę procesową, jako takie nie może z natury rzeczy naruszać praw właścicielskich.
Przechodząc do oceny zaskarżonego postanowienia, należy stwierdzić, że wydane ono zostało zgodnie z obowiązującymi regułami prawa procesowego i materialnego.
Kwestionowanym postanowieniem Prezydent Miasta [...] zawiesił na okres [...] postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budynek mieszkalno – usługowy o wysokości 4 – kondygnacji z użytkowym poddaszem w stromym dachu na działce [...] przy Pl. [...] w [...] zagospodarowaniem terenu obejmującym miejsca postojowe na działce nr [...].
Podstawę materialno – prawną ww. postanowienia stanowi art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717) zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Ustawodawca używając w ww. przepisie zwrotu "można zawiesić" pozostawił to uznaniu organowi administracyjnemu, co oznacza, że rozstrzygnięcie w tym zakresie oparte jest na tzw. uznaniu administracyjnym. Zatem organ zawieszając postępowanie w sprawie musi wyjaśnić i uzasadnić przesłanki swego rozstrzygnięcia.
W przedmiotowej sprawie organ administracyjny zastosował się do powyższej zasady.
W myśl art. 61 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych warunków, w tym w myśl pkt 2 teren ma mieć dostęp do drogi publicznej albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej.
Dojazd wskazany przez skarżących we wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno – usługowego na działce nr [...] przy Pl. [...] od ul. [...] i [...] przez ich działkę ale tylko dla każdoczesnego właściciela lub użytkownika wieczystego działek nr [...] obrębu [...], pozbawia dostępu do innych działek znajdujących się w obrębie zachodniej części kwartału, a tym samym nie spełnia warunku ogólnodostępności, gdyż nie zawiera ogólnodostępnej bramy przejazdowej na działce [...] od strony Pl. [...], co uniemożliwia ustalenie warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji.
W poprzednio obowiązującym planie szczegółowym zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia [...] główny wjazd do wnętrza kwartału zaprojektowany był na nieruchomości przy Pl. [...], podobne rozwiązanie zakłada nowo opracowywany projekt.
Brak ogólnodostępnego wjazdu do zachodniej części kwartału stanowi podstawową przeszkodę ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej przez skarżących inwestycji.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] organ miał pełne podstawy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej przez T. i T. J. inwestycji do czasu jednoznacznego wyjaśnienia sprawy dojazdu do wnętrza kwartału.
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd na podstawie art. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.