II SA/Sz 1024/22

II SA/Sz 1024/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Szydłowski
Marzena Iwankiewicz
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 119 pkt 3, art. 120,  art. 134 par. 1, art. 151,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 58 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2023 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
W. S., dalej jako "strona", "skarżąca", pismem z dnia 2 sierpnia 2020 r., zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli robót budowlanych wykonywanych przez K. W., dalej jako "inwestor", w budynku przy ul. [...] w P. .
Decyzją z dnia [...] marca 2022 r., wydaną na podstawie art. 104 i 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 – j.t.), dalej jako "k.p.a.", umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wykonywanych robót budowlanych zrealizowanych przez inwestora w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, położonym przy ul. [...] w P. , na działce nr [...], w obrębie P., gmina P., polegających na wymianie okładzin ścian i sufitów, dociepleniu stropu nad parterem oraz wymianie instalacji elektrycznej.
Strona – pismem z dnia 2 sierpnia 2022 r., złożonym w siedzibie organu w dniu 3 sierpnia 2022 r., wniosła odwołanie od decyzji do Z. Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., który zawiadomieniem z dnia 29 sierpnia 2022 r. poinformował ją, że odwołanie zostało wniesione z uchybienie czternastodniowego terminu.
Powołując się na art. 15 zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), organ wyznaczył stronie trzydziestodniowy termin od dnia doręczenia zawiadomienia, do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ pouczył skarżącą o treści art. 58 § 1 k.p.a. i wyjaśnił, że aby termin został przywrócony winna uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.
Strona, pismem z dnia 1 września 2022 r. (data wpływu do organu – 2 września 2022 r.), poinformowała organ, że odwołanie wniosła po terminie nie ze swojej winy. Wskazała, że nie dotrzymała terminu z przyczyn zdrowotnych. Do pisma załączyła kopię kartki, na której wypisano datę testu na COVID (18 marca 2022 r.), datę przyjęcia do szpitala (20 marca 2022 r.) i datę operacji (21 marca 2022 r.), opatrzoną pieczęcią lekarza bez podpisu.
Postanowieniem z dnia [...] października 2022 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu powiatowego nastąpiło bez jej winy.
Organ wskazał, że decyzja organu I instancji została skarżącej doręczona w dniu 18 marca 2022 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 1 kwietnia 2022 r. Przedstawiona przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania argumentacja nie stanowiła wystarczającej podstawy do uznania, ze uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
W. S., nie zgadzając się z treścią postanowienia ZWINB, wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W piśmie zatytułowanym "Pozew", skarżąca przedstawiła szeroko okoliczności związane z realizacją robót budowlanych, domagając się "naprawienia samowoli budowlanej w trybie pilnym".
Odnosząc się do okoliczności stanowiących podstawę odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skarżąca wskazała, że w marcu 2022 r. przeszła dwie operacje ratujące życie. Do skargi załączyła kopię dokumentu, który został już uprzednio załączony do odwołania (dotyczącego terminów przeprowadzenia testu na COVID, przyjęcia do szpitala i operacji), dokument ze szpitala, z którego wynika, że przebywała na oddziale w okresie od 20 do 24 marca 2022 r. oraz inną dokumentację medyczną niedotyczącą okresu, w którym biegł termin do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 259 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym.
Skarga okazała się niezasadna, bowiem przeprowadzona przez Sąd, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2022 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że akt ten nie narusza prawa.
Przedmiotem skargi jest postanowienie ZWINB w S., którym organ ten odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na wstępie rozważań należy więc wyjaśnić, że oceną Sądu w niniejszej sprawie jest wyłącznie to postanowienie. Sąd nie jest bowiem związany zarzutami skargi, ale jest związany granicami sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Granice te wyznacza przedmiot sprawy, który w tym wypadku stanowi odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Analiza akt postępowania prowadzi do wniosku, że skarżąca wniosła odwołanie od decyzji umarzającej zainicjowane jej wnioskiem postępowanie przed organem nadzoru budowlanego z uchybieniem czternastodniowego terminu, który – jak trafnie zauważył organ odwoławczy upłynął w dniu 1 kwietnia 2022 r. Sama skarżąca również okoliczności tej nie kwestionuje.
Rzeczą organu odwoławczego w tej sprawie było zatem poinformowanie skarżącej o uchybieniu terminu , stosownie do mającego w dacie wniesienia odwołania art. 15 zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19 [...], co też uczyniono informując skarżącą o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu i zakreślając jej trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności. Organ poinformował jednocześnie skarżącą o treści art. 58 § 1 k.p.a. i wskazał na jakie okoliczności może się powołać, aby wykazać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Skarżąca wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również w skardze powołała się na pobyt w szpitalu i przebyte operacje. Analiza przedłożonego przez skarżącą wraz z wnioskiem dokumentu doprowadziła organ do słusznego wniosku, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy.
Dokonana przez organ ocena wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest – zdaniem Sądu, prawidłowa. Należy bowiem zauważyć, że załączona do wniosku kserokopia dokumentu mającego potwierdzić terminy wykonania testu, przyjęcia do szpitala i operacji nie zawiera danych pacjenta, ani podpisu lekarza. Nie mógł zatem taki dokument stanowić wystarczającego argumentu przemawiającego za przywróceniem terminu.
Oceny tej nie zmienia załączony do skargi wypis ze szpitala, z którego wynika, że skarżąca przebywała na oddziale w okresie od 20 do 24 marca 2022 r. Podkreślenia wymaga, iż termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 18 marca 2022 r. i zakończył się w dniu 1 kwietnia 2022 r., co w ocenie Sądu oznacza, że skarżąca po wyjściu ze szpitala miała wystarczająco dużo czasu aby sformułować odwołanie od decyzji i wnieść je do organu bądź osobiście, bądź drogą pocztową, czy też korzystając z pomocy osoby trzeciej.
Skarżąca nie wykazała, aby po wyjściu ze szpitala nie mogła czynności tej dokonać. Rację należy więc przyznać organowi, iż przedstawione przez nią okoliczności nie mogły stanowić wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W orzecznictwie przyjmuje się, że kryterium "uprawdopodobnienia braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1778/22, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższych rozważań skarżąca winna zatem przedstawić taką argumentację i okoliczności na jej poparcie, z której wynikałoby, że zarówno w okresie poprzedzającym przyjęcie do szpitala, jak i w okresie po jego opuszczeniu, a więc w okresie, gdy biegł termin do wniesienia środka odwoławczego, nie miała obiektywnych możliwości sporządzenia i wniesienia odwołania, czego nie uczyniła. Z wnoszonych przez skarżącą pism nie wynika bowiem, aby bezpośrednio przed przyjęciem do szpitala, bądź po jego opuszczeniu w dniu 24 marca 2022 r. istniały przeszkody, które uniemożliwiałyby jej skorzystanie z uprawnień procesowych, zwłaszcza, że po opuszczeniu szpitala pozostało jeszcze 8 dni z 14-dniowego terminu.
W tych okolicznościach dokonana przez organ odwoławczy ocena zasadności przywrócenia terminu znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym i jawi się jako prawidłowa. Oceny tej nie zmienia załączona do skargi dokumentacja, która dotyczy innych odległych okresów od dnia, w którym upłynął termin do wniesienia odwołania.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.