II SA/Sz 1005/22

II SA/Sz 1005/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /sprawozdawca/
Krzysztof Szydłowski
Renata Bukowiecka-Kleczaj /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1375/23 - Wyrok NSA z 2024-07-16
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 51 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2023 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M., działając na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351, dalej: "u.p.b.") w zw. z art. 27 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471- dalej: "ustawa zmieniająca") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: "k.p.a.", nałożył na B. K. (dalej: "inwestor", "skarżący"), obowiązek wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez doprowadzenie kolorystyki poszycia, z koloru czarnego na kolor ceglasty lub czerwony, dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego w miejscowości B., gmina B., na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...], obręb [...] B., do stanu zgodnego z prawem, zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] października 2015 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze osiedla G. , dalej: "m.p.z.p", "uchwała", "plan miejscowy", w terminie do dnia 28 kwietnia 2023 r.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał m.in., że w dniu 4 listopada 2021 r. przeprowadził w obecności inwestora i kierownika budowy czynności kontrolne budowy rzeczonego budynku i ustalił, że pokryty jest on dachówką ceramiczną koloru czarnego. W oparciu o dokonane ustalenia organ uznał, że doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającego na naruszeniu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez zmianę koloru pokrycia dachowego na kolor czarny.
Organ powiatowy podał, że w uchwale dla jednostki planistycznej 26-MN, na której znajduje się przedmiotowy budynek, określono obowiązek pokrycia dachów spadzistych w kolorze ceglastym lub czerwonym, z zastrzeżeniem pkt 10, który mówi o odstępstwach od tej reguły w części na terenie 14-MN z wyłączeniem zabudowy zlokalizowanej w pierwszej linii zabudowy od strony dróg oznaczonych 1-KD-L i 2-KD-L. Z kolei w zatwierdzonym projekcie budowlanym przewidziano kolor ciemny ceglasty. Natomiast do zawiadomienia o zakończeniu budowy inwestor dołączył oświadczenie projektanta dotyczące koloru dachówki użytej do wykonania pokrycia dachu przedmiotowego budynku o treści: "Po dokonaniu wizji lokalnej na terenie budowy w obecności Inwestora Pana B. K. i Kierownika Budowy Pana W. K. stwierdzam że kolor wbudowanej dachówki (ceglasty antracyt) jest zgodny z projektem budowlanym mojego autorstwa, który uzyskał prawomocne pozwolenie na budowę (ciemny ceglasty)".
Mając na uwadze powyższe ustalenia organ I instancji uznał, że stwierdzona zmiana kolorystyki pokrycia dachowego na czarną, z zaprojektowanej ciemnej ceglastej, stanowi rażące naruszenie art. 36a ust. 5 pkt 5 u.p.b. i jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego z powodu naruszenia ustaleń m.p.z.p. Tym samym stanowisko inwestora dołączone do protokołu z czynności kontrolnych nie mogło być uwzględnione.
Następnie organ powiatowy przytoczył przebieg postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku oraz powołał treść art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 3 oraz art. 52 u.p.b. i wyjaśnił wskazany w swoim rozstrzygnięciu cel przeprowadzenia postępowania naprawczego.
Inwestor, w odwołaniu od decyzji, zarzucił naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 50 ust. 1 u.p.b., poprzez nałożenie na inwestora obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia 28 kwietnia 2023 r., podczas gdy organ nadzoru budowlanego nie wydał w niniejszej sprawie postanowienia, o którym mowa w powołanych przepisach u.p.b., zarzucił również naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez niewydanie w sprawie o sygn. [...] postanowienia o zawieszeniu postępowania podczas, gdy, jego zdaniem, wynik sprawy o sygn. [...] zależy od rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przed którym prowadzone jest postępowanie kasacyjne w związku z zaskarżeniem przez inwestora w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 169/22.
Decyzją z dnia [...] października 2022 r., nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000) oraz art. 83 ust. 2, art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ odwoławczy, w pierwszej kolejności przytoczył przebieg postępowania administracyjnego i sądowego w sprawie sprzeciwu od zawiadomienia z dnia 5 listopada 2021 r., o zakończeniu budowy budynku inwestora.
Następnie organ II instancji wskazał, że z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, iż w wyniku kontroli organ powiatowy stwierdził, że na dachu budynku jednorodzinnego, o połaciach nachylonych pod kątem 30°, wybudowanego na działce nr [...] przy ul. M. w B., na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2017 r., została położona dachówka koloru czarnego.
W ocenie organu wojewódzkiego taki kolor pokrycia dachu stanowi istotne odstąpienie, o którym mowa w art. 36a ust. 5 pkt 5 u.p.b., gdyż niezależnie od tego że jest niezgodny z zatwierdzonym projektem (projektant zaprojektował dachówkę w kolorze ciemnym ceglastym - rysunek nr 6 Elewacja), to przede wszystkim jest niezgodny z przepisami miejscowego planu, który ustala dla tego terenu i dla tego rodzaju dachu, "obowiązek stosowania pokrycia dachów spadzistych w kolorze ceglastym lub czerwonym".
Następnie organ wojewódzki powołał treść art. 36a ust. 1 u.p.b. i wskazał, że z akt sprawy wynika, że inwestor nie posiada decyzji o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...], wydanej przez Starostę Powiatu M. . Wyjaśnił, że w obecnym stanie prawnym, do robót budowlanych (innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f ustawy Prawo budowlane), wykonanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, pkt 4 tj. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach, zastosowanie mają przepisy wymienione w art. 51 ust. 7 u.p.b., zgodnie z którymi powiatowy organ nadzoru budowlanego, po ocenie stanu istniejącego, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, zobowiązany jest do wydania jednego z rozstrzygnięć wskazanych w art. 51 ust. 1, tej ustawy, tj.: nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (pkt 1), albo nakładającego obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (pkt 2).
Zdaniem organu II instancji z powyższego wynika, że istotą i zasadniczym celem postępowania unormowanego w art. 51 u.p.b. jest przywrócenie stanu zgodności z prawem. Organ I instancji, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, wydał w tym celu zaskarżoną decyzję. Wobec powyższego, według organu wojewódzkiego, podjął właściwe działania prowadzące do wyeliminowania nieprawidłowości.
Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu, organ odwoławczy powołał treść art. 50 ust. 1 u.p.b. i stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wydania postanowienia na tej podstawie prawnej, ponieważ budowa obiektu będącego przedmiotem postępowania została zakończona, co również potwierdził sam skarżący, składając w powiatowym organie nadzoru budowlanego zawiadomienie z dnia 5 listopada 2021 r. o zakończeniu budowy.
Natomiast, odnosząc się do zarzutu braku wydania przez organ powiatowy postanowienia o zawieszeniu postępowania organ II instancji wskazał, że warunkiem zawieszenia postępowania administracyjnego jest pojawienie się w toku rozpoznania sprawy tzw. zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego). Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć zagadnienie prawne, które determinuje podjęcie rozstrzygnięcia w danej sprawie, przy czym organem właściwym do wypowiedzenia się w przedmiocie tego zagadnienia prawnego jest inny, niż prowadzący sprawę, organ administracji bądź sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści, albowiem prejudycjalność zachodzi tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Tak więc, według organu wojewódzkiego, zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że skarżący od wyroku WSA w Szczecinie złożył skargę do NSA i wynik tego postępowania może mieć wpływ na wynik sprawy, nie stanowi zagadnienia wstępnego.
Inwestor zaskarżył wyżej opisaną decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze decyzji tej, oprócz powielenia zarzutów odwołania, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
- art. 36a ust. 5 pkt 5 u.p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że inwestycja realizowana przez skarżącego w sposób istotny odbiega od zatwierdzonego pozwolenia na budowę oraz pozostaje sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sytuacji kiedy inwestor (wbrew twierdzeniom organu II instancji) nie naruszył ustaleń miejscowego planu i zastosował w realizowanej przez siebie inwestycji pokrycie dachowe w kolorze ceramiki niebarwionej, tj. w kolorze ciemnym ceglastym. Skarżący wyjaśnił, iż organ II instancji w sposób błędny zakwalifikował zastosowaną dachówkę jako będącą koloru czarnego (lub też koloru ciemnego zbliżonego do czarnego), podczas gdy zgodnie z dokumentacją fotograficzną załączoną do odwołania (w sprawie sygn. akt II SA/Sz 169/22), jak również z wyjaśnieniami inwestora oraz projektanta z dnia 4 listopada 2021 r., użyta dachówka winna zostać zakwalifikowana jako będąca w kolorze ceramiki niebarwionej, tj. w kolorze ceglastym w ciemnym odcieniu;
- § 25 ust. 3 pkt 9 planu miejscowego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie
i uznanie, że dla jednostki planistycznej 26-MN położonej w obrębie osiedla G. w B., niedopuszczalnym pozostaje zastosowanie pokrycia dachowego w kolorze ceramiki niebarwionej, tj. w kolorze ciemno-ceglastym, w sytuacji kiedy uchwała ta po pierwsze nie zawiera definicji sformułowania "kolor ceglasty", po drugie nie zawiera zakazu stosowania przez inwestora dachówki o kolorze ceglastym w różnych jego odcieniach - czyli w kolorze/kolorach w jakim występują cegły.
Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, celem zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
Skarżący wyjaśnił, że organ nadzoru budowlanego powinien zawiesić w niniejszej sprawie postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 169/22 przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, której przedmiotem jest badanie zagadnienia wstępnego opierającego się o wykładnię użytego w miejscowym planie terminu "kolor ceglasty".
Według skarżącego orzekające organy błędnie uznały jakoby wbudowana dachówka była koloru czarnego, podczas gdy z dokumentacji przedstawionej w toku postępowania w postaci m.in.: opisu i specyfikacji technicznej, dokumentacji fotograficznej oraz analizy pojęcia "koloru ceglastego", wynika, że użytą przez skarżącego dachówkę należy zakwalifikować jako dachówkę koloru ciemno-ceglastego, czyli ceramiki naturalnej niebarwionej. Użyta przez inwestora dachówka, w jego ocenie, ma odcień ciemniejszy, albowiem projekt budowlany, zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę, przewidywał zastosowanie dachówki właśnie w kolorze ciemno-ceglastym, a więc w odcieniu koloru ceglastego (inwestor odczytuje to jako możliwy kolor występujących na rynku cegieł niebarwionych). Dokument ten nie określał przy tym palety odcieni (np. wyłącznie czerwony), która pozostaje dopuszczalna przy inwestycjach prowadzonych na terenie oznaczonym symbolem 26-MN. Takich ograniczeń nie zawiera również żaden inny akt prawa miejscowego, który miałby zastosowanie w niniejszej sprawie.
Skarżący nie zgodził się również z zakwalifikowaniem zastosowanej dachówki
w spornym kolorze jako odstępstwa od projektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Strony, pomimo doręczenia przez Sąd informacji o możliwości przeprowadzenia rozprawy w trybie zdalnym, w zakreślonym terminie nie wniosły o jego zastosowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Na podstawie art. 15 zzzs[4] ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 – j.t. ze zm.), sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.
Skarga podlegała oddaleniu, bowiem przeprowadzona przez Sąd – stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola zaskarżonego postanowienia, według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten prawa nie narusza.
Przedmiotem skargi jest decyzja, którą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ZWINB), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. (PINB), w przedmiocie nałożenia na skarżącego obowiązku doprowadzenia kolorystyki poszycia dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego wybudowanego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] B., do stanu zgodnego z ustaleniami obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez jego zmianę z koloru czarnego na kolor ceglasty lub czerwony.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.
W badanej sprawie osią sporu pozostaje, czy zastosowane pokrycie dachu odpowiada wymaganiom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wytycznym wynikającym z zatwierdzonego projektu budowlanego.
Kwestia ta była przedmiotem badania organów nadzoru budowlanego, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w postępowaniu zainicjowanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego z dnia 5 listopada 2021 r. PINB, decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. zgłosił sprzeciw, który został następnie utrzymany w mocy przez organ odwoławczy. Powodem zgłoszenia sprzeciwu było ustalenie przez organ nadzoru budowlanego, że zastosowana kolorystyka pokrycia dachowego jest niezgodna zarówno z zatwierdzonym projektem budowlanym, w którym przewidziano dach w kolorze ciemnym ceglastym, jak i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie, na którym zlokalizowana jest inwestycja. Organy obu instancji wskazywały, że w planie miejscowym w § 25 ust. 3 pkt 9 przewidziano dachy spadziste w kolorze ceglastym i czerwonym. Zastosowano natomiast pokrycie w kolorze czarnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, oddalając – wyrokiem z dnia 26 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 169/22, skargę w omawianej sprawie podzielił stanowisko organów obu instancji uznając, że sprzeciw od zawiadomienia o zakończeniu budowy był zasadny.
Jako, że argumentacja skargi częściowo odwołuje się do ustaleń poczynionych w sprawie, w której orzekał WSA w Szczecinie, wskazać należy, że Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 maja 2022 r., a dotyczącą interpretacji pojęcia "kolor ceglasty" w całości podziela.
W wyroku tym Sąd wskazał na to, że "w planie miejscowym nie zawarto definicji koloru "ceglastego", a co do zasady kształtując poszczególne ustalenia planu winno się unikać języka potocznego. Ustalenia dotyczące zasad zagospodarowania terenów elementarnych powinny być czytelne i nie powinny pozostawiać pola do różnych interpretacji.
Nie zmienia to jednak faktu, iż nawet w przypadku użycia określeń, które mogą nastręczać trudności interpretacyjne ustaleń planu nie można interpretować dowolnie. Przede wszystkim bowiem należy mieć na uwadze generalną zasadę, która sprowadza się do zapewnienia spójności zabudowy i zagospodarowania terenów elementarnych, między innymi poprzez określenie charakterystycznych cech zabudowy i unifikację kolorystyki pokryć dachowych.
Zatem skoro w omawianej sprawie uchwałodawca dopuścił dachy w kolorze ceglanym i czerwonym, to należy przyjąć, że chodzi o kolor zbliżony do czerwonego. W Słowniku Języka Polskiego PWN pod pojęciem "ceglasty" rozumie się kolor czerwony z odcieniem pomarańczowym, co stanowi potwierdzenie powyższej tezy.
Nie ma zatem racji skarżący wywodząc, że skoro użyto określenia "ceglasty", to należy pod tym pojęciem rozumieć każdy kolor ceramiki niebarwionej w jakim występują cegły. Gdyby taki był zamysł uchwałodawcy, to wówczas określenie koloru pokrycia dachów okazałoby się zbędne, bowiem według logiki przedstawionej w skardze dopuszczalny byłby praktycznie każdy kolor.
Wbrew wywodom skarżącego, użycie pokrycia dachu w kolorze czarnym jest niezgodne z ustaleniami planu miejscowego i stanowi jego istotne naruszenie. Zasadnie więc organ zgłosił sprzeciw od zawiadomienia o zakończeniu budowy".
W ocenie Sądu rozważania powyższe znajdują również odniesienie do rozpoznawanej sprawy w tym znaczeniu, że Sąd podziela stanowisko, iż zastosowany kolor pokrycia dachowego narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W tym stanie rzeczy zasadnie organ nałożył na skarżącego obowiązek doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym wypadku z ustaleniami planu miejscowego.
Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia art. 51 § 1 pkt 2 u.p.b. w sposób wskazywany w skardze, niewątpliwie bowiem przepis art. 50 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane znajduje zastosowanie w przypadku robót budowlanych, które nadal są prowadzone. Jeżeli natomiast organy nadzoru budowalnego wydają swoje rozstrzygnięcia po zakończeniu robót budowlanych, nie ma konieczności by te, wykonane już prace, wstrzymać postanowieniem. W takiej sytuacji wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych - wobec zakończenia prowadzenia tych robót - jest bezprzedmiotowe (zob. wyrok NSA z dnia 19 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 3012/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja zachodzi w badanej sprawie – roboty budowlane zostały zakończone, co potwierdzało dokonane zgłoszenie, nie było zatem potrzeby wydawania postanowienia o ich wstrzymaniu.
Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wyjaśnić należy, że wystąpienie zagadnienia wstępnego ma miejsce wówczas, gdy spełnione są cztery warunki:
1) zagadnienie wyłania się w toku postępowania administracyjnego,
2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu,
3) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcie, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz
4) istnieje zależność pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.6.wydanie zmienione i uzupełnione, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2020str. 776).
W literaturze i orzecznictwie przez zagadnienie wstępne rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania, jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego. Bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji byłoby niemożliwe. Przyjmuje się, że ze względu na przedmiot ocena zagadnienia wstępnego należy do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postepowanie (op.cit. str. 777).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że trafnie uznały organy obu instancji, iż nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie wskazanego przepisu. W badanej sprawie organ dokonał, ,oceny materiału dowodowego i wydał decyzję nakładającą na skarżącego określone obowiązki. Podkreślenia przy tym wymaga, że organ nadzoru budowlanego posiada własną legitymację do oceny zgodności bądź nie z prawem wykonanych robót budowlanych i nie ma potrzeby zwracania się o potwierdzenie słuszności zajętego stanowiska do innych organów. W badanej sprawie organ rozstrzygnął zatem w granicach własnych kompetencji. Okoliczność, iż w sprawie toczy się inne postępowanie, w którym zapadł nieprawomocny wyrok nie ma wpływu na procedowanie organu w niniejszej sprawie. Stanowisko organu I instancji podlegało kontroli instancyjnej, a następnie kontroli sądowej, która wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.