II SA/RZ 987/25

II SA/Rz 987/25 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi A. K. na czynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych poza SPMZPOZ w [...] - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. K. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. (data wpływu do Sądu – 29 lipca 2025 r.) A. K. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia czynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych poza SPMZPOZ w [...].
Skarżący wyjaśnił, że jest dyrektorem Samodzielnego Publicznego Miejskiego Zespołu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w [...], gdzie jest jednocześnie lekarzem. Podał, że w dniu 19 stycznia 2022 r., kierując się treścią art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 450 z późn. zm.; dalej: "u.d.l.") wystąpił do Burmistrza Miasta [...] o wyrażenie pisemnej zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych poza SPMZPOZ. Na powyższy wniosek, otrzymał bezwarunkowo zgodę, pismem z dnia 1 lutego 2022 r. Następnie w dniu 27 czerwca 2025 r. niespodziewanie wręczono mu pismo Burmistrza, w którym Burmistrz bez jakiegokolwiek uzasadnienia poinformował, że cofa wyrażoną wcześniej zgodę.
Skarżący podniósł, że akt decyzyjny Burmistrza narusza jego interes prawny i uprawnienia, ograniczając je, bez żadnej podstawy faktycznej. Zdaniem Skarżącego działanie Burmistrza jest aktem decyzyjnym z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli pod względem zgodności z prawem.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego, względnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
W uzasadnieniu Burmistrz wyjaśnił, że czynność cofnięcia zgody na wykonywanie dodatkowego zatrudnienia poza SPMZPOZ nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a są czynnościami z zakresu prawa pracy. Burmistrz wyjaśnił, że jego wyłącznym prawem jest udzielenie, odmowa lub cofnięcie zgody na udzielanie świadczeń. Żaden przepis prawa nie sankcjonuje tej czynności i nie określa jej formy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi jest poprzedzone badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 3 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6). Jednakże okoliczność dokonania określonej czynności przez organ administracji publicznej nie przesądza jeszcze o właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy.
Z kolei stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153; dalej: "u.s.g.") każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego z ww. przepisów wynika, że w odniesieniu do aktów podejmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie te, które dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że będąca przedmiotem zaskarżenia czynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych poza SPMZPOZ w [...] nie jest aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, gdyż nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zaskarżona czynność Burmistrza również nie jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej w świetle art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, przedmiotem skargi mogą być akty lub czynności, które nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, mają charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa. W przedmiotowej sprawie zaskarżona czynność Burmistrza jest czynnością z zakresu prawa cywilnego, do kontroli której powołane zostały sądy powszechne.
Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. do zadań wójta należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Z kolei stosownie do art. 33 u.s.g. wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy i jest kierownikiem tego urzędu. Kierownik urzędu wykonuje uprawnienia zwierzchnika służbowego w stosunku do pracowników urzędu oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Natomiast z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2024 poz. 1135 ze zm.) wynika, że czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za jednostki, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 2 i 3 oraz art. 10 ust. 2 i 3, wykonuje wójt (burmistrz, prezydent miasta) - wobec zastępcy wójta (burmistrza, prezydenta miasta), sekretarza gminy, skarbnika gminy oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Wobec powyższego należy uznać, że w sprawach ze stosunku pracy dyrektora (kierownika) SPZOZ, utworzonego przez gminę (zgodnie z KRS podmiotem, który utworzył SPMZPOZ jest Gmina Miasta [...]), obejmujący zatrudnianie i zwalnianie tych kierowników i inne czynności z zakresu prawa pracy uprawniony jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Skoro zatem nawiązanie stosunku pracy lub jego rozwiązanie z kierownikiem gminnej jednostki organizacyjnej są czynnościami z zakresu prawa pracy, to tym bardziej udzielenie lub cofnięcie zgody na udzielanie świadczeń zdrowotnych poza zakładem winna być zakwalifikowana jako sprawa z zakresu prawa pracy, która podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd powszechny. Bezsprzecznie wyrażenie zgody lub jej cofnięcie jest ściśle związany ze stosunkiem pracy i ma na niego wpływ.
Zgodnie natomiast z art. 47 ust. 3 u.d.l. kierownik podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą nie może podejmować innego zatrudnienia bez wyrażonej w formie pisemnej zgody podmiotu tworzącego. Wykładnia tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że podmiot tworzący może skutecznie cofnąć uprzednio wyrażoną zgodę na podjęcie przez dyrektora podmiotu leczniczego innego zatrudnienia. W przedmiotowej sprawie, Burmistrz taką uprzednio wyrażoną przez siebie zgodę na udzielanie takich świadczeń poza SPMZPOZ, cofnął. Wprowadzenie nakazu uzyskiwania zgody na dodatkowe zatrudnienie przez kierownika podmiotu leczniczego nie będącej przedsiębiorstwem podmiotu tworzącego ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania podmiotu leczniczego. Adresat takiego nakazu jest zobowiązany do bezwzględnego stosowania się do tego przepisu. Od uznania podmiotu tworzącego należy uznanie czy w danej sytuacji świadczenie usług, czy to na podstawie umowy o pracę czy też umowy cywilnoprawnej, przez kierownika takiej jednostki na rzecz podmiotu trzeciego da się pogodzić z koniecznością zapewnienia prawidłowego funkcjonowania podmiotu leczniczego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2025 r. sygn. akt III OSK 2166/24, LEX nr: 3857522).
W świetle powyższego Sąd stwierdza, że określony przez Skarżącego przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.