II SA/Rz 98/26

II SA/Rz 98/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-03-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Karina Gniewek-Berezowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 46 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w R. na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 31 października 2025 r. nr SK.906.8.2025.TC w przedmiocie rozstrzygnięcia zarzutów co do prowadzenia postępowania egzekucyjnego - postanawia - I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej Stowarzyszeniu [...] w R. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).
Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] w R. (dalej: "Stowarzyszenie") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Rzeszowie z dnia 31 października 2025 r. nr SK.906.8.2025.TC w przedmiocie rozstrzygnięcia zarzutów co do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Wobec tego, że skarga zawierała brak formalny zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 21 stycznia 2026 r. wezwano M.M. – Prezesa Zarządu Stowarzyszenia, do jego uzupełnienia poprzez wskazanie wykazu lub innego rejestru, do którego Sąd ma dostęp drogą elektroniczną, z którego wynikać będzie umocowanie do działania za stronę skarżącą.
Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym, na wskazany w skardze adres do doręczeń, w dniu 9 lutego 2026 r.
Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 16 lutego 2026 r.
W dniu 17 lutego 2026 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) strona skarżąca podała nr KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, co następuje:
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Należy zauważyć, że w art. 46 § 1 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a.") wskazano elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. Zaś w art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga), w którym powinien znaleźć się w szczególności numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacji REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania (art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).
Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z tym przepisem przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania.
Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Natomiast podmioty wymienione w tym przepisie mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Zatem pełnomocnik czy osoba uprawniona do reprezentacji zostali zwolnieni z tego obowiązku tylko w sytuacji, gdy Sąd ma możliwość ustalenia umocowania do działania w imieniu strony skarżącej w oparciu o dostęp elektroniczny do wykazu lub rejestru, ale pod warunkiem, że w skardze podano podstawę umocowania tej osoby.
Brak podania numeru KRS czy wskazania wykazu czy rejestru wykazującego umocowanie do działania za stronę skarżącą, stanowi brak formalny skargi, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca mimo wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, w zakreślonym terminie, tj. do dnia 16 lutego 2026 r., nie wykonała wezwania. Numer z Krajowego Rejestru Sądowego podany został dopiero w piśmie z 17 lutego 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
Konsekwencją wykonania wezwania Sądu, po upływie zakreślonego terminu, bez wskazania przyczyny uchybienia, jawi się jako nienależyte wykonanie zarządzenia Sądu, które wywołuje takie same skutki jak nieuzupełnienie braków formalnych skargi Nieuzupełnienie zaś braków formalnych stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. i art. 46 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.