II SA/RZ 969/22

II SA/Rz 969/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski /przewodniczący/
Paweł Zaborniak
Piotr Godlewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 77, art. 107 § 3, art. 105 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 51, art. 29 ust. 1 pkt 2a, art. 50 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 10 czerwca 2022 r. nr OA.7721.25.2.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynku - skargę oddala –
Uzasadnienie
II SA/Rz 969/22
U z a s a d n i e n i e
Przedmiotem skargi J.P. jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 10 czerwca 2022 r. nr OA.7721.25.2.2022 wydana w sprawie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynku.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i z akt administracyjnych sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z 25 lutego 2022 r. nr PINB.5160.5.1.2022 umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy budynku rekreacji indywidualnej w konstrukcji drewnianej o wymiarach zewnętrznych 7,00 m x 5,00 m usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości M. stanowiącej własność R. i J.M.
Organ ustalił, że będący przedmiotem przeprowadzonej [...] grudnia 2021 r. kontroli budynek jest w trakcie realizacji prowadzonej na podstawie prawidłowo dokonanego przez inwestorów zgłoszenia z [...] maja 2019 r. nr AB.6743.5.80.2019, od którego Starosta Powiatowy w [...] nie wniósł sprzeciwu. Zgodnie art 29 ust. 1 pkt 16 lit a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, dalej "P.b.") nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej rozumianych jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2 - przy czym liczba tych budynków na działce nie może być większa niż jeden na każde 500 m2 powierzchni działki. W związku z powyższym nie zachodzi okoliczność wydania nakazu wstrzymana prowadzonych robót budowlanych lub ich zaniechania, gdyż nie doszło do naruszenia P.b. mimo, że wysokość, jak również lokalizacja budynku rożni się w stosunku do dokonanego zgłoszenia. Budynek usytuowany jest w odległości ok 10, 00 m od najbliższej granicy z działką sąsiednią więc nie oddziaływuje na działki sąsiednie. Nieduża niezgodność wymiarów może wynikać z braku doświadczenia budujących oraz braku obowiązku udziału kierownika budowy w przypadku zgłoszenia. Wobec powyższego organ I instancji uznał, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynku w oparciu o art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a."), gdyż w rozpatrywanym przypadku brak jest podstaw by stwierdzić, że zachodzi okoliczność określona w art. 49b ust. 1 P.b., który stosuje się wyłącznie w przypadku budowy obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia, bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno- budowlanej.
W odwołaniu od decyzji organu I instancji S.P. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów P.b. Zdaniem odwołującego się postępowanie winno zostać wszczęte z dniem zgłoszenia tj. [...] listopada 2021 r. Ponadto z uwagi na pokrycie działki śniegiem w dniu [...] grudnia 2021 r. trudno było ocenić kwestię niwelacji terenu. Podane parametry budynku są zbyt zaniżone. Inwestor zwiększył wysokość domku i radykalnie zmienił miejsce jego posadowienia, bowiem zamiast 4 m od działki nr [...] domek znajduje się w takiej odległości, ale od działki nr [...], należącej do odwołującego. Od strony działki skarżącego znajdują się otwory okienne i odległość od granicy powinna wynosić nie mniej niż 12 m. Zdaniem odwołującego budynek powinien zostać przeniesiony w to miejsce, które zostało wskazane w zgłoszeniu. Ponadto organ nie zawiadomił upoważnionej przez niego osoby tj. Z.P. Odwołujący podał ponadto, że decyzja Wójta Gminy [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...] znak [...] o warunkach zabudowy (w sprawie budowy zjazdu) została uchylona decyzją SKO z 6 września 2019 r. nr SKO.415.133.1599.2019.
Po rozpoznaniu odwołania PWINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 25 lutego 2022 r. uznając jego stanowisko za prawidłowe. Organ odwoławczy równocześnie wskazał, że uzupełnienia wymaga uzasadnienie decyzji.
Przytoczył dokonane przez organ instancji ustalenia, z których wynikało, że R.M.i J.M. [...] lipca 2019 r. dokonali zgłoszenia do Starosty [...] budowy budynku rekreacji indywidualnej przeznaczonego do okresowego wypoczynku na działce nr [...] w M. o wymiarach zewnętrznych 7,00 m (długość) x 5,00 m (szerokość) i wysokości 5,00 m, ściany budynku z bali drewnianych, dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej i kryty blachodachówką, zaś fundamenty - stopy betonowe - 60 cm. Budynek ten miał być usytuowany w odległości 4, 00 m od granicy z działką nr [...], 29, 00 m od granicy z działką nr [...], 60 m od granicy z działką nr [...]. Do zgłoszenia organ administracji architektoniczno - budowlanej nie wniósł sprzeciwu. W toku kontroli ustalono, że wykonany jest stan surowy zamknięty, wykonane zostały ściany zewnętrzne z bali. Budynek przykryty jest dachem dwuspadowym pokryty gontem papowym. Budynek wykonany jest jako parterowy z poddaszem. Nad parterem wykonany jest strop drewniany z belek drewnianych, na którym wykonana jest podłoga. Na poddasze wykonane są schody zabiegowe. Budynek posiada wymiary 7, 0 m x 5,0 m Wysokość w kalenicy mierząc od poziomu zerowego budynku (wejścia) wynosi 6,0 m, w okapie ok. 2,70 m. Usytuowany jest w odległości ok. 10, 0 m od granicy z działką nr [...] oraz 7, 0 m od prowizorycznego ogrodzenia pomiędzy działką inwestora nr [...], a działką nr [...]. Odległość 10, 0 m od granicy została wskazana przez inwestora.
Z ustaleń organu wynikało zatem, że inwestorzy nie wybudowali budynku zgodnie ze zgłoszeniem, ponieważ budynek został posadowiony w innym miejscu, a jego wysokość zwiększono o 1 m. Dokonanie zgłoszenia i brak sprzeciwu wyłącza co do zasady ustalenie, że roboty te były wykonywane w warunkach uzasadniających zastosowanie art. 48 P.b. (a nie 49 ust. 1 obecnie obowiązującego P.b.), chyba że rzeczywistym zamiarem inwestora było obejście przepisów o uzyskaniu pozwolenia na budowę. Przyjmuje się również, że przesłanką zastosowania art. 48 P.b. jest całkowite zignorowane przez inwestora obowiązku pozwolenia na budowę. Natomiast w razie samowolnego odstąpienia od warunków określonych w zgłoszeniu zastosowanie znajdzie tryb naprawczy przewidziany w art. 50-51 tej ustawy. W takiej sytuacji organ I instancji winien prowadząc postępowanie w sprawie budowy takiego obiektu sprawdzić czy wykonane roboty budowlane polegające na jego budowie zostały wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 P.b.) lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3 (art. 50 ust. 1 pkt 3 P.b.) lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). Przedmiotowa sprawa wyczerpuje przypadek, o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 3 P.b. zobowiązujący organy nadzoru budowlanego do przeprowadzenia procedury naprawczej.
Zasady sytuowania budynków na działce budowlanej od granicy tej działki reguluje § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm., dalej "Rozporządzenie z 12 kwietnia 2002 r."). Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie niniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Przepis ten warunkuje zachowanie określonych w nim odległości od braku odmiennych uregulowań, wynikających z § 271-273 rozporządzenia. Przepis § 272 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym dla budynków PM należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1.000 MJ/m2, lecz nie większą niż 4.000 MJ/m2, a w przypadku braku takiego planu - budynek ZL ze ścianą zewnętrzną, o której mowa w § 271 ust. 1. Natomiast przepis § 271 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej (E), określoną w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, być mniejsza niż odległość w metrach określona w tabeli. Biorąc łącznie pod uwagę treść tych przepisów należy rozumieć je w ten sposób, że przy wystąpieniu warunków wskazanych w § 272 ust. 1 rozporządzenia, określona w § 271 ust. 1 odległość musi być zachowana wówczas, gdy ściana zewnętrzna wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezbudowanej działki budowlanej nie jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. W rozpatrywanym przypadku zachodzi okoliczność wskazana w § 272 ust. 1 rozporządzenia, gdyż przedmiotowy budynek jest usytuowany od strony granicy działki niezabudowanej, a ściana zewnętrzna budynku od granicy tej działki budowlanej nie jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Budynek ma drewniane czyli rozprzestrzeniające ogień ściany i dach, wobec tego odległość od ewentualnego budynku murowanego, który może być wzniesiony na sąsiedniej działce powinna być zwiększona o 50% i odległość ta powinna wynosić 12 m. A zatem w świetle § 272 ust. 1 rozporządzenia budynek rekreacji indywidualnej o ścianach i dachu drewnianym winien być usytuowany w odległości co najmniej 6 m od granicy działki niezabudowanej. Zatem dokonana przez inwestorów zmiana usytuowania przedmiotowego budynku w odległości ok. 10, 0 m od granicy z niezabudowaną działką nr [...], zamiast 4, 00 m od granicy z niezabudowaną działką nr [...] nie narusza przepisów dotyczących sytuowania budynku na działce.
Odnośnie zmiany wysokości budynku organ wyjaśnił, że zgodnie z § 3 pkt 16 i pkt 19 Rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. kondygnacja to pozioma część budynku, zawarta pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie, a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m, a antresola - to górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdująca się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamknięta przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. Zatem zwiększenie wysokości przedmiotowego budynku o 1 m na obecnym etapie budowy nie pozwala na stwierdzenie, że powstała dodatkowa kondygnacja. Ponadto, zgodnie z obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia art. 29 ust. 1 pkt 2a P.b. wysokość budynku rekreacji indywidualnej nie była charakterystycznym parametrem warunkującym dopuszczalność jego budowy, a inne jego parametry nie mogłyby stanowić podstawy do wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno - budowlanej w dacie dokonania zgłoszenia i obecnie. Skoro nie narusza obowiązujących przepisów to nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska.
Wobec powyższego w aspekcie obecnie obowiązujących przepisów nie zachodzą okoliczności pozwalające na wydanie decyzji w trybie art. 51 P.b. tj. orzeczenia zaniechania dalszych robót budowlanych, czy rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części względnie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Brak jest również podstaw do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego czy też do naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają organ odwoławczy do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. W związku z tym organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania zobligowany był do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów odwołania PWINB podał, że przepis art. 53a ust. 1 P.b. przesądza, iż postępowania w sprawie naruszeń przepisów P.b. są wszczynane z urzędu, a nie na wniosek. Podniesiona w odwołaniu sprawa niwelacji terenu nie jest przedmiotem rozstrzygania niniejszej decyzji. Odpowiedź na pozostałe zarzuty znajduje się w uzasadnieniu niniejszej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie S.P. reprezentowany przez pełnomocnika zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na rażące naruszenie przepisów P.b. W ocenie skarżącego nie ustalono dokładanie w jakiej odległości od granicy z jego działką znajduje się sporny budynek ścianą posiadającą otwór okienny i drzwi. Dom został za bardzo przybliżony do działki. Zamontowanie zaś kotew świadczy o zamiarze powiększenia domu, tym bardziej, że nie został pokryty dachem tylko papą.
Ponadto po niwelacji terenu powstała skarpa o wysokości powyżej 4 m, która stwarza ryzyko osunięcia się ziemi przy większych opadach. Organ zignorował tą okoliczność.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
S.P. zmarł [...] września 2022 r. W jego miejsce S.P. wstąpiła jego jedyna spadkobierczyni - córka J.P. - akt poświadczenia dziedziczenia z [...] września 2022 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).
Przedmiotem skargi jest decyzja PWINB z 10 czerwca 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję PINB o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy przez R. i J.M. budynku rekreacji indywidualnej w konstrukcji drewnianej o wymiarach zewnętrznych 7 x 5 m na stanowiącej ich własność działce nr [...] w miejscowości M.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wskazane wyżej kryteria Sąd stwierdził, że wynikające z niej rozstrzygnięcie jest prawidłowe, w związku z czym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony w toku postępowania administracyjnego nie budzi zastrzeżeń i może stanowić podstawę wyrokowania. Zaistniały spór sprowadza się w istocie do konieczności ustalenia, czy realizacja tego budynku z odstępstwem od dokonanego zgłoszenia – co do którego nie wniesiono sprzeciwu (obejmującym zmianę jego lokalizacji poprzez przybliżenie do działki skarżącej nr [...] na odległość 10 m – wobec wskazanej w zgłoszeniu 29 m oraz zmiana jego wysokości – poprzez jej zwiększenie na 6 m względem 5 m wskazanych w zgłoszeniu) przemawiał za wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, czy też jak orzekły organy nadzoru budowlanego, w związku z bezprzedmiotowością postępowania za umorzeniem postępowania administracyjnego w sprawie.
Zaznaczenia wymaga, że postępowanie administracyjne w sprawie legalności przedmiotowego budynku zostało wszczęte z urzędu (zawiadomienie PINB z 28 stycznia 2022 r. nr PINB.5160.5.1.2022), mimo że u przyczyn tego znalazła się informacja Z.P. – reprezentującego aktualnego wtedy właściciela działki nr [...], tj. S.P.
Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy odpowiada prawdzie obiektywnej, tj. przepisom art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a., został rozpatrzony przez orzekające w sprawie organy w sposób dokładny i wszechstronny, pozwalający na wydanie kontrolowanych przez Sąd rozstrzygnięć.
Sąd w całości podziela ustalenia co do tego, że dokonanie zgłoszenia i brak sprzeciwu wyłącza w niniejszej sprawie uznanie, że roboty te były wykonywane w warunkach uzasadniających zastosowanie art. 48 u.P.b. W razie samowolnego odstąpienia od warunków określonych w zgłoszeniu, zastosowanie ma tryb naprawczy przewidziany w art. 50-51 tej ustawy związany ze sprawdzeniem, czy wykonane roboty budowlane zostały wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2) lub z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3 (art. 50 ust. 1 pkt 3 P.b.) lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). Przedmiotowa sprawa stanowi przypadek o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 3 P.b., zobowiązujący organy nadzoru budowlanego do przeprowadzenia procedury naprawczej.
Jeżeli chodzi o lokalizację realizowanego budynku na działce nr [...], prawidłowe jest stanowisko organów nadzoru budowalnego, które w tym zakresie nie stwierdziły naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tak jeżeli chodzi o dopuszczalność usytuowania w zbliżeniu do działki skarżącej jak i zachowania przepisów przeciwpożarowych (w tym zakresie usytuowanie budynku w odległości 10 m od granicy działek spełnia kryterium minimalnej odległości ściany budowanego budynku nie będącej ścianą oddzielenia przeciwpożarowego co najmniej 6 m od granicy sąsiedniej działki niezabudowanej).
Odnośnie zmiany wysokości realizowanego budynku o 1 m także trafnie przyjęły orzekające organy na podstawie przeprowadzonej kontroli, że nie pozwalało to na stwierdzenie, że powstała dodatkowa kondygnacja. Ponadto, zgodnie z obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia art. 29 ust. 1 pkt 2a u.P.b., wysokość budynku rekreacji indywidualnej nie była charakterystycznym parametrem warunkującym dopuszczalność jego budowy (odmiennie od jego dopuszczalnej powierzchni która nie została przekroczona) i mogącym stanowić podstawę do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia.
W opisanej sytuacji nie zachodzą więc okoliczności pozwalające na wydanie decyzji w trybie art. 51 u.P.b., tj. orzeczenia zaniechania dalszych robót budowlanych, rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, względnie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Brak jest również podstaw do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego z art. 105 § 1 k.p.a. zachodzą wtedy, gdy postępowanie przed organem I instancji było bezprzedmiotowe (bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec którego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę co do istoty, m.in. z uwagi na brak podstaw prawnych do merytorycznego załatwienia danej sprawy lub brak przedmiotu postępowania względem którego organ administracji jest władny do rozstrzygania o uprawnieniach lub obowiązkach danego podmiotu).
Skoro zatem realizacja przedmiotowej nie narusza obowiązujących przepisów, należało w całości podzielić zdanie organu I i II instancji co do słuszności podjętych rozstrzygnięć. Podkreślić należy, że gdyby inwestorzy wystąpili ze zgłoszeniem budowy na warunkach stwierdzonych w niniejszej sprawie (co do lokalizacji obiektu i jego wysokości), z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością możnaby uznać, że od takiego zgłoszenia także nie zostałby wniesiony sprzeciw.
W stwierdzonych przez Sąd okolicznościach organy nadzoru budowalnego nie dopuściły się naruszenia tak przepisów procesowych, jak i materialnoprawnych, które zostały w sposób prawidłowy zastosowane i zinterpretowane. Stanowisko organów co do wydanych rozstrzygnięć zostało również należycie umotywowane.
Zarzuty skargi dotyczące potencjalnego zamiaru powiększenia budowanego budynku w przyszłości – wywodzone z faktu zamontowania kotew czy odnoszące się do przeprowadzonej niwelacji terenu nie wchodzą w zakres orzekania w niniejszej sprawie i nie mogą rzutować na prawidłowość wydanych w sprawie na obecnym etapie realizacji inwestycji decyzji co do zasadności umorzenia postępowania administracyjnego w prowadzonej sprawie.
Z wyłożonych przyczyn Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.