II SA/Rz 955/05

II SA/Rz 955/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski /przewodniczący/
Jolanta Ewa Wojtyna /sprawozdawca/
Marian Ekiert
Ryszard Bryk
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne
Straż pożarna
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 147 poz 1230
art. 39 ust. 1, 3
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - t. jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia zawieszenia w obowiązkach służbowych -skargę oddala-
Uzasadnienie
II SA/Rz 955/05
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej zawiesił czynnościach służbowych A. B. na okres 3 miesięcy. Podstawą zawieszenia było powiadomienie przez Prokuraturę Rejonową o postawieniu A. B. zarzutu popełnienia przestępstwa art. 228 § 4 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
Kolejną decyzją, nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Komendant Miejski PSP postanowił:
1. przedłużyć A. B. okres zawieszenia czynnościach służbowych z dniem [...] lipca 2005 r. na okres dalszy do 12 miesięcy tj. do [...] kwietnia 2006 r.,
2. zawiesić w okresie określonym w pkt.1 - 50% ostatnio należnego uposażenia,
3. ze względu na ważny interes społeczny, nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 39 ust.1 i 3 i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej / Dz. U. z 2002 nr.147, poz. 1230 ze zm./.
W uzasadnieniu decyzji Komendant Miejski wskazał, że w dniu [...] czerwca 2005 r. wpłynęło do Komendy Miejskiej PSP pismo Prokuratury Rejonowej powiadamiające o tym, że [...] czerwca 2005r. skierowany został do Sądu Rejonowego w R. akt oskarżenia w sprawie [...] przeciwko A. B. W ocenie organu zaszły przesłanki z art. 39 ust. 3 ustawy o PSP, należało zatem przedłużyć zawieszenie w czynnościach służbowych do 12 miesięcy.
Odnośnie pkt. 2 decyzji organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 107 ust. 1 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o PSP, strażakowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się 50 % ostatnio należnego uposażenia, z wyjątkiem dodatku rodzinnego. Natomiast nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności podyktowane jest ważnym interesem społecznym, mającym na celu ochronę KM PSP w R.
Od decyzji Komendanta Miejskiego PSP odwołał się A. B., który zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie, a w szczególności art. 39 ust. 1 i 3, art. 58, art. 107 ust. 1 ustawy o PSP, art. 30, 32 i 34 ustawy o związkach zawodowych,
2. naruszenie przepisów k.p.a., tj. art. 7, 8, 9, 10, 15, 16, 61b § 4, 107 § 1 i § 3, 108 i 130 § 1 i 2.
Odnośnie pkt. 1 odwołujący zarzucił, że decyzja jest przedwczesna, bowiem do dnia [...] lipca 2005 r. jest zawieszony na podstawie decyzji z [...] kwietnia 2005 r. Przedłużenie zawieszenia od [...] lipca 2005 r. wydane zostało w oparciu o nie obowiązujące w tej dacie przepisy. Ustawa z 6 maja 2005 r. o zmianie PSP wprowadziła nowe brzmienie art. 39, nie przewidujące przedłużenia zawieszenia w czynnościach służbowych do 12 miesięcy. Niedopuszczalne jest przedłużenie zawieszenia od [...] lipca 2005 r. w oparciu przepisy, które utraciły moc 30 czerwca 2005 r.
Nadto – odwołujący jest członkiem MK NSZZ "Solidarność" podlegającym szczególnej ochronie. Nie został spełniony wymóg konsultacji zmian warunków pracy z tą organizacją, co narusza przepis art. 30, 32 ust. 2, 34 ustawy o związkach zawodowych w zw. z art. 58 ustawy o PSP.
Odnośnie pkt. 2 – zaskarżona decyzja nie zawiera jej obligatoryjnych części składowych – m.in. okoliczności faktycznych sprawy. Lakoniczność uzasadnienia nie pozwala odwołującemu ustosunkować się do decyzji.
Organ nie zastosował się do art. 10 k.p.a., bowiem nie powiadomił odwołującego o treści pisma Prokuratury.
Nadto – organ wykonał decyzję przed jej uprawomocnieniem się, a nawet – doręczeniem stronie. Odwołujący podważa też zasadność nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Wojewódzki PSP, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...]:
- uchylił decyzję Komendanta Miejskiego w części przedłużenia okresu zawieszenia w czynnościach służbowych oraz nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności,
- przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia [...] lipca 2005 r. do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu,
- w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Podstawę prawną decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej /tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 147 poz. 1230/ w zw. z art. 39 ust. 1 i ust. 3 oraz ust. 4 tej ustawy.
Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów podniesionych w odwołaniu, a w uzasadnieniu decyzji wskazał, że:
- służba w PSP związana jest z odrębną pragmatyką i uregulowana jest w przepisach ustawy z 24 sierpnia 1991 i aktach wykonawczych;
- stosunek służbowy strażaka jest administracyjnoprawnym i wszelkie zmiany tego stosunku następują w formie decyzji administracyjnych,
- zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o PSP do zawieszenia w czynnościach służbowych strażaka w komendzie miejskiej właściwy jest Komendant Miejski;
- zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o PSP – strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciw niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne z oskarżenia publicznego na okres nie dłuższy niż 3 miesiące;
- zgodnie z art. 39 ust. 3 – w szczególnie uzasadnionych wypadkach okres zawieszenia można przedłużyć do czasu uprawomocnienia się wyroku;
- w wyniku nowelizacji ustawy wprowadzono przepis art. 39 ust. 4 dotyczący sytuacji wniesienia odwołania od zawieszenia /nie wstrzymuje ono wykonania decyzji o zawieszeniu lub przedłużeniu zawieszenia/;
- pismo Prokuratury Rejonowej sygn. [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. wskazuje, że do Sądu Rejonowego w R. Wydział II Karny został skierowany akt oskarżenia przeciwko A. B. o czyn z art. 228 § 4 w zw. z art. 12 k.k.;
- przepis art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o PSP obliguje w takiej sytuacji do podjęcia decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych;
- przepis art. 39 ust. 3 ustawy uprawnia organ do przedłużenia zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu uzyskania prawomocnego wyroku.
Organ odwoławczy mając na uwadze rodzaj zarzucanego czynu uznał, że zastosowanie przepisu art. 39 ust. 3 jest w pełni uzasadnione. Nadto – zgodnie z przepisem art. 107 ust. 1 – strażakowi zawieszonemu w czynnościach zawiesza się 50 % ostatniego uposażenia z wyjątkiem dodatku rodzinnego. Prawidłowo też organ I instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, ze względu na charakter zarzucanego przestępstwa. Obecnie nie jest to konieczne, bowiem zgodnie z art. 39 ust. 4 wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.
Odnośnie zarzutów dotyczących naruszenia przepisów o związkach zawodowych, organ stwierdził, że ochrona działaczy ma na celu ochronę ich przed ujemnymi następstwami z powodu przynależności związkowej, nie mogą natomiast powodować bezkarności w sytuacji nienależytego wykonywania obowiązków służbowych.
Z uwagi na konieczność uwzględnienia przez organ odwoławczy aktualnego stanu prawnego i faktycznego, w związku z nowelizacją od dnia 1 lipca 2005 r. art. 39 ust. 3 ustawy i wprowadzenia art. 39 ust. 4 ustawy o PSP, orzeczono jak w sentencji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. B. przez swego pełnomocnika.
Wniósł o uchylenie decyzji obu organów i zasądzenie kosztów postępowania, a również zobowiązanie organu do przedłożenia w całości akt postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił :
- rażące naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie, w szczególności art. 39 ust. 1, 2 i 3, art. 58, 107 ust. 1 ustawy o PSP, oraz art. 30, 32 i 34 ustawy o związkach zawodowych;
- naruszenie przepisów k.p.a., tj.: art. 7, 8, 9, 10, 15, 16, 61 § 1 i 3, 108, 130 § 1 i 2, 139;
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji polegający na przyjęciu, że skarżącemu nie przysługuje ochrona przewidziana w ustawie o związkach zawodowych.
W uzasadnieniu skargi zarzucił, że Komendant Miejski nie powiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania, uniemożliwiając mu wzięcie czynnego udziału w całym postępowaniu. O treści pisma Prokuratury ,skarżący dowiedział się z decyzji organu I instancji.
Art. 39 ust. 1 ustawy o PSP określa, kiedy strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych – "w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne z oskarżenia publicznego". Pismo Prokuratury nie informuje o wszczęciu postępowania, lecz o jego kolejnym etapie, tym samym podstawą decyzji nie może być art. 39 ust. 1. Art. 39 ust. 2 dotyczy innych kryteriów zawieszenia w czynnościach. Organ nie może więc powoływać się jednocześnie na ust. 1 i 2 art. 39 w sytuacji, gdy zarzut opiera się na art. 228 § 4 w zw. z art. 12 k.k. – przestępstwo umyślne.
Art. 39 ust. 1 i 2 nie może stanowić podstawy prawnej decyzji, gdyż skarżący był już zawieszony, zaskarżone decyzje stanowią o przedłużeniu.
Decyzje nie zawierają też uzasadnienia, powołując się jedynie na przepis art. 39 ust. 3. Nadto – organ I instancji nie działał w granicach uznania administracyjnego, bowiem uzasadnienie tego organu odbiega od reguł wyznaczonych przez przepis art. 107 § 3 k.p.a.
Skarżący jest członkiem MK NSZZ "Solidarność", podlegającym szczególnej ochronie, której wyrazem jest konieczność konsultowania z organizacją związkową wszelkich zmian warunków pracy, płacy i uzyskania zgody organizacji na te zmiany. Nie spełnienie tego wymogu narusza przepisy art. 30, 32 ust. 2, 34 ustawy o związkach zawodowych w zw. z art. 58 ustawy o PSP.
Odpowiadając na te zarzuty w odpowiedzi na skargę, organ wskazał na ich bezzasadność. W szczególności odnosząc się do kwestii obowiązku konsultacji z organizacją związkową – organ wskazał, że przepisy art. 30, 32, 34 ustawy o związkach zawodowych mają hacelu zagwarantowanie działaczowi związkowemu niezależności w wypełnianiu funkcji związkowych oraz ochronę przed ponoszeniem ujemnych konsekwencji ze strony pracodawcy w związku z pełnioną funkcją. Skarżącemu postawiono zarzut popełnienia przestępstwa polegającego na uzależnieniu przez funkcjonariusza publicznego wykonania czynności służbowej od otrzymania korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy lub żądaniu takiej korzyści. Ponieważ zarzut dotyczy oficera PSP, który ponadto zajmował stanowisko Komendanta, powoływanie się na ochronę związkową świadczy o braku zasad etycznych skarżącego.
Sformułowanie art. 39 ust. 1 "zawiesza się" – oznacza zobligowanie do podjęcia czynności przewidzianych tym przepisem. Treść art. 39, w przypadku zaistnienia przesłanek tam przewidzianych – upoważnia do zawieszenia w czynnościach służbowych.
Odnośnie zarzutów dotyczących k.p.a., organ wskazał, że z treści pisma Prokuratury z dnia [...] marca 2005 r. wynika, że skarżący znał zarzuty ogłoszone mu w tym dniu. Pismo Prokuratury z dnia [...] czerwca 2005 r. jest następstwem pisma z [...] marca 2005 r. i informuje o skierowaniu do sądu aktu oskarżenia. Dlatego zbędnym było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z 2002 r./ sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r./, zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 k.p.a. sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Przedmiotem takiej kontroli w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2005 r. w sprawie przedłużenia okresu zawieszenia w czynnościach służbowych.
Bezsporną okolicznością w sprawie jest ta, że Prokuratura Rejonowa prowadziła pod sygn. [...] śledztwo przeciwko A. B., podejrzanemu o czyn z art. 228 § 4 k.k. w zw. z art. 12 k.k. O fakcie tym Prokurator Rejonowy powiadomił Komendę Miejską PSP, zawiadamiając jednocześnie, że podejrzanemu ogłoszono w dniu [...] marca 2005 r. zarzut popełnienia przestępstwa oraz zastosowano środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego i zakazu opuszczania kraju.
Po otrzymaniu w/w zawiadomienia, Komendant Miejski PSP, decyzją z dnia [...].04.2005 zawiesił A. B. w czynnościach służbowych na 3 miesiące, powołując w podstawie prawnej decyzji przepis art. 39 ust.1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. 02.147.1230/ zwanej dalej ustawą o PSP, zgodnie z którym strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne z oskarżenia publicznego.
Przypisywany A. B. czyn polega na uzależnieniu wykonania czynności służbowej w związku z pełnieniem funkcji publicznej od otrzymania korzyści majątkowej. Zastosowanie art. 12 k.k. oznacza, że zarzucono skarżącemu czyn ciągły, tj. dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Zarzucany występek z art. 228 § 4 k.k. można popełnić tylko umyślnie. W tej sytuacji, wobec spełnienia przesłanek z przepisu art. 39 ust. 1 ustawy o PSP, na organie ciążył obowiązek zawieszenia strażaka w czynnościach.
Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2005 r., Prokurator Rejonowy poinformował Komendanta Miejskiego PSP o skierowaniu w dniu [...] czerwca 2005 r. do Sądu Rejonowego w R. Wydział II Karny aktu oskarżenia przeciwko A. B. podejrzanemu o czyn z art. 228 § 4 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
W związku z tym Komendant Miejski PSP przedłużył A. B. okres zawieszenia czynnościach służbowych z dniem [...] lipca 2005 r. na okres dalszy 12 miesięcy, powołując w podstawie prawnej decyzji przepis art. 39 ust. 1 i 3 ustawy o PSP. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych można przedłużyć do 12 miesięcy. W związku z nowelizacją ustawy o PSP przepis art. 39 ust. 3 zmienił brzmienie od 1 lipca 2005 r. Dlatego organ odwoławczy, rozpatrując w dniu [...] sierpnia 2005 r. odwołanie, zgodnie z aktualnym w dniu orzekania stanem prawnym, zmienił orzeczenie organu I instancji przedłużając okres zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia 5 lipca 2005 r. do czasu uzyskania prawomocnego wyroku sądu.
O ile przepis art. 39 ust. 1 dotyczy obligatoryjnego zawieszenia w czynnościach służbowych, o tyle ust. 3 tego przepisu w nowym brzmieniu stwierdza, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych można przedłużyć... .
Skarżący zarzucił w skardze, że o treści pisma Prokuratury Rejonowej dowiedział się z decyzji organu I instancji, a także zarzucił, że organy rażąco naruszyły przepis art. 39 ust.1 ustawy, który określa, w jakich okolicznościach strażaka zawiesza się w czynnościach służbowych.
W ocenie Sądu są to zarzuty bezpodstawne. Z treści pisma Prokuratury z dnia [...] marca 2005 r. jednoznacznie wynika, że skarżącemu ogłoszono zarzut popełnienia przestępstwa, co oznacza, że wiedział on o toczącym się postępowaniu przygotowawczym, jak też o zastosowanych w stosunku do niego środkach zapobiegawczych w postaci poręczenia majątkowego i zakazu opuszczania kraju. Środki takie można stosować, zgodnie z art. 249 § 2 k.p.k. tylko w stosunku do osoby, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów, co oznacza, że postępowanie przygotowawcze toczy się przeciwko określonej osobie, a nie "w sprawie". Osoba, której przedstawiono zarzuty staje się po dokonaniu tej czynności podejrzanym.
Kolejne pismo Prokuratury z dnia [...] czerwca 2005 r., mające charakter jedynie informacyjny, wymienia A. B. jako podejrzanego. Wszystkie te fakty świadczą, że wiedział on o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym .
Sąd podziela pogląd organu, że rozpatrywana sprawa jest tym "szczególnym przypadkiem", wymienionym przez przepis art. 39 ust. 3 ustawy, uzasadniającym przedłużenie zawieszenia strażaka w czynnościach służbowych.
Jak wskazano wyżej, skarżący stanął pod zarzutem uzależnienia wykonania czynności służbowej od otrzymania korzyści majątkowej. Niewątpliwie interes społeczny przemawia za usunięciem w takim wypadku oficera straży od wykonywania czynności urzędowych. Rota ślubowania zawarta w przepisie art. 30 ust. 1 ustawy o PSP zobowiązuje strażaka do przestrzegania prawa, zasad etyki zawodowej, poszanowania godności i dobrego imienia służby. Zawieszenie zatem w czynnościach służbowych do czasu prawomocności wyroku w sprawie o przestępstwo z art. 228 § 4 k.k. jest, w imię interesu społecznego, jest w pełni zasadne.
W ocenie sądu decyzje organów orzekających w sprawie odpowiadają regułom postępowania administracyjnego. Zarzut obrazy przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. nie jest słuszny, bowiem dowodami w sprawie, w oparciu o które decyzje zostały wydane, są pisma Prokuratora Rejonowego o przedstawieniu skarżącemu zarzutów i skierowaniu aktu oskarżenia do sądu. Zarzut naruszenia dwuinstancyjności, jak też zasady trwałości decyzji nie został przez skarżącego sprecyzowany, a w ocenie Sądu nie miał w sprawie zastosowania.
Odnośnie zarzutu naruszenia art. 9, 10 i 61 § 1 i 3, Sąd przyznaje, że jest on o tyle zasadny, że istotnie organ I instancji nie poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, nie zawiadomił też skarżącego o wszczęciu postępowania z urzędu, ani o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Zgodnie jednak z przepisem art. 145 § 1 ust. 1 lit. c, sąd uwzględnia skargę w wypadku naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Postawiony zarzut nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem fakt toczącego się postępowania karnego był skarżącemu znany, gdyż postawienie osobie zarzutów poprzedzone jest m.in. jej przesłuchaniem. Pisma Prokuratury były dla organów wystarczającym dowodem, pozwalającym na wydanie decyzji w trybie przepisu art. 39 ustawy o PSP, w związku z podejrzeniem popełnienia umyślnego przestępstwa przez funkcjonariusza publicznego. Zdecydowaną reakcją na powiadomienie o popełnieniu przestępstwa, organ postąpił zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, zawartą w art. 8 k.p.a.
Nie jest natomiast zasadny zarzut naruszenia przepisów art.30, 32 ust. 2 i 34 w zw. z art. 58 ustawy o PSP.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o związkach zawodowych, pracodawca nie może bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść członka organizacji związkowej upoważnionego do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy – z wyjątkiem gdy dopuszczają to odrębne przepisy. Przepis ten dotyczy tzw. wypowiedzenia zmieniającego. Zawieszenie 50 % uposażenia strażaka nie jest wypowiedzeniem zmieniającym, jeżeli jednak przepis szczególny zezwala pracodawcy na jednostronną zmianę warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika, bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej, to tym bardziej taki przepis uzasadnia bez zgody organizacji związkowej zawieszenie w czynnościach służbowych z jednoczesnym zawieszeniem płatności części uposażenia. Takimi przepisami szczególnymi są w tym, przypadku przepisy art. 39 ust. 1 i art. 107 ust. 1 ustawy o PSP.
Reasumując – po rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i w związku z tym, skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.