II SA/Ol 528/25

II SA/Ol 528/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-10-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Osipuk
Tadeusz Lipiński
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 82
art. 7 ust. 2 pkt 1 i ust. 2a
Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5, art. 61 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2025 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Z akt administracyjnych przekazanych wraz ze skargą wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. II SA/Ol 106/24 uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 2 października 2023 r. i utrzymane nim postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia 24 października 2022 r. (po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy [...]) o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku produkcyjno-magazynowego o część biurową i magazynową wraz z rozbiórką istniejących magazynów na działkach nr [...], [...], położonych w obrębie [...], gmina [...].
Na skutek wydania wspomnianego wyroku, działający z upoważnienia Starosty Powiatu [...] Dyrektor Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa (dalej jako: "organ I instancji") wydał kolejne postanowienie – z 13 września 2024 r. – w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku produkcyjno-magazynowego o część biurową i magazynową wraz z rozbiórką istniejących magazynów na działkach Nr [...] i [...], położonych w obrębie [...], gmina [...], którym ponownie odmówił uzgodnienia projektu decyzji.
Organ I instancji podniósł, że ponownie rozpoznając sprawę oparł się na aktualnych przepisach, tj. na przepisach ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 82; dalej jako: u.o.g.r.l.), uwzględniając nowe zapisy art. 7 ust. 2a, które weszły w życie 24 września 2023 r. Ponadto poddał dokładnej analizie postępowanie administracyjne prowadzące do wydania decyzji nr [...] Starosty Powiatu [...] z dnia 19.04.2012 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – zmianę sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową położonych na działce [...] oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...]. W projekcie decyzji o warunkach zabudowy jako teren inwestycji zostały wskazane dwie działki: nr [...] i [...], położone w obrębie [...], gmina [...]. Na załączniku graficznym teren inwestycji oznaczony został liniami rozgraniczającymi, jako cała działka nr [...] oraz część działki nr [...]. Zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków działka oznaczona numerem [...] stanowi grunty oznaczone jako Ba - tereny przemysłowe, natomiast działka oznaczona numerem [...], położona jest na gruntach rolnych. Rodzaj zabudowy w projekcie decyzji został określony jako zabudowa produkcyjno-magazynowa, a więc niemająca charakteru rolniczego. Wnioskowana inwestycja stanowi zatem zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne.
W skład działki nr [...] wchodzi między innymi grunt rolny klasy Illb, co więcej jest on objęty liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, co znaczy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt. 1 u.o.g.r.l., planowanie inwestycji zmieniającej przeznaczenie tego gruntu na nierolny, może mieć miejsce po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
Wskazano również, że wyjątek z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. będzie mógł zostać zastosowany dopiero po wejściu w życie planu ogólnego, natomiast do tego czasu przeznaczenie gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III na cele nierolnicze może nastąpić tylko w planie miejscowym (za zgodą właściwego ministra). Gmina Wiejska [...] jeszcze nie posiada planu ogólnego Gminy [...]. Wójt Gminy [...] w dniu 05.08.2024 r. oficjalnie poinformował, że dopiero podpisał umowę na jego sporządzenie. W niniejszej sprawie zatem nie można zastosować wyjątku wskazanego w aktualnym brzmieniu art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l.
Wskazano również, że w toku przeprowadzonych czynności wyjaśniających okazało się, że decyzja nr [...] Starosty Powiatu [...] z dnia 19.04.2012 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę obarczona jest oczywistą omyłką pisarską w numerach działek. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego oraz akt całego postępowania administracyjnego prowadzącego do wydania decyzji nr [...] wykazuje, że zamierzenie budowlane polegające na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową planowane było na działce nr [...], na której istniały budynki w gospodarstwie rolnym, a nie jak wskazano w decyzji na działce nr [...]. Okoliczność tą potwierdza również fakt, że to na działkę nr [...] została wydana decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 09.03.2011r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową. Brak jest decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...].
Według organu I instancji brak jest decyzji o warunkach zabudowy zmieniającej przeznaczenie tej działki, bądź części tej działki na cele inne niż rolnicze. Część gruntów klasy Illb, podlegających szczególnej ochronie, wchodzące w skład działki Nr [...], zostały zabudowane i utwardzenie, a więc wyłączone z produkcji rolnej niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Uzyskanie zatem dla przedmiotowej inwestycji zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jest bezwzględnie wymagane.
Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła W. Z. (dalej jako: "strona", "skarżąca"), działając przez pełnomocnika. Zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- art. 53 ust. 4 pkt 6 w związku z art. 53 ust. 5 oraz w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) oraz w związku z art. 106 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego;
- art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l.;
- art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l.;
- art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.;
- art. 3 ust. 1 u.o.g.r.l. w związku z art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l.
Zdaniem skarżącej część działki nr [...], która jest objęta wnioskiem o warunki zabudowy znajduje się w całości w obszarze Br-RIVa. Poza tym sam Starosta Powiatu [...] w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że na działce nr [...] znajduje się w szczególności wiata i polbruk. Fakt, że na działce jest zlokalizowana wiata i polbruk dowodzi zatem, że działka nie jest wykorzystywana na cele rolne i leśne.
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "Kolegium", "organ odwoławczy") postanowieniem z dnia 12 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podniosło, że z wyjaśnień Starosty wynika, że na części działki nr [...] znajduje się wiata oraz polbruk. Dla działki o nr [...] nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy. Natomiast warunki zabudowy ustalono dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudowaną o część magazynowo-socjalno-biurową na działce nr [...] – decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 09.03.2011 r. Jakkolwiek decyzja Starosty z dnia 19.04.2012 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dotyczyła działek o numerach: [...], [...], [...], [...], niemniej – jak wyjaśnił organ pierwszej instancji – decyzja obarczona jest omyłką pisarską w numerach działek. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego oraz akt całego postępowania administracyjnego prowadzącego do wydania decyzji nr [...] wykazuje bowiem, że zamierzenie budowlane polegające na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudowaną o część magazynowo-socjalno-biurową, planowane było na działce nr [...], na której istniały budynki w gospodarstwie rolnym. Świadczy o tym również geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza po zakończeniu prac budowlanych, tj. operat techniczny wykonany przez uprawnionego geodetę. Na mapie dołączonej do operatu zarówno wiata jak i polbruk zostały wyrysowane nie tylko na działce nr [...], ale również na działce nr [...].
Wobec tego Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że grunty rolne wchodzące w skład działki nr [...] powinny być użytkowane rolniczo, ponieważ brak jest decyzji o warunkach zabudowy, zmieniającej przeznaczenie tej działki lub jej części na inne cele niż rolnicze. Co prawda część gruntów klasy Illb wchodzących w skład przedmiotowej działki nr [...] zostało zabudowanych i utwardzonych – a więc faktycznie wyłączonych z produkcji rolnej – niemniej nastąpiło to niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Skargę na postanowienie Kolegium wywiodła skarżąca, działająca przez pełnomocnika, wnosząc o uchylenie postanowienia Kolegium i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Zakwestionowanemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) w związku z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. w związku z art. 64 ust. i u.p.z.p. w związku z art. 106 § 1 k.p.a. w związku z art. 106 § 5 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
- art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które miało wpływ na wynik sprawy,
- art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które miało wpływ na wynik sprawy,
- art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które miało wpływ na wynik sprawy,
- art. 3 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w związku z art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które miało wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że Kolegium błędnie ustaliło, że część działki o nr [...] obręb [...], objęta wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, znajduje się w całości na obszarze oznaczonym w rejestrze gruntów jako grunty rolne zabudowane klasy III (Br-RIIIb). Co za tym idzie, błędnie ustalono, że przeznaczenie części działki o nr [...] obręb [...] objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na cele nierolnicze i nieleśne wymaga zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności
z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1267).
Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia
z prawem, nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach,
a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa uchyla go lub stwierdza jego nieważność.
Nadto wskazania wymaga, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy
co wynika z treści art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.). Sąd rozstrzygając sprawę nie jest też związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Kolegium z 12 czerwca 2025 r., którym to rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia 13 września 2024 r. o odmowie uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy.
W niniejszej sprawie Wójt wystąpił do Starosty o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku produkcyjno-magazynowego o część biurową i magazynową wraz z rozbiórką istniejących magazynów na działkach nr [...], [...], położonych w obrębie [...], gmina [...].
Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130; dalej jako: u.p.z.p.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, jeżeli teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Stosownie do art. 64 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 6 tej ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych
- w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. W myśl art. 53 ust. 5 uzgodnienia tego dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi.
W niniejszej sprawie pierwotnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. II SA/Ol 106/24 uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 2 października 2023 r. i utrzymane nim postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia 24 października 2022 r. (po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy [...]) o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji. Sąd podniósł m.in., że organ odwoławczy podejmując swoje rozstrzygnięcie oparł się na nieaktualnym już – w dacie podjęcia zaskarżonego postanowienia – art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. Ponadto wątpliwości budzą również ustalenia dotyczące stanu faktycznego oraz okoliczności istotnych dla sprawy. Sąd wskazał, że w aktach sprawy znajduje się kopia decyzji nr [...] z 19 kwietnia 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową, położonego na działce nr [...] oraz infrastrukturę techniczną nr [...], [...], [...] w m. [...] gm. [...]. Fakt wydania takiej decyzji oczywiście nie oznacza, że na jej podstawie dokonano wskazanej w decyzji przebudowy i zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków na podanych działkach (w tym na działce o nr [...]). Nie mniej jednak ta kwestia nie została wyjaśniona a ma ona istotne znaczenie w kontekście ustalenia, czy działka o nr [...] jest działką przynajmniej częściowo zabudowaną. Należałoby przy tym wyjaśnić, czy odnośnie do spornej działki istniała decyzja o warunkach zabudowy. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że kluczową kwestią jest nie tyle ustalenie tego, czy na spornej działce istnieje budynek, ale czy był on wybudowany legalnie na podstawie ostatecznych decyzji. Tylko istnienie legalnie posadowionych zabudowań może mieć znaczenie prawne dla rozstrzygnięć w niniejszej sprawie i właściwego zastosowania odpowiednich przepisów. W ocenie Sądu należy również wyjaśnić istnienie ewentualnych decyzji dotyczących ustalenia warunków zabudowy dla terenów objętych działką o nr [...]. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie rozstrzyga bowiem jednoznacznie, czy na spornej działce o nr [....] znajdują się zabudowania.
Trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Tym samym ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych w zapadłym wcześniej wyroku sądu, ponieważ są nimi związane. Natomiast w razie zaskarżenia do sądu decyzji wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd administracyjny kontroluje, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w uprzednim wyroku. Podporządkowanie się wyrażonej przez sąd ocenie prawnej i jego wytycznym co do dalszego postępowania stanowi zatem główne kryterium weryfikacji poprawności nowo wydanych rozstrzygnięć (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2025 r., I OSK 1701/22, dostępny w CBOSA).
W toku ponownego rozpoznania sprawy organy oparły się już na aktualnych przepisach ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 82), która weszły w życie 24 września 2023 r. Wzięły zatem pod uwagę nowe brzmienie art. 7 ust. 2a tej ustawy, zgodnie z którym nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III położonych na obszarze uzupełnienia zabudowy w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Niewątpliwie w przedmiotowym projekcie decyzji o warunkach zabudowy jako teren inwestycji zostały wskazane dwie działki: nr [...] i [...], położone w obrębie [...], gmina [...]. Natomiast na załączniku graficznym teren inwestycji został oznaczony liniami rozgraniczającymi – jako cała działka nr [...], jak również część działki nr [...]. Z kolei stosownie do zapisów ewidencji gruntów i budynków działka oznaczona numerem [...] stanowi grunty oznaczone jako Ba – tereny przemysłowe, natomiast działka oznaczona numerem [...], położona jest na gruntach rolnych, stanowiących następujące użytki:
- klasy Br-RIIIB (grunty rolne zabudowane) o pow. 0,0471 ha;
- klasy RIIIb (grunty rolne) o pow. 0,6266 ha;
- klasy RIVa (grunty rolne) o pow. 0,2205 ha.
Przedstawione dane odnoszące się do działki o nr [...] jednoznacznie wskazują, że znajduje się na niej między innymi grunt rolny klasy Br-RIllb, który jest objęty liniami rozgraniczającymi teren inwestycji.
Zgodnie zaś z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l. przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a. Stosownie natomiast do art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1145) za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane w katastrze nieruchomości jako użytki rolne albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Należy mieć również na uwadze wspomniany wcześniej przepis art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ale wyjątek z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. może mieć zastosowanie dopiero po wejściu w życie właściwych przepisów prawa miejscowego przewidujących uzupełnienie zabudowy. Zgodzić się należy, że do tego czasu przeznaczenie gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III na cele nierolnicze może nastąpić tylko w planie miejscowym (za zgodą właściwego ministra). Gmina Wiejska [...] nie posiadała na dzień wydania zaskarżonego postanowienia planu miejscowego, w którym przewidziano uzupełnienie zabudowy w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dla terenu na którym znajduje się działka nr [...]. Dlatego też niezasadny jest zarzut naruszenia w niniejszej sprawie z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l.
Należy również zwrócić uwagę, że przepis art. 61 ust. 1 pkt. 4 u.p.z.p. obligował do ustalenia, czy teren przeznaczony pod planowaną inwestycję jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc z dniem 31 grudnia 2003 r. Według informacji Wójta Gminy [...] z 18.10.2022 r. (akta adm. organu I instancji), działki Nr [...], [...], położone w obrębie [...] w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], który utracił ważność z dniem 31 grudnia 2003 r., przeznaczone były na cele rolne, co oznacza, że teren nie jest objęty zgodą na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze określoną tym przepisem. Bezzasadny jest zatem zarzut naruszenia wspomnianego art. 61 ust. 1 pkt. 4 u.p.z.p.
Pewne wątpliwości w kontekście niniejszej sprawy budzi treść decyzji nr [...] Starosty [...] z 19 kwietnia 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – zmianę sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudowaną o część magazynowo-socjalno-biurową, położonych na działce nr [...] oraz infrastrukturę techniczna na działkach nr [...], [...], [...] w miejscowości [...], gmina [...]. Jednakże dokonana przez organ I instancji całościowa i spójna analiza zatwierdzonego projektu budowlanego oraz akt całego postępowania administracyjnego prowadzącego do wydania przedmiotowej decyzji nr [...] przekonuje, że inwestycja polegająca na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową planowana była na działce nr [...], na której istniały budynki w gospodarstwie rolnym, a nie jak wskazano w decyzji z 19 kwietnia 2012 r. na działce nr [...]. Niewątpliwie kluczową i istotną okolicznością jest fakt, że to na działkę nr [...] została wydana decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 9.03.2011 r o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową. Nie ma natomiast decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...]. Starosta Iławski nigdy też nie otrzymał do uzgodnienia projektu decyzji o zmianę przeznaczenia działki nr [...] na cele nierolnicze.
Jak zasadnie również ustaliły i wskazały organy, geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza po zakończeniu prac budowlanych stworzona w postaci operatu technicznego wykonanego przez uprawnionego geodetę, sporządzona została tylko dla działki nr [...]. Dostrzec oczywiście należy, że w operacie oprócz przebudowanych budynków ujęta została także wiata oraz utwardzenie terenu w postaci polbruku. Faktycznie na mapie dołączonej do operatu zarówno wiata jak i polbruk zostały wrysowane nie tylko na działce nr [...], ale również na działce nr [...]. Jednakże to, że wiata i polbruk zostały wybudowane również na części działki o nr [...] i to zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, nie zmienia faktu, że nastąpiło to z naruszeniem przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych i nie może to sankcjonować dalszego (poprzez uzgodnienie planowanej inwestycji) naruszania przepisów chroniących grunty rolne. Fakt zatem wybudowania kilkanaście lat temu również na niewielkiej części działki [...] wskazanych zabudowań nie jest przesłanką pozytywną dla uzgodnienia przedmiotowej inwestycji, która planowana jest na działce, na której znajduje się grunt rolny podlegający ochronie prawnej.
Jeszcze raz należy podkreślić, że brak jest przesłanki skutkującej zmianą przeznaczenie spornej działki, lub chociażby części tej działki na cele inne niż rolnicze. Faktyczne, ale niezgodne z przepisami prawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych zabudowanie i utwardzenie części gruntów wchodzących w skład działki nr [...], absolutnie nie powoduje możliwości dalszej zabudowy tej działki, bez stosownej zgody właściwego organu, czyli ministra rolnictwa, ewentualnie bez zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 2a. u.o.g.r.l. Zauważyć przy tym należy, że w przedłożonym do uzgodnienia niejasnym projekcie decyzji o warunkach zabudowy obszar inwestycji na działce nr [...] wykracza nawet poza obszar już zabudowany niezgodnie z przepisami u.o.g.r.l.
Wobec tych prawidłowo dokonanych ustaleń, niewątpliwie dla przedmiotowej inwestycji polegającej na rozbudowie budynku produkcyjno-magazynowego o część biurową i magazynową wraz z rozbiórką istniejących magazynów na działkach nr [...], [...], położonych w obrębie [...], gmina [...], bezwzględnie konieczne jest uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Całkowicie bezzasadny jest zatem, podnoszony w skardze, zarzut naruszenia art. 7 ust. 2 pkt 1, jak również art. 3 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w związku z art. 6 ust. 1 tej ustawy. Co za tym idzie, bezpodstawny jest również zarzut naruszenia art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. w związku z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. w związku z art. 64 ust. i u.pz.p. w związku z art. 106 § 1 k.p.a. w związku z art. 106 § 5 k.p.a.
Podkreślić należy, że w toku ponownego rozpoznania sprawy organy zastosowały się do wytycznych sądu zawartych w wyroku z 6 czerwca 2024 r. i prawidłowo je zrealizowały.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.