II SA/Rz 883/23

II SA/Rz 883/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Mikolik
Paweł Zaborniak
Piotr Godlewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1212
art. 99 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 5 kwietnia 2023 r.nr SKO 4121.8.2023 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia 13 marca 2023 r. nr K.5430.228.2023.WW; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz skarżącego G. W. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 883/23
U z a s a d n i e n i e
Przedmiotem skargi G.W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 5 kwietnia 2023 r. nr SKO 4121.8.2023 dotycząca skierowania na badania lekarskie.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, G.W. legitymował się wydanym przez Starostę [...] [...] lutego 2003 r. prawem jazdy, uprawniającym do prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii A, B, T.
Wnioskiem z 9 lutego 2023 r. [...] Komendant Powiatowy Policji – na podstawie art. 129 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm., dalej: u.P.r.d.) - zwrócił się do Starosty [...] o skierowanie G.W. (funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w [...]) na badania lekarskie w zakresie kategorii prawa jazdy T i B. W uzasadnieniu powołał się na wydane przez lekarza specjalistę medycyny pracy orzeczenie lekarskie z [...] lutego 2023 r. nr [...] (przeprowadzone na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, Dz.U. z 2021 r., poz. 1212 ze zm., dalej: u.k.p.), w którym stwierdzono istnienie u wyżej wymienionego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne wg kategorii B1, B, B+E. W orzeczeniu tym wskazano termin następnego badania – 9 lipca 2023 r.
Starosta [...] decyzją z 13 marca 2023 r. nr K.5430.228.2023.WW – działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. - skierował G.W. na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wskazał, że uzyskana od Komendanta informacja jest wiążąca i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie, aby ocenić stan zdrowia kierującego pojazdem. Nadesłane zaświadczenie lekarskie jest źródłem zastrzeżeń co do stanu zdrowia G.W.oraz podejrzeń, że prowadzenie przez niego pojazdu może stanowić zagrożenie dla innych osób uczestniczących w ruchu drogowym.
W odwołaniu od decyzji Starosty G.W.wskazał, że brak było podstaw prawnych do skierowania go na badania lekarskie, gdyż opinia lekarska dotyczyła wyłącznie tzw. "wkładki", tj. uprawnień do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, a nie ogólnych uprawnień do prowadzenia innego rodzaju pojazdów i związana była z planowanym przejściem na emeryturę. Uprawnienia te zostały wydane nie przez Starostę, ale przez jego przełożonego, tak więc tylko on jest wyłącznie władny do decydowania w tym zakresie.
Wydane orzeczenie lekarskiego nie może przesądzać o tym, że jego stan zdrowia budzi zastrzeżenia. Do kierowania pojazdem uprzywilejowanym podczas pracy w Policji konieczne są specjalne predyspozycje. Od kierowców kierujących pojazdami uprzywilejowanymi oczekuje się większych umiejętności i lepszego stanu zdrowia (słuch, wzrok, prędkość reakcji, odporność na stres) niż od przeciętnego kierowcy. Skierowanie takiego kierowcy na badania lekarskie nie może być automatycznie skutkiem zawiadomienia właściwego organu o stanie zdrowia kierowcy.
SKO po rozpoznaniu odwołania, opisaną na wstępie decyzją z 5 kwietnia 2023 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. - utrzymało w mocy decyzję Starosty z 13 marca 2023 r.
W uzasadnieniu wyjaśniło, że zgodnie z treścią art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeśli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Sformułowanie "istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" oznacza, że starosta po otrzymaniu zawiadomienia o istniejących zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia kierowcy jest obowiązany tę przesłankę ocenić. Organ nie musi zatem udowodnić, że takowe istnieją. Wystarczające jest jedynie prawdopodobieństwo istnienia tych okoliczności. Uprawnienie starosty nie wymaga, aby osoba ta dopuściła się jakiegokolwiek wykroczenia bądź przestępstwa i przysługuje ono niezależne od jakichkolwiek innych okoliczności, należy bowiem do szeroko pojętej profilaktyki w zakresie bezpieczeństwa na drogach, a celem art. 99 ust. 1 pkt 2 jest spowodowanie, by osoba w stosunku do której zaistniały określone wątpliwości, została przebadana przez uprawnionego lekarza zanim wydarzy się coś, co ją jak też innych użytkowników drogi narazi na utratę zdrowia bądź życia. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii ustawodawca powierzył lekarzom o specjalistycznej wiedzy w tym zakresie. Przytoczone wyżej regulacje prawne nie wskazują precyzyjnie, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne" oraz że informacja o nich musi być wiarygodna. Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju.
Przywołany art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. ma zastosowanie niezależnie od ustalenia, czy powstanie zastrzeżeń nastąpiło w bezpośrednim związku z zachowaniem i sposobem prowadzenia pojazdu podczas wykonywania przez daną osobę uprawnioną zindywidualizowanej czynności faktycznego kierowania pojazdem, czy też uzyskane przez organ wiarygodne informacje, uprawdopodabniające pośrednio wątpliwości co do posiadania przez konkretnego kierowcę wymaganej do prowadzenia pojazdów sprawności, mają źródło w innych okolicznościach.
W ocenie Kolegium, fakt wydana w innej sprawie orzeczenia lekarskiego stanowi podstawę do skierowania strony na badania lekarskie. W przedmiotowej sprawie zastrzeżenia co do stanu zdrowia odwołującego zostały ujawnione w związku z uzyskaniem orzeczenia lekarskiego w zakresie kwalifikacji zdrowotnych do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi. Organy administracji nie posiadają podstaw prawnych do weryfikowania zapadłych orzeczeń lekarskich.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Kolegium z 17 kwietnia 2023 r. G.W.zarzucił:
1. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w sprawie istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia, podczas gdy organ nie wskazał konkretnie, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia istnieją, jedynie powołał się na orzeczenie lekarskie z 9 lutego 2023 r., które jednak nie dotyczy predyspozycji zdrowotnych skarżącego do kierowania pojazdami, lecz przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, a więc dotyczy jedynie wąskiej grupy pojazdów, zaś gdyby przyjąć tok rozumowania organu I jak i II instancji należałoby dojść do wniosku, że ingerencja organu w uprawnienia kierowcy jest nieograniczona, z czym zgodzić się nie można, organ powołał się nie hipotetyczną obawę bez choćby uprawdopodobnienia istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do jego stanu zdrowia;
2. naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia całokształtu materiału zgromadzonego w sprawie, brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wydania rozstrzygnięcia z uwzględnieniem interesu społecznego oraz strony, nieuwzględnienie okoliczności faktycznych wypływających z orzeczenia lekarskiego z 9 lutego 2023 r., brak uwzględnienia okoliczności że do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne konieczne są konkretne kwalifikacje przewyższające kwalifikacje potrzebne do prowadzenia pojazdów,
- nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i brak dokładnego wyjaśnienia, jakie w ocenie organu uzasadnione zastrzeżenia istnieją co do jego stanu zdrowia.
Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
W ocenie skarżącego organ I i II instancji nie zauważają różnicy między kierowaniem pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, do którego konieczne jest posiadanie kwalifikacji wyższych od kwalifikacji do kierowania innymi pojazdami. Kolegium, mimo ogólnikowego sformułowania o istnieniu zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia nie podało żadnych konkretnych zastrzeżeń, lecz odniosło się do hipotetycznej sytuacji i abstrakcyjnych określeń. Ponadto, właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, winien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji takiej jak w moim przypadku. Organ nie przeprowadził własnego postępowania, ponadto "powielił" ustalenia poczynione przez organ I instancji i sam bez dostatecznych dowodów uznał, że skarżący stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, do czego nie był uprawniony.
Skarżący podkreślił, że z pola widzenia nie można tracić również tej okoliczności, że posiada on uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T, natomiast orzeczenie lekarskie dotyczy jedynie kategorii BI, B, B+E. Tym bardziej zatem nie wydaje się to być uzasadnione, choćby z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania, aby kierować go na badania lekarskie, skoro orzeczenie lekarskie dotyczy jedynie wyżej wskazanej kategorii, zaś jego uprawnienia co do kierowania pojazdami są szersze.
Ponadto orzeczenie lekarskie ma zakres czasowy, a termin następnego badania wyznaczono na 9 lipca 2023 r., więc tym bardziej zaskarżona decyzja nie znajduje ani uzasadnienia faktycznego ani prawnego, albowiem orzeczenie lekarskie ma zakreślony termin następnego badania, a więc nie jest możliwe przyjęcie istnienia w jego przypadku poważnych zastrzeżenia co do stanu zdrowia, skoro nawet orzeczenie lekarskie nosi znamię pewnej tymczasowości z uwagi na zakreślenie terminu kolejnego badania.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja SKO w Przemyślu z 5 kwietnia 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z 13 marca 2023 r. o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach wyżej opisanych Sąd stwierdził że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przyczyną wszczęcia przez Starostę postępowania w przedmiotowej sprawie znalazła się informacja uzyskana od Komendanta Powiatowego Policji w [...] o wydanym względem skarżącego [...] lutego 2023 r. przez specjalistę medycyny pracy orzeczeniu lekarskim stwierdzającym istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne wg kat. B.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. (stanowiącym materialnoprawną podstawę wszczęcia postępowania i wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji przez organ I i II instancji), starosta – na podstawie zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy (ust. 2 pkt 1 lit. b) - wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich stanu zdrowia.
Sformułowanie, że zastrzeżenia co do stanu zdrowia mają być uzasadnione, oznacza przede wszystkim, że z samym zawiadomieniem o niedyspozycjach zdrowotnych kierowcy nie wiąże automatyzm w kierowaniu na badania lekarskie. Wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy muszą być bowiem konkretne i wiarygodne (uzasadnione), świadcząc o jego pogorszeniu się w stopniu stwarzającym zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Jednocześnie wydanie na podstawie wskazanego przepisu decyzji o skierowaniu na badanie lekarskie nie musi łączyć się z pewnością co do istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do kierowania pojazdami, gdyż rozstrzygnięcie w tym zakresie należy bowiem do posiadających stosowne uprawnienia lekarzy.
Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza więc o istnieniu faktycznych przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów ani tym bardziej nie wiąże się z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami, służąc wyjaśnieniu istniejących w tym względzie uzasadnionych wątpliwości. Organ nie musi zatem udowodnić że takie istnieją, jednak ma obowiązek dokonać analizy zawiadomienia pod względem prawdopodobieństwa zaistnienia takich wątpliwości w kontekście ich potencjalnego wpływu na stan zdrowia kierowcy i jego zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
W okolicznościach sprawy skarżący (funkcjonariusz Policji) poddany został badaniu lekarskiemu na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 6 u.k.p. w związku z ubieganiem się o przedłużenie ważności zezwolenia na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi; zgodnie z tym przepisem, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega m.in. osoba występująca o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym albo o przedłużenie ważności tego dokumentu. Stosownie do art. 79 ust. 8 pkt 2 u.k.p., w przypadku gdy w orzeczeniu lekarskim zostały stwierdzone przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem albo wynikające ze stanu zdrowia ograniczenia o których mowa w ust. 3, uprawniony lekarz - po upływie 14 dni od dnia badania, jeżeli osoba badana lub podmiot kierujący na badania nie złożyła wniosku o przeprowadzenie ponownego badania albo orzeczenie lekarskie zostało wydane po przeprowadzeniu ponownego badania - przesyła jego kopię staroście właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej.
W rozpoznawanej sprawie przeprowadzający 9 lutego 2023 r. badanie skarżącego uprawniony lekarz stwierdził u niego zaistnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, określonym w prawie jazdy kat. B1, B i B+E. Stwierdzające to orzeczenie lekarskie nr [...] zostało przez tego lekarza przesłane do Starostwa Powiatowego w [...] 10 marca 2023 r. (data wpływu), niezależnie od wniosku Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] lutego 2023 r. o skierowanie skarżącego w związku z tym orzeczeniem na badania lekarskie.
Zgodzić należy się z orzekającymi w sprawie organami administracji, że informacja o wydanym orzeczeniu jest wiążąca i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu oceny stanu zdrowia skarżącego w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Rzecz jednak w tym, że organ I instancji wydając decyzję o skierowaniu skarżącego na takie badania (a organ II instancji utrzymując ją w mocy) żadnego takiego postępowania nie przeprowadziły, powołując się wyłącznie na fakt otrzymania w/w orzeczenia lekarskiego z [...] lutego 2023 r.
Oczywiście można na jego podstawie – jak uczyniły to organy - wywodzić, że stan zdrowia skarżącego budzi zastrzeżenia a prowadzenie przez niego pojazdów może stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego.
Mimo jednak tego, że w/w orzeczenie odnosiło się tylko do przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne, organy w żaden sposób nie wyjaśniły, czy w kontekście wymogu uprawdopodobnienia zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego może mieć to przełożenie na jego zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów w "zwykłym" ruchu drogowym, zwłaszcza że orzeczenie lekarskie z [...] lutego 2023 r. – także niewątpliwie wydane przez osobę uprawnioną do badania kierowców - wskazywało jednocześnie na [...] lipca 2023 r. jako termin następnego badania, z czego można wnioskować, że przeciwwskazania do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne (związane ze spełnieniem szczególnych wymogów psychofizycznych) mają jednak w stosunku do niego charakter czasowy, a w związku z tym nie są na tyle poważne, by spełniały kryterium "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia".
Warto również zwrócić przy tym uwagę na całkowicie pominiętą przez organy okoliczność, że wobec posiadania przez skarżącego prawa jazdy kat. A, B i T, wobec stwierdzonych orzeczeniem lekarskim z [...] lutego 2023 r. przeciwwskazań do kierowania pojazdami uprzywilejowanymi lub przewożącymi wartości pieniężne określonymi wyłącznie w prawie jazdy kat. B (z wyraźnym zaznaczeniem, że nie dotyczy ono kat. A) i wnioskiem Komendanta Powiatowego Policji o skierowanie na badania lekarskie w zakresie kat. B i T, wydane w sprawie decyzje dotyczą w istocie wszystkich posiadanych przez skarżącego kategorii praw jazdy.
Reasumując, skierowanie kierowcy na badania lekarskie w związku z zawiadomieniem właściwego organu o stanie zdrowia kierowcy, nie może być automatycznie skutkiem tego zawiadomienia. Konieczne jest ustalenie, że wynikają z niego uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy, które winny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2021 r. II GSK 1520/21 - LEX nr 3259226).
Właściwy organ administracji, po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy, powinien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym, badanym przypadku zastrzeżenia te są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołane wyżej przepisy (wyroki NSA z 24 maja 2023 r. I OSK 65/20 - LEX nr 3602320 i z 21 września 2022 r. I OSK 2232/19 - LEX nr 3595175).
Powyższym wymogom orzekające w sprawie organy administracji uchybiły, a stwierdzenie, że wynikający z orzeczenia lekarskiego stan zdrowia skarżącego budzi zastrzeżenia i prowadzenie przez niego pojazdu może stanowić zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego nie świadczy o prawidłowym zebraniu w sprawie i jakiejkolwiek analizie materiału dowodowego w kontekście wynikającej z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. przesłanki zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego.
Jako co najmniej przedwczesne – naruszające przepisy prawa materialnego (art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p.) oraz przepisy postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.) - jawi się w związku z tym wynikające z wydanych w sprawie decyzji uznanie organów o zasadności skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w konsekwencji czego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji (pkt I sentencji wyroku).
Wskazania co do dalszego postępowania dla organów administracji I i II instancji (wiążące na mocy art. 153 P.p.s.a.) wynikają wprost z przedstawionych wyżej rozważań.
O należnych skarżącemu kosztach postępowania (pkt II sentencji wyroku) obejmujących opłacony od skargi wpis (200 zł) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.