I OSK 527/05

I OSK 527/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Dolecki
Janina Antosiewicz
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Hasła tematyczne
Służba celna
Sygn. powiązane
II SA/Łd 1705/03 - Wyrok WSA w Łodzi z 2005-01-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Henryk Dolecki, Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Edyty G.-D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2005 r. sygn. akt 3/II SA/Łd 1705/03 w sprawie ze skargi Edyty G.-D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 3 października 2003 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby celnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w Ł. - działając na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 8a ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz.U. nr 72 poz. 802 ze zm./, dodanego art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej /Dz.U. nr 120 poz. 1122/ i obowiązującego od dnia 10 sierpnia 2003 r. - decyzją z dnia 13 sierpnia 2003 r. (...) zwolnił Edytę G.-D. ze służby z dniem 31 sierpnia 2003 r., i decyzję swą utrzymał w mocy decyzją z dnia 3 października 2003 r. (...), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaś wyrokiem z dnia 31 stycznia 2005 r. 3/II SA/Łd 1705/03 oddalił skargę wniesioną na tę decyzję przez Edytę G.-D.
Przeciwko skarżącej został wniesiony akt oskarżenia o umyślne popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, i sąd podzielił stanowisko organu celnego, że art. 25 ust. 1 pkt 8a ustawy o Służbie Celnej znajduje zastosowanie - chociaż postępowanie karne wszczęto w 2002 r. a akt oskarżenia skierowano do sądu karnego 30 kwietnia 2003 r. - gdyż w dniu wejścia w życie tego przepisu Edyta G.-D. "pozostawała w stanie oskarżenia".
W skardze kasacyjnej Edyta G.-D. jako jej podstawę przytoczyła "naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 2 i Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 stanowiącej nowelizację ustawy "O służbie celnej" polegające na zastosowaniu niekonstytucyjnych przepisów ustawowych i wykonawczych jako podstawy materialnoprawnej zaskarżonego orzeczenia."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano przede wszystkim, że postępowanie karne przeciwko skarżącej wszczęto w 2002 r., zatem przed dniem wejścia w życie ustawy ... o zmianie ustawy o Służbie Celnej, i dlatego sprawa podlegała rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych, jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, sąd powinien więc - na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić wydane w sprawie decyzje wobec naruszenia prawa materialnego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano również, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 października 2004 r. K 1/04 /Dz.U. nr 236 poz. 2371/ - powołany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - nie dotyczy art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej przeciwko skarżącej nie było prowadzone postępowanie w przedmiocie zwolnienia ze służby, stąd art. 3 ust. 1 nie ma zastosowania w sprawie, w świetle zaś wyroku Trybunału Konstytucyjnego bezzasadny jest zarzut zastosowania niekonstytucyjnych przepisów ustawowych i wykonawczych, wreszcie nie można się odnieść do naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż ten przepis nie pozostaje w związku ze sprawą.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej, w ramach przytoczonej w skardze kasacyjnej podstawy, ograniczył się tylko do zarzutu zastosowania niekonstytucyjnych przepisów ustawowych, bez odniesienia do przepisów wykonawczych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie tylko nie ma usprawiedliwionej podstawy, lecz zarazem jest niezrozumiała.
W skardze kasacyjnej bowiem zarzuca się naruszenie przepisów prawa materialnego jednocześnie przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie - i jako naruszone przepisy wskazuje się art. 2 Konstytucji oraz art. 3 ustawy zmieniającej ustawę o Służbie Celnej - aby w konkluzji podać, że naruszenie polega na zastosowaniu niekonstytucyjnych przepisów ustawowych.
Nawet pomijając, że ocena zgodności ustaw z Konstytucją nie należy do sądów administracyjnych, i odnosząc się tylko do art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, nie można zarzucić sądowi niewłaściwego zastosowania tego przepisu, gdyż sąd właśnie nie podzielił zarzutu skarżącej, aby art. 3 ust. 1 znajdował zastosowanie w sprawie.
Sąd stwierdził wprost, że art. 3 ustawy zmieniającej "nie ma zastosowania do postępowań uruchamianych ze względu na jej wprowadzenie", tj. do postępowań dotyczących zwolnienia ze służby celnej z przyczyn określonych dopiero tą ustawą, jak wniesienie aktu oskarżenia objęte pkt 8a dodanym do ust. 1 art. 25 ustawy o Służbie Celnej.
Należy zatem wyjaśnić, że - w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej - postępowania wszczęte i niezakończone ostatecznie przed dniem wejścia w życie tej ustawy, które podlegają rozpatrzeniu według dotychczasowych przepisów, to postępowania prowadzone na podstawie zmienionych nią ustaw, tj. Kodeksu celnego i ustawy o Służbie Celnej, nie zaś postępowania prowadzone na podstawie innych regulacji, jak postępowanie karne.
Nie ma więc znaczenia prawnego dla zwolnienia ze służby celnej, kiedy przeciwko funkcjonariuszowi celnemu wszczęto postępowanie karne, oraz kiedy wniesiono przeciwko niemu akt oskarżenia, gdyż od dnia 10 sierpnia 2003 r. ta okoliczność stanowi samodzielną ustawową przyczynę zwolnienia za służby.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.