II SA/RZ 830/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące modernizacji ewidencji gruntów, uznając, że stwierdzenie nieważności poprzedniej decyzji było przedwczesne z powodu braku należytego wyjaśnienia kwestii proceduralnych.
Sprawa dotyczyła skargi S. Rz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK), która utrzymała w mocy decyzję Starosty o odmowie uwzględnienia zastrzeżeń do danych ewidencyjnych działki. Wcześniejsza decyzja WINGiK stwierdziła nieważność decyzji Starosty z powodu nierozpatrzenia zastrzeżeń S. Rz. do projektu operatu. Sąd uchylił obie decyzje, uznając, że stwierdzenie nieważności było przedwczesne, ponieważ organ nie wyjaśnił prawidłowo, czy zastrzeżenia zostały zgłoszone w odpowiednim terminie i czy strona była prawidłowo reprezentowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę S. Rz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) z dnia [...] sierpnia 2005 r., która utrzymała w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] czerwca 2005 r. o odmowie uwzględnienia zastrzeżeń do danych ewidencyjnych działki nr 1484. Decyzje te zapadły w następstwie decyzji WINGiK z dnia [...] stycznia 2005 r., która stwierdziła nieważność wcześniejszej decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r. w części dotyczącej tej działki. Powodem stwierdzenia nieważności było nierozpatrzenie zastrzeżeń S. Rz. do projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów. Sąd uznał jednak, że stwierdzenie nieważności przez WINGiK było przedwczesne i nieuzasadnione. Sąd wskazał, że naruszenie przepisów proceduralnych nie zawsze jest rażące, a stwierdzenie nieważności powinno dotyczyć wadliwości samej decyzji, a nie tylko postępowania. Ponadto, sąd stwierdził, że organ nie wyjaśnił wystarczająco, czy skarżąca faktycznie zgłosiła uwagi w przewidzianym terminie i czy była prawidłowo reprezentowana. Brak tych wyjaśnień uniemożliwił prawidłową ocenę sytuacji. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję WINGiK oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty, stwierdzając, że sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem prawidłowego toku postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie nieważności nie jest uzasadnione, jeśli naruszenie przepisów proceduralnych nie jest rażące, a organ nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, takich jak sposób zgłoszenia zarzutów przez stronę i jej prawidłowa reprezentacja.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji Starosty było przedwczesne, ponieważ organ nie wykazał, że naruszenie przepisów proceduralnych było rażące, ani nie wyjaśnił, czy strona prawidłowo zgłosiła uwagi i czy była prawidłowo reprezentowana. Stwierdzenie nieważności ma zastosowanie do wadliwości samej decyzji, a nie tylko postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie przepisów może być uznane za rażące, jeżeli istnieje wyraźny przepis, a organ nie zastosował się do jego treści. Stwierdzenie nieważności ma być związane z wadliwością samej decyzji, a nie postępowania.
prawo o p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
prawo o p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
prawo o p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
prawo o p.s.a. art. 210
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.g.k. art. 20 § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
rozp. w spr. ewid. gruntów § § 36 i § 39
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji było przedwczesne z powodu braku należytego wyjaśnienia kwestii proceduralnych dotyczących zgłoszenia uwag i reprezentacji strony.
Odrzucone argumenty
Argumenty organów administracji dotyczące prawidłowości stwierdzenia nieważności decyzji i utrzymania w mocy decyzji o odmowie uwzględnienia zastrzeżeń.
Godne uwagi sformułowania
Stwierdzenie nieważności ma być związane z wadliwością samej decyzji, a nie postępowania. Naruszenie przepisów może być uznane za rażące, jeżeli istnieje wyraźny przepis, a organ nie zastosował się do jego treści. Instytucja stwierdzenia nieważności jako nadzwyczajna może być stosowana wyjątkowo i wobec nie budzącego wątpliwości wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a.
Skład orzekający
Krystyna Józefczyk
przewodniczący
Zbigniew Czarnik
sprawozdawca
Jolanta Ewa Wojtyna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności w kontekście wad postępowania i konieczności wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z ewidencją gruntów i budynków, ale zasady dotyczące stwierdzenia nieważności mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne na etapie administracyjnym mogą prowadzić do uchylenia decyzji przez sąd, nawet jeśli strona podnosiła argumenty merytoryczne. Podkreśla wagę prawidłowego prowadzenia postępowania.
“Błędy proceduralne w ewidencji gruntów doprowadziły do uchylenia decyzji administracyjnych.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 830/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2006-04-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jolanta Ewa Wojtyna Krystyna Józefczyk. /przewodniczący/ Zbigniew Czarnik /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6120 Ewidencja gruntów i budynków Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Ewidencja gruntów Geodezja i kartografia Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 156 par. 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b) Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Rz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do danych ewidencyjnych działki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] oraz decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej S. Rz. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie II SA/Rz 830/05 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /dalej: WINGiK / utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] czerwca 2005 r., [...] o odmowie uwzględnienia uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych wniesionych przez S. Rz. podczas wyłożenia do wglądu stron projektu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. gmina T. N.. Decyzja odwoławcza i decyzja organu I instancji będące przedmiotem postępowania objętego skargą zapadły na skutek wydania w dniu [...] stycznia 2005 r. przez WINGiK decyzji o nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004r., [...] zatwierdzającej operat opisowo-kartograficzny ewidencji gruntów w części odnoszącej się do pkt I, w zakresie dotyczącym działki nr 1484 stanowiącej własność S. Rz.. Stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] stycznia 2004 r. [...] w jej pkt I podyktowane było brakiem rozpatrzenia zastrzeżeń S. Rz. złożonych do projektu operatu opisowo-kartograficznego w czasie jego wyłożenia przed wydaniem decyzji zatwierdzającej operat modernizacji ewidencji gruntów. Zdaniem WINGiK uchybienie takie należało kwalifikować jako rażące naruszenie prawa, a to dawało podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w części dotyczącej działki nr 1484. Konsekwencją stwierdzenia nieważności była potrzeba rozpatrzenia zarzutów S. Rz., dlatego decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Starosta Powiatu uzupełnił rozstrzygnięcie zatwierdzające operat opisowo-kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów nie uwzględniając uwag i zastrzeżeń S. Rz. zgłoszonych do projektu operatu opisowo-kartograficznego. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji WINGiK utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu. W uzasadnieniu organ ten odniósł się do zarzutów merytorycznych odwołania i wskazał, że podnoszona w odwołaniu różnica w powierzchni działki nr 1484 stanowiącej własność odwołującej jest konsekwencją dokładnego przeliczenia powierzchni działki przyjętej do ewidencji przed modernizacją. Ponieważ w chwili wniesienia odwołania istniał spór co do przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 1484 i nr 1483 to ostateczne ustalenie powierzchni działki S. Rz. będzie możliwe dopiero po prawomocnym zakończeniu tego postępowania. Z decyzją WINGiK nie zgodziła się S. Rz.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzuciła decyzji WINGiK naruszenie art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 76 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 36 i § 39 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Naruszenie tych przepisów polegało na nie uwzględnieniu zarzutów złożonych do projektu operatu opisowo-kartograficznego w zakresie powierzchni działki nr 1484. Z tych powodów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Odpowiadając na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie powołując argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej prawo o p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji stosując prawem przewidziane środki. Zakres sprawowanej kontroli stosowanie do treści art. 134 § 1 prawa o p.s.a. nie jest wyznaczony zarzutami skargi, jej podstawą prawną, ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Ukształtowanie przez ustawę tak szerokiego zakresu kontroli zaskarżonego aktu lub czynności nakłada na Sąd obowiązek oceny legalności przedmiotu objętego skargą. Rozpatrując skargę S. Rz. Sąd stwierdza, że skarga ta podlega uwzględnieniu aczkolwiek z innych powodów niż w niej podniesione. Zdaniem Sądu skargę należało uwzględnić dlatego, że dotyczy ona decyzji, które wydane zostały w następstwie decyzji, która rażąco narusza przepisy prawa. Taki zarzut Sąd stawia decyzji WINGiK w R. z dnia [...] stycznia 2005 r., [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] stycznia 2004 r., [...] w części dotyczącej pkt I w zakresie odnoszącym się do działki nr 1484. Podstawą stwierdzenia nieważności zdaniem organu było rażące naruszenie prawa polegające na nierozpatrzeniu zarzutów i uwag zgłoszonych w odniesieniu do działki nr 1484. W istocie WINGiK jako rażące zakwalifikował naruszenie przepisów postępowania przez nierozpatrzenie zarzutów. Sąd z taką oceną nie zgadza się z dwóch powodów. Po pierwsze, naruszenie przepisów może być uznane za rażące, jeżeli istnieje wyraźny przepis, a organ nie zastosował się do jego treści. W rozpoznawanej sprawie wymagałoby to ustalenia, że zarzuty i uwagi do projektu operatu opisowo-kartograficznego S. Rz. złożyła w trybie przewidzianym przez przepisy prawa. Po drugie, stwierdzenie nieważności ma być związane z wadliwością samej decyzji, a nie postępowania. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Starosta Powiatu decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r. [...] zatwierdził operat ewidencyjny, zatem rozstrzygnął wszelkie wątpliwości zgłaszane w trakcie postępowania w ten sposób, że uznał poprawność projektu, który był podstawą postępowania modernizacyjnego. To oznacza, że uwagi /gdyby nawet/ zgłoszone nie znalazły akceptacji ze strony organu. Tylko wykazanie tych dwóch sytuacji mogło dawać podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż instytucja ta jako nadzwyczajna może być stosowana wyjątkowo i wobec nie budzącego wątpliwości wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Na nadzwyczajność stwierdzenia nieważności decyzji zwrócił uwagę WINGiK w uzasadnieniu własnej decyzji z [...] stycznia 2005 r. Zatem wniosek S. Rz. wskazujący na nieważność decyzji Starosty Powiatu powinien być oceniony z punktu widzenia przepisów prawa, a nie tylko przedstawionego w nim zarzutu. Analiza akt sprawy wskazuje, że na etapie zapoznawania się z projektu operatu opisowo-kartograficznego S. Rz. nie zgłaszała uwag. W aktach I instancji administracyjnej znajduje się na k – 13 kserokopia listy osób, które zawiadomiono o wyłożeniu operatu. Z treści tego dokumentu wynika, że w miejsce skarżącej podpisany jest jej mąż, natomiast na karcie 13a uczyniony jest zapisek urzędowy, co do stanowiska strony w odniesieniu do działki nr 1484. Stwierdzenie tych faktów wobec żądania S. Rz. domagającego się stwierdzenia nieważności pierwotnej decyzji powinno prowadzić do wyjaśnienia, czy wnioskująca zgłosiła żądanie w czasie wyłożenia operatu, a jeśli nie, to czy była prawidłowo reprezentowana. Braki w tym zakresie prowadzić mogły do wznowienia postępowania ze względu na nie branie udziału w postępowaniu, a nie stwierdzenie nieważności. WINGiK tych wątpliwości nie wyjaśnił przyjmując, że w tym zakresie postępowanie było prowadzone poprawnie. Przyjęcie takiego założenia Sąd uznaje za nieuprawnione i przedwczesne, zatem decyzja stwierdzająca nieważność w części dotyczącej pkt I, w odniesieniu do działki nr 1484 była przedwczesna. Konsekwencją tego stanu jest uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] czerwca 2005 r., [...]. Mając na uwadze powyższe i treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) prawa o p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 210 prawa o p.s.a. 24.04.06mk