II SA/RZ 820/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2007-03-21
NSAnieruchomościŚredniawsa
ewidencja gruntównieruchomościprawo własnościakty notarialneksięgi wieczystegeodezjakartografiapostępowanie administracyjnesądy administracyjne

WSA w Rzeszowie oddalił skargę dotyczącą zmian w operacie ewidencji gruntów, wskazując, że spory o własność rozstrzygają sądy powszechne, a ewidencja ma charakter informacyjny.

Skarga dotyczyła odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów w zakresie granic i powierzchni działki nr 17/2. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty odmawiającą wprowadzenia zmian. Sąd administracyjny uznał, że spory o prawo własności gruntu, wynikające z podwójnego stanu prawnego, powinny być rozstrzygane w postępowaniu cywilnym, a ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i odzwierciedla stan wynikający z dostępnych dokumentów, nie rozstrzygając sporów o własność.

Sprawa dotyczyła skargi G.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów dotyczących granic i powierzchni działki nr 17/2. Skarżąca domagała się wykazania stanu zgodnego z aktem notarialnym z 1958 roku i księgą wieczystą. Organy administracji wskazały, że istnieją rozbieżności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a stanem faktycznym, a także podwójny stan prawny wynikający z różnych dokumentów (akt notarialny, decyzje uwłaszczeniowe). Sąd administracyjny, analizując przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów, stwierdził, że organy ewidencyjne nie prowadzą postępowania wyjaśniającego w sprawach spornych dotyczących prawa własności. Aktualizacja operatu następuje na podstawie udokumentowanych zmian i dostępnych dokumentów, a spory o własność rozstrzygają sądy powszechne w postępowaniu cywilnym. Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i nie służy do dochodzenia ani udowadniania praw właścicielskich. W związku z tym, że sprawa dotyczyła ustalenia prawa własności gruntu, które powinno być rozstrzygnięte w drodze cywilno-prawnej, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ ewidencyjny nie może dokonać takich zmian, ponieważ spory o prawo własności rozstrzygają sądy powszechne, a ewidencja gruntów ma charakter informacyjny.

Uzasadnienie

Ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i odzwierciedla stan wynikający z dostępnych dokumentów. Organy ewidencyjne nie prowadzą postępowania wyjaśniającego w sprawach spornych dotyczących prawa własności, które powinny być rozstrzygane w postępowaniu cywilnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (18)

Główne

Dz.U. 2001 nr 38 poz 454 § 44 pkt. 2

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Określa zadania starosty związane z prowadzeniem ewidencji, w tym utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności.

Dz.U. 2001 nr 38 poz 454 § 45 ust.1

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Aktualizacja następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Dz.U. 2001 nr 38 poz 454 § 46 ust.2 pkt.1

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Wskazuje dokumenty, na podstawie których dokonuje się aktualizacji ewidencji, m.in. prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne.

Dz. U. Nr 100 poz.1086 z 1989 roku ze zm art. 7d ust.1

Ustawa z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne

Starostowie prowadzą powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, w tym ewidencję gruntów.

Dz. U. Nr 100 poz.1086 z 1989 roku ze zm art. 2 pkt.2

Ustawa z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne

Definiuje ewidencję gruntów jako jednolity, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach władających.

Dz. U. Nr 100 poz.1086 z 1989 roku ze zm art. 23

Ustawa z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne

Reguluje tryb dostarczania przez zainteresowanych dokumentów geodezyjnych, kartograficznych i innych w celu aktualizacji ewidencji.

P.p.s.a. art. 134

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli sądu administracyjnego, który rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi.

P.p.s.a. art. 145

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa przesłanki uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności przez sąd administracyjny.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Stanowi podstawę do oddalenia skargi, jeśli sąd uzna ją za bezzasadną.

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1

Sądy administracyjne sprawują kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Pomocnicze

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 o księgach wieczystych i hipotece art. 26

Podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków, a Dział I Księgi nie jest objęty rękojmią wiary publicznej.

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 o księgach wieczystych i hipotece art. 3

Domniemanie prawdziwości wpisu w księdze wieczystej.

k.p.c. art. 235

Kodeks postępowania cywilnego

Postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem powszechnym.

k.p.c.

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy dowodzenia prawdziwości dokumentu urzędowego.

k.p.c. art. 252

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zaprzeczenia prawdziwości dokumentu urzędowego.

k.p.c. art. 255

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy twierdzenia o niezgodności oświadczenia organu z prawdą.

k.c.

Kodeks cywilny

Przepisy dotyczące prawa własności.

k.p.a.

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące przyczyn stwierdzenia nieważności decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy ewidencyjne nie rozstrzygają sporów o prawo własności, które należą do kompetencji sądów powszechnych. Ewidencja gruntów ma charakter informacyjny i odzwierciedla stan wynikający z dostępnych dokumentów, a nie służy do dochodzenia praw właścicielskich. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje na podstawie udokumentowanych zmian i dostępnych dokumentów, a nie na podstawie spornych roszczeń.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów prawa cywilnego w części dotyczącej własności. Zarzuty dotyczące błędnego wykazania na mapie ewidencyjnej działki 1143/droga/ i przyłączenia części działki nr 85 do działki J.R. Zarzuty dotyczące łamania prawa budowlanego i przepisów o księgach wieczystych.

Godne uwagi sformułowania

Sprawy dotyczące ustalenia prawa własności oraz rozstrzygania sporów o jego zasięg podlegają kompetencji właściwych sądów powszechnych. Za pomocą zmian w operacie ewidencyjnym nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich. Dane z ewidencji gruntów stanowią podstawę oznaczenia nieruchomości w Księdze wieczystej, a nie odwrotnie. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych odnosi się tylko do wpisów dotyczących własności, czyli do Działu II księgi.

Skład orzekający

Krystyna Józefczyk

przewodniczący

Małgorzata Wolska

członek

Jolanta Ewa Wojtyna

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie kompetencji organów ewidencyjnych i sądów powszechnych w sprawach dotyczących sporów o własność nieruchomości oraz charakteru ewidencji gruntów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ewidencją gruntów i rozbieżnościami w dokumentacji, ale ogólne zasady dotyczące rozgraniczenia kompetencji są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje częsty problem rozbieżności między stanem prawnym nieruchomości a jego odzwierciedleniem w ewidencji gruntów oraz podkreśla kluczową rolę sądów powszechnych w rozstrzyganiu sporów o własność.

Spór o granice działki: Kto rozstrzygnie, gdy ewidencja gruntów mija się z prawdą?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Rz 820/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna /sprawozdawca/
Krystyna Józefczyk. /przewodniczący/
Małgorzata Wolska
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
par. 44 pkt. 2
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi G.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. nr[...] w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów -skargę oddala-
Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] roku, po rozpatrzeniu odwołania G.R., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...]z dnia [...]roku odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów obrębu C. gmina T.N. zmian dotyczących granic i powierzchni działki nr 17/2.
Akta sprawy i uzasadnienie decyzji wskazują, że organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu wniosku G.R., działającej imieniem własnym oraz B.R. i J.R., odmówił wprowadzenia żądanych we wniosku zmian w ewidencji gruntów. Po dokonaniu analizy danych dotyczących ewidencyjnych działek gruntowych nr 76,77,78,79,80,81,82,83,85/2,87/2,95/6 i 1143 o łącznej powierzchni 7,07 ha organ ustalił , że wymienione działki w czasie zakładania ewidencji gruntów wsi C. w latach 1966- 1968 zostały uwidocznione w jednostce rejestrowej nr 383 jako współwłasność A.R. w 2/6 częściach, T.R. w 1/6 części i J.R. w 3/6 częściach. Natomiast działka 85/1 o pow. 0,21 ha wykazana została we władaniu F.D.. Oznacza to, że nabyte na podstawie aktu notarialnego nr [...]z 30 sierpnia 1958 roku prawo własności T.R. do pgr.85 o pow. 1,0873 ha i 1/3 części pgr. 1143 o powierzchni w całości wynoszącej 0,0816 ha nie zostało zgłoszone do organu prowadzącego ewidencję gruntów , ani ujawnione podczas zakładania ewidencji gruntów .
W 1976 roku w wyniku przeprowadzonych uwłaszczeń gospodarstw rolnych zmienione zostało oznaczenie działek . Działka nr 85/2 o pow. 0.88 ha zmieniła oznaczenie na działkę nr 17/2 i wpisana została w rejestrze gruntów w oparciu o oświadczenie złożone do protokołu ustaleń potrzeb i uprawnień uwłaszczeniowych nr 409 z 24 września 1976 roku przez dzierżawcę tej działki J.R. , jako własność T.R.
Natomiast działka nr 1143 weszła w skład działki nr 17/3 o pow. 4,07ha na którą wydany został [...] na rzecz J.R.
Dotychczasowa działka nr 85/1 weszła w skład działki Nr 1 o pow. 2,16 ha, której własność została stwierdzona [...]na rzecz T.D..
Jako właściciel działki nr 17/2 o powierzchni 0,88 ha figurował nieżyjący T.R., dlatego, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział II Cywilny z dnia 22 września 2003 roku, sygn.II Ns 1626/03,
wprowadzono w ewidencji gruntów zmianę dotyczącą właściciela tej działki, wpisując jego spadkobierców- żonę G. ,córkę B. i syna J.. Postępowanie prowadzone było ponownie po stwierdzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ,wyrokiem z dnia 25 pażdziernika 2005 roku S.A./Rz 597/04 , nieważności decyzji w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów z powodu nieustalenia kręgu podmiotów, którym, zgodnie z treścią żądania wnioskodawczyni , przysługuje status strony. W tej sytuacji organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji wskazując na konieczność wezwania spadkobierców J.R. do udziału w sprawie w charakterze stron postępowania. W ponownym postępowaniu osoby te nie zajęły żadnego stanowiska w sprawie.
Organ I instancji stwierdził, że G.R. domaga się wykazania w ewidencji gruntów powierzchni i granic działki 17/2 zgodnie ze stanem ujawnionym w akcie notarialnym z 1958 roku i księdze wieczystej. Dla części gruntów istnieje podwójny stan prawny wynikający z wpisu w Księdze Wieczystej nr 7948 oraz wydanych decyzji uwłaszczeniowych. Sprawy dotyczące ustalenia prawa własności oraz rozstrzygania sporów o jego zasięg podlegają kompetencji właściwych sądów powszechnych.
W odwołaniu od tej decyzji G.R. zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego . Powołała się na akt notarialny z 30 sierpnia 1958 roku , zapisy w księgach wieczystych nr 7948 i 7949 oraz przedłożone dokumenty i zażądała sprostowania błędów w operacie ewidencyjnym wsi C., dotyczących granic i powierzchni działek , które jej mąż, T. R. otrzymał w formie darowizny od swego ojca. Zarzuciła że wskutek błędnego wykazania na mapie ewidencyjnej działki 1143/ droga/ część działki nr 85 T.R. została dołączona do działki stanowiącej własność J.R. Zarzuciła łamanie prawa budowlanego, przepisów o księgach wieczystych i hipotece, niewłaściwą interpretację przepisów regulujących prowadzenie ewidencji gruntów i budynków, a także wprowadzanie do ewidencji zmian na podstawie sfałszowanych dokumentów. Odwołująca uzupełniła swoje zarzuty w piśmie z dnia 6 czerwca 2006 roku zarzucając nieprawidłowości w operacie ewidencji gruntów dotyczących nieruchomości wchodzących w skład spadku po jej zmarłym mężu.
Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym , organ wskazał , że :
- działka nr 17/2 o pow. 0,88 ha stanowi współwłasność G.R., B.R. i J.R. po 1/3 części
- działka nr 1 w C. stanowi własność T.D. na podstawie [...]z dnia 5 listopada 1976 r. nr [...]
- działki nr 171 i 17/3 stanowią własność J.R. / jego spadkobierców – żonę A.R. oraz dzieci Z.R., R.R., D.R. i B.S. / na podstawie [...]z dnia 5 listopada 1976 nr [...]/ , co zostało ujawnione w Kw nr [...]
- według odpisu z Kw nr [...] ,parcela gruntowa nr 85o pow. 1,0873 ha oraz 1/3 parceli gruntowej nr 1143 o pow. 0,0816 ha stanowią własność T.R. na podstawie umowy darowizny Rep. A. nr [...]
- w latach 1966 – 1968 , w konsekwencji założenia ewidencji gruntów wsi C.oraz kompleksowego uwłaszczenia gospodarstw rolnych, grunt odpowiadający pgr 85 / objętej Kw 7948/ wchodzi w skład działki 17/2 o pow. 0,88 ha oraz części działki 17/3 o pow. 4,07 ha / objętej Kw 24 423 / i części działki nr 1 o pow. 2,16 ha / [...]/, a pgr 1143 weszła w skład działki nr 17/3.
Z uwagi na ujawniony podwójny stan prawny przedmiotowych działek , sprawa dotycząca prawa własności gruntu odpowiadającego dawnej pgr 85 i części pgr 1143 winna być uregulowana w drodze cywilno – prawnej.
Zgodnie z przepisami ustawy z 17 maja 1989 – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 45, §46 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 , aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, a organy ewidencyjne nie przeprowadzają postępowania wyjaśniającego. Sprawy dotyczące prawa własności podlegają przepisom kodeksu cywilnego, a za pomocą zmian w operacie ewidencyjnym nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich.
Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów ustawy z 6 lipca 1982 o księgach wieczystych i hipotece odpowiedział ,że zgodnie z art.26 tej ustawy , podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków, przy czym Dział I Księgi nie jest objęty rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Wynika stąd, że dane z ewidencji gruntów stanowią podstawę oznaczenia nieruchomości w Księdze wieczystej, a nie odwrotnie, jak wnosi zainteresowana.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych odnosi się tylko do wpisów dotyczących własności , czyli do Działu II księgi. Oznacza to, że wpis dotyczący oznaczenia nieruchomości nie decyduje o tym, że obszar działki określony w akcie notarialnym jest faktycznym obszarem działki. Nie działa też w tym zakresie domniemanie prawdziwości wpisu, wynikające z art. 3 tej ustawy. W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie, może żądać usunięcia niezgodności.
Odnośnie zarzutu sfałszowania dokumentów organ poinformował , że w myśl art. 252 i 255 k.p.c. strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego , albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenie organu od którego dokument pochodzi są niezgodne z prawdą , powinna okoliczność tę udowodnić. Postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem powszechnym / 235 k.p.c./. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa budowlanego nie mogą być rozpatrzone w postępowaniu dotyczącym zmian w ewidencji gruntów i budynków.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G.R. zarzuciła błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegających na przyjęciu , że w dacie prowadzenia prac geodezyjnych związanych z uregulowaniem własności gospodarstw rolnych w 1976 nie była ujawniona w księdze wieczystej nr 7948 własność T.R. działki nr 85 o pow. 1,0873 ha i 1/3 działki 1143 o powierzchni 0,008 ha.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i utrzymującej ją w mocy organu drugiej instancji i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi, kwestionuje ona decyzję organu I instancji i zarzuca, że stanowiska obu organów są bezpodstawne i obrażające przepisy prawa cywilnego w części dotyczącej własności. W umowie z 29 sierpnia 1958 roku przedmiot darowizny został szczegółowo opisany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Zgodnie z przepisem art. 7d ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100 poz.1086 z 1989 roku ze zm) zwanej dalej ustawą, starostowie prowadzą powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny , w tym ewidencję gruntów (...) którym jest, zgodnie z art. 2 pkt.2 tej ustawy, jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami , budynkami i lokalami. Prowadzenie ewidencji gruntów, a także jej aktualizacja , należy do zadań starosty, co wynika z § 44 pkt.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38. 454 z 2001 roku). Zgodnie z tym przepisem ,do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności , tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dokumentami, na podstawie których dokonuje się aktualizacji ewidencji gruntów są m.in. prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, przesyłane przez właściwe organy i sądy, o czym stanowi § 46 ust,2 pkt.1 rozporządzenia. Aktualizacja następuje, zgodnie z § 45 ust.1 poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Ewidencja odzwierciedla więc stan aktualny m.in. co do właścicieli nieruchomości , wynikający z dokumentów dostępnych organowi, w tym decyzji administracyjnych. Stan aktualny organ ustala z urzędu , na podstawie dokumentów wymienionych w § 46 ust.2 pkt.1 przesyłanych przez właściwe organy, sądy kancelarie notarialne na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy lub na wniosek zainteresowanych. Jeżeli aktualizacja wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub dodatkowych dowodów, to wówczas, zgodnie z § 47 ust.3 rozporządzenia organ przeprowadza postępowanie administracyjne lub stosuje tryb ustalony przepisem art. 22 ust.3 ustawy, zgodnie z którym, na żądanie starosty, osoby zainteresowane wprowadzeniem zmian obowiązane są dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne .
Utrzymanie operatu ewidencji w stanie aktualności polega na uwidocznieniu w niej właściciela nieruchomości, którego to wpisu dokonuje się na podstawie istniejącego w dacie wpisu dokumentu, o którym mowa w przytoczonym, wyżej § 46 ust.2 pkt 1 rozporządzenia. Podstawą kolejnej zmiany w ewidencji może być tylko następny dokument wymieniony w tym przepisie.
Stosując się do powyższych zasad, w przedmiotowej sprawie organ I instancji dokonał zmian w ewidencji gruntów wsi C. na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 22 września 2003 roku sygn. akt. II Ns 1626/02. W miejsce dotychczasowego właściciela działki nr 17/2 o pow. 0,88 ha T.R. wpisano jego spadkobierców – żonę G.R. oraz dzieci – B.R. i J.R.. Nie było natomiast możliwe dokonanie zmian danych ewidencyjnych dotyczących granic działek i ich powierzchni, czego domagała się G.R..
Skarżąca powołuje się na umowę darowizny z dnia 29 sierpnia 1958 roku , na mocy której jej mąż T.R. stał się właścicielem działki nr 85 i części działki nr 1143. W ocenie Sądu ,odmowa dokonania zmian przez organ ewidencyjny jest uzasadniona. Z akt sprawy wynika, że dawna parcela gruntowa 85 wchodzi w skład obecnej działki ewid. Nr 17/2 oraz części działki ewid. Nr 17/3 stanowiącej własność spadkobierców J.R. i części działki nr 1 stanowiącej T.D. Również dawna parcela gruntowa 1143 weszła w skład działki ewid. 17/3.
T.D., aktem własności ziemi z 5 listopada 1976 roku [...] stał się z mocy prawa właścicielem działki nr 1 położonej w C.
J.R., aktem własności ziemi z 5 listopada 1976 roku [...] stał się z mocy prawa właścicielem działki 17/3 położonej w C.
Z powyższego wynika, że sprawa dotyczy własności gruntu odpowiadającego dawnej parceli gruntowej 85 oraz części dawnej parceli gruntowej nr 1143 i nie może być załatwiona poprzez dokonanie zmiany w ewidencji, która ma charakter informacyjny i polega na wprowadzeniu bezspornych danych o gruntach.
Sprawy dotyczące własności gruntu i wszelkich sporów wynikłych na tym tle, mogą być rozpatrywane jedynie w postępowaniu cywilnym przez sąd powszechny.
Organy ewidencyjne takich sporów nie rozstrzygają, a w zakresie ich kompetencji leży wprowadzanie danych ewidencyjnych na podstawie aktualnych , prawomocnych dokumentów.
Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI