II SA/Rz 813/06

II SA/Rz 813/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Jolanta Ewa Wojtyna
Ryszard Bryk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
§ 2 ust. 1,4,5 pkt 1; § 6 ust. 1; § 8 ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 28 marca 2007 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej -skargę oddala-
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania J. Z. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].06,2006r. nr [...] nie stwierdzającej istnienia choroby zawodowej -pylica płuc, wymienionej w pozycji 3 wykazu chorób zawodowych, umieszczonego w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W podstawie prawnej powołano art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 5 pkt 4a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 14.03.1985r. (Dz. U. z 1998r., Nr 90, poz. 575 ze zm.).
W uzasadnieniu stwierdzono, że w związku z podejrzeniem choroby zawodowej u J. Z., Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. zwrócił się wnioskiem z dnia [...].01.2004r. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o przeprowadzenie oceny narażenia zawodowego. W toku dochodzenia epidemiologicznego przeprowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego ustalono, że J. Z. w latach 1973-1974r. pracował w przedsiębiorstwie A sp.z o.o. na stanowisku stażysty - stwierdzono narażenie na pył zawierający krystaliczną krzemionkę oraz wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. W 1974r. zainteresowany pracował na stanowisku mistrza hali odlewniczej gdzie był narażony na krystaliczną krzemionkę, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. Czas ekspozycji na czynniki szkodliwe wynosił około 6 godzin, ponadto 2 godziny dziennie zainteresowany spędzał w mistrzówce porządkując dokumentację. W latach 1974-1975 zainteresowany zatrudniony był na stanowisku mistrza pieców martenowskich. W ciągu 8 godzinnego czasu pracy zainteresowany spędzał 6 godzin przy obsłudze pieców. W latach 1976-1988 zainteresowany był zatrudniony na stanowisku kierownika zmianowego, dochodzenie wykazało sporadyczne narażenie na czynniki szkodliwe w czasie doraźnego przebywania na hali produkcyjnej. W okresie od roku 1988 do 1990 zainteresowany świadczył pracę na stanowisku kierownika oddziału przygotowania wsadu. Był narażony na pyły występujące na placu przerobu złomu, czas ekspozycji pozostaje nieustalony. W latach 1990-2004r. zainteresowany sprawował funkcję mistrza hali odlewniczej i mistrza zmianowego odlewania wytopów. W trakcie wykonywania tej pracy narażony był na pył zawierający krystaliczną krzemionkę, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, promieniowanie jonizujące. Miał bezpośredni kontakt z izolacyjnym włóknem ogniotrwałym MT-3. Od dnia 1.01.1996r. praca wykonywana przez zainteresowanego była umocowana na zasadzie art. 231 kodeksu Pracy (przekazano do A Sp. z o.o. oraz do B Sp.z o.o.).
Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zwrócił się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R. o przeprowadzenie badań klinicznych i wydanie orzeczenia w kwestii ewentualnej choroby zawodowej. W dniu [...].05.2005r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Rzeszowie wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc. W jego uzasadnieniu wskazano, że pomimo niewątpliwego narażenia zainteresowanego na pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę - czynnik sprawczy pylicy płuc, w stężeniach okresowo dopuszczających dopuszczalne normatywy higieniczne, dolegliwości zainteresowanego nie mogą zostać uznane za chorobę zawodową, ponieważ zmiany w tkance płucnej nie są charakterystyczne dla pylicy płuc, są zaś objawem schorzenia autoimmunologicznego-mikroskopowego zapalenia naczyń z występowaniem przeciwciał przeciwjądrowych.
J. Z. pismem z dnia [...].05.2005r. wniósł o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego i wydanie orzeczenia lekarskiego przez jednostkę odwoławczą z zakresu medycyny pracy.
Przeprowadzono obserwację w Instytucie Medycyny Pracy w Ł., przeprowadzone badania nie ujawniły zmian pozwalających na rozpoznanie pylicy. W dniu [...].09.2005r. wydane zostało orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono o braku postaw do rozpoznania choroby zawodowej.
Wniosek o przeprowadzenie ponownych badań złożył zainteresowany. W dniu [...].05.2006r. nr [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. orzekł o barku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej, a stwierdzone zmiany w tkance płucnej łączyć należy z manifestacją rozpoznanego aktywnego procesu układowego tkanki łącznej.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny poinformował zainteresowanego o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją.
W dniu [...].06.2006r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję, w której nie stwierdził u zainteresowanego choroby zawodowej wymienionej w poz. 3 wykazu. Od decyzji tej J. Z. wniósł odwołanie.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wskazał, że dla uznania schorzenia za zawodowe konieczne jest spełnienia przesłanek:
- pracownik wykonywał prace w narażeniu na czynnik szkodliwy, który mógł być czynnikiem sprawczym zgłoszonego podejrzenia schorzenia,
- u pracownika występuje schorzenie zgodne z wykazem chorób zawodowych odpowiadające skutkom zdrowotnym narażenia zawodowego,
- jednostki medyczne wydadzą pozytywne orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej stwierdzając zależność pomiędzy objawami choroby, a narażeniem zawodowym.
Wyjaśniono, że dowodem obligatoryjnym jest badanie przez uprawnioną do rozpoznawania chorób zawodowych jednostkę medyczną, wymienioną w § 5 ust. 2 Rozporządzenia, zakończone wydaniem orzeczenia mającego walor opinii biegłego w rozumieniu art. 84 kpa.
W sprawie J. Z. orzeczenia zostały wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. i Instytut Medycyny Pracy w Ł. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Jednostki te w swoich orzeczeniach wykluczyły zawodową etiologię schorzenia stwierdzonego u zainteresowanego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podał, że jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej. Może jedynie orzeczenie to zakwestionować, jeżeli nie odpowiada ono wymogom określonym w kodeksie postępowania administracyjnego- art. 84 kpa, bądź przepisom rozporządzenia - § 8 ust. 2.
Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. i Instytut Medycyny Pracy w Ł. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie przyjęły u zainteresowanego zawodowej etiologii schorzenia. Wystawione przez nich orzeczenia są jasne i w sposób przekonywujący wyjaśniają przyczyny nie rozpoznania u zainteresowanego choroby zawodowej. Wskazują też przyczynę złego stanu zdrowia u zainteresowanego. Z orzeczeń specjalistów wynika, że u zainteresowanego stwierdzono inne schorzenie, którego przynajmniej część objawów jest analogiczna do rozpoznawanej choroby zawodowej.
Organ II instancji wskazał na wyrok SN z dnia 3.02.1999r. sygn. akt III RN 110/98, "w przypadku pozytywnego ustalenia, że stwierdzona u pracownika choroba jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych i praca była wykonywana warunkach narażających na jej powstanie, istnieje domniemanie związku przyczynowego między chorobą zawodową a warunkami narażającymi na jej postawnie". Organ zaznaczył, że wyraźne wskazanie innej przyczyny dolegliwości skutecznie podważa domniemanie, że orzeczenia były nienależycie usprawiedliwione.
Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdzono, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie jest uprawniony do oceniania trafności orzeczenia lekarskiego w zakresie rozpoznania mikroskopowego zapalenia naczyń, bowiem do takiego stwierdzenia trzeba mieć specjalistyczną wiedzę medyczną. Dodatkowo zgodnie z § 10 ust. 1 Rozporządzenia organ jest związany orzeczeniem lekarskim wydanym w sprawie, w tym znaczeniu, że nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej, do odmiennego rozpoznania schorzenia.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie kwestionuje narażenia zainteresowanego na czynniki chorobotwórcze w środowisku pracy.
Skargę na tą decyzję wniósł J. Z., w której wniósł o jej uchylenie i stwierdzenie u skarżącego choroby zawodowej- pylicy zwłókniającej kolagenowej płuc wymienionej w pkt. 3 wykazu chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, oraz o zasądzenie kosztów postępowania i zastępstwa adwokackiego. W jej motywach skarżący reprezentowany przez adwokata wskazał, że trudno zgodzić się z twierdzeniami biegłych, iż schorzenie, na jakie cierpi skarżący, mimo wielu podobnych objawów jak choroba zawodowa wymieniona w pkt. 3 wykazu chorób zawodowych brak związku przyczynowego ze środowiskiem pracy. Zarzucono organowi naruszenia przepisów prawa procesowego: art. 84 kpa oraz § 7 i 10 Rozporządzenia poprzez oparcie rozstrzygnięcia na orzeczeniach, które nie odpowiadają wymogom określonym przez ustawodawcę. Nie zawierają należytego uzasadnienia i ograniczają się jedynie do wykluczenia zawodowego pochodzenia schorzenia mimo stwierdzenia iż był on narażony na działanie pyłów znajdujących się w środowisku pracy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem formalnym i materialnym. Z tego względu przy tej kontroli bierze z reguły pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a., stan faktyczny sprawy Sąd ustala na podstawie akt administracyjnych.
Według zaś art. 106 § 3 p.p.s.a. – Sąd może na wniosek strony lub z urzędu dopuścić dowód z dokumentu, ale tylko na okoliczność, czy właściwe w sprawie organy ustaliły stan faktyczny sprawy zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej /por. wyrok NSA z dnia 6.10.2005 r., II GSK 164/05 – ONSA i WSA Nr 2/2006, poz. 45.
Stan faktyczny sprawy wynikający z akt administracyjnych przedstawia się następująco:
Podejrzenie choroby zawodowej u J. Z. z poz. 3 lub 17 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz. U. Nr 132, poz. 1115/, cytowanego niżej jako rozporządzenie z dnia 30.07.2002 r., stwierdziła w dniu [...].10.2003 r. lekarz medycyny pracy T. R. z Samodzielnego Publicznego ZOZ w S. Pozycja 3 wykazu chorób zawodowych dotyczy pylicy płuc, zaś poz. 17 nowotworów złośliwych powstałych w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi.
Wskazane podejrzenie choroby zawodowej, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny przekazał Wojewódzkiemu Ośrodkowi Medycyny Pracy w R. Lekarz T. R. do zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej dołączyła ocenę narażenia zawodowego o jakiej mowa w § 2 ust. 4 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w R. pismem z dnia [...].12.2003 r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzupełnienie dokumentacji w zakresie narażenia na pyły o charakterze zwłókniającym. Z uzupełnionej karty oceny narażenia zawodowego oraz z innych dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych /k. 13-19, 26-28/ wynika, że J. Z. ur. [...].01.1949 r. był zatrudniony w A i pracował na n/w stanowiskach:
– [...].11.1973 – [...].02.1974 – stażysta,
– [...].02.1974 – [...].09.1974 – mistrz hali odlewniczej,
– [...].10.1974 – [...].12.1975 – mistrz pieców martenowskich,
– [...].01.1976 – [...].05.1988 – kierownik zmiany na wydziale stalowni,
– [...].06.1988 – [...].06.1990 – kierownik oddziału przygotowania wsadu,
– [...].07.1990 – [...].05.2004 – mistrz hali odlewniczej na oddziale odlewni.
W okresie całego zatrudnienia był narażony na pył zawierający krystaliczną krzemionkę. Ponadto w okresie [...].06.1988 – [...].06.1990 r. był narażony na pyły w czasie przerobu złomu, zaś w okresie [...].07.1990 r. – [...].05.2004 miał styczność z izolacyjnym włóknem ogniotrwałym MT-3 i promieniowaniem jonizującym.
Z dniem [...].05.2004 r. B Spółka z o.o. rozwiązała z J. Z. stosunek pracy za porozumieniem stron, w związku z przejściem w/w na świadczenie przedemerytalne /k. 80 akt adm./ .
Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy – Poradnia Chorób Zawodowych w R. orzeczeniem lekarskim Nr [...] z dnia [...].05.2005 r. – uzupełnionym orzeczeniem z dnia [...].12.2005 r. /k. 30 i 66 akt administracyjnych/ stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pylicy płuc /pkt 3 wykazu/. W uzasadnieniu wskazanych orzeczeń podkreślono, że J. Z. w okresie całego zatrudnienia /1973-2004/ był narażony na pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę o stężeniach przekraczających normatywy higieniczne.
W pewnych okresach pracy był również narażony na promieniowanie jonizujące oraz pył z izolacyjnych włókien ogniotrwałych MT-3. Zgodnie z definicją ustaloną przez Międzynarodowe Biuro Pracy za pylicę uznaje się nagromadzenie pyłu w płucach i reakcję tkanki płucnej na jego obecność. Diagnostyka w przypadku wszystkich postaci pylicy płuc wymienionych w poz. 3 wykazu chorób zawodowych jest taka sama i opiera się tylko na ocenie i monitoringu zdjęć rtg płuc pacjenta w porównaniu z zestawami radiogramów wzorcowych, jednolitych na całym świecie.
Inne badania mają jedynie znaczenie pomocnicze i nie mogą być uznane za kryteria orzecznicze i stanowić podstawę do rozpoznania pylicy. Ocena radiogramów płuc wskazuje, że zmiany w tkance płucnej u J. Z. nie są charakterystyczne dla pylicy płuc, są natomiast objawem istniejącego u w/w schorzenia autoimmunologicznego mikroskopowego zapalenia naczyń z występowaniem przeciwciał p/jądrowych /ANCA/, na co był leczony w Klinice C w L.. Wykonano również badania spirometryczne, które wykazały prawidłową wentylację płuc.
W uzupełnionym orzeczeniu z dnia [...].12.2005 r. podano, że wymienione w zgłoszeniu podejrzenia choroby zawodowej z dnia [...].10.2003 r. /lekarz T. R./ również poz. 17 wykazu chorób zawodowych było przeoczeniem, bowiem z treści zgłoszenia wyraźnie wynika, że podejrzenie dotyczyło pylicy azbestowej płuc.
Nota bene choroba z poz. 17 wykazu chorób zawodowych nie jest przedmiotem kontrolowanej przez Sąd sprawy administracyjnej, bowiem J. Z. w dniu [...].06.2006 r. oświadczył, iż nie dochodzi stwierdzenia choroby zawodowej z tej pozycji wykazu, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].06.2006 r., Nr [...] – umorzył postępowanie w sprawie wynikającej z wniosku o uznanie schorzenia jako choroby zawodowej z poz. 17 wykazu chorób zawodowych /k. 98 i 99 akt administracyjnych/.
Kolejne orzeczenie lekarskie zostało wydane przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, tj. Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. w dniu [...].09.2005 r., Nr [...] /k. 46 akt administracyjnych/.
Także i ta jednostka stwierdziła brak podstaw do rozpoznania pylicy krzemowej płuc /poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych/.
W orzeczeniu tym przyjęto, że J. Z. w środowisku pracy był narażony na pył zawierający wolno krystaliczną krzemionkę. Rtg klatki piersiowej wykazał w płatach dolnych obu płuc wzmożony rysunek śródmiąższowy, pola płucne bez zagęszczeń ogniskowych z cechami zmian okołooskrzelowych, zatem brak radiologicznych cech pylicy.
Badania spirometryczne wykazały prawidłowa wentylację płuc.
Kolejne orzeczenie lekarskie wydał w dniu [...].05.2006 r., Nr [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., który również nie rozpoznał pylicy płuc /k. 90 akt administracyjnych/.
W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, że diagnostyka obrazowa płuc nie wykazuje obecności zmian ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających. Stwierdzone zmiany w tkance płucnej należy jednoznacznie łączyć z manifestacją płucną rozpoznanego aktywnego procesu układowego tkanki łącznej /mikroskopowego zapalenia naczyń p. ANC /+/.
Przedstawiony stan faktyczny sprawy pokrywa się z ustaleniami organu odwoławczego i był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.
Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r., schorzenie ma charakter zawodowy, jeżeli zostało zamieszczone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, a w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.
Niesporna jest okoliczność, że skarżący w okresie całego zatrudnienia /1973-2004/ był narażony w środowisku pracy na pyły zawierające krystaliczną krzemionkę, który to czynnik może spowodować pylicę krzemową wymienioną w poz. 3 pkt 1 wykazu chorób zawodowych.
Ponadto w okresie [...].07.1990 – [...].05.2004 był narażony na kontakt z izolacyjnym włóknem ogniotrwałym MT-3 i z promieniowanym jonizującym.
W toku postępowania administracyjnego skarżący m. innymi podnosił, że jednostki orzecznicze nie uwzględniły u niego pylicy azbestowej, chociaż w środowisku pracy występował azbest w izolacyjnym włóknie ogniotrwałym MT-3. Ta kwestia została wyjaśniona w uzupełniającym orzeczeniu lekarskim Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R. z dnia [...].12.2005 r. /k. 66/2 akt administracyjnych/, w którym podano, że włókna ogniotrwałe MT-3 są to włókna syntetyczne i ceramiczne i w swoim składzie nie zawierają minerału naturalnego pochodzenia, jakim jest azbest. Oznacza to tym samym, iż w środowisku pracy skarżącego nie występował azbest.
Poza tym poruszona sprawa nie ma istotnego znaczenia, bo diagnostyka rozpoznawania pylicy płuc jest taka sama dla wszystkich jej rodzajów.
O tym, czy dane schorzenie jest chorobą zawodową zamieszczoną w wykazie chorób zawodowych, wypowiadają się lekarze z jednostek orzeczniczych I i II stopnia, w formie orzeczeń lekarskich po uprzednim przeprowadzeniu badań lekarskich zasadniczych i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego /§ 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r./.
Orzeczeniami lekarskimi w zakresie rozpoznania schorzenia są związane organy inspekcji sanitarnej. W razie wątpliwości, czy materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji, organ inspekcji sanitarnej może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, uzupełnienia orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację /§ 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r./.
W przedmiotowej sprawie były wydane trzy jednozgodne orzeczenia lekarskie i jedno orzeczenie uzupełniające.
Orzeczenia te w sposób jasny i klarowny wyjaśniają istotę pylicy płuc, sposób jej rozpoznawania i określają dlaczego stwierdzone schorzenie nie jest chorobą zawodową /pylicą płuc/.
Z treści tych orzeczeń wynika, że wdychana substancja /pył/ zalega w płucach i wywołuje w nich określone zmiany w postaci wzrostu tkanki włóknistej, nieraz w postaci guzów płuc. Tego rodzaju zmiany można rozpoznać przede wszystkim na podstawie zdjęć rtg płuc, a pomocniczo na podstawie badania spirometrycznego. Takie badania jednostki orzecznicze przeprowadziły i na ich podstawie stwierdziły, iż w płucach skarżącego nie ma tego rodzaju zmian, a wentylacja płuc jest prawidłowa. Wskazane jednostki zgodnie stwierdziły, że skarżący choruje na inne schorzenie, tj. mikroskopowe zapalenie naczyń z występowaniem przeciwciał p/jądrowych ANCA, na co leczył się w Klinice C w L. Mikroskopowe zapalenie naczyń nie jest chorobą zawodową wymienioną w wykazie chorób zawodowych.
W takim stanie rzeczy nie można uwzględnić zarzutu podniesionego w skardze, że orzeczenia lekarskie nie zawierają należytego uzasadnienia, zwłaszcza w kontekście etiologii schorzenia zdiagnozowanego u skarżącego.
Podnoszona w skardze okoliczność, że skoro niesporna jest kwestia, że skarżący w miejscu pracy był narażony na pyły powodujące pylicę płuc, zatem trudno się zgodzić z twierdzeniem biegłych, iż schorzenie na jakie cierpi skarżący, mimo wielu podobnych objawów jak choroba zawodowa wymieniona w poz. 3 wykazu chorób zawodowych, nie ma związku przyczynowego ze środowiskiem pracy. Odpowiadając na ten zarzut należy wyjaśnić, iż lekarze z jednostek orzeczniczych nie zajmowali się kwestią czy schorzenie autoimmunologiczne – mikroskopowe zapalenie naczyń z występowaniem przeciwciał p/jądrowych ANCA – ma związek ze środowiskiem pracy, bowiem ta kwestia nie była związana z przedmiotem sprawy, bo wskazane schorzenie nie jest wymienione w wykazie chorób zawodowych. Lekarze wydający orzeczenia lekarskie wykluczyli u skarżącego pylicę płuc, zatem nie można zakładać, że mikroskopowe zapalenie naczyń i pylica płuc występują jednocześnie.
Reasumując, z podanych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia § 1, § 7 i § 10 rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r. oraz art. 84 k.p.a.
Skoro zaskarżona decyzja prawa nie narusza, zatem Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. – skargę oddalił.