II SA/RZ 807/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję SKO odmawiającą stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji, uznając, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności.
Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), która odmówiła stwierdzenia nieważności innej decyzji SKO z grudnia 2000 r. Skarżąca argumentowała, że decyzja z grudnia 2000 r. jest nieważna, ponieważ została wydana w oparciu o wadliwe wcześniejsze decyzje, w tym decyzję z października 2000 r., która miała być wydana mimo istnienia innej, wcześniejszej decyzji w tej samej sprawie. Sąd administracyjny uznał jednak, że zarzut ten jest bezzasadny, ponieważ wadliwa decyzja z kwietnia 2000 r. została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z lipca 2000 r., a postępowanie sądowe w tej sprawie zostało umorzone. W konsekwencji, sąd oddalił skargę.
Sprawa dotyczyła skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia [...] sierpnia 2006 r., która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2000 r. Wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony przez Spółdzielnię Mieszkaniową w lutym 2006 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Skarżąca podnosiła, że decyzja z grudnia 2000 r. jest nieważna, ponieważ została wydana w wyniku uchylenia decyzji Zarządu Miasta z listopada 2000 r., która z kolei była konsekwencją decyzji SKO z października 2000 r. o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Kluczowym zarzutem Spółdzielni było to, że decyzja SKO z października 2000 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w tej samej sprawie, w wyniku tego samego odwołania, wcześniej wydana została inna decyzja SKO z kwietnia 2000 r. Spółdzielnia argumentowała, że skoro obie te decyzje (z października i listopada 2000 r.) są dotknięte wadą nieważności, to również decyzja SKO z grudnia 2000 r. jest nieważna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. Sąd podzielił stanowisko SKO, że teza o wydaniu decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną jest błędna. Sąd wyjaśnił, że decyzja SKO z kwietnia 2000 r. została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją SKO z lipca 2000 r., która uchyliła decyzję z kwietnia 2000 r. w wyniku uwzględnienia skargi Spółdzielni Mieszkaniowej. Postępowanie sądowe dotyczące decyzji z kwietnia 2000 r. zostało następnie umorzone przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym, wydanie decyzji SKO z października 2000 r. nie naruszało art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Sąd uznał również, że zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa) również nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zauważył, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji było lakoniczne, ale uznał, że nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ organ odwołał się do wyczerpującego uzasadnienia decyzji utrzymanej w mocy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja nie jest nieważna, ponieważ wcześniejsza decyzja SKO została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zarzut wydania decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną jest błędny, ponieważ wadliwa decyzja została uchylona inną decyzją SKO, a postępowanie sądowe zostało umorzone.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Analiza przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji, w tym wydania decyzji bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, lub wydania decyzji w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
k.p.a. art. 151
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna do oddalenia skargi, gdy nie zachodzą podstawy do jej uwzględnienia.
Pomocnicze
u.g.g. art. 35 § 1
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Przepis obowiązujący w dacie wydania pierwotnej decyzji, dotyczący ustalenia kandydata na wieczystego użytkownika w drodze decyzji.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. art. 24
Rozwinięcie regulacji dotyczącej decyzji o oddaniu w użytkowanie wieczyste, wskazujące na konieczność określenia terminu zawarcia umowy.
u.NSA art. 38 § 2
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Podstawa prawna do wydania decyzji o umorzeniu postępowania sądowego.
P.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
P.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
P.p.s.a. art. 145
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności przez sąd administracyjny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja SKO z kwietnia 2000 r. została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją SKO z lipca 2000 r., co uniemożliwia stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. z powodu wydania decyzji w sprawie już rozstrzygniętej.
Odrzucone argumenty
Decyzja SKO z grudnia 2000 r. jest nieważna, ponieważ została wydana w oparciu o wadliwe decyzje (z października i listopada 2000 r.), które z kolei były konsekwencją wydania decyzji w tej samej sprawie, która była już rozstrzygnięta inną decyzją SKO (z kwietnia 2000 r.).
Godne uwagi sformułowania
Sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że teza, iż doszło do wydania decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną jest błędna. Wymieniona decyzja z [...] kwietnia 2000 roku usunięta została z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2000 roku. Sąd zauważa, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne i nie wyczerpuje w pełni wymagań stawianych przez przepis art. 107 k.p.a., niemniej organ odwołał się do uzasadnienia utrzymanej w mocy decyzji z [...] czerwca 2006 roku [...], które wyczerpująco odpowiada na stawiane zarzuty.
Skład orzekający
Małgorzata Wolska
przewodniczący
Maria Zarębska-Kobak
sędzia
Jolanta Ewa Wojtyna
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, w szczególności art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a., oraz kwestii eliminowania decyzji z obrotu prawnego i umarzania postępowań sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z gospodarką gruntami i wielokrotnymi decyzjami administracyjnymi w tej samej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność postępowań administracyjnych i potencjalne pułapki proceduralne związane z wielokrotnym wydawaniem decyzji w tej samej sprawie. Jest interesująca dla prawników procesualistów.
“Zawiłości administracyjne: Jak jedna decyzja może prowadzić do lat sporów o nieważność.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 807/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2007-01-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-09-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jolanta Ewa Wojtyna /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Wolska Maria Zarębska-Kobak Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Gospodarka gruntami Sygn. powiązane I OSK 1144/07 - Wyrok NSA z 2008-04-15 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 156 par. 1 pkt 2 i pkt 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 19 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji -skargę oddala- Uzasadnienie II SA/Rz 807/06 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...].02.1989 r. nr [...] Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego postanowił oddać na 99 lat w użytkowanie wieczyste, wymienione w decyzji działki na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w R. z przeznaczeniem na osiedle P. W dniu 2 listopada 1999 roku Pan P. F. zwrócił się do Urzędu Miasta o stwierdzenie wygaśnięcia tej decyzji z uwagi na to, że wśród nieruchomości wymienionych w decyzji znajduje się działka nr 228 , o zwrot której zamierza wystąpić. W dniu 8 listopada 2000 roku Zarząd Miasta, decyzją nr [...] odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Urzędu Miejskiego z [...].02.1989.W uzasadnieniu wskazał, że nieruchomość objęta decyzją oddana została Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w użytkowanie wieczyste na podstawie aktu notarialnego w dniu 20 czerwca 1991 w oparciu o w/w decyzję. Z tego względu nie można uznać decyzji za bezprzedmiotową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie P. F. decyzją z dnia [...] grudnia 2000 roku [...] uchyliło decyzję Zarządu Miasta i orzekło o uchyleniu decyzji Urzędu Miejskiego z dnia [...] lutego 1989 roku [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzja Zarządu Miasta narusza prawo. Obowiązujące w dniu wydania decyzji z [...] lutego 1989 przepisy przewidywały ustalenie kandydata na wieczystego użytkownika w drodze decyzji. Materialną podstawą do wydania takiej decyzji był przepis art. 35 ust.1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 14 , poz. 74 z 1989 ze zm. ). Rozwinięciem tej regulacji był §24 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 września 1985(Dz. U. Nr 14 z 1989 poz. 75). Stosownie do tej regulacji decyzja o oddaniu w użytkowanie wieczyste powinna zawierać określenie terminu (pkt.7) w jakim powinna być zawarta umowa w formie aktu notarialnego. W sprawie – termin został określony i wynosi 2 miesiące licząc od daty uprawomocnienia się decyzji. Decyzja stała się ostateczna w dniu 25 kwietnia 1989, zatem termin do zawarcia umowy upłynął w dniu 25 czerwca 1989. Po tej dacie decyzja nie mogła być podstawą zawarcia umowy, zatem po upływie terminu decyzję należało wyeliminować z obrotu prawnego , a nie czynić ją podstawą sporządzenia aktu administracyjnego w 1991 roku. Organ stwierdził, że decyzja Zarządu Miasta narusza prawo. Jako podstawę rozstrzygnięcia Kolegium przyjęło art. 162 § 2 k.p.a uznając, że decyzja z [...] lutego 1989 wskazywała na dopełnienie czynności, której nie dopełniono. Organ dodał, że starania inwestora zastępczego zmierzały nie do zawarcia umowy, czy zmiany decyzji, ale tylko do uzyskania nowych działek. W dniu 6 lutego 2006 roku Spółdzielnia Mieszkaniowa złożyła do SKO wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z [...] grudnia 2000 roku , na podstawie przepisu art. 156 § 1 pkt.2 k.p.a. Wskazano, że decyzją z [...] grudnia 2000 roku SKO uchyliło decyzję Zarządu Miasta z [...] listopada 2000. Ta ostatnia decyzja wydana została w wyniku podjęcia przez SKO decyzji z [...] pażdziernika 2000 o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z [...] marca 2000 i i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Miasta. Decyzja z [...] pażdziernika 2000 została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w tej samej sprawie , prowadzonej w wyniku tego samego odwołania została wydana inna decyzja SKO z [...] kwietnia 2000 r, uchylająca decyzję Prezydenta Miasta z [...] marca 2000 i decyzję z [...] lutego 1989. Ponieważ zarówno decyzja z [...] pażdziernika 2000, jak i z [...] listopada 2000 dotknięte są wadą nieważności, tym samym nieważna jest decyzja SKO z [...] grudnia 2000. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2006 [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2000 [...]. W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ,którego istotą jest ustalenie, czy dana decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W pierwszym rzędzie dokonano analizy prawidłowości decyzji SKO z [...] października 2000 r. sygn. [...], bowiem wnioskodawca twierdzi, że została ona wydana pomimo istnienia wcześniejszej decyzji w tej samej sprawie. Stwierdzono, że na skutek odwołania P. F. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] marca 2000 [...] SKO wydało dwie decyzje: 1) z dnia [...] kwietnia 2000 [...] o uchyleniu w/w decyzji Prezydenta Miasta i o uchyleniu decyzji UM z [...] lutego 1989 [...] 2) z dnia [...] października 2000 [...] o uchyleniu w/w decyzji Prezydenta Miasta oraz o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Miasta. Na decyzję z [...] kwietnia 2000 skargę wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa . SKO uwzględniło tę skargę w całości , w wyniku czego wydało decyzję w dniu [...] lipca 2000 [...],uchylając decyzję własną z [...] kwietnia 2000. Po przekazaniu sprawy do NSA w Rzeszowie i otrzymaniu postanowienia S.A./Rz 863/00 z 20 września 2000 o umorzeniu postępowania sądowego, Kolegium wydało decyzję [...] października 2000 [...] o uchyleniu Prezydenta Miasta z [...] marca 2000 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Miasta. Z powyższego wynika, że wydanie przez Kolegium decyzji z [...] października 2000 nie odbyło się w warunkach określonych w art. 156 § 1 pkt.3 k.p.a. , bowiem poprzednia decyzja z [...] kwietnia 2000 została usunięta z obrotu prawnego decyzją z [...] lipca 2000 r. Decyzję z [...] lipca 2000 roku o uchyleniu decyzji z [...] kwietnia 2000 Spółdzielnia otrzymała, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa, podtrzymując argumentację zawartą we wniosku z dnia 6 lutego 2006 roku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] z [...] grudnia 2000 roku. Pismem z dnia 24 maja 2006 roku Z. K., działając przez pełnomocnika K. K., wniosła o do[puszczenie jej do postępowania , jako zainteresowanej. Wskazała, że toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności aktu notarialnego dotyczącego nieruchomości nr 219/2, która była przedmiotem decyzji z [...] lutego 1989 roku. Skład orzekający uznał, że postępowanie dotyczy interesu prawnego Pani Z. K. i uznał ją za stronę postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] sierpnia 2006 roku [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdziło, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, a odnośnie zarzutu nie otrzymania decyzji z [...] lipca 2000 należy wskazać, że skoro istnieje potwierdzenie odbioru tej decyzji, tym samym nie istnieje prawdopodobieństwo jej nie doręczenia. Skargę na tę decyzję złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa, wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie posiada dokumentu ,na które powołuje się SKO, które miałoby potwierdzać fakt doręczenia decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2000 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując takiej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca Spółdzielnia [...], we wniosku z dnia 6 lutego 2006 roku domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2000 roku wskazując na przepis art. 156 § 1 pkt.2 k.p.a. Decyzja ta wydana została w wyniku odwołania od decyzji Zarządu Miasta z dnia [...] listopada 2000 roku [...], która z kolei wydana została w wyniku podjęcia przez SKO decyzji z [...] października 2000 nr [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z [...] marca 2000 [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Zarządowi Miasta. Zdaniem skarżącej decyzja z [...] października 2000 została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż tej samej sprawie, prowadzonej w wyniku tego samego odwołania P. F. ,została wydana przez SKO inna decyzja z dnia [...] kwietnia 2000 roku , sygn. [...]. Z tego faktu skarżąca wyprowadza wniosek, że zarówno decyzja z [...] października 2000 roku , decyzja z [...] listopada 2000 roku i decyzja [...] grudnia 2000 dotknięte są wadą nieważności. Sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że teza, że doszło do wydania decyzji w sprawie uprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną jest błędna. Wymieniona decyzja z [...] kwietnia 2000 roku usunięta została z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2000 roku. Z akt Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie S.A./Rz 863/00 wynika, że w skardze skierowanej do tego Sądu , Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] domagała się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2000 roku [...], zarzucając, że nie była stroną postępowania. Na rozprawie w dniu 20 września 2000 roku za stronę skarżącą zgłosiła się radca prawny A. P., jako substytut pełnomocnika, radcy prawnego B. K. Z protokołu rozprawy wynika, że z uwagi na wydaną w trybie art. 38 ust.2 ustawy z 11 maja 1995 roku o NSA /Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm./ decyzję z dnia [...] lipca 2000 roku [...], uwzględniającą w całości skargę Spółdzielni i uchylającą własną decyzję z [...] kwietnia 2000 nr [...], pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W tej sytuacji, Sąd, postanowieniem z dnia 20 września 2000 roku S.A./Rz 863/00 umorzył postępowanie sądowe. Uzasadnienie postanowienia zawierające przedstawienie stanu sprawy , podstawę rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie , sporządzone z urzędu , doręczone zostało stronom postępowania, w tym pełnomocnikowi skarżącej, radcy prawnemu B. K. , Firma Prawnicza [...], w dniu 29 września 2000 roku. Z powyższego wynika jednoznacznie, że wydanie decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] października 2006 roku [...] nie odbyło się w warunkach określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Należy wskazać, że wniosek skarżącej Spółdzielni o stwierdzenie nieważności z dnia 6 lutego 2006 roku wskazuje jako podstawę nieważności przepis art. 156 § 1 pkt. 2, który stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji , która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnienie wniosku wskazuje jednak na zarzut wydania decyzji poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną ,a zatem podstawy stwierdzenia nieważności decyzji wskazanej w przepisie art. 156 § 1 pkt.3 k.p.a. W ocenie Sądu, żadna z wymienionych podstaw nie zachodzi w sprawie, dlatego Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną o oddalił ją w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. Sąd zauważa, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne i nie wyczerpuje w pełni wymagań stawianych przez przepis art. 107 k.p.a., niemniej organ odwołał się do uzasadnienia utrzymanej w mocy decyzji z [...] czerwca 2006 roku [...], które wyczerpująco odpowiada na stawiane zarzuty. Sąd uznał, że okoliczność ta nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI