II SA/Rz 802/05

II SA/Rz 802/05 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Magdalena Józefczyk /sprawozdawca/
Maria Zarębska-Kobak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. Cz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - skargę oddala -
Uzasadnienie
II SA/Rz 802/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] działając na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. 106, poz. 1126 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wstrzymał H. i J. Cz. prowadzenie robót budowlanych związanych z budową dwóch silosów do magazynowania zboża typu "BIN" wykonanych z elementów stalowych i blachy ocynkowanej o pojemności 28 ton każdy, zlokalizowanych na działce nr 1826 w O. bez pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do 31 października 2004r. zaświadczenia Wójta Gminy R. o zgodności przedmiotowych obiektów z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. działając na podstawie art. 77 § 1 i art. 123 k.p.a. zmienił termin wykonania obowiązku nałożonego wyżej wymienionym postanowieniem z [...].10.2004r. na [...].04.2005r.
Decyzją z dnia [...] maja 2005r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. działając na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał H. i J. Cz. rozbiórkę dwóch silosów do magazynowania zboża typu "BIN" wykonanych z elementów stalowych i blachy ocynkowanej o pojemności 28 ton zlokalizowanych na działce nr 1826 w O. gm. R. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że jeden silos wzniesiono w maju 2001r., a drugi na przełomie czerwca i lipca 2002r. Pierwszy silos znajduje się w odległości 3,00m, a drugi 2,38 od granicy z działką nr 1825, stanowiącą własność państwa P. Obydwa zbiorniki są jednakowe, mają 6,63m wysokości i 3,30m średnicy. Najbliższy zbiornik jest usytuowany 7,18m od naroża budynku mieszkalnego państwa P. i 8,20m od najbliższego okna tego budynku. Odległość zbiorników od silosu na kiszonkę wynosi około 15m, a od zbiornika na gnojówkę i obornika 12m. Pismem z 27.11. 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. zwrócił się do Wójta Gminy R. o zaświadczenia stwierdzające zgodność wybudowanych silosów z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia [...].12.2003r. znak: [...] Wójt Gminy R. odmówił wydania takiego zaświadczenia z uwagi na utratę ważności 31.12.2002r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W wyniku oględzin przeprowadzonych 20.01.2004r. ustalono, że pod jednym z silosów przebiega sieć wodociągowa oznaczona na mapie jako "w 32" oraz w pobliżu drugiego zbiornika. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, to silosy należy zaliczyć do obiektów budowlanych. Organ wyjaśnił też, że 25.04.2005r. wpłynęło do inspektoratu pismo H.C. z informacją o przesłaniu dokumentów do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ uznał, że skarżąca nie wywiązała się z nałożonego obowiązku przedłożenia dokumentów w wyznaczonym terminie i nakazał rozbiórkę przedmiotowych silosów.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli H. i J. Cz., domagając się uchylenia decyzji organu I instancji i zawieszenia postępowania do czasu uzyskania prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy uzyskania zaświadczenia o zgodności wybudowanych silosów z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ I instancji nie uwzględnił starań H. i J. Cz. o uzyskanie pozytywnego rozstrzygnięcia pomimo informowania, że sprawa jest rozpatrywana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, czyli rozstrzygniecie sprawy niniejszej zależało od uzyskania stanowiska innego organu, co umożliwiłoby legalizację wzniesionych silosów.
Organ II instancji nie podzielił argumentów odwołania i decyzją z dnia [...].07.2005r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe silosy stanowią samowolę budowlaną. Art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego przewiduje możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia, gdy budowa jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź z ustaleniami ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także nie narusza przepisów w tym techniczno–budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli obiekt spełnia kryteria z art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, to podlega dalszej procedurze legalizacyjnej, którą stanowi postanowienie o wstrzymujące prowadzenie dalszych robót budowlanych i nakładające obowiązek przedłożenia dokumentów niezbędnych do legalizacji samowoli budowlanej. W rozpoznawanej sprawie faktem bezsprzecznym jest, że inwestor nie wywiązał się z nałożonego obowiązku i nie przedłożył żądanych dokumentów. Złożone w inspektoracie 18.07.2005 postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym uchylono postanowienie Wójta Gminy R. o odmowie wydania zaświadczenia nie stanowi dokumentu, który pozwoliłby zmienić decyzję organu I instancji.
W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła, iż niedostarczenie dokumentów nie nastąpiło z jej winy, bo na dzień składania skargi Wójt Gminy R. nie rozpatrzył sprawy wydania zaświadczenia o zgodności budowanych silosów z przepisami ustawy o planowaniu przestrzennym. Jako naruszenie przepisów postępowania wskazała niezawieszenia postępowania odwoławczego zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz nieuwzględnienie słusznego interesu odwołujących się, a tym samym narażenia na straty materialne. W skardze nie wskazano kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269).
Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 stawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli objęta jest decyzja organów nadzoru budowlanego, którą nakazano rozbiórkę dwóch silosów na zboża typu "BIN" wybudowanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia.
Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. u. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) zwana dalej Prawem budowlanym. Zgodnie z tymi przepisami właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3.
Organ prawidłowo zakwalifikował silosy o tych gabarytach jako obiekty budowlane, na które wymagane jest pozwolenie na budowę. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. d Prawa budowlanego, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m2 i wysokości nie większej niż 4,50m. A contrario na silosy, które przekraczają wielkości wymienione w tym przepisie należy uzyskać pozwolenie na budowę. Z materiału dowodowego wynika, że silosy mają 6.63m wysokości, co obligowało inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. działając na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nałożył obowiązek przedstawienia określonych dokumentów wyznaczając termin, przy czym pierwotnie zakreślony termin do 31 października 2004r. na wniosek skarżącej termin przedłużono do 30 kwietnia 2005r. Bezspornym jest, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie spełniła obowiązków wynikających z postanowienia z 1 kwietnia 2004r., dlatego też organ w myśl ust. 4 art. 48 orzekł o rozbiórce spornych silosów. Fakt nieprzedłożenia stosownych dokumentów został potwierdzony przez skarżącą na rozprawie przed Sądem. Skarżąca wyjaśniła też, że z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zwróciła się dopiero po otrzymaniu postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004r., ale otrzymała decyzję odmawiającą ich ustalenia.
Nieuzasadniony jest zarzut skarżącej, że organy winny zawiesić postępowanie do czasu przedłożenia żądanych dokumentów, z uwagi na postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, bowiem z materiału dowodowego sprawy wynika, że dla terenu, na którym wzniesiono silosy nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie bowiem do art. 48 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego inwestor zobowiązany jest do przedłożenia zaświadczenia właściwego organu o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Redakcja tego przepisu prowadzi do wniosku, ze ustawodawca jednoznacznie zakreślił granice w zakresie nakładania obowiązku oraz treści dokumentów do przedstawienia w wyznaczonym terminie, którymi mogą być zaświadczenia wójta burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ostateczna w dniu wszczęcia postępowania decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania trenu, w przypadku braku obowiązującego planu.
Mając na uwadze stan prawny i faktyczny obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że decyzja nie narusza prawa w sposób określony w art. 145 p.p.s.a i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.