II SA/Rz 787/22

II SA/Rz 787/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2022-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Marcin Kamiński
Piotr Godlewski /sprawozdawca/
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 153, art. 200, art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2022 r. sprawy ze skargi F. sp. j. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 10 maja 2022 r. nr SKO.402.ŚO.2657.128.2022 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 4 listopada 2021 r. nr GO-IV.6220.2.2020.AS.26; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz strony skarżącej F. sp. j. z siedzibą w S. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 787/22
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi "Firmy C." Sp. j. z siedzibą w S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 10 maja 2022 r. nr SKO.402.ŚO.a2657.128.2022 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Jak wynika z akt administracyjnych wnioskiem z 26 lutego 2020 r. Spółka zwróciła się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pn.: "Zmiana technologu produkcji kul stalowych z odpadowych szyn kolejowych z metody kuto walcowanej na metodę walcowania na gorąco" planowanego do realizacji na działce o nr [...] w obrębie [...] C. w [....].
Prezydent [...] decyzją z 19 czerwca 2020 r. nr GO- IV.6220.4.2020.AS.9 ustalił środowiskowe uwarunkowania dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Decyzja ta została uchylona przez Kolegium, które orzekło merytorycznie. W wyniku złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Kolegium oraz decyzję Prezydenta wskazując na konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania oraz uwzględnienia następujących wytycznych: wskazanie jednoznacznego miejsca produkcji, włączenie wszystkich decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym również pozwoleń na budowę, dokonania oceny oddziaływania skumulowanego, szczegółowego opisu całego przedsięwzięcia, w tym etapu cięcia szyn, odniesienia się do zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego celem określenia dopuszczalnego poziomu hałasu.
Prezydent bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, decyzją z 4 listopada 2021 r. nr G0-IV.6220.4.2020.AS.26 określił środowiskowe uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem.
Odwołanie od decyzji złożyli B.J. oraz G.R., wskazując wady tej decyzji oraz sprzeciwiając się realizacji przedsięwzięcia i wskazując na zagrożenia jakie ich zdaniem powstaną w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia.
Odwołanie G.R. zostało rozpatrzone odrębną decyzją.
B.J. zarzucił decyzji Prezydenta naruszenie art. 63 ust. 1,2i3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 ze zm. zwanej dalej "uoiś") poprzez wydanie decyzji bez zbadania kryteriów wymaganych tym przepisem. Ponadto odwołujący się stwierdził, że nie zastosowano się do oceny prawnej, wytycznych zawartych w wyroku WSA, w tym do obowiązku oceny skumulowanego oddziaływania na środowisko. W ocenie odwołującego się organ I instancji nie zebrał wystarczających dowodów i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, w szczególności w zakresie zanieczyszczenia gleb, powietrza, wód powierzchniowych , podziemnych na jego działce, która w jego ocenie jest zanieczyszczona poprzez prowadzoną obecnie działalność zakładu. Odwołujący się wskazał na istotne w jego ocenie okoliczności tj. osadzenie się pary bocianów białych na sąsiedniej działce oraz pominiecie opinii Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] o konieczności wykonania oceny oddziaływania na środowisko. Zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zebranie dodatkowych dowodów w postaci badań roślin, gleby, powietrza i wód na jego działce, która w jego ocenie jest zanieczyszczona z powodu działalności zakładu. Ponadto wystąpił o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Starostę [...] decyzji w sprawie maksymalnego dopuszczalnego hałasu.
Zaskarżoną decyzją Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło w następujący sposób:
I. stwierdziło brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przedsięwzięcia pn.: "Zmiana technologii produkcji kul stalowych z odpadowych szyn kolejowych z metody kuto walcowanej na metodę walcowania na gorąco", planowanego do realizacji na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] C. w [...].
II. określiło warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, a także obowiązki w zakresie monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
1) Po realizacji przedsięwzięcia zakład funkcjonował będzie tak jak dotychczas
-wyłącznie w porze dziennej, tj. w godz. od 06.00 do 22.00.
2) Projektowana linia do walcowania kul stalowych na gorąco zainstalowana zostanie i pracować będzie wewnątrz budynku produkcyjnego adaptowanego w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia, którego przegrody zewnętrzne zapewniać będą ochronę akustyczną,
3) Załadunek/rozładunek szyn nie będzie prowadzony poprzez ich zrzucanie na plac.
Równoważny poziom mocy akustycznej pojedynczej chłodni wentylatorowej nie będzie przekraczał wartości: 85 dB (A), a pojedynczego planowanego wentylatora dachowego nie będzie przekraczał wartości: 65 dB (A).
Wzdłuż granicy północnej i częściowo wschodniej (bez części centralnej) działki inwestycyjnej wykonane zostaną trzy ekrany akustyczne (E1, E2 i E3) pochłaniające o klasie izolacyjności B2 i dźwiękochłonności A1, wysokości odpowiednio 5, 0 ; 4, 5 i długości: 48, 0; 118, 0; 55, 0
W pierwszym kwartale po przekazaniu przedsięwzięcia do eksploatacji, na granicy terenu chronionego pod względem akustycznym, zlokalizowanego w najbliższej odległości od terenu Zakładu (na podstawie rzeczywistego zagospodarowania terenu), należy przeprowadzić kontrolne pomiary hałasu, w trakcie pełnej pracy zakładu i jego źródeł, które określą rzeczywisty zasięg oddziaływania hałasowego przedmiotowego przedsięwzięcia. Wyniki pomiarów należy przedłożyć w terminie 1 miesiąca od ich wykonania Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Rzeszowie oraz Prezydentowi [....]. Na podstawie pomiarów winno się jednoznacznie określić czy będą występować przekroczenia dopuszczalnej wartości poziomu hałasu i jaka będzie ich ewentualna wielkość. W przypadku stwierdzenia przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomów hałasu, należy zastosować środki ochrony klimatu akustycznego.
III. Ustaliło charakterystykę przedsięwzięcia.
W sprawie nie budzi wątpliwości, że zamierzona inwestycja stanowi przedsięwzięcie, o jakim mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 uoiś, a więc mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przed zwróceniem się do właściwego organu z wnioskiem o wydanie jednej z decyzji o jakich mowa w art. 72 ust. 1 uoiś obligowało to więc inwestora do wcześniejszego wystąpienia do Prezydenta z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia. Działka B.J. znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie działki objętej wnioskiem, a zatem zgodnie z zapisami uioś, jest on stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Wnioskowane zamierzenie zalicza się do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 piet 11 i 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839). Tym samym przedmiotowe przedsięwzięcie należy zakwalifikować do grupy mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 uoiś, których realizacja, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wadliwe oznaczenie ww. rozporządzenia w podstawie prawnej decyzji organu I instancji oraz jej uzasadnieniu nie zmienia kwalifikacji prawnej przedsięwzięcia. Jak wynika z załączonych do wniosku dokumentów projektowane przedsięwzięcie zalicza się do grupy przedsięwzięć, dla których przeprowadzenie procedury oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane.
Starosta [...] decyzją z dnia 6 kwietnia 2022 r. określił dopuszczalny poziom hałasu poza zakładem, zatem brak jest podstaw do rozstrzygania w zakresie wniosku dotyczącego zawieszenia postępowania do czasu wydania tej decyzji, co zostało zawarte w odwołaniu. Dla terenu lokalizacji przedsięwzięcia obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedlą [...] w [...]. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 28 lipca 2006 r. (Dz. Urz. Wojew. Podkarp. Nr [....] z 2006 r" poz. [...] ze zm.), teren działki inwestycyjnej nr ewid. [...], znajduje się na obszarze oznaczonym symbolami: P6 - teren zabudowy techniczno - produkcyjnej; 7EE - teren stacji transformatorowej. Realizacja planowego przedsięwzięcia jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tereny przyległe są wskazane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jednak w chwili obecnej nie są zabudowane.
Zgodnie z zapisami art. 84 ust. 1 uoiś w przypadku gdy me została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a. Zgodnie z art 64 ust. 1a uoiś w decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c. Stosownie do zapisów art. 84 ust. 2 tej ustawy charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stosownie do art. 85 uoiś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów kpa, powinno zawierać w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 wymagają uwzględnienia łącznie następujących kryteriów określonych w pkt 1 - 3.
W toku ponownie prowadzonego postępowania organ i instancji uzyskał po kolejnym uzupełnieniu Karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz jej autokorekcie wymagane opinie, w szczególności opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z 9 września 2021 r. nr WOOŚ.4220.20.7.2020.LK.30, w której wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania w/w przedsięwzięcia na środowisko, jeśli przedsięwzięcie zostanie zrealizowane pod warunkami określonymi w tej opinii. Warunki te jednak nie zostały w pełni uwzględnione w decyzji Prezydenta. Część z nich zawarto w charakterystyce inwestycji stanowiącej załącznik nr 1 do wydanej decyzji. Zamieszczenie pozostałej części z nich w uzasadnieniu do decyzji nie stanowi realizacji wymagań uoiś. Tym samym decyzja Prezydenta nie została wydana w sposób zgodny z cytowanymi powyżej przepisani art. 84 ust. 1. Brak ten stanowił podstawę do uchylenia tej decyzji jako wadliwej i nie uwzględniającej stanowiska organu opiniującego.
Dyrektor Zarządu Zlewni Wody Polskie w [...]. potwierdził wydane uprzednio opinie o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (pismo z 22 lipca 2021 r.). Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [....]natomiast kolejnymi pismami podtrzymał swoje stanowisko z 18 marca 2020 r. nr PSNZ.465-4/20, w którym wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania w/w przedsięwzięcia na środowisko i określił zakres raportu.
Organ odwoławczy zauważył sprzeczności dotyczące np. obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Elementy te mogą stanowić uzasadnioną podstawę dla stwierdzenia, że stanowisko zawarte w tej opinii jest mało przydatne dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bowiem analiza oddziaływań została opracowana w wymaganym tą opinią zakresie w uzupełnieniach do karty informacyjnej przedsięwzięcia, a procedura oceny oddziaływania na środowisko nie wniesie nowych Istotnych okoliczności do rozpatrywanej sprawy.
Ze względu na liczne uzupełnienia Karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz autokorekty Kolegium wezwało o uzupełnienie materiału dowodowego m.in. w zakresie opracowania ujednoliconego tekstu tego dokumentu, który stanów, podstawowy materiał dowodowy. Dokonane uzupełnienia mieszczą się w zakresie wynikającym z norm Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do postępowania odwoławczego.
W rozpatrywanym przypadku należy zauważyć, że warunki zawarte w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie nie określały organu do którego należy przedłożyć wyniki pomiarów hałasu, co jest wymagane zgodnie z uoiś W orzecznictwie i piśmiennictwie wielokrotnie podkreśla się, ze treść rozstrzygnięcia organu w części dotyczącej zakresu nałożonych obowiązków lub warunków powinna umożliwiać na tyle precyzyjne ich określenie, aby było możliwe ich egzekwowanie w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również zlecenie wykonania zastępczego innej osobie Podobnie przedstawia się kwestia określenia terminu i innych zasad wykonania obowiązków, tak, aby były one realne. Decyzja organu musi być bowiem wykonalna. Na tej podstawie uwzględniono w niniejszym orzeczeniu, w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań, warunki wynikające z uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony środowiska w Rzeszowie, precyzując równocześnie zasady realizacji konkretnych działań, tj. w mniejszej decyzji uzupełniono te warunki w wymaganym zakresie. Nałożone obowiązki w zakresie monitoringu mają powiązanie z obowiązującymi przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska. Nie jest zasadne i celowe, aby obowiązki wynikające z powszechnie obowiązującego prawa lub będące w kompetencji Innych organów (a taki przypadek zachodzi w odniesieniu do warunków w zakresie ochrony przed hałasem) były przedmiotem decyzji organu właściwego w sprawach uwarunkowań środowiskowych. Z tego względu w niniejszym orzeczeniu nie orzekano w zakresie ewentualnych dodatkowych szczegółowych rozwiązań ochronnych, bowiem należy to do kompetencji innych organów.
Należy zgodzie się ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu decyzji Prezydenta [...] dotyczącym analizy części uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 uoiś. Jednak wobec zarzutów odwołania oraz braku w tej analizie odniesienia się do niektórych z nich. poniżej uzupełniono tę analizę w odniesieniu do brakujących uwarunkowań wymienionych w:
- art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. f) uoiś przewidywanych Ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie;
- art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. g) uoiś zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;
- art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. k) uoiś wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;
- art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. e) uoiś czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania;
- art. 63 ust. 1 pkt 3 lit.- f) uoiś Powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem;
- art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. g) uoiś możliwości ograniczenia oddziaływania.
Inwestor przewiduje działania mające na celu minimalizację oddziaływań. Opisano je szczegółowo w rozdziale 6 Karty informacyjnej przedsięwzięcia. Na podstawie analizy oddziaływań określono w niniejszej decyzji dodatkowe warunki ograniczające oddziaływanie przedsięwzięcia. Warunki te są wystarczające dla zminimalizowania możliwego oddziaływania przedsięwzięcia, a także uwzględniają jego specyfikę oraz postulaty zainteresowanych stron.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ stwierdził, że:
1) zarzut naruszenia art. 63 ust. 1, 2 i 3 uoiś wyjaśniono w powyższym uzasadnieniu dokonując równocześnie uzupełnienia w zakresie wszystkich wymagań zawartych w tych przepisach;
2) zarzut niezastosowania się do wytycznych WSA w Rzeszowie nie jest zasadny W ponownie przeprowadzonym postępowaniu dostosowano się do wszystkich wymagań, w tym również wytycznej dotyczącej wymaganych poziomów hałasu na granicy zakładu;
3) zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego me znajduje uzasadnienia, o czym świadczą wnikliwe analizy organów opiniujących skutkujące uzupełnianiem materiału dowodowego;
4) zarzut pominięcia uwag odwołującego się zgłaszanych w toku postępowania dotyczących:
- Aktualnego miejscowego planu zagospodarowania, w którym działka odwołującego się bezpośrednio granicząca z działką inwestora jest ujęta jako teren zabudowy mieszkaniowej - należy wyjaśnić, że ochrona akustyczna zgodnie z zapisami ustawy Prawo ochrony środowiska dotyczy terenów faktycznie zagospodarowanych, a nie ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, co wobec stanu działki odwołującego się na której znajduje się sad oraz pasieka nie pozwala na uznanie jej jako tereny zabudowy wymagające ochrony akustycznej, co jednoznacznie wskazał i uzasadnił w swojej opinii Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Jednak w związku z wytycznymi WSA w Rzeszowie przewiduje się, że hałas na granicy działki i zakładu będzie na poziomie jak dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Tym samym hałas w rejonie projektowanych osiedli wynikający z funkcjonowania zakładu nie będzie przekraczał dopuszczalnych norm.
- Braku ciągłości ogrodzenia - należy zauważyć, że istnienie bądź brak pełnego ogrodzenia nie ma znaczenia wobec przewidywanej budowy ekranów akustycznych na granicy działki odwołującego się.
- Znacznego zanieczyszczenia środowiska przez inwestora, negatywnego wpływu inwestycji na tereny należące do skarżącego tj. osadzania się rdzawego pyłu na drzewach owocowych należących do skarżącego - analiza przewidywanych działań na etapie eksploatacji przedsięwzięcia nie potwierdza możliwość, występowania zanieczyszczeń powodujących osadzanie się części stałych na roślinach. Należy nadmienić, że jak wynika z zarzutów odwołania negatywne nastawienie do realizacji inwestycji wynika przede wszystkim z obecnego funkcjonowania zakładu, generującego uciążliwości dla otoczenia oraz środowiska i tego zasadniczo dotyczą podnoszone w odwołaniach, skargach i kolejnych pismach zarzuty bazujące na tym, że po jego rozbudowie poziom tego oddziaływania zwiększy się. Takiego sposobu rozumowania WSA w Rzeszowie jednak nie podzielał (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 1163/19), akceptując w tym zakresie stanowisko inwestora co do konieczności wyraźnego rozróżnienia już istniejącej i funkcjonującej części zakładu (w tym zwłaszcza placu na którym następuje rozładunek i cięcie szyn) - której co do zasady nie dotyczy prowadzone postępowanie i która nie jest tożsama z projektowaną inwestycją, mimo ze pozostaje z nią w funkcjonalnym związku, stanowiąc zaplecze do przygotowywania materiału do produkcji. Wskazywane przez skarżących nieprawidłowości związane z dotychczasowym funkcjonowaniem i oddziaływaniem działalności Spółki na otoczenie - skoro nie są objęte zakresem inwestycji - nie mogą w decydujący sposób rzutować na jej realizację, a wywodzone na tej podstawie zarzuty jawią się jako nieuprawnione (tak ww. wyrok WSA w Rzeszowie).
- Pracy w hali produkcyjnej przy otwartych drzwiach - zarzut podobnie jak powyższy dotyczy istniejącego zakładu i jest możliwy do wyegzekwowania na podstawie wydanych do tej pory decyzji.
- Pominięcie faktu osadzenia się pary bocianów białych - dla tego gatunku nie jest wymagane tworzenie stref ochronnych, zatem ich obecność na działce sąsiedniej nie wpływa na możliwość realizacji przedsięwzięcia.
- Pominięcie opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o konieczności wykonania oceny oddziaływania na środowisko - opinia Państwowego Powiatowego Inspektora. Sanitarnego nie jest wiążąca dla organu wydającego decyzję, ponadto kwestia ta została szczegółowo omówiona powyżej w uzasadnieniu niniejszej decyzji;
5. zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego:
- w zakresie oddziaływań skumulowanych nie jest zasadny, co opisano powyżej
w uzasadnieniu niniejszej decyzji. W Karcie informacyjnej przedsięwzięcia uwzględniono dane o aktualnym stanie środowiska w rejonie zakładu, czyli także na działce odwołującego się, wynikające z prowadzonych pomiarów w ramach Państwowego monitoringu środowiska. Badania wnioskowane przez odwołującego się dotyczą funkcjonowania istniejącego zakładu i nie mogą być wymagane w trybie innych postępowań - tj. związanych z analizą oddziaływania prowadzonej obecnie działalności,
- braku przeprowadzenia postępowania w zakresie kumulacji oddziaływania - zarzut nie znajduje uzasadnienia wobec zebranego materiału dowodowego i analizy dokonanej w uzasadnienia niniejszej decyzji. Na podstawie zebranych dowodów brak jest podstaw do ustalenia innego zasięgu oddziaływania zakładu niż określony poprzednio.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka
zaskarżyła decyzję Kolegium z 10 maja 2022 r. w części dotyczącej nałożenia obowiązku wykonania, wzdłuż północnej i częściowo wschodniej granicy działki inwestycyjnej, trzech ekranów akustycznych o wskazanych decyzją parametrach (Pkt ll ppkt 5 decyzji). Zaskarżonej decyzji zarzuciła.
1. Naruszenie prawa materialnego, to jest art. 71 ust. 2 i art. 84 ust. 1a uioś przez niewłaściwe zastosowanie, a to przez określenie w decyzji warunków i nałożenie obowiązku dla już istniejącej i od lat funkcjonującej części zakładu wnioskodawcy, podczas gdy przedmiotem tej decyzji powinno być planowane, wskazane we wniosku przedsięwzięcie
2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, to jest naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. przez niewłaściwą ocenę zebranego w sprawie materiału, w szczególności przez przyjęcie, że objęte wnioskiem (planowane) przedsięwzięcie powodować będzie emisje hałasu wymagające zastosowania dodatkowych zabezpieczeń w postaci ekranu akustycznego na granicach działki,
3. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, to jest art. 19 K.p.a. w zw. z art. 378 w zw. z art. 362 ust. 1 i ust. 2, a także art. 115a, art. 113 ust. 2 pkt i art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez funkcjonujący zakład "Firny C." sp. j. norm dopuszczalnego hałasu i nałożenie obowiązku (budowę ekranu akustycznego) mającego usunąć to naruszenie - w sytuacji, gdy właściwym organem do wydania takiej decyzji jest Starosta [...], (zarzut braku właściwości rzeczowej organu).
W związku z powyższym wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części, ewentualnie stwierdzenie jej nieważności w tej części.
Zdaniem skarżącego ani zebrany w sprawie materiał dowodowy ani przepisy prawa nie uzasadniają nałożenia obowiązku budowy ekranów akustycznych w ustalonym przez organ stanie faktycznym.
Jak skarżący podnosił już w odpowiedzi na odwołanie B.J. od decyzji I instancji, planowana inwestycja polega na zastąpieniu kilkudziesięcioletniej Im,, produkcyjnej w istniejącej już starej hali, instalacją nowa, innowacyjną, spełniającą kryteria BAT (najnowsza dostępna technologia). Zamontowanie nowoczesnych urządzeń nie spowoduje dodatkowych uciążliwości dla środowiska, w tym zwiększenia hałasu na sąsiedniej działce, bowiem źródłem tego hałasu, jak wielokrotnie w toku postępowania stwierdzał B.J., jest prowadzony na placu zakładowym proces cięcia szyn kolejowych. Innowacyjność nowej instalacji polega na tym, że odcięta stopa i średnik szyny, stanowiące do tej pory odpad, zostaną wykorzystane do produkcji kul stalowych, tak, jak obecnie główka szyny, czego poprzednia technologia nie umożliwiała. Przedsięwzięcie nie będzie więc wymagać zwiększenia przerobu (cięcia) szyn, nie zmieni zakresu i sposobu funkcjonowania zakładu w tym zakresie (a jeżeli, to na korzyść dla środowiska poprzez wyeliminowanie czynności zagospodarowania odpadu, to jest składowania, załadunku, transportu średnika i stopy szyn).
Ani z Karty informacyjnej przedsięwzięcia, ani z żadnych innych zebranych w sprawie dokumentów nie wynika, aby planowane przedsięwzięcie, to jest nowa linia technologiczna w dotychczasowej hali, miała spowodować przekroczenie norm hałasu, także norm przewidzianych dla zabudowy mieszkaniowej, na sąsiedniej posesji. Wskazane w Karcie informacyjnej pomiary hałasu na granicy działki skarżącego dotyczą, co jest niesporne, istniejących instalacji i źródeł hałasu. Jak stwierdzono w zaskarżonej decyzji, stwierdzone przekroczenia stoją za wszczęciem przez właściwy organ, to jest Starostę [...], postępowania w trybie art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska. Wydana w tym postępowaniu decyzja Starosty z 6 kwietnia 2022 r. nr OŚL.6241.1.2021.JK, określająca dopuszczalne normy hałasu na granicy działki skarżącego nie jest ostateczna - została przez Spółkę zaskarżona i do dziś nie została wydana decyzja w II instancji. 2 Karty informacyjnej jednoznacznie wynika, że dane o pomiarach źródeł hałasu i planowanych środkach zaradczych (budowie ekranów) dotyczą już istniejących i pracujących instalacji, a nie planowanego przedsięwzięcia. Skarżący zawarł te dane w Karcie informacyjnej w celu rzetelnego przedstawienia stanu faktycznego, z ostrożności wskazując środki jakie podejmie w celu wyeliminowania istniejących przekroczeń, w razie utrzymania w mocy przywołanej wyżej decyzji Starosty. Postępowanie Starosty dotyczy właśnie tych pomiarów i przekroczeń. Warunki, wymagania i obowiązki o których mowa w art. 84 ust. 1a uoiś mogą dotyczyć, w świetle art. 71 i nast. tej ustawy, tylko planowanej inwestycji, tymczasem organ II instancji błędnie I bezpodstawnie przyjął wskazane w Karcie Informacyjnej pomiary istniejących źródeł hałasu za właściwe dla przyszłej inwestycji, przenosząc wprost do decyzji sposób zabezpieczenia (budową ekranów) przewidziany w Karcę. Skarżący podkreśla oczywisty fakt, że zgodnie z Kartą informacyjną wskazane w decyzji ekrany miałyby stanowić osłonę sąsiedniej działki przed hałasem emitowanym obecnie na placu zakładu, a Ich zastosowanie (w razie uchylenia decyzji Starosty) tylko dla źródła hałasu znajdującego się w zamkniętej hali, bez wykazania skali jego oddziaływania na sąsiednia działkę, jest zupełnie nieracjonalne, sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i podrażającym koszty planowanej inwestycji w sposób stawiający pod znakiem zapytania jej opłacalność. Gdyby planowane przedsięwzięcie faktycznie groziło zwiększeniem uciążliwości dla środowiska, w tym dodatkową emisją hałasu (a z dokumentacji zebranej w sprawie to me wyraka), oczywistym rozwiązaniem byłoby wygłoszenie ścian hali, a nie budowa zabezpieczeń na granicy działki.
Zaskarżona część decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią jej uzasadnienia, z której wynika, że organ ma świadomość tego, iż wszelkie zarzuty dotyczące przekroczenia norm środowiskowych podniesione w postępowaniu dotyczyły istniejących już źródeł immisji na działkę B.J. I nie mają faktycznego związku z planowanym przedsięwzięciem, oraz gdzie organ powołując się na stanowisko Sądu wprost uznaje brak swojej kompetencji do orzekania w przedmiocie stwierdzonych przekroczeń norm emisji hałasu.
Wprowadzenie do zaskarżonej decyzji obowiązku budowy ekranów, w sytuacji gdy uzasadniałaby to tylko konieczność ochrony przed stwierdzonymi już przekroczeniami, a bez wykazanego związku z planowanym przedsięwzięciem, wykracza poza kompetencje organu właściwego do wydania decyzji środowiskowej, czyni (w razie utrzymania się zaskarżonej decyzji w tej części) bezprzedmiotowym trwające postępowanie w sprawie określenia norm hałasu wszczęte przez Starostę. Tylko Starosta jest bowiem właściwy do nałożenia obowiązków w zakresie ochrony przed hałasem emitowanym przez działające Instalacje (źródła), stosownie do art. 378 w zw. z art. 362 ust 1 i ust. 2, a także art. 115 a art. 113 ust. 2 pkt 1 art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska. Decyzja w tej części narusza art. 19 kpa, co powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności.
Wprowadzenie do decyzji przywołanego wyżej obowiązku zaskakuje także wobec zawartych w treści jej uzasadnienia stwierdzeń, z których wynika, że organ ma świadomość braku podstawy nakazania budowy ekranów nie tylko dla planowanej inwestycji, ale też nie uzasadniają tego pomiary dotyczące istniejącego stanu, wskazane w Karcie informacyjnej. Pomiary te wykazują bowiem przekroczenie na granicy działki norm hałasu odnoszących się do terenów mieszkalnych, podczas gdy działka B.J. wykorzystywana jest rolniczo. Skarżący nie znajduje w treści wytycznych Sądu w sprawie II SA/Rz 1253/20 nałożenia obowiązku budowy ekranów akustycznych na granicy działki, w szczególności o parametrach właściwych dla istniejących, a nie planowanych źródeł hałasu. Kwestia czy ustalanie norm hałasu powinno nastąpić z uwzględnieniem faktycznej zabudowy terenu czy treści planu zagospodarowania przestrzennego będzie przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu ze wskazanej wyżej i przywołanej także w zaskarżonej decyzji, decyzji Starosty [...] z 6 kwietnia 2022 r, nr OŚL.6241.1.2021.JK. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, SKO i RDOŚ jednoznacznie opowiadają się za tym pierwszym stanowiskiem, wynikającym zresztą z uzasadnienia projektu ustawy z n10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2015 r. poz.1593), co czyni rozstrzygnięcie w zakresie obowiązku budowy ekranów jeszcze mniej zrozumiałym.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).
Poddawszy kontroli w ramach w/w kryteriów zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona.
Wydaną w pierwszej instancji decyzją z 4 listopada 2021 r. Prezydent [...] określił na wniosek "Firmy C." Sp. j. środowiskowe uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Zmiana technologu produkcji kul stalowych z odpadowych szyn kolejowych z metody kuto walcowanej na metodę walcowania na gorąco" planowanego do realizacji na działce o nr [...] w obrębie [...] C. w [...].
Wydana na skutek odwołania zaskarżona decyzja SKO z 10 maja 2022 r. uchyliła w całości decyzję organu I instancji, jednocześnie:
I. stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia,
II. określając warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia,
III. Ustalając charakterystykę przedsięwzięcia.
Rzecz jednak w tym, że nakładając zaskarżoną decyzją obowiązek wykonania ekranów akustycznych w określonych miejscach nie poddało analizie, czy objęte wnioskiem przedsięwzięcie powodować będzie emisje hałasu wymagające zastosowania dodatkowych zabezpieczeń,
Jest to istotne o tyle, że jak słusznie podnosi skarżący, ani z Karty informacyjnej przedsięwzięcia, ani z żadnych innych zebranych w sprawie dokumentów nie wynika, aby planowane przedsięwzięcie w postaci nowej linii technologicznej w dotychczasowej hali, miało spowodować przekroczenie norm hałasu, także norm przewidzianych dla zabudowy mieszkaniowej, na sąsiednich posesjach.
Z Karty informacyjnej wynika, że dane o pomiarach źródeł hałasu i planowanych środkach zaradczych (budowie ekranów) dotyczą już istniejących i pracujących instalacji, a nie planowanego przedsięwzięcia.
Stosownie do powyższego zaskarżona decyzja wraz z decyzją organu l instancji podlegała uchyleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. (pkt l sentencji wyroku).
O należnych skarżącemu kosztach postępowania (obejmujących równowartość uiszczonego wpisu sądowego od skargi 200 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku).
W ponownie prowadzonym postępowaniu - stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. - organy kierować się będą wytycznymi, które wynikają wprost z przedstawionych wyżej wskazań.