II SA/Rz 785/22

II SA/Rz 785/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2022-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /sprawozdawca/
Jerzy Solarski /przewodniczący/
Karina Gniewek-Berezowska
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Sygn. powiązane
II GSK 434/23 - Wyrok NSA z 2024-01-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1857
art. 2, art. 3 ust. 1, ust. 2, ust. 2a, art. 6 ust. 1 i ust. 3, art. 21 ust. 1
Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 722
art. 3 ust. 1, poz. 39a zał. nr 1
Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 25 kwietnia 2022 r. nr 1801-IGC.48.89.2021 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów - skargę oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: "DIAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia 25 kwietnia 2022 r. nr 1801-IGC.48.89.2021 wydana w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.
Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:
W dniu 4 czerwca 2021 r. funkcjonariusze [...] Urzędu Celno – Skarbowego, przeprowadzili kontrolę zespołu pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] / [...], pod kątem przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy SENT. Na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzony został protokół z dnia 4 czerwca 2021 r. nr MKR2021175585.
Ustalono, że przedmiotem przewozu był towar o nazwie "[...]" w opakowaniach typu big-bag w łącznej ilości 24 576 kg. Wg towarzyszących dokumentów był to towar z pozycji CN 3824 (kod CN 3824 99 96). Kierowca do kontroli przedstawił m.in.: międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR o nr [...] z dnia 02.06.2021 r., dowody rejestracyjne dot. zespołu pojazdów o numerach rejestracyjnych [...]/[...], dowód osobisty nr [...], Delivery Note nr [...], wypis z licencji nr [...]. Z przedstawionych dokumentów wynika, że nadawcą towaru była słoweńska firma C d. o. o. ([...],[...]), a odbiorcą polska firma A Sp. z o. o. C sp. k. (zarazem odbiorca towaru, jak i właściciel pojazdu) W celu potwierdzenia tożsamości towaru oraz kodu CN w toku kontroli pobrano próbki towaru - zgodnie z protokołem nr408000-CZR3.5063.215.2021.1.
Pismem z dnia 14 czerwca 2021 r. A Sp. z o. o. C sp. k. poinformowała, że przewożony towar stanowiła kreda powlekana będąca wypełniaczem używanym w produkcji materiałów budowlanych; produkt nie nadaje się zarówno do celów napędowych, jak i opałowych, nie jest to towar akcyzowy w rozumieniu ustawy akcyzowej, nie jest wymieniony w szczególności pod pozycją 24b załącznika nr 1 do ustawy, gdyż nie posiada przeznaczenia opałowego lub napędowego, systemowi monitorowania podlegają towary objęte pozycją CN 3824, gdy są one wymienione w załączniku nr 1 do ustawy akcyzowej. Zawnioskowała o umorzenie postępowania.
W wyniku wykonanych badań, Dział Laboratorium Celno-Skarbowe Podkarpackiego Urzędu Celno- Skarbowego stwierdził, że próbkę stanowi węglan wapnia z domieszką kwasu palmitynowego (sprawozdania z badań nr 408000-CGL.472.(1025, 1026).2021.AD.IW z dnia 18.06.2021 r.).
W tej sytuacji Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie wobec podmiotu odbierającego A Sp. z o. o. z K. (dalej: "Spółka"), a następnie decyzją z dnia 20 września 2021 r. nr 408000-408000-COC2.48.81.2021.20 wymierzył kartę pieniężną w wysokości 20 000 zł za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1857 – dalej: "ustawa SENT").
Organ I instancji wskazał, że przewożony był towar oznaczony kodem CN 3824 99 96, który zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy SENT podlega monitorowaniu na zasadach określonych w tej ustawie. Wyjaśnił, że w obowiązującym od 1 września 2019 r. załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym w poz. 39a wymienione zostały niektóre spośród podpozycji pozycji CN 3824, tj. ex 3824 99 86, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93, ex 3824 99 96 i opisane jako pozostałe produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych. Przed tą datą towary o kodzie CN 3824 - jako niewymienione w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym - nie podlegały systemowi monitorowania przewozu i obrotu. Po tej dacie systemowi monitorowania przewozu i obrotu podlegają towary o kodach CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96 i to bez względu na ich przeznaczenie.
Organ wskazał, że podmiot odbierający nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 6 ust. 1 ustawy SENT, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium RP, nie przesłał do rejestru zgłoszenia i nie uzyskał numeru referencyjnego dla tego zgłoszenia. Wobec niewykonania ww. obowiązku zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy SENT na podmiot odbierający nałożono karę w wysokości 46% różnicy wartości brutto towaru zgłoszonego i towaru rzeczywiście przewożonego podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie niższą niż 20 000 zł. Organ I instancji nie stwierdził podstaw prawnych do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 21 ust. 3 w zw. z art. 26 ust. 3 ustawy SENT.
Spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji wnioskując o jej uchylenie. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie art. 121 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm. – dalej "O.p.") w zw. z art. 3 ust. 2a ustawy SENT poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego z przekroczeniem zasady swobodnej oceny oraz zasad prawidłowego rozumowania, jak i wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, skutkującej błędnymi ustaleniami faktycznymi w postaci przyjęcia, że będący przedmiotem transportu i przewozu towar o oznaczeniu handlowym "[...]" - będący materiałem naturalnym, składającym się w 99,5% z CaC03 - stanowi "pozostały produkt chemiczny" lub "preparat przemysłu chemicznego" w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, który wymieniony jest w załączniku nr 1 do tej ustawy pod pozycją 39a. Na wypadek nieuwzględnienia ww. zarzutu Spółka wskazała ponadto na naruszenie prawa materialnego - art. 3 ust. 2a w związku z art. 21 ust. 1 ustawy SENT poprzez przyjęcie, że towar niewymieniony w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, może za taki zostać uznany w oparciu o przepisy ustawy SENT, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego rozumowania, że możliwe jest nałożenie kary wskutek naruszenia obowiązków związanych z dokonywanym przewozem towaru o nazwie handlowej "[...]".
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 25 kwietnia 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., art. 6 ust. 1, art. 21ust. 1, ust. 3, art. 26 ust. 5 ustawy SENT utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję organu I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Wskazał, że w niniejszej sprawie spór dotyczy interpretacji przepisów ustawy SENT w zakresie czy przewożony towar podlega monitorowaniu na zasadach określonych w ww. ustawie. Dyrektor IAS podzielił stanowisko organu I instancji i wyjaśnił, że od dnia 14.06.2018 r. towary objęte pozycją CN 3824 podlegają systemowi monitorowania przewozu i obrotu, o ile towary te są wymienione w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, bez względu na przeznaczenie (art.3 ust. 2a ustawy SENT). Z kolei w obowiązującym od dnia 1.09.2019 r. załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym w poz. 39a wymienione zostały niektóre spośród podpozycji pozycji CN 3824, tj. ex 3824 99 86, ex3824 99 92, ex 3824 99 93, ex 3824 99 96. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy SENT przewóz towaru objętego kodem CN 3824 99 96 (towar z tego kodu CN był przedmiotem przewozu w niniejszej sprawie) podlega systemowi monitorowania przewozu. Żadnego znaczenia nie ma przy tym to, że przewożony towar nie był towarem akcyzowym. Przyjęcie takiego stanowiska nie oznacza, wbrew stwierdzeniom podmiotu odbierającego, że [...] został uznany przez organ za "pozostały produkt chemiczny"/"preparat przemysłu chemicznego" w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy akcyzowej - do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE seria L Nr 256 z dnia 07.09.1987r. ze zm.). W poz. 39a załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej przytoczone zostało de facto brzmienie pozycji CN 3824 tj. produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, ze wskazaniem niektórych kodów CN z podpozycji pozostałe, tj. 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96. Z kolei pozycja taryfowa 3824 - w tym podpozycja 3824 99 swym zakresem obejmuje nie tylko produkty chemiczne/preparaty przemysłu chemicznego, lecz również mieszaniny: produktów naturalnych, czy produktów naturalnych z produktami chemicznymi. W świetle obowiązujących w dniu 04.06.2021 r. przepisów prawa podmiot odbierający miał obowiązek dokonać zgłoszenia przewozu przedmiotowego towaru do systemu SENT (art. 6 ust. 1 ustawy SENT).
Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że podmiot odbierający nie udokumentował istnienia swojego "ważnego interesu" lub "interesu publicznego", które zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy SENT mogłyby stanowić podstawę do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art.21 ust. 1. Wskazał, że dokonane przez organu obu instancji ustalenia pozwalają przyjąć, że nałożona kara pieniężna nie stanowi zagrożenia dla interesów Spółki i jej bytu, jak też nie implikuje sytuacji, gdy rezultatem zapłaty należności będzie obciążenie Skarbu Państwa kosztami pomocy. Jak zaznaczył organ w sytuacji stwierdzenia, że nie ma podstaw do udzielenia ulgi, gdyż nie przemawia za tym "ważny interes podmiotu odbierającego" lub "interes publiczny", traci sens badanie, czy wnioskowana ulga jest dopuszczalną pomocą publiczną w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy SENT. Odmowa przyznania ulgi nie prowadzi do udzielenia pomocy, a przez to nie ma potrzeby rozpatrywania jej w kontekście dopuszczalności pomocy publicznej. Zdaniem Dyrektora IAS organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego oraz procesowego, dokonując ich właściwej wykładni.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, A Sp. z o.o. z/s w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.
Podtrzymując argumentację odwołania skarżąca Spółka kwestionowanej decyzji zarzuciła:
1. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 i art. 191 O.p. w zw. z art. 3 ust. 2a ustawy SENT popełnionego skutkiem dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasad prawidłowego rozumowania, jak i wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, skutkującej błędnymi ustaleniami faktycznymi w postaci przyjęcia, że będący przedmiotem transportu i przewozu towar o oznaczeniu handlowym "[...]" - a będący materiałem naturalnym (składającym się w 99,5% z węglanu wapnia), stanowi "pozostały produkt chemiczny" lub "preparat przemysłu chemicznego", w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, który wymieniony jest w załączniku nr 1 do tej ustawy pod pozycją 39a,
2. naruszenia prawa materialnego, skutkiem jego niewłaściwego zastosowania w niniejszym stanie faktycznym, a mianowicie art. 3 ust. 2a w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy SENT, poprzez błędną interpretację użytego w tym przepisie zwrotu " o ile towary te są wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym" i bezzasadne przyjęcie, że towar niewymieniony jako wyrób akcyzowy w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, może w istocie za takowy zostać uznany w oparciu o w/w przepisy ustawy SENT i tym samym zostać objęty obowiązkami w zakresie monitorowania przewozu przewidzianymi w tejże ustawie, co w konsekwencji w niniejszym stanie faktycznym doprowadziło do błędnego uznania, że możliwe jest nałożenie na stronę kary wskutek rzekomego naruszenia przez nią obowiązków związanych z dokonywanym przewozem towaru o handlowej nazwie "[...]".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest niezasadna.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy SENT, która określa zasady systemu monitorowania drogowego przewozu towarów oraz odpowiedzialność za naruszenie obowiązków związanych z drogowym przewozem towarów podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, przewoźnika i kierującego środkiem transportu.
Niniejsza sprawa rozpatrywana jest w oparciu o stan prawny z dnia kontroli, tj. na podstawie przepisów prawa materialnego ustawy z dnia 09.03.2017r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (tekst jednolity z 2020r. poz.859 ze zm. - Dz. U. z 2021r. poz.255 i poz.694).
Zgodnie z art.2 ustawy SENT użyte w ustawie określenia oznaczają:
6) podmiot odbierający:
a) osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, dokonującą wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów lub nabycia towarów w przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016r. poz.710 ze zm.);
b) zużywający podmiot olejowy nieprowadzący działalności gospodarczej;
8) przewoźnik - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, wykonującą przewóz towarów;
9) przewóz towarów - przemieszczanie towaru na lub przez terytorium kraju środkiem transportu po drodze publicznej albo krajowej sieci kolejowej, z uwzględnieniem postojów wymaganych podczas tego przemieszczania, przeładunku oraz rozładunku;
10) rodzaj towaru - towar klasyfikowany do jednej pozycji Nomenklatury Scalonej, o której mowa w art.3 ust.l ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej "CN";
16) zgłoszenie - zgłoszenie do rejestru zgłoszeń:
a) przewozu towaru obejmującego przewóz określonej ilości tego samego rodzaju towaru albo określonych ilości różnych rodzajów towaru przewożonych od jednego nadawcy towaru do jednego odbiorcy towaru, do jednego miejsca dostarczenia towaru, jednym środkiem transportu albo
b) obrotu paliwami opałowymi.
System monitorowania przewozu towarów i obrotu obejmuje gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie towarów, w szczególności z zastosowaniem środków technicznych służących do tego monitorowania, oraz kontrolę realizowania obowiązków wynikających z ustawy (art.3 ust.l ustawy SENT). Środkiem technicznym służącym monitorowaniu drogowego przewozu towarów jest rejestr zgłoszeń prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, który jest administratorem danych przetwarzanych w rejestrze, tj. zawartych w zgłoszeniach i dotyczących przeprowadzonych kontroli, o których mowa w art.13 (art.4 ust. 1 do 4 ustawy SENT).
Przepisy art.6 ust. 1 i ust.3 ustawy SENT stanowią wprost, że w przypadku przewozu towaru z terytorium państwa członkowskiego albo terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju podmiot odbierający jest obowiązany, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju, przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi, natomiast przewoźnik jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju:
po drodze publicznej uzupełnić zgłoszenie o:
a) dane przewoźnika obejmujące:
- imię i nazwisko albo nazwę,
- adres zamieszkania albo siedziby,
b) numer identyfikacji podatkowej przewoźnika albo numer, za pomocą którego przewoźnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej,
c) numery rejestracyjne środka transportu, o którym mowa w art.2 pkt 11 lit. a,
d) miejsce i datę rozpoczęcia przewozu towaru na terytorium kraju,
e) planowaną datę zakończenia przewozu towaru,
f) numer zezwolenia, zaświadczenia lub licencji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 06.09.2001r. o transporcie drogowym, o ile są wymagane,
g) numer dokumentu przewozowego towarzyszącego przewożonemu towarowi,
h) numer lokalizatora albo numer urządzenia.
Katalog towarów, których przewóz podlega systemowi monitorowania drogowego określa art.3 ust.2 ustawy SENT. Zgodnie z jego treścią systemowi monitorowania podlega przewóz:
1) towarów objętych pozycjami CN:
2207 nieoznaczonych znakami akcyzy,
2707,
2710,
2905,
2917,
3403,
3811,
3814 zawierających alkohol etylowy,
3820 zawierających alkohol etylowy,
3824,
3826
- jeżeli masa brutto przesyłki towarów objętych tymi pozycjami przekracza 500 kg lub jej objętość przekracza 500 litrów; (...)
4) towarów innych niż wymienione w pkt l-3a, w stosunku do których zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo wystąpienia naruszeń przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego, mogących powodować, ze względu na skalę lub częstotliwość obrotu tymi towarami, znaczne uszczuplenia tych podatków - określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 11.
Przewóz towarów, o których mowa w ust.2 pkt 1 lit. d i j, podlega systemowi monitorowania przewozu i obrotu, o ile towary te są wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, bez względu na przeznaczenie (art.3 ust.2a ustawy SENT).
W myśl postanowień art.21 ust. 1 ustawy SENT w przypadku niewykonania obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 albo art. 6 ust.1, odpowiednio na podmiot wysyłający albo podmiot odbierający nakłada się karę pieniężną w wysokości 46% wartości brutto towaru przewożonego podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie niższej niż 20 000 zł.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (art. 26 ust. 5 ustawy SENT).
W kontrolowanej sprawie przedmiotem przewozu był towar: o nazwie handlowej "[...]", kodzie CN 3824 99 96, w ilości 24 576 kg. W wyniku badania wykonanego przez Laboratorium Celno-Skarbowe Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego stwierdzono, że jest to węglan wapnia (CaC03) z dodatkiem oleju palmitynowego. Zgodnie z obowiązującymi zasadami klasyfikacji taryfowej dla tego towaru właściwym kodem CN jest kod 3824 99 96.
Skarżąca Spółka w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze zarzucała, że towar objęty przewozem o kodzie CN 3824 99 96 towar nie jest wyrobem akcyzowym w myśl załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej – poz. 39a, w związku z czym nie podlega monitorowaniu na zasadach określonych w ustawie SENT.
Organy konsekwentnie twierdziły zaś, że towar ten zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy SENT podlega monitorowaniu na zasadach określonych w ustawie SENT.
Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podniosła, że ustawa akcyzowa posługuje się pojęciem wyrobu akcyzowego (art.2 ust. 1 pkt 1) i dokładnie określa, co jest wyrobem akcyzowym (załącznik nr 1 poz.39a). CaC03, z uwagi na swoje przeznaczenie (wykluczające użycie go do celów opałowych lub napędowych), nie jest takim wyrobem. Zatem, jeśli dany produkt nie jest wyrobem akcyzowym wymienionym w załączniku nr 1, to nie jest objęty zakresem semantycznym definicji zawartej w art.3 ust.2a ustawy SENT. Zdaniem Spółki nawet sklasyfikowanie "[...]" jako produktu / preparatu chemicznego nie jest równoznaczne z przyjęciem, że jest on wskazany pod pozycją 39a załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej.
W obowiązującym od dnia 01.09.2019r. załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym w poz.39a wymienione zostały niektóre spośród podpozycji pozycji CN 3824, tj. ex 3824 99 86, ex 3824 99 92, ex 3824 99 93, ex 3824 99 96 i opisane jako pozostałe produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych. Przed tą datą towary o kodzie CN 3824 - jako niewymienione w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym - nie podlegały systemowi monitorowania przewozu i obrotu. Po tej dacie systemowi monitorowania przewozu i obrotu podlegają towary o kodach CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96 i to bez względu na ich przeznaczenie.
Rację ma organ II instancji stwierdzając, że od dnia 14.06.2018r. towary objęte pozycją CN 3824 podlegają systemowi monitorowania przewozu i obrotu, o ile towary te są wymienione w załączniku nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, bez względu na przeznaczenie (art.3 ust.2a ustawy SENT). Wprowadzenie tej zmiany zostało uzasadnione w następujący sposób: "z uwagi na fakt, że do kodu CN 3824 mogą być klasyfikowane zarówno wyroby akcyzowe, jak i inne towary niebędące tymi wyrobami ze względu na przeznaczenie, doprecyzowanie w projektowanym ust.2a poprzez wskazanie rodzaju towaru spośród tych wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, przy zastrzeżeniu, że nieważne jest jego przeznaczenie, wpłynie na łatwiejszą interpretację przepisów ustawy w zakresie klasyfikacji towarów podlegających systemowi monitorowania" {druk sejmowy nr 2156). Z kolei w obowiązującym od dnia 01.09.2019r. załączniku nr 1 do ustawy z dnia 06 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (jednolity tekst Dz. U. z 2022r. poz.143 - dalej zwana ustawą akcyzową) w poz.39a wymienione zostały niektóre spośród podpozycji pozycji CN 3824, tj. ex 3824 99 86, ex3824 99 92, ex 3824 99 93, ex 3824 99 96. Zgodzić się należy zatem, że na podstawie art.3 ust.2a ustawy SENT przewóz towaru objętego kodem CN 3824 99 96 (towar z tego kodu CN był przedmiotem przewozu w niniejszej sprawie) podlega systemowi monitorowania przewozu. Żadnego znaczenia nie ma przy tym to, że przewożony towar nie był towarem akcyzowym. Przyjęcie takiego stanowiska nie oznacza, wbrew stwierdzeniom podmiotu odbierającego, że [...] został uznany przez Organ za "pozostały produkt chemiczny"/"preparat przemysłu chemicznego" w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Jak stanowi art.3 ust.1 ustawy akcyzowej - do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE seria L Nr 256 z dnia 07.09.1987r. ze zm.). W poz.39a załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej przytoczone zostało de facto brzmienie pozycji CN 3824, tj. produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, ze wskazaniem niektórych kodów CN z podpozycji pozostałe, tj. 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96. Z kolei pozycja taryfowa 3824 - w tym podpozycja 3824 99 swym zakresem obejmuje nie tylko produkty chemiczne/preparaty przemysłu chemicznego, lecz również mieszaniny: produktów naturalnych, czy produktów naturalnych z produktami chemicznymi.
W świetle obowiązujących w dniu 04.06.2021r. przepisów prawa podmiot odbierający miał obowiązek dokonać zgłoszenia przewozu przedmiotowego towaru do systemu SENT (art.6 ust. 1 ustawy SENT). Podkreślić należy, że wskazany obowiązek sformułowany został jednoznaczne i nie ma wątpliwości, co do jego zakresu podmiotowego i przedmiotowego,
Z kolei w przypadku niewykonania obowiązku określonego w art.6 ust. 1, na podmiot odbierający nakłada się karę pieniężną w wysokości 46% wartości netto towaru przewożonego podlegającego obowiązkowi zgłoszenia, nie niższej niż 20 000 zł (art.21 ust. 1 ustawy SENT).
W niniejszej sprawie wartość netto przewożonego towaru wynosiła 1 884,00 EUR, co po pomnożeniu przez kurs średni waluty obowiązujący w dniu 04.06.2021r. (wg tabeli NBP nr 106/A/NBP/2021) oraz wskazane w przepisie prawa punkty procentowe, daje kwotę 3 876,48 zł. Jednak kara pieniężna w myśl postanowień art.21 ust. 1 ustawy SENT nie może być niższa niż 20 000 zł. Słusznie zatem organ orzekł o karze pieniężnej w kwocie 20 000 zł.
Zasady systemu monitorowania drogowego przewozu towarów "wrażliwych" zostały ukształtowane tak, że przewidują sankcje pieniężne za obiektywnie stwierdzony fakt naruszenia przepisów. Kary pieniężne nakładane w trybie administracyjnym decyzją właściwego naczelnika urzędu celno- skarbowego są niezależne od winy odpowiedzialnego podmiotu. Nałożenie kary jest obligatoryjne. Organy decyzyjne nie mogą uznaniowo oceniać okoliczności każdego przypadku naruszenia przepisów, wśród których zdarzać się mogą przypadki naruszeń ustawy niezamierzone, będące skutkiem błędu, omyłki, czy działania przyczyn zewnętrznych.
Sąd akceptuje także stanowisko organów o braku podstaw do odstąpienia od nałożenia kary na skargę na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o SENT bez potrzeby ponawiania argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.