II SA/RZ 759/06

II SA/Rz 759/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-03-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-08-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Ewa Wojtyna
Małgorzata Wolska
Ryszard Bryk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II OSK 1200/07 - Wyrok NSA z 2008-10-16
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. i Z.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego - skargę oddala -
Uzasadnienie
II SA/Rz 759/06
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. i Z. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] nakazującej M. i Z. S. rozbiórkę pomieszczenia klatki schodowej o wymiarach 2,05, x 4,75 m dobudowanej do istniejącego budynku sklepu usytuowanego na działce nr 576 w L. - orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną decyzji wskazał na art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie robót budowlanych wykonanych przez M. i Z. S. przy budynku sklepu na działce nr 576 w L.. W toku tego postępowania ustalono, że określony zakres robót budowlanych wykonany został samowolnie i w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane postanowieniem z dnia 23 marca 2004r. wstrzymał ich prowadzenie.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w.w. ustawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. określił jakie czynności inwestor powinien wykonać w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego prawem. Decyzja ta nie została zaskarżona przez żadną ze stron postępowania. Uczestniczący w postępowaniu na prawach strony B. Ch. w dniu 31 maja 2004r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 20 kwietnia 2004r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. W wyniku przeprowadzonego postępowania w trybie nadzoru, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. określającej jakie czynności M. i Z. S. powinni wykonać.
Odwołanie od tej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wnieśli M. i Z. S.. Po jego rozpatrzeniu organ centralny decyzją z dnia [...] września 2004r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i Z. S., Sąd ten wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1699/04 oddalił skargę.
O wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] kwietnia 2004r zadecydowało to, że organ ten rozstrzygnął jedną decyzją administracyjną sprawę robót budowlanych polegających zarówno na przebudowie części obiektu jak i na jego rozbudowie.
W zaistniałej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. prowadził odrębne postępowanie w sprawie przebudowy części obiektu oraz w sprawie rozbudowy.
Decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nakazał M.i i Z S. rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku. W jej motywach organ podał, że brak jest postaw do wdrożenia procedury legalizacyjnej bo dla terenu na którym istnieje budynek nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a inwestor nie posiada ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy.
M. i Z. S. wnieśli odwołanie od tej decyzji. Inwestorzy zarzucili naruszenie przepisów Prawa budowlanego przez zastosowanie art. 48 ust. 1 zamiast art. 51 ust. 1 pkt. 3 oraz naruszenie art. 61 § 4 kpa. Stwierdzili, że dokonali istotnego odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty nr [...] udzielającą pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego. Dodatkowo wskazali, że wydanie decyzji nie zostało poprzedzone wszczęciem postępowania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym z uwzględnieniem rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu wskazał, że organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie w sprawie samowoli budowlanej z urzędu. Organ I instancji rozpoczął postępowanie w tej sprawie od kontroli legalności wykonania dobudówki z klatką schodową oraz zgodności wykonanej rozbudowy i przebudowy z warunkami pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor w wyniku tych ustaleń wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych a następnie decyzję w sprawie zalegalizowania tych robót. W postępowaniu tym zainteresowane strony uczestniczyły, na każdym jego etapie.
Wyjaśniono, że decyzja organu I instancji z dnia [...].04.2004 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego i skutkuje to tym, że organ ten nie wszczyna od początku postępowania, ponieważ zostało ono wszczęte przed wydaniem wadliwej decyzji w związku z czym postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót było w toku. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 10 stycznia 2006r. w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. informuje strony o prowadzonym postępowaniu w sprawie rozbudowy budynku sklepu umożliwiając im zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym.
Organ odwoławczy uznał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. jest zgodna z przepisami proceduralnymi jak i z przepisami Prawa budowlanego. Podano, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jednoznacznie wynika, że inwestorzy dokonali samowolnej rozbudowy budynku zaś oświadczenia inwestora dotyczące okresu wykonania pomieszczenia klatki schodowej nie mogą być uznane za dowód w sprawie.
Wskazano, że przebudowa budynku mieszkalnego na sklep prowadzona była w oparciu o pozwolenie na budowę wydane przez Starostę Powiatowego w U., którego załącznik graficzny stanowi zatwierdzony i opieczętowany "Projekt budowlany". W projekcie tym brak jest uwidocznionego pomieszczenia użytkowanego jako klatka schodowa.
Organ ustalił, że po zakończeniu przebudowy M. i Z. S. wystąpili do Starosty L. o wydanie pozwolenia na użytkowanie sklepu powstałego w wyniku przebudowy. Do wniosku dołączyli oświadczenie kierownika budowy oraz informację o dokonanych odstępstwach od projektu budowlanego i rysunki zamienne obrazujące te odstępstwa.
Organ przed wydaniem decyzji przeprowadził oględziny obiektu. Starosta L. w decyzji z dnia 19 kwietnia 2002r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie sklepu w sposób enumeratywny wyliczył odstępstwa od projektu budowlanego. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynikało, że w trakcie realizacji przebudowy pomieszczenie klatki schodowej nie zostało wykonane. W związku z czym brak jest podstaw do stwierdzenia że ta część obiektu powstała w ramach odstępstw od pozwolenia na budowę i rozstrzygania sprawy w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego.
Organ II instancji wskazał, że rozbudowa budynku sklepu wykonana została po uzyskaniu przez inwestorów pozwolenia na użytkowanie. Na wykonanie rozbudowy inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na budowę i dlatego wykonany samowolnie zakres robót należało zaliczyć do robót polegających na budowie i rozstrzygać sprawę w oparciu o art. 48 cyt. ustawy. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9.08.2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1699/04. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że na terenie, na którym znajduje się sklep nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i inwestorzy nie dysponują ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu odwoławczego, skarżący M. i Z. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą, oraz o zasądzenie kosztów postępowania, a także o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do skargi. Wnieśli również o wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki. Zarzucili, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy – art. 77 § 1 kpa i przepisów prawa materialnego - art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane - poprzez nieuwzględnienie, że do wykonania robót budowlanych polegających na dobudowaniu pomieszczenia klatki schodowej doszło w czasie obowiązywania decyzji dotyczącej pozwolenia na przebudowę z dnia [...].08.1999r. znak [...] w związku z czym wykonane roboty należało traktować jako istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę. Zarzucili również naruszenie art. 48 ust. 1 prawa budowlanego poprzez niewłaściwe nakazanie rozbiórki pomieszczenia klatki schodowej, naruszenie przepisów postępowania art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez nadanie wyrokowi WSA w Warszawie z dnia 9.08.2005r. sygn. akt VII SA/Wa 1699/04 wiążącego charakteru w prowadzonym postępowaniu, a także naruszenie art. 61 § 4 kpa poprzez niewszczęcie postępowania w sprawie nakazania rozbiórki klatki schodowej na działce nr 576 w L.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik uczestniczki M. Ch. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm./, wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem i tym samym przy tej kontroli bierze z reguły pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./ stan faktyczny sprawy Sąd ustala na podstawie akt sprawy administracyjnej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Decyzją z dnia [...].08.1999 r., Nr [...] Starosta Powiatowy w U. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i Z. S. pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego na sklep /powierzchnia zabudowy 128, 2 m2, powierzchnia użytkowa 93,2 m2, kubatura 718 m3/ i na przebudowę budynku gospodarczego na budynek mieszkalny oraz na przebudowę przyłącza gazowego i budowę przyłączy: wodociągowego, elektrycznego, gazowego i kanalizacyjnego na działkach nr 576 i 580 położonych w L..
Wskazana decyzja stała się ostateczna w dniu 3.09.1999 r.
W przedmiotowej sprawie punktem wyjścia jest wskazane pozwolenie na budowę w części dotyczącej pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego na sklep na działce nr 576. W dniu 4.03.2002 r. wpłynął do Starosty Powiatowego w L. wniosek inwestorów z dnia 28.02.2002 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przebudowanego budynku mieszkalnego na sklep. We wniosku tym inwestorzy podali, że dane techniczne przebudowanego obiektu wynoszą: pow. zabudowy 128,2 m2, pow. użytkowa 93,23 m2, kubatura 717,92 m3.
Dane te odpowiadają danym zawartym w pozwoleniu na przebudowę.
W dniu 22.03.2002 r. Starosta Powiatowy w L. przeprowadził oględziny i na ich podstawie ustalił, że istnieją rozbieżności między projektem budowlanym, a stanem rzeczywistym w n/w zakresie:
– wykonano dodatkowy otwór okienny przy drzwiach od strony południowo-zachodniej, w miejscu wnęki na reklamę,
– nie wykonano ścianek działowych korytarza, skutkiem czego zwiększyła się powierzchnia Sali sprzedaży,
– przesunięto drzwi do pomieszczenia nazwanego w projekcie budowlanym jako nr 6,
– kosztem pomieszczenia gospodarczego i korytarza – wykonano schody na strych,
– w połać dachową wstawiono 5 sztuk relaksów i wykonano 2 sztuki lukarn,
– nie zasypano piwnicy.
Na rozprawie sądowej skarżący Z. S. przedłożył mapę inwentaryzacji powykonawczej budynku, przyłącza gazu, kanalizacji sanitarnej w skali 1:500, która została w dniu 19.02.2002 r. przyjęta do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. i zaewidencjonowana pod nr[...]/k. 50 akt sądowych/.
Przedmiotem zaewidencjonowania jest tylko sieć uzbrojenia terenu.
Na tej mapce skarżący pokazał zewnętrzne schody do budynku, ale jednocześnie oświadczył, że schody te nie były wówczas zabudowane.
Decyzją z dnia [...].04.2002 r., Nr [...], Starosta L. udzielił M. i Z. S. pozwolenia na użytkowanie sklepu, powstałego w wyniku przebudowy budynku mieszkalnego z przyłączami: energetycznym, wodociągowym, kanalizacyjnym i gazowym na działce nr 576 w L..
Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 22.05.2002 r.
W dniu 16.02.2004 r. wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. zawiadomienie, sygnowane przez K. Ch., że inwestorzy w 2003 roku dobudowali do budynku sklepu klatkę schodową przy wejściu do pomieszczeń mieszkalnych i zmienili również konstrukcję dachu z dwuspadowego na czterospadowy.
W dniu 2.03.2004 r. wskazany organ nadzoru budowlanego przeprowadził oględziny i stwierdził, że inwestorzy do budynku sklepu dobudowali klatkę schodową o wymiarach 4,75 x 2,05 m o konstrukcji murowanej od strony działki nr 576 i w związku z tym zlikwidowali schody, które były umiejscowione wewnątrz budynku i prowadziły na poddasze, a w ich miejsce urządzili 2 pomieszczenia gospodarcze. Jednocześnie organ stwierdził, że inwestorzy na poddaszu budynku sklepowego wykonali ścianki działowe murowane z pustaków, w wyniku czego powstały pomieszczenia mieszkalne, przebudowano także konstrukcję dachu w celu zadaszenia klatki schodowej i wykonano dodatkowo 1 lukarnę.
Organ także stwierdził, że inwestorzy na dobudowę klatki schodowej i wykonanie pomieszczeń mieszkalnych na poddaszu nie posiadają wymaganego pozwolenia na budowę. Roboty budowlane przy budowie klatki schodowej i dotyczące wykonania pomieszczeń mieszkalnych na poddaszu w czasie oględzin były już zakończone, a pomieszczenia na poddaszu były już użytkowane.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...].03.2004 r., Nr [...] – wstrzymał roboty budowlane prowadzone bez wymaganego pozwolenia na budowę przez M. i Z. S., które są związane z przebudową schodów na poddasze i przebudową poddasza nieużytkowego na lokal mieszkalny w budynku zlokalizowanym na działce nr 576 w L. /art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane – tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016/, a następnie decyzją z dnia [...].04.2004 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 powołanego wyżej prawa budowlanego nakazał wskazanym inwestorom przedłożyć projekt budowlany i inne dokumenty w terminie do dnia 30.09.2004 r.
Decyzją z dnia [...].08.2004 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.2004 r., Nr .
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił odwołania M. Z. S. i decyzją z dnia [...].09.2004 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...].08.2004r.
Wydanie powyższych decyzji organy motywowały tym, że poprzez dobudowanie klatki schodowej o wymiarach 4,75 x 2,05 m dokonali rozbudowy budynku sklepu, na co nie posiadali pozwolenia na budowę, zatem taki stan rzeczy wypełnia dyspozycję art. 28 prawa budowlanego i pociąga za sobą zastosowanie art. 48 tego prawa. Z tych względów legalizacja samowoli budowlanej w trybie art. 51 prawa budowlanego nie była dopuszczalna, stanowiła rażące naruszenie prawa materialnego.
Inwestorzy w/w decyzję organu centralnego zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9.08.2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1699/04 oddalił skargę M. i Z. S.
Powołany wyrok uprawomocnił się w dniu 8.11.2005 r.
W motywach tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko orzekających organów i wyjaśnił, że roboty budowlane związane z dobudową zewnętrznej klatki schodowej polegające na usytuowaniu schodów na zewnątrz budynku /od strony podwórza/, obudowanych ścianami o konstrukcji murowanej, w wyniku czego powstało pomieszczenie o wymiarach zewnętrznych 2,05 x 4,75 m – wypełnia dyspozycję art. 3 pkt 6 prawa budowlanego i wymaga wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę, zwłaszcza iż zmieniając bryłę budynku inwestorzy zmienili także zakres zagospodarowania działki. Rozbudowa, nadbudowa i przebudowa budynku wymaga pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 28 prawa budowlanego i musi uwzględniać warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki w tym bezpieczeństwo konstrukcji i zabezpieczenie przeciwpożarowe.
W konkluzji w/w Sąd administracyjny skonstatował, że organy działające w trybie nadzorczym prawidłowo przyjęły, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.2004 r., została wydana z rażącym naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, bowiem przepis ten dotyczy tylko samowolnie zrealizowanych robót nie będących budową, rozbudową czy nadbudową.
Po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.2004 r., organ ten ustalił, że dla terenu, na którym położona jest działka inwestorów, nie jest opracowany Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, co potwierdził Urząd Miasta i Gminy w L. /notatka służbowa z dnia 20.01.2006 r. spisana w Urzędzie Miasta i Gminy w L./.
W dniu 19.08.2005 r. M. i Z. S. wystąpili z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku sklepu ze zmianą przeznaczenia strychu nieużytkowego na pomieszczenia mieszkalne. Decyzją z dnia [...].11.2005 r., [...] Burmistrz Miasta i Gminy L. uwzględnił wniosek, ale od tej decyzji wniosła odwołanie M. Ch. i sprawa została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..
W piśmie z dnia 1.03.2006 r. skierowanym do Burmistrza Miasta i Gminy L., inwestorzy M. i Z. S. stwierdzili, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję w/w Burmistrza z dnia [...].11.2005 r. ustalającą warunki zabudowy na inwestycję obejmującą przebudowę, rozbudowę i nadbudowę budynku usytuowanego w L. na działce nr 576, bowiem przyjęło, że decyzja Burmistrza została wydana z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego.
Działka inwestorów nr 576 graniczy z n/w działkami:
– 577 /własność M. Ch./,
– 736 i 575/1 /Gmina L./,
– 288/2 /Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad/.
Zawiadomieniem z dnia 10.01.2006 r. organ I instancji pouczył w/w strony o treści art. 10 § 1 k.p.a.
W aktach administracyjnych znajduje się kopia dziennika budowy, w którym kierownik budowy B. K. w dniu 5.01.2002 r. zanotował, że roboty budowlane związane z przebudową budynku mieszkalnego na sklep wraz z instalacjami zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i normami obowiązującymi w budownictwie oraz projektem budowlanym. Dodał, że obiekt budowlany nadaje się do zużytkowania bez robót zewnętrznych /dokończenie cokołu na elewacji i robót na strychu/.
Zasadnicze okoliczności faktyczne są niesporne.
Do tego rodzaju okoliczności należy zaliczyć:
– posiadanie przez inwestorów tylko pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego na sklep,
– samowolna rozbudowa budynku sklepu polegająca na dobudowaniu klatki schodowej od strony podwórza o wymiarach 2,05 x 4,75 m,
– brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym położona jest działka inwestorów nr 576, jak również ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Istota przebudowy obiektu budowlanego oznacza jedynie zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, ale nie może prowadzić do zmiany kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, bo taka zmiana jest rozbudową lub nadbudową.
Obecnie pojęcie przebudowy definiuje art. 3 pkt 7a prawa budowlanego z 1994r., wprowadzony do tej ustawy nowelą z dnia 28.07.2005 r. /Dz. U. Nr 163, poz. 1364/.
W skardze skarżący zaprezentowali pogląd, że dobudowanie klatki schodowej nastąpiło po zakończeniu przebudowy budynku mieszkalnego na sklep, ale przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie budynku usługowego /sklepu/, zatem istnieje podstawa do legalizacji popełnionej samowoli budowlanej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, zm. Dz. U. z 2004 r., Nr 93, poz. 888/ przez przyjęcie, że dokonana rozbudowa stanowi istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na przebudowę.
Pogląd ten zdaniem Sądu nie da się pogodzić z treścią art. 50 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 6 prawa budowlanego, który stanowi, że przepisy art. 50-51 tego prawa stosuje się w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1, czyli do przypadków nie będących budową, rozbudową i nadbudową obiektu budowlanego.
Poza tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalający skargę inwestorów M. i Z. S. na decyzję stwierdzającą nieważność decyzji w sprawie legalizacji rozbudowy w trybie art. 51 prawa budowlanego, stanowi zdaniem Sądu in merito przeszkodę do ponownej legalizacji w tym trybie /art. 170 p.p.s.a./.
W takim stanie rzeczy, orzekające w niniejszej sprawie organy trafnie sprawdzały dopuszczalność legalizacji samowolnej dobudowy klatki schodowej w trybie art. 48 ust. 2 prawa budowlanego. Wedle tego przepisu legalizacja samowolnej budowy, rozbudowy lub nadbudowy obiektu budowlanego jest dopuszczalna po spełnieniu n/w przesłanek:
- budowa jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo
- ustaleniami ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Niesporna jest okoliczność, iż dla terenu na którym położona jest działka inwestorów nr 576 nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś skarżący nie posiadali stosownej decyzji o warunkach zabudowy.
W takim stanie rzeczy zachodziły podstawy do zastosowania art. 48 ust. 1 prawa budowlanego i nakazanie rozbiórki klatki schodowej dobudowanej do budynku sklepu.
Pozostałe zarzuty zawarte w skardze nie mają istotnego wpływu na wynik sprawy.
Naruszenie art. 61 § 4 k.p.a. może mieć wpływ na wynik sprawy tylko wtedy, gdy w jego następstwie strona została pozbawiona możliwości uczestnictwa w postępowaniu /por. wyrok NSA z dnia 15.02.1983 r., II SA 2082/82 – ONSA Nr 1/1983 r., poz. 8/.
Jak wynika z akt administracyjnych skarżący uczestniczyli w postępowaniu administracyjnym, a przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, doręczono im w dniu 11.01.2006 r. pouczenie o treści art. 10 § 1 k.p.a., czyli o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia wniosków i zastrzeżeń. Po tym pouczeniu złożyli w dniu 16.01.2006 r. wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie rozbudowy budynku sklepu do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Burmistrza Miasta L. w sprawie warunków zabudowy. Wniosek ten nie został uwzględniony /ostateczne postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].02.2006 r., Nr [...]/.
Dodać też trzeba, że sprawa dotycząca nielegalnej rozbudowy toczy się od marca 2004 r.
Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 153 p.p.s.a. przez przyjęcie, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9.08.2005 r. był wiążący co do zastosowania do samowolnej dobudowy procedury z art. 48 prawa budowlanego.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił na podstawie jakiego przepisu był związany podanym wyżej wyrokiem, ale ta kwestia zdaniem Sądu nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Związanie innym wyrokiem może być oparte na art. 153 lub art. 170-171 p.p.s.a.
Zakres związania powyższym wyrokiem w granicach art. 170 p.p.s.a. odnosi się do przedmiotu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji i oznacza, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. była dotknięta ciężką wadą materialnoprawną, tzn. została wydana z rażącym naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego w brzmieniu tekstu jednolitego Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016/, bowiem samowola budowlana w zakresie dobudowy klatki schodowej nie mogła być legalizowana w trybie art. 51 prawa budowlanego.
Oznacza to równocześnie, że po stwierdzeniu nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., organ ten nie mógł bez istotnej zmiany prawa materialnego ponownie legalizować popełnionej samowoli w trybie art. 51 prawa budowlanego.
Co się tyczy art. 153 p.p.s.a., to przepis ten odnosi się głównie do wyroków kasatoryjnych.
Do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. i art. 48 ust. 1, Sąd in merito odniósł się we wcześniejszych rozważaniach.
W tym miejscu należy tylko dodać, że skarżący zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. opierają na tym, że organy nie wyjaśniły dokładnie, w jakim konkretnie czasie doszło do dobudowania klatki schodowej do budynku sklepu, ograniczyły się tylko do stwierdzenia, że nastąpiło to w 2002 r. Z akt sprawy administracyjnej wyraźnie wynika, że dobudowa klatki schodowej nastąpiła po zakończeniu przebudowy budynku mieszkalnego na sklep i po złożeniu przez inwestorów wniosku o udzielenie im pozwolenia na użytkowanie sklepu i po oględzinach przeprowadzonych w dniu 22.03.2002 r.
Na podstawie m. innymi dowodu z w/w oględzin, Starosta L. decyzją z dnia [...].04.2002 r. udzielił skarżącym pozwolenia na użytkowanie sklepu.
Poruszona kwestia nie ma istotnego znaczenia w sprawie, bowiem jak to wcześniej powiedziano pozwolenie na przebudowę nie uprawniało skarżących do rozbudowy budynku sklepu.
Z przedstawionych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.