II SA/RZ 751/06

II SA/Rz 751/06 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2007-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Krystyna Józefczyk. /przewodniczący/
Robert Sawuła /sprawozdawca/
Stanisław Śliwa
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Uchylono decyzję organu pierwszej instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.7, art. 77, art. 16 par. 1, art. 110. art. 145 par. 1 pkt 4 i 6, art. 148 par. 1 i 2,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art, 145par. 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi E.F. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz uchyla decyzję Starosty L. z dnia [...]r. nr[...], a także uchyla postanowienia Starosty L. z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. o numerach[...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E.F. jest decyzja Wojewody wydana w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym:
Starosta L. ostateczną decyzją Nr [...] z dn.[....] r. znak sprawy [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji "Auto-Gaz" wraz z kablem energetycznym zasilającym i sterowniczym na dz. nr 2379/21, zbiornika na ścieki sanitarne wraz z przyłączem kanalizacyjnym na działkach nr 2379/23, 2379/21 oraz na przebudowę odcinka linii kablowej ziemnej z projektowaną stacją "Auto-Gaz" a także odcinka linii nn napowietrznej policznikowej na linię kablową ziemną na enumeratywnie wskazanych działkach ewidencyjnych położonych w Horyńcu D. i L.U..
W dn.[...] r. podanie o wznowienie postępowanie zakończonego powyższą decyzją wniósł J.F., współwłaściciel działki nr 2378/3, wywodzący iż pominięto go jako stronę postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Podanie to Starosta L. załatwił decyzją z [...]r. o odmowie wznowienia postępowania, z akt sprawy wynika, że decyzja ta stała się ostateczną.
Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...]r. wniosła w dn.[...] r. E.F., współwłaścicielka działki nr 2378/3, wniosek motywowała tym, iż działka ta znajduje się w strefie oddziaływania stacji tankowania gazem, z tej przyczyny przysługiwać miał jej przymiot strony postępowania, którego została pozbawiona. Samo pozwolenie na budowę zostać miało wydane bez koniecznego stanowiska organu w zakresie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Wniosek ten Starosta L. załatwił decyzją z [...]r. odmawiając wznowienia postępowania. Od tej decyzji odwołała się E.F., a rozpoznając odwołanie Wojewoda decyzją z [...]r. Nr [...] uchylił decyzję o odmowie wznowienia postępowania, samą sprawę zaś przekazał Staroście L. do ponownego rozpatrzenia. W motywach decyzji kasacyjnej wskazano na konieczność zbadania zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie.
Równolegle z toczącym się postępowaniem wznowieniowym, na skutek wniosku złożonego przez J.F. toczyło się postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty L. z [...]r. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.
Decyzją z [...]r. Nr [...] Starosta L. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z [...]r. w przedmiocie pozwolenia na budowę, rozpoznając wniosek E.F. Zasadniczym powodem takiego rozstrzygnięcia było uznanie, iż wnioskodawczyni nie była stroną w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E.F., rozpatrując to odwołanie Wojewoda decyzją z [...]r. Nr [...] uchylił decyzję starosty z [...]r. o odmowie wznowienia, a sprawę przekazał temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Zasadniczym motywem wydania decyzji kasacyjnej było przekonanie organu odwoławczego, iż I instancja nadal nie zbadała właściwie kwestii zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z [...]r. Starosta L. rozpatrując wniosek E.F., powołując się na dyspozycję art.145 § 1 pkt 4 ustawy z 14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.) wznowił postępowanie zakończone decyzją własną z [...]r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Postanowienie nie zawiera ustaleń odnośnie dotrzymania terminu do złożenia podania o wznowienie. Decyzją z [...]r. Starosta L. odmówił z powołaniem się na art.151 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzji własnej z [...]r. udzielającej D. i L.U. pozwolenia na budowę i przebudowę. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E.F.
W toczącym się równolegle z postępowaniem wznowieniowym sprawie o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę Wojewoda decyzją z [...]r. Nr [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty L. z [...]r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz" wraz z kablem zasilającym, zbiornikiem na ścieki oraz pod przebudowę kabla energetycznego napowietrznego. Od tej decyzji odwołali się L.U. i D.U., a rozpoznający sprawę w postępowaniu odwoławczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...]r. Nr [...] uchylił decyzję Wojewody w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z [...]r. w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz" wraz z kablem zasilającym, zbiornikiem na ścieki sanitarne wraz z przyłączem kanalizacyjnym, oraz przebudowy linii kablowej ziemnej a także przebudowy linii energetycznej napowietrznej nn na linię kablową i w tym zakresie odmówił stwierdzenia nieważności, natomiast utrzymał w mocy decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę w części dotyczącej przebudowy linii energetycznej napowietrznej nn w odniesieniu do działki nr 2379/33 w H.
Rozpoznając odwołanie E.F. od decyzji Starosty L. z [...]r. wydanej w postępowaniu wznowieniowym Wojewoda decyzją z [...]r. Nr [...] uchylił tę decyzję, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Motywem do wydania decyzji kasacyjnej było wskazanie, iż zarówno postanowienie o wznowieniu, jak i decyzja wydana w tym postępowaniu nie zostały doręczone wszystkim podmiotom mającym mieć przymiot strony w rozumieniu art.28 k.p.a..
Prowadząc ponownie postępowanie Starosta L. postanowieniem z [...]r. Nr [...] ponownie wznowił postępowanie zakończone decyzją własną z [...]r. powołując się w podstawie na art.145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a., doręczając to postanowienie szeregu podmiotom uznanym za strony postępowania.
Decyzją z [...]r. (w dacie decyzji oczywiście błędnie podano rok wydania tej decyzji) Nr [...] Starosta L. powołując się na dyspozycję art.151 § 1 pkt 1, art.149 § 1 i 2, art.131, art.10 § 1 w zw. z art.145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a. orzekł o odmowie uchylenia decyzji własnej z 16.10.2002r. udzielającej D. i L.U. pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz" na działce nr 2379/21 położonej w H.Z. Decyzja zawiera rekapitulację stanu faktycznego sprawy, w końcowej części uzasadnienia organ I instancji doszedł do wniosku, iż decyzja na budowę stacji "Auto-Gaz" została wydana zgodnie z przepisami, czego potwierdzeniem ma być treść decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]r., E.F. nie ma przymiotu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Odnośnie braku prawidłowej zgody dysponentów nieruchomości na wykonanie niektórych robót objętych pozwoleniem wskazano w powyższej decyzji, iż inwestorzy uzupełnią braki w tym zakresie.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E.F., wywodząca w szczególności, iż z uzasadnienia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanej w sprawie o stwierdzenie nieważności źródłowej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, wynikać ma sprzeczność tej ostatniej decyzji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołująca się eksponuje, że w sprawie winny mieć miejsce procedury zmierzające do wzruszenia decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. E.F. spekuluje, iż w sprawie może mieć miejsce nowa przesłanka wznowienia, określona w art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. w aspekcie braku uruchomienia trybu weryfikacji decyzji o warunkach zabudowy, niezgodnej jej zdaniem z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, nadto w grę wchodzić ma także przesłanka z art.145 § 1 pkt 2 k.p.a.. Zdaniem odwołującej się w tej kwestii starosta winien wystąpić z urzędu do samorządowego kolegium odwoławczego o zbadanie zgodności z prawem decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, a kwestia ta wobec jej prejudycjalnego znaczenia prowadzić powinna z kolei do zawieszenia postępowania w sprawie. Odwołująca się podtrzymała dotychczasowe wnioski prezentowane w pismach procesowych składanych w trakcie postępowania, a odnoszących się do zaistnienia przesłanek wznowieniowych określonych dyspozycją art.145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a..
Rozpoznając powyższe odwołanie Wojewoda decyzją z [...]r. Nr [...] w pkt 1 uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł, iż decyzja Starosty L. z [...]r. znak [...] zweryfikowana decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę stacji "Auto-Gaz" wraz z kablem energetycznym zasilającym i sterowniczym, zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym, oraz na przebudowę odcinka sieci kablowej kolidującej ze stacją paliw, a także przebudowę linii energetycznej napowietrznej nn na linię kablową, została wydana z naruszeniem prawa, o jakim mowa w art.145 § 1 pkt 4 k.p.a., a także w pkt 2 wywiódł, iż odstąpił od uchylenia decyzji wymienionej w pkt 1 z powodu okoliczności wskazanych w art.146 § 2 k.p.a.. W podstawie prawnej tej decyzji wymieniono art.138 § 1 pkt 2, art.151 § 2 w zw. z art.145 § 1 pkt 4 i art.146 § 2 k.p.a., art.80 ust.1 pkt2. art.82 ust.1 i 3 ustawy z 7.07.1994r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz.2016 ze zm., zwana dalej Upb). Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy doszedł do wniosku, iż E.F. przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty L. z [...]r.dokonując obszernego wywodu na temat strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Głównym argumentem za przyjęciem takiej kwalifikacji było ustalenie, iż ewentualna zabudowa działki NT 2378/3, której współwłaścicielką jest odwołująca się, będzie doznawać ograniczenia z racji usytuowania stacji paliw "Auto-Gaz" na działce inwestorów. Organ odwoławczy wywiódł, iż druga z powoływanych przesłanek, a określona dyspozycją art.145 § 1 pkt 6 k.p.a. w aspekcie braku zasięgnięcia stanowiska organu ochrony środowiska przed wydaniem pozwolenia na budowę, nie zachodzi. Zdaniem Wojewody, uwzględniając datę wydawania źródłem decyzji o pozwoleniu na budowę, w sprawie zastosowanie miało rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 14.07.1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. Nr93, poz.589 ze zm.), który wyłączało stacje gazu propan-butan spod inwestycji, które mogą pogorszyć stan środowiska. Nie stwierdzono także naruszeń prawa w aspekcie art.35 ust.1 Upb. Wojewoda doszedł ponadto do wniosku, że w wyniku uchylenia pozwolenia na budowę wydana zostałaby decyzja w istocie odpowiadająca decyzji dotychczasowej, tu wskazano, iż uzupełniono brakujące oświadczenia o prawie inwestorów do dysponowaniu terenem na cele inwestycyjne. To stwierdzenie legło podstaw ograniczeniu się przez organ odwoławczy do stwierdzenia, iż decyzja Starosty L. we wskazanym w pkt 1 decyzji organu odwoławczego zakresie, została wydana z naruszeniem prawa, o jakim mowa w art.145 § 1 pkt 4 k.p.a..
Skargę na powyższą decyzję wniosła E.F. zaskarżając pkt 2 decyzji organu odwoławczego, tj. tę część, w której odstępuje się od uchylenia decyzji Starosty L. z [...]r.. Skarżąca wskazuje, iż bezspornym jest, że decyzja udzielająca pozwolenie na budowę stacji paliw "Auto-Gaz" została wydana bez zapewnienia wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu. Nie podziela skarżąca wywodów organu odwoławczego na temat walorów decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, twierdząc iż decyzja ta pozostaje w oczywistej sprzeczność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który z kolei dla terenu, na którym zlokalizowano sporną inwestycję przewiduje w ustaleniach tekstowych dla konturu 71 ZN "zieleń izolacyjną". Pozbawienie praw strony uniemożliwić miało E.F. podniesienie tej kwestii niezgodności decyzji o warunkach zabudowy z ustaleniami planu na etapie badania zgodności planu zagospodarowania działki w trakcie wydawania pozwolenia na budowę stacji paliw. Wywody wojewody odnośnie tego, że wydana zostałaby wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej pozbawione jest podstaw prawnych i faktycznych, uchylenie pozwolenia na budowę sprzyjać ma sprawiedliwości i swobodnemu wykonaniu uprawnień wszystkich legitymowanych stron.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, eksponując iż decyzja o warunkach zabudowy wiążąca w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę nie została wzruszona przez właściwe organy. Na etapie orzekania o pozwoleniu na budowę sprawdzenie zgodności zamierzenia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie miało prowadzić do naruszenie art.35 ust.1 pkt 1 lit. a Upb w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania przedmiotowej decyzji Starosty L. z [...]r..
Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dn.30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej Ppsa), zaś podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu, z prawem. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ja w całości lub w części, jeśli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 Ppsa). Sąd stwierdza ponadto nieważność decyzji lub jej niezgodność z prawem, jeżeli zachodzą odpowiednie przesłanki, przewidziane w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż dotknięta jest ona wadą kwalifikowaną, o jakiej mowa w art.156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. rażąco narusza prawo. To stwierdzenie ma swoje źródło w porównaniu zakresu zapadłych w I i II instancji rozstrzygnięć. W decyzji Nr [...] Starosty L. z [...]r. zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę przedmiotem rozstrzygnięcia uczyniono kilka kwestii: 1) udzielono pozwolenia na budowę stacji "Auto-Gaz" na działce nr 2379/1, 2) udzielono pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki sanitarne wraz z przyłączem kanalizacyjnym na dz. Nr 2379/23, 2379/21, 3) udzielono pozwolenia na przebudowę kolidującego odcinka linii kablowej ziemnej z projektowaną stacja "Auto-Gaz" oraz odcinka linii nn napowietrznej policznikowej na linię kablową ziemną na dz. Nr 2379/3, 2379/33, 2377/5, 2821, 2379/13, 2379/21. Starosta L. w decyzji Nr [...] z [...]r. wyrzekł o odmowie uchylenia decyzji własnej z [...]r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę wyłącznie w zakresie pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz" na dz. Nr[...]. Uchylając tę decyzję organ odwoławczy zakresem swego orzekania objął także kwestie związane z pozwoleniem na budowę zbiornika na ścieki z przyłączem kanalizacyjnym oraz pozwoleniem na przebudowę linii energetycznych. Innymi słowy zakres orzekania dokonany przez Wojewodę jest szerszy niż zakres objęty decyzją Starosty L. wydanej w I instancji, a to z kolei prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy przekroczył granice sprawy objęte decyzja wydaną w I instancji. Podstawę prawną do wydania decyzji przez Wojewodę P. stanowiła ta część art.138 § 1 pkt 2 k.p.a., w którym stanowi się, iż organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Użycie określenia "w tym zakresie" zakazuje organowi odwoławczemu niejako wyjście poza granice rozstrzygnięcia wydanego w I instancji. W przeciwnym przypadku organ odwoławczy rażąco narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art.15 k.p.a.). W judykaturze ugruntowane jest stanowisko, wedle którego granice orzekania w postępowaniu odwoławczym wyznacza w praktyce zakres rozstrzygnięcia dokonany przez organ I instancji (por. chociażby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26.01.1998r., sygn. IV SA 536/96, opubl. Baza orzecznictwa Lex nr 43127). Te względy nakazały orzec na zasadzie art.145 § 1 pkt 2 Ppsa, tj. stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji, albowiem organ odwoławczy wykroczył poza granice sprawy administracyjnej wyznaczone zakresem decyzji wydanej w I instancji. Niezależnie od tej konkluzji organ odwoławczy winien zwrócić uwagę, że w obrocie pozostaje decyzja Starosty L. z [...]r., w którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego decyzja tego organu z [...]r. wywodząc, iż J.F. nie przysługuje przymiot strony. Zaskarżona decyzja zawiera odmienne ustalenia odnośnie J.F., czym niewątpliwie koliduje z ostateczną decyzją Starosty L. z [...]r.. Tej sprzeczności w aspekcie rei iudicatae (powagi rzeczy rozstrzygniętej) organ odwoławczy nie dostrzegł.
Ponieważ skarżąca kwestionuje wyłącznie decyzję Wojewody z tego względu, iż organ ograniczył się do stwierdzenia naruszenia prawa źródłowej decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i przebudowę, to zaznaczyć należy, iż stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji z przyczyn nawet nie wskazanych w skardze, usprawiedliwia w świetle dyspozycji art.134 § 2 Ppsa, pogorszenie stanowiska strony skarżącej. W myśl tego ostatniego przepisu Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Sąd doszedł do przekonania, że decyzja Starosty L. z [...]r. oraz wydane przez niego postanowienia o wznowieniu z [...]r. oraz z [...]r. naruszają przepisy o postępowaniu administracyjnym, a naruszenie to może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzeczenia te zostały wydane w związku z podaniem E.F. wniesionego w dn.[...] r. domagającej się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty L. z [...]r., znak sprawy [....] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz". W pierwszej kolejności, poza jednoznacznym ustaleniem zakresu wniosku o wznowienie – tj. czy dotyczy on wyłącznie pozwolenia na budowę stacji paliw "Auto-Gaz", czy też obejmuje także sprawy dotyczące budowy zbiornika na ścieki wraz z przyłączem kanalizacyjnym oraz pozwolenia na przebudowę sieci energetycznych, należy dokonać precyzyjnych ustaleń odnośnie zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu organ I instancji takich ustaleń nie poczynił, do czego był zobowiązany dwukrotnie przez organ odwoławczy, który wyraźnie wskazywał to w wydawanych przez siebie decyzjach tzw. kasacyjnych. Na kwestię jednoznacznego ustalenia odnośnie zachowania terminu zwrócił uwagę Wojewoda w decyzji z [...]r. Nr[....], a także w decyzji z [....]r. Nr [...]. Starosta L. wbrew tym zaleceniom, którymi był związany nie ustalił w sposób jednoznaczny, kiedy o źródłowej decyzji objętej wnioskiem o wznowieniu dowiedziała się wnioskodawczyni wznowienia – skarżąca E.F. W myśl art.148 § 1 i 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania to 1 miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś z przyczyny określonej w art.145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ponieważ podanie o wznowienie postępowania zawiera wskazanie na dwie przesłanki określone dyspozycję art.145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a., rzeczą organu I instancji będzie wezwanie wnioskodawczyni do jednoznacznego określenia terminu w jakim dowiedzieć miała się zarówno o wydaniu pozwolenia na budowę z [...]r., jak i dowiedziała się o przesłance do wznowienia postępowania. Spełnienie warunku złożenia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną, stoi na straży trwałości takiej decyzji, skoro wznowienie postępowania dopuszczalne jest tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w przepisach szczególnych (art.16 § 1 k.p.a.). Wydanie w/w postanowień o wznowieniu postępowania bez uczynienia niewadliwych ustaleń odnośnie zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, a konsekwencji wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji z [...]r. uznać należy za przedwczesne, w każdym bądź razie za naruszające obowiązek wynikający z art.7 i 77 k.p.a. podjęcia wszystkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Organowi odwoławczemu wytknąć należy z kolei, iż skoro uprzednio dwukrotnie zwracał uwagę na konieczność precyzyjnego ustalenia odnośnie zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie przez skarżącą, to wydając zaskarżoną decyzję pominął własne uwagi, czym z kolei naruszył zasadę związania doręczoną decyzją (art.110 k.p.a.). Wszystkie te wadliwości procesowe, w ocenie Sądu mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt 1 lic Ppsa), a to z kolei nakazywało uchylić decyzję organu I instancji oraz poprzedzające je postanowienia o wznowieniu postępowania.
Starosta L. wyjaśni zakres żądania wznowienia postępowania oraz wezwie E.F. do jednoznacznego wyjaśnienia kwestii dotrzymania terminu do wniesienia podania o wznowienie. W zależności od tych ustaleń podejmie stosowne rozstrzygnięcia w sprawie.
Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji uzasadniało opatrzenie wyroku klauzulą ochrony tymczasowej niewykonywania zaskarżonej decyzji do momentu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, na zasadzie art.152 Ppsa.