II SA/Wr 414/22

II SA/Wr 414/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Filipowicz-Kremis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 15, art. 105 par. 1, art. 138 par. 1 pkt 1-3, art. 138 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2022r. sprawy ze sprzeciwu E. S.A. z/s w Ż. od decyzji Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] 2022 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny We Wrocławiu decyzją z dnia 27 kwietnia 2022 r., na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2021 r., poz. 195) oraz art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. zwanej dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 25 stycznia 2022 r., złożonego przez E. S.A, ul. J. [...], [...] Ż., od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Oleśnicy nr [...], z dnia [...] 2021 r., umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji p.n. "Budowa zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr [...] obręb S. w miejscowości S., gmina S.", uchylił w całości zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Oleśnicy nr [...], z dnia [...] 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ wskazał, że w dniu 03 sierpnia 2021 r. wpłynął do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Oleśnicy [dalej: PSSE w Oleśnicy] wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2021 r., znak: [...] o wydanie opinii w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr 13/3 obręb S. w miejscowości S. gmina S.". We wniosku zamieszczono informację, że to przedsięwzięcie zalicza się do grupy przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 1 pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Do wniosku załączono m.in. pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2021 r., znak: [...] zawierające wykaz stron postępowania o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, kopię wniosku inwestora – E. S.A. ul. J. 15 A, [...] Ż. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencji gruntów z zaznaczonym terenem inwestycji i obszarem oddziaływania przedsięwzięcia oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowany przez zespół autorski z E. Sp. z o.o., ul. A. Libera [...] w K. w lipcu 2021 r. Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta S. uchwalonego uchwałą nr XLVII/336/2018 Rady Miejskiej w S. z dnia 28 marca 2018 r. załączono do raportu. W oparciu o przedłożone dokumenty Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Oleśnicy [dalej: PPIS w Oleśnicy] wydał postanowienie z dnia [...] 2021 r., znak: [...], którym pozytywnie z zastrzeżeniami zaopiniował pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr 13/3 obręb S w miejscowości S., gmina S.". W dniu 15 października 2021 r. do PS SE w Oleśnicy wpłynęło pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2021 r., znak: [...], w którym zwrócono się o ponowne wydanie opinii w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, w związku z otrzymaniem od inwestora nowego materiału dowodowego w sprawie. Z akt wynika, że Inwestor przy piśmie z dnia 05 października 2021 r. przekazał Burmistrzowi Miasta i Gminy S. opracowaną przez E. Sp. z o.o. odpowiedź na pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 31 sierpnia 2021 r., którym wezwano inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie przedstawionym w piśmie. W oparciu o powyższe dokumenty PPIS w Oleśnicy wydał postanowienie z dnia 04 listopada 2021 r., znak: [...], w którym podtrzymał swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie wyrażone w postanowieniu z dnia 1 września 2021 r., znak: [...]. W dniu 07 grudnia 2021 r. do PSSE w Oleśnicy wpłynęło kolejne pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. dnia [...] 2021 r., znak: [...], w sprawie wydania ponownej opinii dotyczącej środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, w związku z otrzymaniem od inwestora dodatkowych dokumentów w sprawie. Z akt wynika, że przy piśmie z dnia 01 grudnia 2021 r. pełnomocnik przekazał Burmistrzowi Miasta i Gminy S. opracowaną przez E. Sp. z o.o. odpowiedź na pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 08 listopada 2021 r., w którym wezwano inwestora do dalszego uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie przedstawionym w piśmie oraz przy innym piśmie z dnia 01 grudnia 2021 r. Pełnomocnik przekazał Burmistrzowi Miasta i Gminy S. opracowanie E. Sp. z o.o. stanowiące odpowiedź na pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z dnia 02 listopada 2021 r., w którym wezwano inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie przedstawionym w piśmie. Z akt wynika, że PPIS w Oleśnicy nie rozpatrzył sprawy z wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. W dniu 30 grudnia 2021 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynęło do PSSE w Oleśnicy pismo, przy którym przekazano pismo Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2021 r., znak: [...] adresowane do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu i skierowane do wiadomości PPIS w Oleśnicy w sprawie wycofania wniosku z dnia 30 lipca 2021 r. w sprawie uzgodnienia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu środowiskowych uwarunkowań realizacji tego przedsięwzięcia. Jak wynika z dokumentów, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu pismem z dnia [...] 2021 r., znak: [...] zawiadomił, że nie załatwi sprawy z wniosku z dnia 30 lipca 2021 r. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia w ustawowym terminie, lecz do dnia 29 grudnia 2021 r. Do tego dnia Burmistrz Miasta i Gminy S. ustalił, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem jak przedstawił w piśmie zgodnie z procedurą określoną w przepisach prawnych należy odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach a dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania decyzji, zgodnie z orzecznictwem sądowym, jest niecelowe. Po otrzymaniu pisma Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 29 grudnia 2021 r., PPIS w Oleśnicy wydał decyzję nr [...], z dnia [...] 2021 r., umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji p.n. "Budowa zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr [...] obręb S. w miejscowości S., gmina S.", powołując się na art. 105 § 1 k.p.a. Odwołanie z dnia 25 stycznia 2022 r. od wymienionej decyzji PPIS w Oleśnicy nr [...], z dnia [...] 2021 r. złożyła E. S.A. reprezentowana przez G. S. Ze względu na to, że odwołanie wniesiono bezpośrednio do organu odwoławczego, DPWIS we Wrocławiu, działając na podstawie art. 129 § 1 k.p.a. pismem z dnia 17 lutego 2022 r. przekazał odwołanie do PPIS w Oleśnicy, który w odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia [...] 2022 r., znak: [...] poinformował, że podtrzymuje zaskarżoną decyzję i przedstawił merytoryczne stanowisko odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu oraz przekazał DPWIS we Wrocławiu całość akt sprawy. W związku z tym, DPWIS we Wrocławiu pismem z dnia 22 lutego 2022 r. zawiadomił Burmistrza Miasta i Gminy Syców oraz strony postępowania o tym, że nie załatwi odwołania w termie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 29 kwietnia 2022 r.
Odwołanie wniesiono z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., bowiem zaskarżoną decyzję pełnomocnik inwestora otrzymał w dniu 13 stycznia 2022 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji z datą 13 stycznia 2022 r.), a odwołanie zostało nadane listem poleconym w dniu 26 stycznia 2022 r. (dowód: stempel pocztowy na kopercie nadania odwołania z datą 26 stycznia 2022 r.). W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Odwołujący wskazuje, że zaskarżona decyzja narusza - art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w indywidualnej sprawie administracyjnej jest również stroną tego postępowania, -art. 105 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że cofnięcie wniosku przez organ administracji publicznej występujący o uzgodnienie projektu decyzji oznacza bezprzedmiotowość postępowania uzasadniająca jego umorzenie na podstawie tego przepisu, - art. 106 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że uzgodnienie projektu decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji uprawnia organ uzgadniający do umorzenia postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji i art. 110 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez przyjęcie, że po wydaniu postanowienia w trybie współdziałania na podstawie art. 106 k.p.a. organ uzgadniający może umorzyć postępowanie w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji.
Po rozpatrzeniu odwołania Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu wskazał, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest prowadzone na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 2373 z późn. zm. zwanej dalej: u.i.oo.ś.). Jak wynika z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanego w E. Sp. z o.o. w lipcu 2021 r., w ramach planowanego przedsięwzięcia przewiduje się m.in. budowę budynku instalacji termicznego przekształcania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą, wykonanie linii technologicznej do termicznego przekształcania odpadów medycznych, budowę magazynu odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą, wykonanie infrastruktury technicznej zewnętrznej. Przedsięwzięcie realizowane będzie na działce nr 13/3 w obrębie Syców, której powierzchnia całkowita wynosi 37 587 m2. Projektowana zabudowa zajmie powierzchnię ok. 2050 m2. W zakładzie, termicznemu przekształcaniu będą poddawane odpady niebezpieczne, w tym medyczne i weterynaryjne oraz inne niż niebezpieczne. Do zakładu będą przywożone odpady zapakowane do szczelnych worków polietylenowych w miejscu ich powstania tj. w obiektach opieki zdrowotnej i opieki weterynaryjnej. Proces termicznego przekształcenia odpadów będzie odbywał się w piecu obrotowym, w którym odpady ulegają spalaniu oraz w komorze dopalania, w której związki organiczne zawarte w spalinach będą ulegały rozpadowi na dwutlenek węgla, azot i parę wodną. W procesie spalania powstaną popiół, żużel i produkty gazowe. Energia z odpadów odzyskiwana będzie w postaci pary wodnej, która następnie będzie wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej lub bezpośrednio przekazywana będzie jako źródło ciepła. Zakład będzie funkcjonował w systemie trójzmianowym 24 h/dobę. Przewidywana maksymalna wydajność zakładu wynosi 400 kg/h, co daje roczną wydajność wynoszącą 3400 Mg odpadów i dzienną 9,6 Mg. Przedsięwzięcie to zostało zakwalifikowane do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko określonych w § 2 ust. 1 pkt 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839) t. j. jako instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701, 730, 1403 i 1579) odpadów niebezpiecznych, w tym składowiska odpadów niebezpiecznych oraz miejsca retencji powierzchniowej odpadów niebezpiecznych. Zatem stosownie do wskazań art. 59 ust. 1 pkt 1 oraz art. 71 ust. 2 pkt 1 u.i.oo.ś. dla tego przedsięwzięcia jest wymagane odpowiednio, przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko oraz uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, przy czym ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co wynika z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.i.oo.ś. Zgodnie z zapisem art. 73 ust. 1 postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, którym w przedmiotowej sprawie jest E. S.A. z siedzibą w Ż. Biorąc pod uwagę rodzaj i lokalizację przedsięwzięcia, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 u.i.oo.ś. jest Burmistrz Miasta i Gminy S. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku gdy jest przeprowadzana ocena oddziaływania na środowisko, Burmistrz uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organami wymienionymi w art. 77 ust. 1 u.i.oo.ś. oraz zasięga opinii m.in. organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej, co wynika z art. 77 ust. 1 pkt 2 u.i.oo.ś., którym w omawianej sprawie, na mocy art. 78 ust. 1 pkt 2 u.i.oo.ś. i ze względu na lokalizację inwestycji jest PPIS w Oleśnicy. Burmistrz, zgodnie ze wskazaniem art. 80 ust. 1 u.i.oo.ś., wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa i wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone oraz po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, co wynika z art. 80 ust. 2 u.i.oo.ś. Wynika z tego, że postępowanie PPIS w Oleśnicy jako organu opiniującego ma w omawianym przypadku charakter postępowania pomocniczego w sprawie załatwianej przez Burmistrza Miasta i Gminy S. o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Opinia PPIS w Oleśnicy stanowi zatem jedynie jeden z dokumentów materiału dowodowego sprawy załatwianej w drodze decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy S. Z wadliwie sformułowanej sentencji zaskarżonej decyzji PPIS w Oleśnicy, której treść brzmi następująco: "orzekam umorzyć postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na inwestycję pod nazwą "Budowa zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr [...] obręb S. w m. S., gmina S." wynika, że PPIS w Oleśnicy zajął stanowisko w przedmiocie sprawy głównej nie zaś w sprawie wydania opinii dotyczącej środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, do której był uprawniony na mocy art. 78 ust 1 pkt 2 u.i.oo.ś. Ponadto, jak wynika z akt sprawy PPIS w Oleśnicy wydając zaskarżoną decyzję zajął stanowisko odnośnie wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 30 lipca 2021 r. o wydanie opinii w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 01 września 2021 r. zakończył swoje postępowanie opiniujące wszczęte na wniosek Burmistrza. Postanowienie zostało doręczone Burmistrzowi Miasta i Gminy S. oraz Pełnomocnikowi Inwestora w dniu 03 września 2021 r. zatem zostało wprowadzone do obrotu prawnego i od tego momentu, w myśl art. 110 § 1 k.p.a. PPIS w Oleśnicy był związany wydanym przez siebie postanowieniem zawierającym rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Z powyższego wynika, że PPIS w Oleśnicy w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie miał podstaw do umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. wszczętego na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 30 lipca 2021 r., bowiem postępowania tego nie można uznać za bezprzedmiotowe, co więcej zostało ono zakończone postanowieniem PPIS w Oleśnicy z dnia [...] 2021 r., znak: [...]. Podobna sytuacja wystąpiła w przypadku kolejnego wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2021 r., w sprawie wydania ponownej opinii, którą PPIS w Oleśnicy merytorycznie załatwił wydaniem postanowienia z dnia 04 listopada 2021 r. Z dokumentów wynika, że PPIS w Oleśnicy nie rozpatrzył jedynie trzeciego wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 06 grudnia 2021 r. o wydanie opinii w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W związku z tym, że przepis art. 77 ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z art. 78 ust. 1 pkt 2 u.i.oo.ś. uzależnia wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przez Burmistrza Miasta i Gminy S. od zajęcia stanowiska przez PPIS w Oleśnicy zastosowanie mają w tej sprawie przepisy art. 106 k.p.a., przy czym ustawodawca uszczegółowił w art. 77 ust. 7 u.i.oo.ś. zasady dotyczące sposobu postępowania przy współdziałaniu ww. organów. Wymieniony artykuł stanowi, że do opinii, o których mowa w ust. 1 pkt 2 nie stosuje się przepisów art. 106 § 3, 5 i 6 k.p.a. Art. 106 § 5 k.p.a. stanowi o prawie przysługującym stronie do wniesienia zażalenia na postanowienie natomiast art. 106 § 3 i 5 k.p.a. dotyczą terminów zajęcia stanowiska przez organ opiniujący. Z powyższego wynika, że organy opiniujące zajmują stanowisko w sprawie środowiskowych uwarunkowań w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie. Jak wynika z art. 126 k.p.a. do postanowień ma zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części". Stąd też również w odniesieniu do postępowań pomocniczych dopuszczalne jest aktualnie stosowanie instytucji umorzenia postępowania. Jednakże wadliwym jest wówczas nadanie umorzeniu formy decyzji jak to uczynił PPIS w Oleśnicy. Skoro bowiem postępowanie pomocnicze kończy się merytorycznie wydaniem postanowienia, to również jego umorzenie winno przybrać formę postanowienia. Przepis bowiem art. 105 § 1 k.p.a. zgodnie z art. 126 k.p.a. stosuje się odpowiednio (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. Akt II SA/Go 1034/16, LEX nr 2239185). Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona Burmistrzowi Miasta i Gminy S., Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we Wrocławiu, Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, E. S.A. i G. S. Z akt wynika, że pozostałe strony postępowania ustalone przez Burmistrza Miasta i Gminy S. i wymienione w piśmie z dnia 30 lipca 2021 r. nie otrzymały zaskarżonej decyzji przez co naruszony został przepis art. 10 k.p.a. stanowiący, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania. Ze wykazanej wadliwości zaskarżonej decyzji, przy wydawaniu której naruszono szereg przepisów postępowania administracyjnego, po pierwsze rozstrzygając w niej z przekroczeniem zakresu w jakim organ może działać, po drugie zajmując stanowisko odnośnie wniosku co do którego wydano już rozstrzygnięcie, a pomijając wniosek który rozpoznany nie został, po trzecie rozstrzygając w formie decyzji, a nie postanowienia, i po czwarte pomijając szereg stron postępowania, poprzez brak doręczenia im zakażonej decyzji w jakiekolwiek sposób. Wady te powodują, ze zachodzi konieczność wycofania wadliwej decyzji z obrotu prawnego, dlatego DPWIS we Wrocławiu niniejszą decyzją uchylił w całości zaskarżoną decyzję PPIS w Oleśnicy. Jednocześnie DPWIS we Wrocławiu przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ze względu na potrzebę zakończenia postępowania przez PPIS w Oleśnicy dotyczącego niezałatwionego dotychczas wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 06 grudnia 2021 r. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy PPIS w Oleśnicy powinien zastosować się do wskazań wynikających z niniejszej decyzji i uwzględnić fakt, że Burmistrz Miasta i Gminy S. wydał w oparciu o art. 80 ust. 2 u.i.oo.ś. decyzję z dnia [...] 2022 r.3 znak: [...], którą odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu do odzysku energii z odpadów o wydajności 400 kg/h na działce nr 13/3 obręb S. w miejscowości S. gmina S. z powodu niezgodności lokalizacji planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta S., którą PPIS w Oleśnicy otrzymał i przekazał DPWIS we Wrocławiu w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego. Biorąc pod uwagę powyższe, Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu, rozstrzygnął jak w sentencji.
Działając w imieniu E. S.A., na podstawie art 50 § 1 m zw. z art. 64a oraz art. 64c § 1 i art. 64c § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżył ostateczną decyzję do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania administracyjnego, 2/ zasądzenie::kosztów według norm przepisanych. W motywach sprzeciwu opisano stan sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem stanowiska organu drugiej instancji, a następnie podniesiono, że w ocenie spółki stanowisko DPWIS rażąco narusza art. 138 k.p.a. na podstawie którego zostało wydane rozstrzygnięcie, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu celem wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego. Zgodnie z k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji gdy decyzja została, wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zatem organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności miały być wzięte pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis ten konstruuje dwie przesłanki rozstrzygnięcia:1) wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania i wskazanie, że w następstwie tego naruszenia 2) pozostał konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, który miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Obie przesłanki powinny być spełnione łącznie. Jednocześnie też inne okoliczności nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji kasacyjnej, W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że wydanie decyzji o jakiej mowa w art. 138 § 2 jest dopuszczalne wyjątkowo i jest odstępstwem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy może wydać taką decyzję, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone -z naruszeniem norm prawa procesowego i gdy organ I instancji w istocie nie przeprowadził postępowania dowodowego. Organ odwoławczy ma bowiem obowiązek nie tylko dokonać kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji, ale co do nasady ma również rozpatrzyć całość sprawy i orzec merytorycznie. Na organie odwoławczym ciążą bowiem te same, co na organie I instancji obowiązków w zakresie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przeprowadzenia postępowania dowodowego. W zaskarżonej decyzji DPWIS- powołał się tylko na jedną przesłankę wydania decyzji kasacyjnej naruszenie szeregu przepisów postępowania (s. 6 uzasadnienia). W żaden sposób nie odniósł się do drugiej przesłanki, to jest do tego że w następstwie tego naruszenia pozostał konieczny do wyjaśnienia zakres spawy, który ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zdaniem spółki przesądza to o wadliwości remonstrowanej decyzji i przemawia za koniecznością jej wyeliminowania. Słusznie DPWIS uznał, że PPIS w Oleśnicy zajął stanowisko w przedmiocie sprawy głównej nie zaś w sprawie wydania opinii o środowiskowych realizacji inwestycji. Uchybienie to jest kwalifikowanym naruszeniem prawa, że samo sobie powinno stanowić podstawę do uchylenia decyzji DPWIS i umorzenia poprzedzającego ją postępowania. W orzecznictwie sądowym i nauce prawa nie budzi wątpliwości, że stroną w postępowaniu administracyjnym może być- określony podmiot: prawa (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna bez osobowości prawnej - art 29 k.p.a.), który dysponuje interesem prawnym, w rozumieniu art, 28 k.p.a. Nie może natomiast być stroną postępowania organ administracji publicznej prowadzący postępowanie. Podkreślenia wymaga, że w PPIS w Oleśnicy działając w postępowaniu administracyjny, działając na podstawie art. 106 kpa wydał pozytywną opinię w przedmiocie uzgodnienia decyzji środowiskowej.
Stroną postępowania o ustalenie środowiskowych warunków realizacji inwestycji była E. S.A. siedzibą w Ż. występująca, z wnioskiem o ich ustalenie. Oznacza to, że Spółka mogła złożyć pismo procesowe cofające swój wniosek o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji. Wniosku takiego nie mógł złożyć Burmistrz Miasta i Gminy S. albowiem nic był stroną tego postępowania i nie miał podstawy prawnej do takiego działania. Powyższe uzasadnia wniosek, że PPIS w Oleśnicy podjął decyzję na podstawie wniosku podmiotu nieuprawnionego i dodatkowo jeszcze orzekł poza zakresem własnych kompetencji naruszając przy tym przepisy o właściwości rzeczowej organu administracji publicznej. Tak ciężkie naruszenie przepisów postępowania powinno prowadzić do uchylenia decyzji. PPIS w Oleśnicy i umorzenia poprzedzającego ją postępowania. O ile zatem doszło do naruszenia przepisów postępowania to naruszenie to nie ma żadnego związku ani wpływu na "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, który ma- istotny wpływ na rozstrzygnięcie''. Wada jaką dotknięta jest decyla PPIS w Oleśnicy ma wyłącznie charakter wady prawnej, co nie tanowi przesłanki do wydania decyzji z art. 138 § 2 kp,a. Jako kolejne naruszenie do jakiego doszło przy wydaniu decyzji DPWIS wskazał, że PPIS w. Oleśnicy wdał decyzję mimo, że wcześniej postanowieniem ż dnia 1 września 2021 r. zakończył postępowanie uzgadniające. Postanowienie zostało doręczone EMKA S.A. i tym samym weszło do obrotu prawnego. Od tego momentu — jak wskazał DPWIS - PPIS w Oleśnicy był na pod-stawie art. 110. k.p.a. związany treścią postanowienia i nie podstaw do umorzenia postępowania, Jednocześnie nie rozpoznał wniosku Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 6 grudnia 2021 t. o: wydanie opinii w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Opisane uchybienie ma charakter oczywisty i Spółka .go nie kwestionuje. Nie można jednak zgodzić się z wnioskami organu. Strona podkreśla, że art 106 k.p.a. wydał pozytywną; opinię w przedmiocie uzgodnienia decyli środowiskowej. Oznacza to, że organ nie może zmieniać wydanej przez siebie decyzji (postanowienia), chyba że stanie się ona ostateczna i wystąpią przesłanki uzasadniające jej (jego) zmianę w jednym z trybów nadzwyczajnych (wyrok NSA z dnia 14 września 2021 r. Il OSK 5313/21, LEX nr 3227816). Beż znaczenia zatem dla sprawy pozostaje to czy PPIS w Oleśnicy rozpoznał kolejny wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 6 grudnia 2021 r. Organ ten w dalszym ciągu pozostaje związany .swoją opinią (postanowieniem) z dnia 1 września 2021 r. Co więcej, ze względu na to związanie wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. nie może zostać rozpoznany, Gdyby tak się stało i PPIS w Oleśnicy wydałby kolejne postanowienie, to to byłoby ono dotknięte wadą uzasadniającą stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Jako trzecia podstawa uzasadniająca uchylenie zaskarżonej decyzji wskazana została wadliwa forma rozstrzygnięcia. Jak przyjął DPWIS organ administracji publicznej może umorzyć prowadzane postępowanie uzgodnieniowe, ale zobowiązany jest ziąbie to w formie postanowienia (art. 105 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Zdaniem skarżącej, to że PPIS przyjął wadliwą podstawę procesową i zamiast postanowienia wydał decyzję nie jest przesłaniem do wydania decyzji kasacyjnej im podstawie art. 138 § 2 kpa. Nie ma to bowiem związku z zakresem, postępowania wyjaśniającego. Wskazana wada ma wyłącznie charakter prawny i nie ma wpływu na zakres rozpoznania sprawy. Ewentualna akceptacja stanowiska DPWIS sprowadza się do konieczności wydania przez PPIS w 'Oleśnicy postanowienia (a nie decyzji). Podkreślenia wymaga, że wadliwie przyjęta procesowa forma rozstrzygnięcia nie ma związku z podstawami do wydania decyzji kasacyjnej.
Ostatnią wadliwość organ odwoławczy zauważył w tym, że organ pierwszej instancji doręczył rozstrzygnięcie Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we Wrocławiu, Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki "Wodnej we Wrocławiu PGW Wody Polskie, Spółce I jej pełnomocnikowi, ale pominął pozostałe strony. Tym samym, nie otrzymały one zaskarżonej decyzji przez co naruszony został art 10 § 1 k.p.a. nakładający na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom możliwość czynnego udziału w postępowaniu. W tym miejscu strona powtarza, że skoro PPIS W Oleśnicy pozostaje związany swoją opinią (postanowieniem) dnia 1 września 2021 r. w przedmiocie uzgodnienia decyzji o: uwarunkowaniach realizacji inwestycji, to doręczanie innym podmiotom kolejnych rozstrzygnięć w sprawie jest bezprzedmiotowe. Trudno też przyjąć, że w sprawie doszło do naruszenia art, 101 k.p.a. skoro postępowanie w sprawie kolejnego wniosku burmistrza w ogóle nie powinno się toczyć. Nawet gdyby przyjąć stanowisko całkowicie przeciwne i uznać, że DPWIS ma rację to naruszenie prawa czynnego udziału strony w postępowaniu nie oznacza, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji kasacyjnej na podstawie art, 138 § 2 k.p.a. Decyzja kasacyjna stanowi wyjątek od merytorycznego rozstrzygania sprawy przez organ odwoławczy, a zatem przestanki jej wydania nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej, Skoro ustawodawca przewidział, że do przesłanek tych należy wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie to .nie można przyjąć, że taką przesłanką jest pozbawienie strony udziału w sprawie.
Rekapitulując, decyzja Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 kwietnia 2022 r., o uchyleniu w decyzji organu Iszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi wydana została z naruszeniem art, 13§ 2 k,p.a. O ile bezsprzecznie decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, to DPWIS w żadnym miejscu nie wskazał na konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, który ma istotny wpływ na jej podjęcie. Tym samym DPWIS nie wykazał, że w sprawie zaistniała druga z przesłanek do wydania decyzji kasacyjnej. Ze względu na wadliwości, do jakich doszło przy wydaniu decyzji PPIS w Oleśnicy organ odwoławczy powinien ją uchylić i umorzyć poprzedzające ją postępowanie. Ponieważ jednak tak się nie stało spółka wnosi o wydanie przez WSA we Wrocławiu wyroku na podstawie art, 145 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylającego zaskarżoną decyzję i umarzającego postępowanie administracyjne.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył:
Sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej z punktu widzenia zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1660). Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępo-waniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwana dalej "P.p.s.a."). W rozpoznawanej sprawie istotne jest także i to, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 2017, poz. 935 dalej "ustawa nowelizująca" lub "nowelą"). Zgodnie z art. 9 pkt 7 ustawy nowelizującej, w dziale III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po rozdziale 3 dodano rozdział 3a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji". Artykuł 64a noweli stanowi, że od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Postępowanie w sprawie sprzeciwu zostało znacznie uproszczone, albowiem organ administracji nie musi udzielać odpowiedzi na skargę (art. 64c § 4), w postępowaniu przed sądem nie biorą udziału uczestnicy, a jedynie strona skarżąca i organ, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 3), sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 64d § 1). Skróceniu uległy też terminy procesowe: sprzeciw wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c. § 1), organ, który wydał zaskarżoną decyzję, przekazuje sprzeciw od decyzji sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania (art. 64c § 4), a sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji (art. 64d § 1). W aktualnym stanie prawnym sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 151a § 1 zd. 1. p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 P.p.s.a.). Według art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne ma charakter dwuinstancyjny. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo przyjmują, że dwuinstancyjność w postępowaniu administracyjnym polega na wydaniu rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym przez organy dwóch różnych instancji. Zasada dwuinstancyjności powoduje, że każdy z organów (najpierw pierwszej, a potem drugiej instancji) przeprowadza postępowanie prowadzone w celu pra-widłowego rozpatrzenia sprawy administracyjnej. W postępowaniu administracyjnym nie mamy zatem do czynienia jedynie z kontrolą orzeczenia organu pierwszej instancji, lecz prowadzeniem postępowania tak, aby załatwić sprawę co do jej istoty. Stosownie do treści art. 138 § 1 pkt 1-3 K.p.a. organ II instancji po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, bądź uchyla ją w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy względnie umarza postępowanie I instancji, ewentualnie zaś - umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie (art. 138 § 2 K.p.a). W tym przypadku organ powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z kolejności przepisów, zawartych w art. 138 K.p.a. wynika, że zasadą winno być rozstrzyganie sprawy przez organ odwoławczy co do istoty, czyli albo utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji (jeśli jest ona, w ocenie organu odwoławczego prawidłowa) lub uchylenie tej decyzji i załatwienie sprawy merytorycznie. Rozstrzygnięcie kasatoryjne, z art. 138 § 2 K.p.a., jest zatem wyjątkiem od zasady załatwienia sprawy przez organy. Wyjątek ten jest możliwy do zastosowania wyłącznie przy zaistnieniu ustawowych przesłanek (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II OSK 65/15, Lex Omega nr 2177618 oraz z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2958/14, Lex Omega nr 2142416). Inaczej mówiąc, organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną, gdy organ I instancji rozpoznając sprawę nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w ogóle lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1386/15, Lex Omega nr 2292208). Pamiętać przy tym trzeba, że orzeczenie uchylające decyzję pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia może zapaść wyłącznie wtedy, gdy ponad wszelką wątpliwość uzupełninie postępowania dowodowego nie jest możliwe w trybie art. 136 K.p.a. Stosownie bowiem do art. 136 K.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Na organie odwoławczym ciążą te same co na organie I instancji obowiązki w zakresie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia pełnego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.). Jeżeli więc organ I instancji nie wyjaśnił jakiś istotnych okoliczności sprawy albo nie zgromadził pełnego materiału dowodowego, to organ odwoławczy winień uzupełnić to postępowanie we własnym zakresie. Ograniczeniem jest jedynie sytuacja, opisana w art. 138 § 2 K.p.a., o której była mowa wcześniej, czyli gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wówczas organ odwoławczy może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kontrola decyzji w ramach sprzeciwu wymaga oceny, czy w tej konkretnej sprawie organ drugiej instancji uzasadnił w sposób należyty wydanie decyzji kasatoryjnej, czy też uchylił się od załatwienia sprawy co do istoty. Inaczej mówiąc, rolą sądu jest ocena, czy zastosowanie art. 138 § 2 K.p.a. w tym konkretnym przypadku, miało uzasadnienie w materiale sprawy.
Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy i oceniając decyzję organu odwoławczego, zdaniem sądu, sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadniania zaskarżonej decyzji wynika, że powodem uchylenia decyzji organu I instancji jest wyartykułowane w motywach decyzji wskazanie, że organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia szeregu przepisów postępowania i stąd – zdaniem instancji odwoławczej pozostawienie w obrocie prawnym tego orzeczenia nie może mieć miejsca. Organ zwrócił przy tym uwagę, dokonując analizy akt sprawy, że przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania musi nastąpić, także ze względu na potrzebę zakończenia postępowania przez PPIS w Oleśnicy dotyczącego niezałatwionego dotychczas wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Syców z dnia 06 grudnia 2021 r. Zdaniem sądu, okoliczność na którą powołuje się Dolnośląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny We Wrocławiu nie może stanowić podstawy do wydania decyzji kasatoryjnej, a jedynie (jeśli organ uważa, że sprawa nie została zakończona właściwie w trybie orzeczniczym) okoliczność tę może wskazać w motywach podjętego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. decyzję o umorzeniu postępowania w całości albo części wydaje organ administracji publicznej, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. W orzecznictwie i piśmiennictwie (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt , dostępnym w internetowej bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjmuje się, że umorzenie postępowania ma miejsce wtedy, gdy wystąpi trwała i nieusuwalna przeszkoda w kontynuacji postępowania, a więc wówczas, gdy brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego. Przedmiotem tym jest zaś konkretna sprawa administracyjna, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu co w tej sprawie bardzo istotne, wyłącznie granicach przypisanych mu przez ustawodawcę kompetencji. Skoro art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie określa przyczyn umorzenia postępowania, to w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości, mając na uwadze treść art. 105 § 1 k.p.a.
Na koniec można jeszcze dodać (w świetle wniosków sprzeciwu), że art. 151a ppsa, kreujący rodzaj orzeczeń, które mogą zapaść przy jego uwzględnieniu, wskazuje w § 1, zdanie pierwsze, że "Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Jest to przepis szczególny w stosunku do unormowania zawartego w art. 145 ppsa. Dlatego, już tylko z tego względu, sąd nie mógł orzec na podstawie przepisu § 3 tego artykułu.
Reasumując, wobec uznania zarzutów sprzeciwu za zasadne, sąd na podstawie art. 151a orzekł jak na wstępie.