II SA/Rz 728/23

II SA/Rz 728/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-10-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Mikolik
Piotr Godlewski /sprawozdawca/
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 24 ust. 2a, ust. 2b pkt 1 lit.g , pkt 2, ust. 2c
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2023 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 8 marca 2023 r.nr GK-II.7221.41.2023 w przedmiocie odmowy aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala -
Uzasadnienie
II SA/Rz 728/23
U z a s a d n i e n i e
Przedmiotem skargi R.B. jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 8 marca 2023 r. nr GK-II.7221.41.2023 dotycząca odmowy aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Starosta [...] decyzją z 28 grudnia 2022 r. nr GNO.6620.3.3.2022 - po rozpatrzeniu wniosku R.B. z 26 sierpnia 2022 r. (reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego) - odmówił aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie zmiany oznaczenia głównej funkcji użytkowej budynku:
- o numerze ewidencyjnym [...], posadowionego na działce nr [...] w D., z "zabytek bez funkcji użytkowej" na "zabytek o funkcji budynku gospodarczego",
- o numerze ewidencyjnym [...], posadowionego na działce nr [...] w D., z "magazyn" na "magazyn, budynek gospodarczy",
- o numerze ewidencyjnym [...], posadowionego na działce nr [...] w D., z "zabytek bez funkcji użytkowej" na "zabytek o funkcji budynku mieszkalnego i gospodarczego",
- o numerze ewidencyjnym [...], posadowionego na działce nr [...] w D., z "zabytek bez funkcji użytkowej" na "zabytek o funkcji budynku gospodarczego",
- o numerze ewidencyjnym [...], posadowionego na działce nr [...] w K., z "zabytek bez funkcji użytkowej" na "zabytek o funkcji budynku mieszkalnego i gospodarczego".
Powodem odmownego załatwienia wniosku był fakt, że zakres wniosku nie obejmuje danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, a tym samym żądane zmiany nie mogą zostać wprowadzone w danych ewidencyjnych.
W odwołaniu od decyzji organu I instancji R.B. (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata) zarzucił niewyjaśnienie stanu faktycznego przez nieuzasadnione pominięcie jego wniosków dowodowych, brak możliwości wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji oraz nieuzasadnioną odmowę dokonania aktualizacji informacji, mimo że przepisy nakładają taki obowiązek.
Po rozpatrzeniu odwołania PWINGiK - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm., dalej: u.P.g.k.) - utrzymał w mocy decyzję Starosty z 28 grudnia 2022 r.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że sprawy dotyczące prowadzenia i aktualizacji ewidencji gruntów i budynków określają przepisy art. 24 ust. 2a, 2b i 2c u.P.g.k. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm., dalej: rozporządzenie e.g.b. z 2021 r.), które weszło w życie 31 lipca 2021 r. i zastąpiło rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r., poz. 393, dalej: rozporządzenie e.g.b. z 2001 r.).
W myśl § 43 ust. 1 rozporządzenia e.g.b. z 2021 r., ewidencja gruntów i budynków prowadzona na podstawie dotychczasowych przepisów staje się ewidencją gruntów i budynków w rozumieniu tego rozporządzenia. Zgodnie z jego § 18 ust. 1, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku są informacje wymienione w tym przepisie w pkt 1 - 12, wśród których nie ma głównej funkcji użytkowej budynku. § 18 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia określa rodzaj budynku wg Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, natomiast nie wykazuje się "funkcji budynku". Do opisu danych ewidencyjnych dotyczących budynków przed wejściem w życie rozporządzenia e.g.b. z 2021 r. stosowało się przepisy § 63 ust. 1 pkt 4, 5 i 6 uprzednio obowiązującego rozporządzenia, zgodnie z którym określało się odpowiednio: "rodzaj budynku według KŚT", "klasę budynku według PKOB", a także "główną funkcję budynku oraz inne funkcje budynku".
Z akt sprawy wynika, że R.B. zwrócił się do organu ewidencyjnego o zmianę danych opisowych budynków w zakresie "głównej funkcji użytkowej". Z kartoteki budynków dołączonej przez pełnomocnika przy piśmie z 7 listopada 2022 r. wynika, że w ewidencji wykazane są dane dotyczące budynków takie jak: "rodzaj wg KŚT", "klasa wg PKOB" oraz "główna funkcja".
W świetle § 38 rozporządzenia e.g.b. z 2021 r., dane ewidencyjne które utraciły swoją aktualność (tak jak dane których zmiany domaga się wnioskodawca), podlegają archiwizacji. Przepisy nie dają możliwości ujawnienia bądź zmiany "funkcji budynku", gdyż zgodnie z tym rozporządzeniem nie są to dane, które obecnie wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków.
Ponadto dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków podlegają przepisom przejściowym. W nowym rozporządzeniu e.g.b. ustawodawca wyznaczył organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków termin, w którym organ ten ma czas na dostosowanie prowadzonej bazy danych ewidencji gruntów i budynków do przepisów tego rozporządzenia. Zgodnie z jego § 44 ust. 1, termin ten został wyznaczony do 31 grudnia 2023 r. W dołączonych przez radcę prawnego wypisach z kartoteki budynków wydanej przez Starostę widnieją dane dotyczące "funkcji budynku", ponieważ nie upłynął jeszcze termin, zgodnie z którym Starosta ma dostosować przedmiotowe dane ewidencyjne do nowych przepisów rozporządzenia e.g.b.
Nie jest zasadny zarzut dotyczący braku zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Wnioskodawca brał czynny udział w postępowaniu, kierując pisma do organu I instancji, który podjął działania umożliwiające stronie wypowiedzenie się w przedmiotowym zakresie informując stronę o podjętych ustaleniach (k. 11-12). Również na wniosek strony organ zmienił termin załatwienia sprawy tak, aby zainteresowany mógł przedstawić dodatkowy materiał dowodowy (k. 15).
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję PWINGiK z 8 marca 2023 r. reprezentujący R.B. pełnomocnik zarzucił naruszenie:
1) art. 7, art. 8 § 1, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i niepodjęcie wszystkich czynności mających na celu jego ustalenie,
2) art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie żądania przeprowadzenia dowodów na okoliczności mające znaczenie dla sprawy, zgłoszonych przez skarżącego w piśmie z 14 grudnia 2022 r. z dokumentów zgromadzonych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków prowadzącego rejestr zabytków, w sytuacji gdy zgodnie z art. 24 ust. 2b ppkt g) u.P.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje na podstawie wpisów w innych rejestrach publicznych,
3) niezapewnienie czynnego udziału skarżącemu w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji brak umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań,
4) art. 2a, art. 2b pkt 1) ppkt g), art. 2b pkt 2), art. 2c u.P.g.k. przez nieuzasadnioną odmowę dokonania aktualizacji żądanych informacji, mimo że przepisy nakładają obowiązek aktualizacji błędnych informacji widniejących w ewidencji.
Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, włączając koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skoro organ prowadzący kartotekę budynków określa w niej funkcję główną budynku i wydaje odpisy w tym zakresie, organ nie może odmówić dokonania zmian, które mają na celu odzwierciedlenie tej funkcji i mogą wprowadzać w błąd. Zgodnie z art. 24 ust. 2a u.P.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji m.in., jeżeli zmiany tych informacji wynikają z wykrycia błędnych informacji. Skarżący w sposób jasny wykazał na podstawie wypisu z kartoteki z 9 czerwca 2022 r., że w kartotece należących do niego budynków określone są ich "główne funkcje". Organ w ogóle nie wyjaśnił w toku postępowania na jakiej podstawie określił główne funkcje budynków należących do skarżącego, jednocześnie wymagając przedłożenia bliżej nieokreślonych dokumentów geodezyjnych. Nie ma żadnego znaczenia dla sprawy, że obecnie prowadzona baza danych ewidencji gruntów i budynków zostanie dostosowana do przepisów do dnia 31 grudnia 2023 r. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, w tym niewłaściwie określona "główna funkcja" mają przełożenie na wyższy podatek od nieruchomości, do płacenia którego zobligowany został skarżący.
W odpowiedzi na skargę PWINGiK wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).
Przedmiotem skargi jest decyzja PWINGiK z 8 marca 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty Brzozowskiego z 28 grudnia 2022 r. o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie zmiany głównej funkcji użytkowej wyszczególnionych w niej budynków, wchodzących w skład dawnych Zespołów Dworsko – Pałacowych w D. oraz w K.
Dokonana przez Sąd pod względem wskazanych wyżej kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała, by wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji była ona dotknięta wadami uzasadniającymi ich eliminację z obrotu prawnego.
Kwestii aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczy art. 24 ust. 2a u.P.g.k., zgodnie z którym informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu (jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu, wykrycia błędnych informacji) lub na wniosek podmiotów o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 /tj. właścicieli nieruchomości/, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.
Skarżący jako właściciel zabudowanych działek nr [...] położonych w D. oraz takiej działki nr [...] w K. legitymował się zatem prawem do wystąpienia z wnioskiem o zmianę danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
Ponieważ żądane zmiany dotyczyły oznaczenia głównej funkcji użytkowej budynków, punkt wyjścia dla oceny zasadności wniosku stanowiło obowiązujące w dacie jego złożenia (26 sierpnia 2022 r.) – przytoczone już wyżej - rozporządzenie e.g.b. z 27 lipca 2021 r., które w § 11 wymienia szczegółowy zakres danych objętych ewidencją; zgodnie z jego brzmieniem, "ewidencja obejmuje dane dotyczące: 1) działek ewidencyjnych, 2) użytków gruntowych, 3) klas bonitacyjnych, 4) punktów granicznych, 5) budynków, 6) lokali, 7) właścicieli albo samoistnych posiadaczy, opisu prawa własności lub stanu posiadania tych osób oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie własności, daty nabycia tego prawa oraz informacji o dokumentach, które stanowiły podstawę opisu prawa własności albo stanu posiadania".
Co do zasady nie jest kwestionowane przez skarżącego, że § 18 ust. 1 tego rozporządzenia wśród danych ewidencyjnych dotyczących budynku nie wymienia jego "głównej funkcji (użytkowej)", obejmując: 1) identyfikator budynku; 2) numeryczny opis konturu budynku określony zgodnie z zasadami przewidzianymi dla wyznaczenia powierzchni zabudowy budynku; 3) rodzaj budynku według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej; 4) liczbę kondygnacji nadziemnych; 5) liczbę kondygnacji podziemnych; 6) pole powierzchni zabudowy; 7) łączne pole powierzchni użytkowej: a) lokali stanowiących odrębne nieruchomości, b) lokali niewyodrębnionych, c) pomieszczeń przynależnych do lokali; 8) identyfikator działki ewidencyjnej na której budynek jest położony, a w przypadku gdy budynek jest położony na kilku działkach ewidencyjnych - identyfikatory wszystkich działek ewidencyjnych, na których budynek jest położony; 9) oznaczenie dokumentów potwierdzających własność, o ile budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności; 10) numer księgi wieczystej, o ile budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności; 11) adres budynku, jeżeli został określony; 12) oznaczenie jednostki rejestrowej budynków, do której należy budynek, o ile stanowi on odrębny od gruntu przedmiot własności.
Ponieważ przedłożone przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego "Wypisy z kartoteki budynków" z 9 czerwca 2022 r. obejmowały rubrykę "Główna funkcja" której zmiany zapisów się domagał, wymagało to nawiązania do regulacji poprzednio obowiązującego (uchylonego z dniem 31 lipca 2021 r.) rozporządzenia e.g.b. z 29 marca 2001 r., którego § 63 ust. 1 wśród danych ewidencyjnych dotyczących budynku wymieniał m.in. rodzaj budynku według KŚT (pkt 4), klasę budynku według PKOB (pkt 5) i główną funkcję budynku oraz inne funkcje budynku (pkt 6).
W tej sytuacji istota sprawy dotycząca wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmian w zakresie oznaczenia "głównej funkcji" użytkowej wykazanych budynków sprowadzała się do oceny zasadności wniosku skarżącego w kontekście aktualnie obowiązującego rozporządzenia e.g.b. z 2021 r. (które wśród danych ewidencyjnych dotyczących budynku nie przewiduje wykazywania jego "głównej funkcji", a jedynie rodzaj budynku według Klasyfikacji Środków Trwałych), podczas gdy wydany mu już w czasie obowiązywania tego rozporządzenia wypis z kartoteki budynków zawierał wskazanie "głównej funkcji" budynku (zgodnie z nieobowiązującym już rozporządzeniem e.g.b. z 2001 r.).
W ocenie Sądu, prawidłowo uznały orzekające w sprawie organy, że żądanie skarżącego nie mogło zostać uwzględnione i to nie tylko z uwagi na okoliczność, że wg aktualnie obowiązujących przepisów, w ewidencji gruntów i budynków nie rejestruje się już wnioskowanych do aktualizacji przez skarżącego danych budynkowych, ale także z uwagi na regulacje § 38 i § 44 ust. 1 rozporządzenia e.g.b. z 2021 r.
Zgodnie z nimi, "dane ewidencyjne, które utraciły swoją aktualność, podlegają archiwizacji" (§ 38), a "organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków do dnia 31 grudnia 2023 r. dostosuje obecnie prowadzoną bazę danych ewidencji gruntów i budynków do przepisów niniejszego rozporządzenia" (§ 44 ust. 1).
Stosownie do powyższego, dane dotyczące oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków "głównej funkcji" budynku należy traktować jako archiwalne, gdyż w świetle obowiązującego rozporządzenia e.g.b. z 2021 r. utraciły one swą aktualność z uwagi na brak wymogu ich wykazywania względem poprzedzającego go rozporządzenie e.g.b. z 2001 r. To, że skarżącemu zostały 9 czerwca 2022 r. wydane wypisy z kartoteki budynków wchodzącej w skład zasobu ewidencyjnego wg rozporządzenia e.g.b. z 2001 r. - mimo że od 31 lipca 2021 r. zostało ono zastąpione nowym rozporządzeniem e.g.b. - wynika tylko i wyłącznie z przyjętego w nim okresu przejściowego (do 31 grudnia 2023 r.), a więc czasu jaki został przewidziany na dostosowanie prowadzenia ewidencji gruntów i budynków do wymogów rozporządzenia e.g.b. z 2021 r. oraz tego, że Starosta jako organ prowadzący ewidencję "nie zdążył" z tym dostosowaniem do daty wydania skarżącemu przedmiotowych wypisów (jak wynika z akt sprawy organu I instancji, wpisy obejmujące oznaczenie w kartotece budynków ich "głównej funkcji" widniały nadal w dniu 20 grudnia 2022 r.).
Absolutnie nie oznacza to dopuszczalności aktualizacji w tym zakresie niezarchiwizowanych danych obejmujących "główną funkcję" budynków i to na podstawie przepisów, które przestały obowiązywać z dniem 31 lipca 2021 r. (tj. z dniem utraty mocy rozporządzenia z 2001 r.). Podstawy prawnej do tego nie może stanowić także nowe rozporządzenie z 2021 r. jako w ogóle nie przewidujące wykazywania w ewidencji "głównej funkcji" budynków, a jedynie wyznaczające okres, w którym dotychczas prowadzona baza danych ewidencji gruntów i budynków ma zostać dostosowana do jego przepisów. Wyłącznie więc jako pochodną okresu dostosowawczego o którym mowa wyżej i w związku z tym ograniczoną w czasie (najpóźniej do 31 grudnia 2023 r.) należy więc także postrzegać możliwość uzyskania przez zainteresowane strony wypisu z kartoteki budynków z określoną w niej "główną funkcją" budynków, z czego jednak nie wynika uprawnienie do domagania się ich zmian w związku z wcześniejszą utratą mocy (z dniem 31 lipca 2021 r.) przepisów przewidujących określanie w ewidencji tej funkcji.
Z uwagi na powyższe orzekające w sprawie organy administracji I i II instancji trafnie uznały o odmowie aktualizacji wnioskowanych przez skarżącego danych.
Wbrew stanowisku strony skarżącej, okoliczność, że dotychczasowa baza danych ewidencji gruntów i budynków ma zostać dostosowana do zmienionych przepisów regulujących jej prowadzenie do dnia 31 grudnia 2023 r., ma decydujące znaczenie w sprawie, tym bardziej, że nowy stan prawny – nie przewidujący zamieszczania w ewidencji informacji w zakresie "głównej funkcji" budynków – obowiązywał już w dacie złożenia przez skarżącego wniosku inicjującego postępowanie w sprawie.
Skoro sam wymóg zamieszczania w ewidencji oznaczenia głównej funkcji budynku pozbawiony został prawnego znaczenia (na skutek likwidacji tego wymogu), dane te – wbrew twierdzeniu i obawom skarżącego – nie będą mogły stanowić odniesienia przy wydawaniu decyzji określających wymiar podatku od nieruchomości. Bez znaczenia w sprawie pozostawało także prowadzenie postępowania dowodowego z wnioskowanej przez skarżącego dokumentacji (będącej w dyspozycji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków) na okoliczność, jaką funkcję przedmiotowe budynki faktycznie dawniej pełniły i z czego wynikało określenie ich dotychczasowej "głównej funkcji". Wyklucza to tym samym zasadność naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie i brak podjęcia wszystkich czynności mających na celu jego ustalenie, a w konsekwencji naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci art. 24 ust. 2a, ust. 2b pkt 1 lit. g) i pkt 2, ust. 2c u.P.g.k. w wyniku odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie wpisów w innych rejestrach publicznych, w sytuacji, gdy przepisy nakładają obowiązek aktualizacji widniejących w ewidencji błędnych informacji.
Sąd w pełni zgadza się także ze stanowiskiem PWINGiK, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut braku zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania poprzez wydanie decyzji przez organ I instancji bez umożliwienia mu wypowiedzenia się przed tym co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ustawowe prawo strony w tym zakresie rzeczywiście wynika z art. 10 § 1 k.p.a, niemniej trafnie zauważył także organ odwoławczy, że strona brała czynny udział w postępowaniu, prowadząc korespondencję z organem I instancji (w tym odpowiadając na kierowane do niej pisma i składając stosowne wnioski dowodowe, będąc przy tym reprezentowana przez fachowego pełnomocnika – radcę prawnego).
Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Strona skarżąca, powołując się na zaniedbania organu w zakresie wykonywania obowiązków informacyjnych w toku postępowania, powinna więc wykazać, jakiej konkretnie czynności z tego powodu nie dokonała, jakich argumentów nie podniosła i jak wpłynęło to na wynik sprawy (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2023 r. II GSK 1536/21 - LEX nr 3589012 i z 20 kwietnia 2023 r. II OSK 842/20 - LEX nr 3608911).
Skarżący nie wykazał, że gdyby do uchybienia w zakresie obowiązku organu wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a. nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny. Z tej przyczyny naruszenie to nie może zostać zakwalifikowane jako naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uprawniałoby Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (i ewentualnie decyzji organu I instancji).
Z podanych przyczyn skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.