II SA/Rz 678/23

II SA/Rz 678/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Magdalena Józefczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 682
art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2024 r. sprawy ze skarg G. B., W. S., J. L. i A. B. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 27 lutego 2023 r. nr I-III.7721.1.51.2022 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - skargi oddala -
Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z 27 lutego 2023 r. nr I-III.7721.1.51.2022, wydana w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:
Wnioskiem z 15 czerwca 2022 r. PK (dalej: "Skarżący") zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji") o udzielenie pozwolenia na nadbudowę i przebudowę poddasza (ostatniej kondygnacji) oraz przebudowę niższych kondygnacji budynku zlokalizowanego na działce nr [...].
Decyzją z 15 września 2022 r. nr AR- P.6740.3.40.2022.BP Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany oraz udzielił pozwolenia na realizację wnioskowanej inwestycji.
Zdaniem organu I instancji, przedłożony przez inwestora projekt budowlany został sporządzony przez uprawnione osoby i zgodnie z wymaganiami stawianymi przepisami prawa. Planowana inwestycja jest zgoda z decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2019 r. nr [...] o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno – budowlanymi. W ocenie Prezydenta uznać zatem należało, ze spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) – dalej: "u.p.b.".
Od decyzji odwołali się [...]. Odwołujący podnieśli, że realizacja inwestycji spowoduje niebezpieczeństwo w zakresie konstrukcji budynków sąsiednich, przylegających ścianami do budynku objętego wnioskiem. Ponadto organ I instancji w sposób nieuprawniony przyjął, że realizacja nadbudowy i przebudowy jest zgodna z przepisami techniczno – budowlanymi, bowiem przedstawiona przez inwestora zgoda na odstępstwo od przepisów została udzielona do innej sprawy.
Decyzją z 27 lutego 2023 r. nr I-III.7721.1.51.2022 Wojewoda Podkarpacki utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Prezydenta.
Wojewoda podniósł, że wnioskowana inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy z [...] listopada 2019 r. nr [...], wydaną przez Prezydenta Miasta [...] utrzymaną w mocy decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie z 10 stycznia 2020 r. nr SKO.415/389/2019. Wyrokiem z 8 lipca 2020 r. II SA/Rz 317/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę wniesioną na ww. decyzję SKO w Rzeszowie. Inwestor spełnił zatem warunek określony art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 u.p.b.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, że zakres sprawdzenia, jakiego dokonuje organ administracji architektoniczno - budowlanej przed udzieleniem pozwolenia na budowę, został określony w art. 35 ust. 1 u.p.b. W ocenie Wojewody, kontrola dokumentów złożonych przez inwestora, przeprowadzona stosownie do ww. wymagań, prowadzi do stwierdzenia, że załączony do wniosku projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany odpowiadają przepisom prawa, bowiem są kompletne, zostały opracowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Ponadto projekt budowlany został uzgodniony z Podkarpackim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.
Wojewoda podkreślił, że inwestycja nie stwarza ograniczeń, ani uciążliwości, tak dla zabudowy istniejącej, jak i perspektywicznych zamierzeń inwestycyjnych na działkach sąsiednich, gdyż nie jest zaliczona do mogących znacząco oddziaływać na środowisko w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). Usytuowanie projektowanego obiektu spełnia obowiązujące w tym zakresie przepisy techniczno – budowlane. Z zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego wynika bowiem, że projektowana inwestycja została zlokalizowana w granicy z [...]. Z zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu wynika również, że budynek objęty nadbudową i przebudową przylega na całej swojej długości do budynków istniejących na ww. działkach sąsiednich od strony północno - zachodniej i południowo – wschodniej. Wojewoda podniósł, że o ile w stosunku do wysokości budynku, która ma być zgodna bądź to z ustaleniami miejscowego planu, bądź z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zatem inna niż wysokość sąsiadującego budynku zlokalizowanego w granicy z działką inwestycyjną, o tyle w stosunku do długości planowanego budynku, prawodawca posłużył się określeniem "przylegania ściany do ściany budynku istniejącej na sąsiedniej działce". Określenie to należy rozumieć, nie jako przyleganie w jakimkolwiek stopniu, ale w takim, w którym cała ściana planowanego budynku przylegać będzie do ściany budynku na działce sąsiedniej, co ma miejsce w opisywanej sprawie. Spełniony zatem został wymóg przewidziany w § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225).
Wojewoda wskazał, że postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie niezachowania przepisów § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, tj. przebudowy /przesunięcie, zmiana wielkości otworów, docieplenie i wykończenie ściany/ istniejącej ściany z oknami od strony północnej w odległości 2,98 m od granicy działki, pod warunkiem zachowania wymagań wynikających z ekspertyzy technicznej /bezpieczeństwa pożarowego/ sporządzonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Organ odwoławczy zaznaczył przy tym, że odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych ma charakter przedmiotowy i jest udzielane przed udzieleniem pozwolenia na budowę. Ponadto upoważnienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, udzielone do wyrażenia zgody na odstępstwo zawiera informację, że nie wymaga zgody odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 rozporządzenia w przypadku, gdy budynek będzie przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Taka zaś sytuacja zachodzi w opisywanej sprawie.
Zdaniem Wojewody, zasadnie przyjął organ I instancji, że w sprawie mamy do czynienia z przypadkiem szczególnie uzasadnionym dla uzyskania odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych. Zakres zamierzenia i jego skala nie jest "przerysowanym przedsięwzięciem", które w jakikolwiek sposób zdeformuje i zmieni charakter zabudowy. Nie spowoduje także zakłócenia korzystania z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Istniejąca zabudowa jest zlokalizowana w granicach działek, więc niespełnienie wymogów § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w planowanym zakresie nie pogorszy obecnych warunków. Ponadto analiza projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego pod względem zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku zlokalizowanym na sąsiedniej działce nr [...] nie potwierdziła, by lokalizacja projektowanej inwestycji naruszała wymagania zawarte w § 13 ust. 1 rozporządzenia. Mając powyższe na względzie w ocenie Wojewody należało zauważyć, że ściana budynku przewidzianego do nadbudowy i przebudowy posiada wysokość 5,00 m, zaś jej odległość od istniejącego na tej działce budynku wynosi 5,08 m i 2,98 m. Uwzględniając natomiast okoliczność, że planowana inwestycja jest zlokalizowana w zabudowie śródmiejskiej, należy stwierdzić, że odległość ta jest większa niż wysokość przesłaniania wynosząca 2,50 m, bowiem w niniejszym przypadku zastosowanie znajdzie przepis § 13 ust. 4 cyt. wyżej rozporządzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, [...] wnieśli o poddanie kontroli zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżących planowana inwestycja może spowodować katastrofę budowlaną. Budynek objęty zaskarżoną decyzją oraz budynki sąsiednie są bowiem posadowione na wspólnej płycie fundamentowej, natomiast prace przewidziane w projekcie budowlanym mają charakter pozorny i nie zabezpieczą obiektu przed zniszczeniem.
Odrębną skargę wniosła również [...], domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ponadto zasądzenia kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. art. 136 § 1 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez przekroczenie przez organ odwoławczy zakresu dopuszczalnego uzupełniającego postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym, i wezwanie inwestora do dokonania szerokich uzupełnień załączonej do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę dokumentacji projektowej i technicznej, co doprowadziło do istotnej modyfikacji treści wniosku Inwestora i pozbawienia skarżącej jednej instancji w administracyjnym toku postępowania, celem rozpoznania istotnej modyfikacji wniosku inwestora;
2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy przed wydaniem decyzji, a w szczególności poprzez brak należytego zweryfikowania, czy planowana inwestycja nie doprowadzi do naruszenia bezpieczeństwa konstrukcji zabudowy i bezkrytyczne oparcie się na treści projektu budowlanego;
3. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji motywów, którymi kierował się organ wydając zaskarżone rozstrzygniecie oraz motywów, dla których nie żądał od inwestora przedstawienia do projektu technicznego dodatkowych dokumentów, w postaci dokumentacji geologiczno- inżynierskiej aktualnej w dacie opracowania projektu budowlanego, oraz geotechnicznych warunków i sposobu posadowienia obiektu budowlanego, w formie dokumentacji badania podłoża gruntowego i projektu geotechnicznego;
4. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo, że z uwagi na zachodzące w sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego istniała podstawa do uchylenia decyzji organu I instancji i orzeczenia w sposób odmienny co do istoty sprawy, bądź też do uchylenia tejże decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji;
5. art. 9 u.p.b. poprzez udzielenie odstępstwa od przepisów techniczno- budowlanych, z powołaniem się na upoważnienie do udzielenia odstępstwa od tych przepisów wydane do innej sprawy, będącej w toku, która nie została zakończona; a także uznanie przypadku inwestora za szczególnie uzasadniony, wymagający udzielenia odstępstwa, w sytuacji gdy w okolicznościach sprawy nie zachodzą przesłanki pozwalające na udzielenie takiego odstępstwa, a ponadto realizacja inwestycji może spowodować zagrożenie dla ludzi i mienia — w szczególności dla właścicieli budynków sąsiednich, posadowionych na tej samej płycie fundamentowej, co budynek objęty pozwoleniem na budowę;
6. § 12 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez uznanie, że planowana inwestycja spełnia warunki przewidziane w tym przepisie podczas gdy planowana nadbudowa nie będzie przylegać ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce w taki sposób, że cała ściana planowanego budynku przylegać będzie do ściany budynku na działce sąsiedniej, co oznacza brak spełnienia wymogów z tego przepisu;
7. art. 35 ust. 1 pkt 2) u.p.b., poprzez zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno- budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy nie zaistniały przesłanki do wydania takiej decyzji, a w szczególności inwestycja objęta tym pozwoleniem nie jest zgodna z przepisami techniczno- budowlanymi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 29 sierpnia 2023 r. II SA/Rz 679/23 Sąd zarządził połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. II SA/Rz 678/23 oraz II SA/Rz 679/23 i prowadzić je dalej pod sygn. II SA/Rz 678/23.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu ustalenia dokonane w sprawie przez organ I instancji i zaaprobowane przez organ odwoławczy są wystarczające i mogą stanowić podstawę do poddania kontroli prawidłowości stanowiska wyrażonego w wydanej decyzji, w tym zastosowanych przepisów prawa. Stan faktyczny sprawy został zatem ustalony zgodnie z wymogami stawianymi art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz uwzględnieniem dowodów z dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Nadesłane akta administracyjne organów obydwu instancji umożliwiają zatem poddanie kontroli legalności rozstrzygnięcia wynikającego z zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Zgodnie z ogólna zasadą wyrażoną art. 4 u.p.b., każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Wolność budowlana może być postrzegana nie tylko, jako zasada prawa - ale również jako publiczne prawo podmiotowe przysługujące każdemu, kto spełnia warunki określone w przepisach. Pozwala ono na kierowanie roszczeń wobec administracji publicznej, polegających na żądaniu zaniechania nieuprawnionej ingerencji w prawo podmiotowe inwestora bądź - w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez normy prawne - na żądaniu wydania aktów administracyjnych pozwalających na prowadzenie robót budowlanych. Interes stron postępowania chroniony art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 u.p.b. Prawo zabudowy może być ograniczone tylko przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - i tylko w tym zakresie organ administracji architektoniczno-budowlanej może ingerować w planowaną zabudowę (por. wyroki WSA w Poznaniu z 11 stycznia 2023 r. II SA/Po 723/22 i WSA w Krakowie z 25 października 2019 r. II SA/Kr 804/19; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 32 ust. 1 u.p.b., decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydana po uprzednim:
1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów;
3) wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw energii - w przypadku budowy lub rozbiórki gazociągu przesyłowego, linii przesyłowej elektroenergetycznej albo rurociągu dalekosiężnego ropy naftowej lub produktów naftowych, a także gazociągu, linii elektroenergetycznej albo rurociągu ropy naftowej lub produktów naftowych dochodzących do granicy Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 u.p.b., pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W niniejszej sprawie Inwestor zwrócił się do Prezydenta Miasta Rzeszowa o udzielenie pozwolenia na nadbudowę i przebudowę poddasza (ostatniej kondygnacji) oraz przebudowę niższych kondygnacji budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Złożony wniosek jest kompletny i prawidłowo organy uznały, że skutecznie zainicjował postępowanie administracyjne w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Do wniosku dołączono decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] listopada 2019 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i przebudowie poddasza (ostatniej kondygnacji) budynku na działce nr [...]. Wymaga podkreślenia, że ww. decyzja została utrzymana w mocy wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 10 stycznia 2020 r. nr SKO.415/389/2019, a zatem nabyła atrybut ostateczności. Ponadto prawomocnym wyrokiem z 8 lipca 2020 r. II SA/Rz 317/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę wniesioną na ww. decyzję Kolegium. Oznacza to, że dołączona do wniosku decyzja o warunkach zabudowy jest również prawomocna w rozumieniu art. 16 § 3 k.p.a. Wniosek inwestora został zatem złożony w okresie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 32 ust. 4 pkt 1 u.p.b. w zw. z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zm.) – dalej: "u.p.z.p."). Ponadto do wniosku inwestor dołączył oświadczenie z 15 czerwca 2022 r., złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zasadnie również wskazały organy, że inwestycja nie stwarza ograniczeń, ani uciążliwości, tak dla zabudowy istniejącej, jak i perspektywicznych zamierzeń inwestycyjnych na działkach sąsiednich, gdyż nie jest zaliczona do mogących znacząco oddziaływać na środowisko w myśl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem inwestor spełnił warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 u.p.b.
Wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, poprzedzone jest czynnościami organu administracji architektoniczno- budowlanej, wskazanym w art. 35 ust. 1 u.p.b. W ocenie Sądu, rozstrzygające niniejszą sprawę organy dokonały sprawdzenia przedstawionej dokumentacji budowlanej według wskazań wynikających z ww. regulacji. Jednocześnie wymaga wskazania, że organy administracji nie mogą uzależniać wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, względnie weryfikować dokumentację budowlaną pod kątem innych przesłanek niż wsadzane w art. 35 ust. 1 u.p.b.
Sąd podziela stanowisko organów obydwu instancji, że w niniejszej sprawie zgodność projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa z [...] listopada 2019 r. nr [...] ustalono, że dla nadbudowy wysokość górnego poziomu krawędzi elewacji frontowej winna wynieść maksymalnie 3 m od istniejącego najwyższego punktu dach z tolerancją 0,8 m.. Z zatwierdzonego projektu architektoniczna budowlanego wynika, że nadbudowana kondygnacja będzie miała wysokość 3,4 m w stosunku do kondygnacji niżej istniejącej. Spełnione zostały również pozostałem parametry określone ww. decyzją o warunkach zabudowy, wobec czego uznać należało, że projekt budowlany spełnia warunek, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.b.
Sąd podziela stanowisko organów, że przedstawiony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a sam projekt budowlany jest kompletny (art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.b.). Usytuowanie projektowanego obiektu spełnia obowiązujące w tym zakresie przepisy techniczno – budowlane. Słusznie wskazał Wojewoda, że o ile w stosunku do wysokości budynku, która ma być zgodna bądź to z ustaleniami miejscowego planu, bądź z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zatem inna niż wysokość sąsiadującego budynku zlokalizowanego w granicy z działką inwestycyjną, o tyle w stosunku do długości planowanego budynku, prawodawca posłużył się określeniem "przylegania ściany do ściany budynku istniejącej na sąsiedniej działce". Określenie to należy rozumieć, nie jako przyleganie w jakimkolwiek stopniu, ale w takim, w którym cała ściana planowanego budynku przylegać będzie do ściany budynku na działce sąsiedniej, co ma miejsce w opisywanej sprawie. Spełniony zatem został wymóg przewidziany w § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] Prezydent Miasta Rzeszowa wyraził zgodę na odstępstwo od wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie niezachowania przepisów § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, tj. przebudowy /przesunięcie, zmiana wielkości otworów, docieplenie i wykończenie ściany/ istniejącej ściany z oknami od strony północnej w odległości 2,98 m od granicy działki, pod warunkiem zachowania wymagań wynikających z ekspertyzy technicznej /bezpieczeństwa pożarowego/ sporządzonej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Słusznie wskazał organ odwoławczy, że odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych ma charakter przedmiotowy i jest udzielane przed udzieleniem pozwolenia na budowę. Brak jest podstaw prawnych do podzielenia zarzutu, że odstępstwa od przepisów techniczno- budowlanych udzielono z powołaniem się na upoważnienie wydane do innej sprawy, będącej w toku, która nie została zakończona. Odstawo od przepisów budowlanych odnosi się bowiem do konkretnego obiektu budowlanego i planowanych robót budowlanych, niezależnie od tego, ile postępowań w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zainicjowano. Zasadnie wskazał również Wojewoda, że upoważnienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, udzielone do wyrażenia zgody na odstępstwo zawiera informację, że nie wymaga zgody odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 rozporządzenia w przypadku, gdy budynek będzie przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Sąd nie znalazł podstaw prawnych do zakwestionowana stanowiska Wojewody, odnośnie zasadności przyjęcia, że w sprawie zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony dla uzyskania odstępstwa od przepisów techniczno – budowlanych. Organ odwoławczy wykazał, że zakres zamierzenia i jego skala nie jest "przerysowanym przedsięwzięciem", które w jakikolwiek sposób zdeformuje i zmieni charakter zabudowy. Nie spowoduje także zakłócenia korzystania z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Istniejąca zabudowa jest zlokalizowana w granicach działek, więc niespełnienie wymogów §12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w planowanym zakresie nie pogorszy obecnych warunków. Ponadto analiza projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego pod względem zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku zlokalizowanym na sąsiedniej działce nr [...] nie potwierdziła, by lokalizacja projektowanej inwestycji naruszała wymagania zawarte w § 13 ust. 1 rozporządzenia. Mając powyższe na względzie w ocenie Wojewody należało zauważyć, że ściana budynku przewidzianego do nadbudowy i przebudowy posiada wysokość 5,00 m, zaś jej odległość od istniejącego na tej działce budynku wynosi 5,08 m i 2,98 m. Jak wskazał Wojewoda, uwzględniając natomiast okoliczność, że planowana inwestycja jest zlokalizowana w zabudowie śródmiejskiej, należy stwierdzić, że odległość ta jest większa niż wysokość przesłaniania wynosząca 2,50 m, bowiem w niniejszym przypadku zastosowanie znajdzie przepis § 13 ust. 4 rozporządzenia.
Końcowo wymaga podkreślenia, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane (specjalność architektoniczna do projektowania bez ograniczeń), zawiera zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 u.p.b. oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Projekt spełnia zatem również wymogi stawiane art. 35 ust. 1 pkt 3a, 4 i 4a u.p.b.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.