II SA/Rz 642/25

II SA/Rz 642/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-08-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga /sprawozdawca/
Karina Gniewek-Berezowska
Maria Mikolik /przewodniczący/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 2149/25 - Wyrok NSA z 2026-03-03
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1061
art. 45
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maria Mikolik Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2025 r. nr SKO.4101/16/2022 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawiadomienia o znalezieniu rzeczy – skargę oddala –
Uzasadnienie
K. P. (dalej: Skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: SKO, Kolegium, Organ odwoławczy lub Organ II instancji) z 7 marca 2025 r. nr SKO.4101/16/2022, uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej: Prezydent lub Organ I instancji) z 28 września 2022 r., nr [...] i umarzającą w całości postępowanie, w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zawiadomienia o znalezieniu rzeczy — 50 sztuk kryptowaluty BTC.
Decyzja powyższa została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej: K.p.a. ) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 501 ze zm. - dalej: u.o.r.z. lub ustawa)
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy:
24 maja 2022 r. do Prezydenta zostało złożone zawiadomienie o znalezieniu przez Skarżącego 26 września 2017 r. rzeczy - 50 sztuk kryptowaluty BTC. Do zawiadomienia nie dołączono znalezionej rzeczy. Zgodnie z zawiadomieniem 50 sztuk kryptowaluty BTC zostało zaksięgowane na rachunku Zawiadamiającego w serwisie giełdowym Bitbay.net.
W uzasadnieniu zawiadomienia Skarżący podał, że w 7 lipca 2017 r. utworzył konto na giełdzie Bitbay.net (https://bitbay.net/), w celu nauczenia się zawierania i przeprowadzania transakcji na giełdzie kryptowalut. Celem założenia konta na portalu nie była działalność zarobkową, ale przede wszystkim chęć poznania mechanizmu funkcjonowania przedmiotowej giełdy i kryptowalut. Skarżący dokonał przelewu środków finansowych w wysokości 150 zł ze swojego prywatnego rachunku na konto utworzone na giełdzie. W okresie od 16 lipca 2017 r. do 21 sierpnia 2017 r. dokonał kilku transakcji zakupu i sprzedaży kryptowalut, takich jak: Usk, Ethereum, Bitcoin Cash BCC. 21 sierpnia 2017 r. nabył kryptowalutę BTC w wysokości 0.01436805 BTC za kwotę 214,97 zł, którą to kryptowalutę sprzedał 23 sierpnia 2017 r. za kwotę 221,73 zł. Od tego momentu nie nabywał już kryptowaluty BTC, a jedynie obracał kryptowalutą Lisk LSK.
26 września 2017 r. Skarżący otrzymał na swoją skrzynkę pocztową wiadomość e-mail z giełdy kryptowalut, o zaksięgowaniu w jego prywatnym portfelu 50 sztuk kryptowaluty BTC. Po odczytaniu wiadomości e-mail z giełdy Bitbay.net zalogował się na konto giełdowe i potwierdził fakt uzyskania 50 BTC. Z uwagi na brak możliwości ustalenia osoby lub instytucji, która dokonała wpłaty, zgłosił fakt przedmiotowej wpłaty na Komisariacie Policji Nr 1 w [...]. Przesłał też informację do Prokuratury Okręgowej w [...] o anomaliach na jego rachunku prowadzonym na giełdzie Bitbay.net, wskazując na niepodjęcie jakichkolwiek czynności przez Policję oraz na brak wiedzy, co do osoby, która dokonała wpłaty na jego konto. Z informacji, jakie uzyskał Skarżący wynika, że wszelkie transakcje/wpłaty w obrębie giełdy Bitbay.net są anonimowe i tym samym nie jest możliwe zidentyfikowanie nadawcy wpłaty.
Skarżący podał, że w związku z licznymi artykułami prasowymi oraz informacyjnymi w serwisach internetowych dotyczącymi bańki spekulacyjnej na kryptowalucie BTC, w celu zabezpieczenia środków znajdujących się na rachunku w serwisie Bitbay.net, przetransferował zgromadzone na nim wartości i zdeponował przedmiotowe środki w kwocie 1.581.408,65 zł na swoim rachunku bankowym w mBank, o czym poinformował Prokuraturę Rejonową w [...] pismem z 27 listopada 2017 r.
18 stycznia 2018 r., na mocy postanowienia Prokuratury Rejonowej w [...], dokonano blokady środków w kwocie 1.581.408,65 zł na czas oznaczony 3 miesięcy, z uwagi na możliwość wykorzystywania działalności banku w celu ukrycia działań przestępczych lub dla celów mających związek z przestępstwem. 8 czerwca 2018 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] wydał postanowienie, którym umorzył dochodzenie w sprawie uzyskania bez uprawnienia dostępu do konta na nieustalonej platformie internetowej magazynującej kryptowalutę BITCOIN oraz za pomocą uzyskanych danych dostępowych, dokonanie nieautoryzowanego wpływu w dniu 26 września 2017 r., środków w ilości 50 sztuk BTC przez nieznanego sprawcę, tj. o przestępstwo określone w art. 267 k.k. Jednocześnie, prokurator uznał za dowód rzeczowy uzyskaną równowartość 50 sztuk kryptowaluty, oddając ją na przechowanie Skarżącego do czasu wyjaśnienia uprawnienia do odbioru oraz zarządził złożenie do depozytu sądowego kwoty 1.581.408,65 zł do czasu wyjaśnienia uprawnienia do odbioru.
W tym stanie faktycznym, decyzją z 28 września 2022 r. nr [...], Prezydent umorzył postępowanie toczące się z wniosku Skarżącego w sprawie zawiadomienia o znalezieniu rzeczy.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 22 czerwca 2022 r. na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy wezwał Skarżącego do zdeponowania w Biurze Rzeczy Znalezionych Urzędu Miasta [...] 50 sztuk kryptowaluty BTC lub w przypadku, gdyby zgodnie z art. 8. ustawy oddanie rzeczy było niemożliwe albo połączone trudnościami lub znacznymi kosztami, o wskazanie, gdzie aktualnie znalezione 50 BTC się znajdują.
Z udzielonych przez Skarżącego wyjaśnień wynikało, że rzecz znaleziona 26 września 2017 r. obecnie nie istnieje - znaleziona kryptowaluta Bitcoin została zamieniona na PLN i zdeponowana na rachunku bankowym.
Organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 17 ustawy jedynie w przypadku, gdy właściwy organ przyjął na przechowanie rzecz ulegającą szybkiemu zepsuciu lub której przechowanie byłoby związane z kosztami niewspółmiernie wysokimi w stosunku do jej wartości rynkowej lub nadmiernymi trudnościami albo powodowałoby znaczne obniżenie jej wartości rynkowej - sprzedaje tę rzecz z wolnej ręki zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, ze zm.). Zgodnie z ust. 3 suma uzyskana ze sprzedaży wchodzi w miejsce rzeczy sprzedanej, po potrąceniu kosztów sprzedaży.
Skarżący nie miał uprawnień do sprzedaży rzeczy znalezionej, gdyż zgodnie z ustawą o rzeczach znalezionych uprawnienie takie w podanych wyżej okolicznościach istnieje tylko po stronie organu. Prezydent nakreślił, że na dzień wydawania decyzji znalezione 50 BTC nie istnieją, gdyż zostały zamienione na PLN przez znalazcę. W związku z nieistnieniem rzeczy znalezionej brak jest możliwości prowadzenia postępowania w sprawie odebrania zawiadomienia o znalezieniu rzeczy i przyjęcia nieistniejącej rzeczy na przechowanie. Niemożliwe jest również poszukiwanie osób uprawnionych do odbioru nieistniejącej rzeczy. Istotne jest również, iż kurs BTC do PLN jest zmienny i na dzień wydawania decyzji 50 BTC nie odpowiada pozyskanej przez znalazcę sumie 1 581 408,65 zł. Kurs BTC wynosi 93 849,35 zł. Co stanowi równowartość 4 692 467,5 zł.
Organ wskazał, że z uwagi na to, że rzecz znaleziona została nieuprawnienie rozdysponowana przez znalazcę i obecnie nie istnieje, Prezydent nie może jej przyjąć ani sporządzić odpowiedniego protokołu i poświadczenia. Brak rzeczy uniemożliwia również inne formy potwierdzenia jej znalezienia. W związku z tym postępowanie zostaje umorzone jako bezprzedmiotowe, ponieważ rzecz – będąca jego przedmiotem – nie istnieje i nie istniała już w momencie zgłoszenia.
Od przedmiotowej decyzji - zachowując ustawowy termin, odwołanie wniósł Skarżący.
Opisaną na wstępie decyzją z 7 marca 2025 r. nr SKO.4101/16/2022, SKO uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie Organu I instancji w całości. W uzasadnieniu podkreślono, że analogiczna sprawa była już przedmiotem wcześniejszego postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem Kolegium z 25 kwietnia 2022 r. nr [...], o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta o odmowie wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 19 u.o.r.z. Następnie, WSA w Rzeszowie wyrokiem z 15 listopada 2022 r., II SA/Rz 780/22, oddalił skargę strony, w pełni podzielając stanowisko organów administracji.
Kolegium podniosło, że w powyższym orzeczeniu WSA wskazał, że przepisy ustawy o rzeczach znalezionych mają zastosowanie wyłącznie do rzeczy w rozumieniu art. 45 Kodeksu cywilnego, tj. do przedmiotów materialnych. Kryptowaluta, mająca postać cyfrową, niematerialną, nie może być uznana za "rzecz" w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Nie spełnia również definicji pieniądza, papieru wartościowego, pieniądza elektronicznego ani wartości dewizowej – zarówno w rozumieniu ustawy o Narodowym Banku Polskim, jak i Prawa dewizowego czy ustawy o usługach płatniczych. Tym samym nie podlega przepisom ustawy z 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych.
W ocenie organu odwoławczego, zawiadomienie złożone przez stronę w maju 2022 r. o znalezieniu kryptowaluty BTC nie mogło skutkować wszczęciem postępowania administracyjnego, bowiem ustawa o rzeczach znalezionych nie przewiduje procedury administracyjnej w zakresie odebrania zawiadomienia o znalezieniu rzeczy. Przewidziane w art. 13 ustawy czynności mają charakter materialno-techniczny, a nie administracyjny. W przypadku braku podstaw do ich dokonania, organ winien ograniczyć się do poinformowania strony, nie zaś wydawać decyzję administracyjną.
Mając na uwadze powyższe, Kolegium uznało, że Prezydent błędnie przyjął formę rozstrzygnięcia w postaci decyzji administracyjnej i niezasadnie umorzył rzekome postępowanie. W istocie bowiem postępowanie administracyjne nie zostało skutecznie wszczęte. Wobec tego, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., Kolegium uchyliło decyzję Organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie przed tym organem jako bezprzedmiotowe.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do WSA w Rzeszowie wniósł Skarżący, zarzucając ww. decyzji naruszenie:
- art. 45 K.c. w zw. z art. 19 ust. 1 u.o.r.z. poprzez błędne nieuznanie kryptowaluty BTC za rzecz w rozumieniu art. 45 k.c. oraz uznanie, że kryptowaluta BTC nie wchodzi w zakres pojęciowy dyspozycji art. 19 ust. 1 u.o.r.z. (pojęcie "rzecz znaleziona"), a w konsekwencji uznanie, że nie można stosować do kryptowaluty BTC przewidzianego w ustawie o rzeczach znalezionych postępowania;
- art. 1 pkt 2 u.o.r.z. w zw. z rozdziałem 3 (w szczególności art. 12 ust. 1) u.o.r.z. poprzez ich błędną wykładnie i uznanie, że organ właściwy nie prowadzi postępowania administracyjnego w sprawie zawiadomienia o znalezieniu rzeczy, co spowodowało wydanie przez Organ odwoławczy decyzji reformatoryjnej poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, podczas gdy Skarżący prawidłowo dokonał wyboru trybu postępowania w sprawie znalezienia kryptowaluty, a organ I instancji miał obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania w tej sprawie;
- art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 11 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a., poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego i niewykonanie wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy tj. w szczególności poprzez bezzasadne pominięcie okoliczności, iż Skarżący wyraźnie wskazał, że znalazł walutę BTC na swoim koncie na giełdzie Bitbay.net, w związku z czym uzasadnione jest wszczęcie procedury mającej na celu odszukanie właściciela rzeczy;
- art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 8 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a., poprzez brak odniesienia się przez SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do poszczególnych zarzutów Skarżącego, podniesionych w odwołaniu od decyzji Prezydenta oraz brak logicznego, zupełnego i precyzyjnego wyjaśnienia przesłanek, którymi SKO kierowało się przy wydawaniu decyzji oraz błąd logiczny, w zakresie jakim organ uznał, że rzecz znaleziona przez Skarżącego nie istnieje;
- art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz nieuwzględnienie przez organ odwoławczy słusznego interesu Skarżącego;
- art. 7a § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 81a § 1 K.p.a. w zw. z art. 13 u.o.r.z. poprzez rozstrzygnięcie pozostających w niniejszej sprawie wątpliwości na niekorzyść Skarżącego, podczas gdy, w przypadku istnienia wątpliwości, co do treści normy prawnej odnośnie pojęcia rzeczy znalezionej, wątpliwości te powinny być rozstrzygnięte na korzyść Skarżącego, zwłaszcza wobec braku wystąpienia jakichkolwiek spornych interesów stron albo interesów osób trzecich, na które wynik niniejszego postępowania miałby bezpośredni wpływ w przedmiotowej sprawie.
Mając na względzie powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta z 28 września 2022 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zobowiązanie organu do prowadzenia procedury mającej na celu odszukanie właściciela rzeczy, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, jedynie wtedy gdy dotknięte są wadami w postaci: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy albo zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.
Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach, Sąd nie stwierdził aby zaskarżona decyzja naruszała prawo.
Przedmiotem postępowania prowadzonego z wniosku Skarżącego było zgłoszenie o znalezieniu rzeczy tj. 50 sztuk kryptowaluty BTC dostrzeżonej przez Skarżącego na jego rachunku internetowym w serwisie giełdowym Bitbay.net.
W ocenie Skarżącego zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy z 20 lutego 2015 r. - o rzeczach znalezionych, gdyż kryptowaluta BTC będąca – jak sam przyznaje - w istocie informacją zapisaną na nośnikach danych użytkowników sieci Bitcoin, wyczerpuje desygnaty pojęcia rzeczy z art. 45 kodeksu cywilnego, gdyż jest wyodrębnioną, materialną częścią przyrody o charakterze samoistnym.
Oceny tej nie podziela organ odwoławczy stwierdzając, że kryptowaluta, będąca jedynie informacją, w formie cyfrowego zapisu, pozbawiona jest substratu materialnego, a zatem nie stanowi rzeczy w rozumieniu art. 45 k.c. Zdaniem organu ustawa o rzeczach znalezionych nie ma zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie, a postępowanie wszczęte przez organ I instancji i zakończone decyzją winno ulec umorzeniu.
Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy fundamentalne znaczenie ma zatem określenie charakteru znalezionej kryptowaluty, w kontekście art. 45 K.c. tj. w kontekście definicji rzeczy. Determinuje to bowiem możliwość zastosowania ustawy o rzeczach znalezionych w przedmiotowej sprawie. Analogiczny problem był już przedmiotem rozstrzygnięcia WSA w Rzeszowie w wyroku z 15 listopada 2022 r., II SA/Rz 780/22. Argumenty płynące z uzasadnienia tego orzeczenia Sąd w składzie orzekającym w pełni aprobuje i uznaje za własne.
Zgodnie z art. 45. K.c. rzeczami są tylko przedmioty materialne.
O ile bowiem przedmiotem stosunku cywilnoprawnego mogą być zachowania podmiotów w stosunku do obiektów materialnych i niematerialnych, których to zachowanie to dotyczy, to jednak z uwagi na inny charakter tych dóbr, determinujący inne sposoby ich ochrony - inny reżim prawny dotyczy praw rzeczowych, a inny praw do dóbr niematerialnych, w tym intelektualnych.
W literaturze przedmiotu podnosi się, że tak zwane waluty cyfrowe, wirtualne w tym kryptowaluty, mimo że zaliczamy je do mienia, nie stanowią rzeczy, chociażby ze względu na to, że nie są to dobra materialne. Tak K. Zacharzewski. Obrót walutami cyfrowymi w reżimie obrotu instrumentami finansowymi . Ps 2017/11-12 s. 140-152, a także M. Balwicka -Szczyrba (red.), A. Sylwestrzak (red.), Kodeks Cywilny. Komentarz aktualizowany Lex/el 2025r.
Za rzeczy sui generis przyjmuje się pieniądze - postępowanie z którymi to rzeczami, w przypadku ich znalezienia ustawa reguluje odrębnie. Nie ulega jednak wątpliwości, że dotyczy to wyłącznie pieniędzy posiadających postać materialną tj. rzeczy w rozumieniu 45 K.c. gdyż tylko w stosunku do tak określonego przedmiotu posiadania można mówić o zgubieniu czy znalezieniu, a zatem o czynnościach utraty faktycznego władztwa nad rzeczą czy objęcia rzeczy w fizyczne władanie.
Kryptowaluta, której dotyczy niniejsza sprawa nie należy z pewnością do kategorii rzeczy zdefiniowanej w art. 45 K.c. Ma bowiem wyłącznie postać cyfrową, stanowiąc pewną umowną jednostkę, zapis księgowy. Nie ma natomiast formy fizycznej. Nie może być też uznana za pieniądz, bowiem zgodnie z art. 31 i art. 32 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025), znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej są emitowane przez NBP banknoty i monety opiewające na złote i grosze, będące prawnymi środkami płatniczymi na obszarze RP.
Kryptowaluta nie mieści się także w kategorii wartości dewizowych, którymi według art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1131) są zagraniczne środki płatnicze oraz złoto dewizowe i platyna dewizowa. Przy czym, zagraniczne środki płatnicze (art. 2 pkt 9) to waluty obce i dewizy, waluty obce (art. 2 pkt 10) to znaki pieniężne (banknoty i monety) będące poza krajem prawnym środkiem płatniczym, a także wycofane z obiegu, lecz podlegające wymianie, z tym, że na równi z walutami obcymi traktuje się wymienialne rozrachunkowe jednostki pieniężne stosowane w rozliczeniach międzynarodowych, w szczególności jednostkę rozrachunkową Międzynarodowego Funduszu Walutowego (SDR). Z kolei, dewizy (art. 2 pkt 12) stanowią papiery wartościowe i inne dokumenty pełniące funkcję środka płatniczego, wystawione w walutach obcych. Zaś przez papiery wartościowe należy rozumieć (art. 2 pkt 14) papiery wartościowe udziałowe, w szczególności akcje i prawa poboru nowych akcji oraz papiery wartościowe dłużne, w szczególności obligacje, wyemitowane lub wystawione na podstawie przepisów państwa, w którym emitent lub wystawca ma swoją siedzibę albo w którym dokonano ich emisji lub wystawienia.
Kryptowaluta nie odpowiada też przedmiotowi regulacji ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (Dz.U. z 2022r. poz. 282) ani ustawy z 28 kwietnia 1936 r. – Prawo czekowe (Dz.U. z 2016 r. poz. 462), czy ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722).
Kryptowaluty nie zalicza się do kategorii wspomnianych papierów wartościowych, jak też nie jest ona pieniądzem elektronicznym, którym mowa w art. 2 pkt 21a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 poz. 611) jest wartość pieniężna przechowywana elektronicznie, w tym magnetycznie, wydawana, z obowiązkiem jej wykupu, w celu dokonywania transakcji płatniczych, akceptowana przez podmioty inne niż wyłącznie wydawca pieniądza elektronicznego.
Argumentacja Skarżącej zawarta w treści skargi, dotycząca charakteru prawnego kryptowaluty nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż pozostaje w oczywistej sprzeczności z w/w uregulowaniami.
Reasumując, skoro kryptowaluta nie ma substratu materialnego i nie stanowi rzeczy w rozumieniu art. 45 K.c., w tym nie jest pieniądzem czy papierem wartościowym, ujawniona przez Skarżącego kryptowaluta nie jest objęta zakresem omawianej ustawy, wobec czego organ odwoławczy słusznie uznał, że brak było podstaw do prowadzenia żądanego przez Skarżącego postępowania.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.