II SA/Rz 61/21

II SA/Rz 61/21 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2021-05-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący sprawozdawca/
Maciej Kobak
Magdalena Józefczyk
Symbol z opisem
6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Sygn. powiązane
III OSK 7182/21 - Wyrok NSA z 2025-04-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, art. 135, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 283
art. 63, art. 80, art. 82 ust. 1, art. 84
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2021 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Z. P. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z.P., dalej "skarżący", jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., dalej "Kolegium", z [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko.
Wnioskiem z [...] kwietnia 2020 r. A Sp. z o. o zwróciła się do Prezydenta Miasta R., dalej "Prezydent", o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa 5 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z funkcja usługową wraz z garażami wielostanowiskowymi, miejscami postojowymi, dojściami i dojazdami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną w tym zbiorniki retencyjne i mury oporowe" na działkach nr ew.: 777/9, 777/10, 777/11, 777/13, 721, 779, 778, 777/1, 777/3, 749/2, 750/1, 776/3, 780/1 obręb 211 R. ul. [...].
Decyzją z [...] września 2020 r. nr [...] Prezydent stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia i określając istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji przedsięwzięcia.
Inwestycja określona we wniosku inwestora została szczegółowo opisana i przeanalizowana w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, którą to Kartę inwestor załączył do wniosku. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie i uwzględnieniu w/w opinii organ I instancji stwierdził, iż:
1. Rodzaj, skala i lokalizacja przedsięwzięcia nie spowodują negatywnego oddziaływania na środowisko i jednocześnie zachowana zostanie zasada zrównoważonego rozwoju miasta. Planowane przedsięwzięcie polegało będzie na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z funkcją usługową, garażami, i infrastrukturą. Powierzchnia inwestycji ok. 2,23 ha będzie miała min. 0,94 ha powierzchni biologicznie czynnej. Powierzchni garaży podziemnych i parkingów naziemnych wraz z infrastrukturą to ok. 2,39 Ha.
2. Ze względu na charakter inwestycji uznano, że rozpatrywane przedsięwzięcie nie będzie powodować zagrożenia wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych.
3. Z uwagi na skalę i zakres inwestycji, jej znaczenie i pełnioną funkcję na etapie jej realizacji i eksploatacji stwierdzono, że oddziaływanie na środowisko będzie ograniczone - ograniczone zwiększenie pogorszenia jakości powietrza wystąpi w okresie jedynie realizacji inwestycji - z tego powodu na ten okres w pkt. II wskazano warunki realizacji inwestycji celem ograniczenia negatywnego wpływu na środowisko: emisja zanieczyszczeń do powietrza, zapylenie oraz emisja hałasu, będące wynikiem prowadzonych prac budowlanych z użyciem ciężkiego sprzętu budowlanego oraz transportu materiałów. Zjawiska związane z realizacją rozpatrywanej inwestycji będą krótkotrwałe i odwracalne, ograniczone do pory dziennej (prace prowadzone będą w godzinach 6.00 - 22.00). W celu ograniczenia wpływu realizacji przedsięwzięcia na środowisko przewiduje się m.in.: czyszczenie kół pojazdów wyjeżdżających z placu budowy na drogi publiczne, okresowe zraszanie wyjazdów z placu budowy na teren ulic sąsiadujących (szczególnie w okresach suchych), zastosowanie maszyn i urządzeń w dobrym stanie technicznym, przykrywanie plandekami (opończami) materiałów sypkich podczas ich transportu oraz eliminowanie pracy maszyn i pojazdów na biegu jałowym (np. podczas przerw w pracy, załadunku). Powstałe w wyniku prowadzonych robót budowlanych odpady (z budowy oraz infrastruktury drogowej) będą zbierane, segregowane i przekazywane w odpowiedni sposób do odzysku lub unieszkodliwiania.
4. Ze względu na charakter planowanej inwestycji uznano, że na etapie eksploatacji nie będzie ona źródłem znaczących oddziaływań na środowisko, zwłaszcza w zakresie emisji hałasu i zanieczyszczeń do powietrza oraz nie spowoduje zwiększonego oddziaływania na zdrowie i życie ludzi. Emisja zanieczyszczeń do powietrza związana z funkcjonowaniem planowanej (inwestycji powodowana będzie spalaniem paliw w silnikach samochodów w związku z ruchem pojazdów do budynków mieszkalnych i usługowych oraz po drodze dojazdowej do garażu. Biorąc jednak pod uwagę charakter inwestycji oraz jej lokalizację jak również fakt, że planowane obiekty podłączone zostaną do miejskiej sieci ciepłowniczej uznano, że eksploatacja rozpatrywanego przedsięwzięcia nie wpłynie w znaczący sposób na jakość powietrza w analizowanym rejonie. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia głównym źródłem hałasu będzie wentylacja garaży oraz ruch pojazdów poruszających się po analizowanym terenie. Z szacunkowej analizy akustycznej przedstawionej w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż przedsięwzięcie na etapie eksploatacji nie przyczyni się do pogorszenia klimatu akustycznego i nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych wartości poziomu hałasu najbliższych terenów chronionych pod względem akustycznym tj. zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...]. Na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia powstawać będą odpady komunalne, które będą zbierane i segregowane w wydzielonych, oznakowanych miejscach, a następnie przekazywane w odpowiedni sposób do odzysku lub unieszkodliwiania.
5. Przedmiotowe przedsięwzięcie planowane jest do realizacji poza granicami wielkopowierzchniowych form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020, poz. 55 ze zm.) Obszarem sieci Natura 2000 znajdującym się najbliżej przedmiotowego przedsięwzięcia jest obszar mający znaczenie dla Wspólnoty [...] położony w odległości 0,85 km od miejsca planowanej inwestycji. Przedsięwzięcie zlokalizowane jest w terenie niezabudowanym - sąsiedztwo Żwirowni, terenów zielonych i ul. [...]. Na potrzeby realizacji przedsięwzięcia przeprowadzona zostanie wycinka drzew - samosiejek z ochroną drzew nie podlegających wycince. Prace związane z wycinką będą prowadzone poza okresem lęgowym ptaków tj. poza okresem 1 marca - 15 października i przy konieczności zabezpieczenia dla ochrony płazów i drobnych zwierząt tymczasowym ogrodzeniem. Mając na uwadze rodzaj przedsięwzięcia, skalę i zasięg generowanych oddziaływań uznano, iż nie będzie ono negatywnie wpływać na środowisko przyrodnicze oraz obszary Natura 2000. Przedsięwzięcie nie wymaga zatem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przyrodnicze, tym samym oceny, o której mowa w art. 6.3 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
6. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 2016 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły (Dz. U. z 2016 r., poz. 1911 ze zm.) teren przedsięwzięcia zlokalizowany jest w obrębie jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) PLRW20000226579 - Zbiornik R., będącą monitorowaną, silnie zmienioną częścią wód (przekroczenie wskaźnika m2, m3, m4), w dobrym stanie i nie zagrożoną ryzykiem nieosiągnięcia celu środowiskowego, którym jest dobry stan ekologiczny, możliwość migracji organizmów na odcinku cieku istotnego - Zbiornik R. oraz dobry stan chemiczny. Zlewnia ww. JCWP została zaliczona do obszarów chronionych przeznaczonych do ochrony przedmiotów ochrony zależnych od wód.
Teren inwestycji znajduje się strefie jednolitej części wód podziemnych PLGW2000153, monitorowanej w dobrym stanie ilościowym i chemicznym i nie zagrożoną ryzykiem nieosiągnięcia celu środowiskowego, którym jest zachowanie dobrego stanu ilościowego i chemicznego. Zgodnie z opinią Dyrektora Zarządu Zlewni ustalono szereg warunków realizacji inwestycji (dot. ścieków bytowych, wód roztopowych i opadowych, stosowania separatorów i zbiorników retencyjnych). Mając na uwadze rodzaj, skale i lokalizację i działania minimalizujące zamierzenie nie spowoduje znacząco negatywnych oddziaływań na środowisko gruntowo-wodne. Jednocześnie przedsięwzięcie nie będzie negatywnie wpływać na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, wyznaczonych dla jednolitych części wód oraz dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 200 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.
7. Ze względu na lokalny charakter inwestycji oraz odległość od najbliższej granicy państwa (ponad 100 km) uznano, że przedsięwzięcie nie będzie generowało oddziaływań o charakterze transgranicznym w żadnym komponencie środowiska.
8. Planowane przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na obszarach wodno-błotnych czy innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliskach łęgowych oraz ujściach rzek.
9. Rozpatrywana inwestycja nie jest położona na obszarach wybrzeży i w środowisku morskim oraz na obszarach górskich lub leśnych.
10. Przedmiotowe zamierzenie usytuowane jest poza obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszarami przylegającymi do jezior czy obszarami ochrony uzdrowiskowej. Inwestycja nie będzie naruszać interesów osób trzecich, nie będzie miała również wpływu na dobra materialne.
11. Rozpatrywane przedsięwzięcie usytuowane jest na obszarze o przekroczonym standardzie jakości powietrza w strefie miasto R., która została zakwalifikowana do klasy C ze względu na przekroczenie poziomów dopuszczalnych jakości powietrza w zakresie pyłu zawieszonego PM 10 i pyłu zawieszonego PM 2,5 oraz przekroczenie poziomu docelowego ustalonego dla benzo(a)pirenu. Z uwagi na skalę i charakter inwestycji uznano, że nie będzie ona miała znaczącego wpływu na jakość powietrza w rejonie jej lokalizacji.
12. Realizacja i eksploatacja planowanego przedsięwzięcia będzie się wiązała z emisją gazów cieplarnianych wynikającą ze spalania paliw w silnikach pojazdów poruszających się po przedmiotowym terenie, jednak ze względu na skalę inwestycji uznano, że nie będzie ona znacząca. Ciepło na potrzeby grzewcze budynków pobierane będzie z miejskiej sieci ciepłowniczej. W związku z tym stwierdzono, że inwestycja nie wpłynie na pogorszenie klimatu.
13. Przedmiotowe przedsięwzięcie wpłynie na zmianę istniejącego krajobrazu w rejonie lokalizacji inwestycji nie powodując jednak spadku atrakcyjności wizualnej krajobrazu poprzez wkomponowanie optymalne inwestycji w otoczenie.
14. Wariant wybrany do realizacji przy zastosowaniu przyjętych rozwiązań chroniących środowisko będzie najkorzystniejszy z punktu widzenia ochrony środowiska oraz ze względów technicznych i ekonomicznych.
W odwołaniu od powyższej decyzji Z.P. wskazał, iż w decyzji nie uwzględniono oddziaływania Kopalni Gazu Ziemnego [...] na inwestycję, która powoduje przekroczenia norm w zakresie środowiska (w szczególności w zakresie pyłów i gazów) i ich wpływu na środowisko i życie mieszkańców. Przedstawił kwestie związane z szeregiem postępowań w zakresie koncesji i oddziaływania Kopalni, oraz zagrożeń jakie niesie za sobą lokalizacja Kopalni - wysuwając wniosek, że wpływ Kopalni na środowisko będzie kumulował się z innymi inwestycjami, w tym planowana inwestycja budowy budynków wielorodzinnych w sposób trwały spowoduje negatywne uciążliwości na środowisko. Wniósł o przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego mierniczego górniczego na okoliczność "ustalenia stanu faktycznego" i przeprowadzenia z jego udziałem rozprawy oraz z akt sprawy dot. pozwolenia budowlanego dla Kopalni, planu ruchu górniczego i jej eksploatacji.
Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") w związku z art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 283 ze zm., dalej "ustawa środowiskowa") oraz § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019r. poz. 1839, dalej "Rozporządzenie"), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w myśl art. 71 ust. 1 ustawy środowiskowej, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, zgodnie zaś z art. 71 ust. 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja stanowi przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy ją bowiem zakwalifikować do grupy przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b Rozporządzenia, tj. garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż: a) 0,2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, b) 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a.
Na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy środowiskowej, organ prowadzący postępowanie wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w R., dalej "RDOŚ", Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w K., dalej "PGW" oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R., dalej "PPIS", o opinie w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Po wezwaniu o uzupełnienie Karty informacyjnej przedsięwzięcia organy wydały opinie: PPIS z [...] lipca 2020 r. nr [...], RDOŚ z [...] sierpnia 2020 r. nr [...], PGW z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wskazując dodatkowe warunki realizacji inwestycji - warunki te ujęte zostały w pkt II zaskarżonej decyzji.
Postępowanie pierwszoinstancyjne przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami postępowania oraz mającymi zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego, a podniesione zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jedną z decyzji wydawanych w toku procesu inwestycyjnego, ale nie jest podstawą realizacji żadnego przedsięwzięcia. Kwestie związane z oddziaływaniem Kopalni nie są istotne dla przedmiotowej sprawy. Istotne jest jedynie jaki stan w okolicy ma środowisko, zatem w tym zakresie zostało uwzględnione oddziaływanie Kopalni. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wpływ planowanej inwestycji na środowisko został szczegółowo wykazany przez organ I instancji po uzyskaniu opinii właściwych organów, stąd brak jest podstawy prawnej do uchylenia decyzji.
Materiał zgromadzony w sprawie jest wystarczający do wydania decyzji merytorycznej. Fakt lokalizacji i oddziaływania Kopalni Gazu Ziemnego [...], w szczególności przekroczenia norm w zakresie środowiska (w tym w zakresie pyłów i gazów) i ich wpływu na środowisko i życie mieszkańców jest bezsporny wynika ze zgromadzonych akt i nie ma potrzeby powoływania w tym zakresie biegłego. Tym bardziej, że postępowanie przedmiotowe nie ma na celu ustalenia sposobów zmiany wpływu Kopalni na środowisko, ale ustalenia wpływu planowanej inwestycji polegającej na budowie 5 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z funkcją usługową wraz z garażami wielostanowiskowymi, miejscami postojowymi, dojściami i dojazdami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na istniejące w terenie planowanej lokalizacji środowisko.
W skardze na opisaną na wstępie decyzję Z.P. zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 6, art. 7, art. 80, i art. 107 § 3 k.p.a. przy błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej. Zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji
W ocenie skarżącego organy rozpoznające sprawę nie wyjaśniły dlaczego sieć infrastruktury technicznej mierzona w kilometrach nie jest zaliczona jako niezbędna dla planowanego przedsięwzięcia. Jako przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy środowiskowej należy traktować wszystkie jego elementy. Ani w osnowie ani w uzasadnieniu decyzji organ nie wskazał dokładnej lokalizacji przedsięwzięcia, takich elementów jak drogi wewnętrzne, przebieg linii SN 15 kV czy sieć ciepłownicza. Ze zgromadzonych akt jednoznacznie wynika, że grunty planowanego przedsięwzięcia stanowią obszar i teren górniczy i mają do nich zastosowanie przepisy szczególne prawa geologicznego i górniczego. Karta przedsięwzięcia jest dokumentem prywatnym i opracowana została z pominięciem faktu funkcjonowania na tym obszarze zakładu górniczego. Organy miały obowiązek weryfikacji informacji w niej zawartych oraz przeprowadzenia dodatkowych dowodów w sytuacji istniejących wątpliwości i zgodnie z zasadą przezorności winny orzec o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest oczywiście zasadna.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd po myśli art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej P.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrola Sądu polega m.in. na zbadaniu, w pierwszej kolejności czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności.
Stwierdzenie takiej okoliczności wyłącza dalsze badanie przesłanek możliwości uchylenia zaskarżonego aktu z przyczyn wznowieniowych czy naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.
Podstawą materialnoprawną zaskarżonych decyzji był art. 84 § 1 – 3 ustawy środowiskowej.
Na wstępie niniejszych rozważań Sąd zauważa, że w obecnym systemie ochrony środowiska występują dwa rodzaje decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach: takie, których wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, oraz takie, które mogą być wydane bez tego etapu postępowania. To rozróżnienie musiało znaleźć swoje odzwierciedlenie treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dlatego też w art. 84 ustawy określono, co powinno składać się na taką decyzję, w sytuacji, gdy postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko nie zostało przeprowadzone.
Z postanowień art. 84 nie wynika, czym powinien kierować się organ przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy nie była ona poprzedzona postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Stwierdzenie braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zasadzie przesądza o tym, że przedsięwzięcie nie będzie wywierało znaczącego oddziaływania na środowisko, a zatem nie ma przeciwskazań do jego realizacji. Istnieje jednak jeden ważny wyjątek od tej generalnej reguły. W myśl postanowień art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej, w przypadku wydawania każdej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych organ administracji powinien kierować się zgodnością lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (jeżeli został on uchwalony). Oznacza to, że mimo braku w art. 84 ustawy środowiskowej kryteriów, jakimi powinien kierować się organ przy wydawaniu omawianego rodzaju decyzji, mogą one zostać wskazane na podstawie innych norm prawnych.
Kolejnym, nie mniej istotnym, problemem praktycznym jest ustalenie, co powinno znaleźć się w treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Artykuł 82 ust. 1 ustawy środowiskowej, art. 84 ust. 1 wskazuje jedynie na konieczność stwierdzenia w takiej decyzji, że nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (co ma miejsce po uzyskaniu opinii z art. 64 ust. 1 i 1a). Natomiast ust. 2 tego przepisu mówi o potrzebie dołączenia do decyzji charakterystyki przedsięwzięcia. Jedynym doprecyzowaniem jest ust. 1a art. 84 ustawy środowiskowej umożliwiający określenie w tej decyzji istotnych warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy środowiskowej), wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26 i 27 (art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy) oraz nałożenie obowiązku unikania, zapobiegania, ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b) czy obowiązku monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy). Takie ujęcie przepisu, nie oznacza jednak, że decyzja ta nie ma zawierać żadnych innych treści. Nadal jest ona orzeczeniem merytorycznym dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 107 k.p.a. Oznacza to, że powinno z niej precyzyjnie wynikać, do jakiego przedsięwzięcia się odnosi i w którym miejscu przedsięwzięcie to ma być zlokalizowane (tylko wówczas można dokonać oceny zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). W tej części decyzja będzie więc zawierać analogiczne rozstrzygnięcia jak te wynikające częściowo z art. 82 ust. 1 ustawy środowiskowej.
W art. 84 ust. 2 ustawy środowiskowej określono, jakie załączniki powinny być dołączone do decyzji. Wskazano tu charakterystykę przedsięwzięcia. Należy jednak zauważyć istotną zmianę, jaka została wprowadzona przez art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 21 maja 2010 r. (Dz.U. Nr 119, poz. 804) zmieniającej m.in. ustawę z dniem 20 lipca 2010 r., który wyłączył konieczność dołączania do decyzji środowiskowej karty informacyjnej przedsięwzięcia. W związku z tym w obecnej chwili zakres przedsięwzięć realizowanych bez potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko będzie w głównej mierze wynikał z charakterystyki przedsięwzięcia. Wymagania formalne w odniesieniu do tego załącznika są takie same, jak dla załączników do decyzji wydawanej na podstawie art. 82 ustawy środowiskowej (tak słusznie Krzysztof Gruszecki w Komentarzu do art. 84 ustawy środowiskowej, LEX 2020).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że lokalizacja przedsięwzięcia została ustalona w decyzjach i w załączniku do decyzji w sposób, który nie pozwala na jej jednoznaczne określenie. Sprawa jest o tyle poważna, że zarówno w decyzji, jak i w charakterystyce przedsięwzięcia stanowiącej załącznik do decyzji organu I instancji przesądzono, że planowane przedsięwzięcie to.:"Budowa 5 budynków mieszkalnych wielorodzinnych z funkcją usługową wraz z garażami wielostanowiskowymi, miejscami postojowymi, dojściami i dojazdami oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym zbiorniki retencyjne i mury oporowe na dz. ew. nr 777/9, 777/10, 777/11, 777/13, 721, 779, 778, 777/1, 777/3, 749/2, 750/1, 776/3, 780/1, obr. 211 w R. przy ul. [...]".
Część terenu przewidzianego na realizację planowanego przedsięwzięcia tj część działek nr ew. 721, 777/10, 777/11, 778 i 779 w obrębie 211 R. - Z. znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pn.: "Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] – [...]" w R.", uchwalonym przez Radę Miasta R. uchwałą Nr [...] z dnia 23 czerwca 2015 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa P. z dnia [..]lipca 2015 r. poz. [...]. Planowane przedsięwzięcie inwestycyjne jest zgodne z założeniami ww. MPZP. Pozostałe części działek nr ew.: 721. 777/10, 777/11, 778, 779 w obrębie 211 R. - Z. oraz działki nr ew.: 777/9, 777/13, 777/1, 777/3, 749/2, 750/1, 776/3, 780/1 w obrębie 211 R. - Z. nie są objęte żadnym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego nie ma możliwości oceny zgodności lokalizacji przedmiotowej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Niewątpliwie więc wg organu całe ww działki ewidencyjne stanowią teren inwestycyjny. Problem w tym, że zliczona samodzielnie przez Sąd ich powierzchnia wynosi ponad 3,5 ha, a tymczasem "powierzchnia terenu przeznaczonego na realizację inwestycji’ wynikająca z uzasadnienia decyzji i charakterystyki przedsięwzięcia ma 2,23 ha.
Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest postępowaniem toczącym się na wniosek inwestora i organy są co do zasady tym wnioskiem związane. Dokonując oceny wniosku z punktu widzenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującym na danym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. ustawy środowiskowej), organy mają ograniczony zakres materiału dowodowego opierając się przede wszystkim na złożonej przez inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia. To ten dokument stanowi kluczowy dowód w sprawie i to ten dokument musi zostać oceniony w kontekście konkretnych przepisów i ustaleń mpzp (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 23 marca 2021 r., sygn. III OSK 163/21).
Karta informacyjna przedsięwzięcia zalegająca w aktach administracyjnych w najnowszej wersji z [...] maja 2020 r. wskazuje na powierzchnię terenu inwestycyjnego 2,23 ha. W piśmie z [...] maja 2020 r. inwestor posłużył się sformułowaniem – teren inwestycji ujednolicony i podał jego powierzchnię 2,2302 ha, mimo, że określając lokalizację inwestycji wskazał całe ww działki ewidencyjne.
Z powyższego wynikają konsekwencje polegające na tym, że inwestor w kilkukrotnie poprawionej karcie informacyjnej przedsięwzięcia wskazywał, że teren inwestycji nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego (pkt 2.4.KIP) oraz że jest on położony poza obszarem zagrożenia powodziowego Q 10% i Q 1 %.
Organy w swoich decyzjach ustalały coś przeciwnego, tj. że na części tego terenu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (o czym była mowa wyżej) oraz że częściowo obejmuje on tereny narażone na niebezpieczeństwo powodzi Q 1% (str. 3 i 8 decyzji organu I instancji).
Brak jednoznacznego opisu terenu inwestycji w karci informacyjnej powinien być wyjaśniony przez organy. Zaniechanie tego obowiązku doprowadziło do wątpliwości co do lokalizacji inwestycji i przede wszystkim zgodności terenu inwestycji przyjętego przez organy z wnioskiem inwestora.
Konkludując, miejsce realizacji inwestycji jest wątpliwe.
Sąd zauważa ponadto, że uzgodnienia dokonane w sprawie dotyczyły inwestycji opisanej w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w której miejsce planowanej inwestycji nie było de facto ustalone. Stawia to pod znakiem zapytania prawidłowość opinii złożonych w sprawie, gdyż odnoszą się one do przedsięwzięcia o nieznanym do końca zakresie. Miejsce inwestycji jest jej istotnym parametrem.
Potwierdza to tezę Sądu o nieustaleniu w sposób pewny miejsca realizacji inwestycji co już stanowi o rażącym naruszeniu art. 84 ustawy środowiskowej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
O rażącym naruszeniu art. 84 ustawy środowiskowej przesądza także zawarta w treści decyzji organów obu instancji konkluzja o zgodności planowanej inwestycji z założeniami MPZP "[...]" w R. Brak jakichkolwiek ustaleń co do obowiązującej treści mpzp i zgodności inwestycji z jego treścią w okolicznościach sprawy rażąco narusza art. 84 w zw. z art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej.
Zarzuty podnoszone w odwołaniu i skardze Pana Z.P. dotyczyły niezbadania przez organy zgodności planowanego zamierzenia z regulacjami z prawa górniczego i geologicznego. Skarżący wskazywał na bliskość, po drugiej stronie ulicy [...], kopalni gazu, przepisy dotyczące stref ochronnych kopalni i gazociągów. SKO skwitowało te zarzuty stwierdzeniem, że przepisy art. 84 ustawy środowiskowej nie wymagają uzgodnień w tym zakresie, a przedmiotem zamierzenia inwestycyjnego nie jest wydobywanie gazu.
Komentarzem do tego twierdzenia może być § 5 ust. 3 MPZP – "[...]– [...]", który stanowi, że przy zagospodarowaniu terenów należy uwzględnić położenie w obrębie obszaru i terenu górniczego "[...]", zatwierdzonego decyzją Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnych nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. – poprzez zagospodarowanie tych terenów zgodnie z ustaleniami niniejszej uchwały. Zarzuty skarżącego, zignorowane przez SKO, dotyczyły więc wymaganej w kontrolowanym postępowaniu zgodności inwestycji z mpzp.
Końcowo Sąd zauważa, że z żadnej opinii złożonej do sprawy, w szczególności RDOŚ czy Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nie wynika jaki charakter ma tzw. żwirownia, zbiornik wodny, o pow. ok. 3,5 ha, przy którym planowane wieżowce mają powstać. Nie ma w nich ani słowa o wpływie tak wysokiej zabudowy na istniejące jezioro, jego florę i faunę, zwłaszcza, ze jak informuje inwestor jeden z wieżowców będzie znajdował się ok. 10 m od brzegu jeziora.
Ma to znaczenie biorąc pod uwagę treść art. 63 ust. 1 pkt 2 a, i, k ustawy środowiskowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.