II SA/Rz 59/23

II SA/Rz 59/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Mikolik /sprawozdawca/
Piotr Godlewski
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz 503
art. 61 ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 3 pkt 13, art. 71 ust. 2 i art. 72 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1839
§ 2 ust. 1 pkt 47, § 3 ust. 1 pkt 82, § 3 ust. 1 pkt 54b i § 3 ust. 1 pkt 4
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Maria Mikolik /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 3 listopada 2022 r. nr SKO.415.105.2022 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia 2 września 2022 r. nr BG.6730.78.2022; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz strony skarżącej B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 980 zł /słownie: dziewięćset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 59/23
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 3 listopada 2022 r. nr SKO.415.105.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu, po rozpatrzeniu odwołania B. sp. z o.o., reprezentowanej poprzez pełnomocnika – adw. W. Z., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z 2 września 2022 r., nr BG.6730.78.2022 w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Jak wynika z akt sprawy, po rozpatrzeniu wniosku B. sp. z o.o. Wójt Gminy [...] decyzją z 2 września 2022 r. nr BG.6730.78.2022 odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: Budowa biogazowni rolniczej "[...]" o mocy do 0,5 MW.
Wójt uznał, że projektowana inwestycja nie spełnia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 503 ze zm., dalej: u.p.z.p.).
Wójt wskazał, że planowana inwestycja jest ujęta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019r., poz. 1839, dalej: rozporządzenie). Organ I instancji powołał się na pismo otrzymane od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z 23 maja 2022 r. znak: WOOŚ.400.3.32.2022.LK.2, w którym wskazano jak należy rozumieć przedsięwzięcie powiązane technologicznie, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. 2022 r., poz. 1029ze zm., dalej: u.i.o.ś.). Na podstawie analizy załączników graficznych obrazujących koncepcję zagospodarowania terenu dla: biogazowni rolniczej wraz z niezbędną infrastrukturą umożliwiającą produkcję biogazu oraz elektrociepłowni (składających się tylko z: stacji transformatorowej, kogeneratora i kontenera uzdatniania biogazu trzy instalacje; stacji transformatorowej i układu ORC-jedna instalacja) Organ I instancji uznał, że planowane elektrociepłownie nie będą mogły funkcjonować samodzielnie, ponieważ do ich funkcjonowania niezbędny jest biogaz, a same nie będą w stanie go wyprodukować. Mając na względzie powyższe Wójt założył, że planowane elektrociepłownie korzystać będą z biogazu wyprodukowanego przez biogazownię rolniczą planowaną w bezpośrednim ich sąsiedztwie, co przełoży się na ich powiązanie technologiczne. Wójt wskazał również, że w rozumieniu rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, za powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia, w tym tymczasowego, w celu realizacji przedsięwzięcia (utwardzone dojścia, dojazdy, mała architektura, zieleń urządzona, uprawy polowe itp.).
Wójt wskazał, że Inwestor mimo stosownego wezwania nie przedstawił w wyznaczonym terminie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzonej inwestycji, co skutkuje brakiem możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji.
B. Sp. z o.o., zastępowana przez adw. W. Z. wniosła odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 79a k.p.a., poprzez błędne zastosowanie i wezwanie strony do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, podczas gdy w niniejszej sprawie nie zachodziły nieprawidłowości w zakresie przesłanek koniecznych do wydania decyzji udzielającej warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji; [pic]
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 1 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie w sposób zupełny i wyczerpujący oraz wydanie negatywnej decyzji mimo w pełni zgromadzonego materiału dowodowego, a także oparcie się na niepełnym i niespójnym piśmie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z 23 maja 2022 roku, podczas gdy materiał dowodowy przedłożony przez Inwestora jasno wskazuje, że planowana inwestycja nie jest przedsięwzięciem powiązanym technologicznie i stanowi w pełni samodzielną biogazownię nie wymagającą w żadnym stopniu wspomagania przez zewnętrzne obiekty czy instalacje;
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 1 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie w sposób zupełny i wyczerpujący oraz oparcie się przy wydawaniu decyzji jedynie na błędnie sporządzonej analizie urbanistycznej, podczas gdy brak jest jakichkolwiek podstaw do konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji w sytuacji, gdy inwestycja będąca przedmiotem postępowania jest samodzielną biogazownią, a przepisy materialne nie przewidują obowiązku uzyskania w/w decyzji, a także sam szeroko pojęty zamiar Inwestora nie sprawia, że kiedykolwiek zechce lub poczyni dalsze kroki w celu rozbudowy istniejącej inwestycji;
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak pełnego i wyczerpującego uzasadnienia ze wskazaniem faktów, które organ uznał za udowodnione oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej wraz z wyjaśnieniem podstaw prawnych decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa poprzez wskazanie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnień które uzasadniałyby zasadność wydanego wezwania z 27 maja 2022 roku w zakresie wezwania do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;
- art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organu, między innymi poprzez niejasne wyjaśnienie wszystkich przesłanek, niezbędnych do wydania decyzji o ustaleniu pozwolenia na budowę opierając się jedynie na uzyskanej informacji, iż planowana biogazownia nie będzie mogła funkcjonować samodzielnie, w sytuacji gdy istotą biogazowni jest samodzielne funkcjonowanie, a jej praca nie wymaga korzystania z innych urządzeń znajdujących się w jej bezpośrednim sąsiedztwie, albowiem surowce będą dostarczane przez zewnętrznych dostawców.
Spółka zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego, których naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p., poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że w niniejszej sprawie zamierzenie znajduje się o obszarze o którym mowa w w/w przepisie, podczas gdy nieprawidłowości wskazane w wezwaniu Wójta Gminy [...] z dnia 27 maja 2022 roku nie znajdują żadnego prawnego uzasadnienia w przedmiocie postępowania dotyczącego wniosku Inwestora;
- art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że planowane przedsięwzięcie nie jest zgodne z przepisami odrębnymi, podczas gdy Inwestor pismem z 14 czerwca 2022 roku przedłożył wyjaśnienia jednoznacznie wskazując, że nie zachodzą podstawy do uzyskania i przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzonego przedsięwzięcia;
- § 2 ust. 1 pkt 47, § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w zw. z art. 71 ust. 2 u.i.o.ś., poprzez błędną wykładnię i uznanie, że planowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podczas gdy przepis jednoznacznie wyłącza obowiązek (a także możliwość) uzyskania takiej decyzji dla inwestycji dotyczącej instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5;
- art. 12 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii z dnia 20 lutego 2015 roku poprzez niezastosowanie i błędne uznanie, że planowana Inwestycja nie jest zespołem obiektów budowlanych i urządzeń stanowiących całość techniczno- -użytkową służącą do wytwarzania biogazu rolniczego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że nie zachodzą przesłanki wyłączające obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie przez SKO w Przemyślu co do istoty sprawy, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wójtowi Gminy [...]
SKO w Przemyślu opisaną na wstępie decyzją z 3 listopada 2022r, nr SKO.415.105.2022 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...].
W uzasadnieniu decyzji Kolegium powieliło argumentację przedstawioną w decyzji Organu I instancji.
B. Sp. z o.o., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję SKO w Przemyślu z 3 listopada 2022r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji.
Skarżąca podtrzymała przedstawione w odwołaniu zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść wydanej decyzji, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia. Dodatkowo Skarżąca zarzuciła Kolegium naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy zachodziły podstawy do jej uchylenia w całości.
W oparciu o przedstawione zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie również decyzji organu I instancji w całości, przeprowadzenie rozprawy w przedmiotowej sprawie, a także o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, wedle norm przepisanych.
W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła, że SKO bezpodstawnie przewiduje i zakłada, że planowana biogazownia rolnicza będzie wspólnie i nierozłącznie działać z inwestycjami obejmującymi elektrociepłownie dostarczając im produkt w postaci wyprodukowanego biogazu.
Skarżąca argumentowała, że w obecnym stanie faktycznym na działce nr [...] położonej w [...] dopuszczalne jest zrealizowanie inwestycji obejmującej budowę biogazowni rolniczej, która to nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast Inwestor może prowadzić odrębne postępowanie w zakresie innych planowanych inwestycji w zakresie ustalenia czy na danym obszarze dopuszczalne jest wykonanie dwóch lub więcej inwestycji polegających na budowie elektrociepłowni na biogaz. Sam fakt prowadzenia takich ustaleń nie dyskredytuje możliwości działania pierwszej inwestycji, albowiem inwestycja ta nie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Prowadzone postępowania w zakresie innych inwestycji nie daje wystarczających przesłanek do uznania, że Inwestor zmierza do ich realizacji. Etapem, który pozwoliłby na takie założenie byłoby wystąpienie przez inwestora z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę czy pozwolenia na realizację inwestycji. Skarżąca podniosłą, że planowana inwestycja stanowi w pełni samodzielną biogazownię rolniczą nie wymagającą w żadnym stopniu wspomagania przez zewnętrzne obiekty czy instalacje. Przy braku jakichkolwiek innych przedsięwzięć w obrębie działki nr [...] niedopuszczalnym jest wzywanie Inwestora do przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji
W odpowiedzi na skargę SKO w Przemyślu wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Co do zasady Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 P.p.s.a.)
Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja w sposób istotny narusza art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przedstawił własnej oceny prawnej, ograniczając się do powielenia argumentacji przedstawionej przez Organ I instancji. Kolegium nie odniosło się do zarzutów odwołania, nie dokonało własnej oceny materiału dowodowego i nie zajęło własnego stanowiska co do tego, czy ustalenia faktyczne, poczynione przez Organ I instancji znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wobec braku należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że Kolegium nie wykazało przyczyn, dla których należało utrzymać w mocy decyzję Organu I instancji. Sąd po analizie akt sprawy uznał natomiast, że zastosowanie w okolicznościach faktycznych sprawy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a było nieuprawnione. Z tych przyczyn, wobec naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżoną decyzję należało uchylić. Sąd uznał również, że zaistniały podstawy do uchylenia decyzji Organu I instancji, bowiem ustalenia faktyczne, które legły u podstaw wydania decyzji o odmowie warunków zabudowy są niewystarczające, co doprowadziło do istotnego naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji Organu I a następnie II instancji, w sprawie przyjęto, że inwestycja nie spełnia wymogu, wynikającego z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku jej zgodności z przepisami odrębnymi, do których należą również regulacje dotyczące przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie oddziaływać na środowisko. Z przepisu zawartego w art. 71 ust. 2 i art. 72 ust. 1 pkt 3 u.i.o.ś. wynika konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - przed wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanego zamierzenia. O zakwalifikowaniu przedsięwzięcia – jako mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, decydują kryteria wskazane w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, przy czym należy mieć na uwadze definicję samego przedsięwzięcia, zawartą w art. 3 pkt 13 u.i.o.ś., który nakazuje traktować przedsięwzięcia powiązane technologicznie jako jedno przedsięwzięcie.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji była inwestycja, polegająca na budowie biogazowni rolniczej na działce nr [...] w [...]. Jednak jak wynika z akt sprawy, w stosunku do ww. działki zostało złożonych pięć wniosków przez trzech różnych inwestorów, które dotyczą, oprócz budowy biogazowni rolniczej o mocy do 0,5 MW, także budowy czterech elektrociepłowni: w tym jednej typu ORC (o mocy do 200kW) oraz trzech na biogaz (o mocy każdej do 0,5 MW). Łączna powierzchnia terenu objętego wnioskami wynosi 9,950 m2.
Organ I instancji przyjął, że powyższe przedsięwzięcia są przedsięwzięciami powiązanymi technologicznie a Sąd wnioski w tym zakresie uznaje za prawidłowe i odpowiadające treści art. 3 pkt 13 u.i.o.ś.
Przepis art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. pozwala na potraktowanie różnych przedsięwzięć jako jedno nawet wtedy, gdy prowadzone są przez dwa różne podmioty; warunkiem jest istnienie powiązań technologicznych miedzy nimi. Zamiarem ustawodawcy jest wyeliminowanie możliwości dzielenia przez inwestorów zamierzonych przedsięwzięć inwestycyjnych na mniejsze części (elementy, etapy) i objęcie jedną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach danego przedsięwzięcia, jako całości (całego zamierzenia), wszystkich jego elementów (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 13 maja 2021 r., IV SA/Po 38/21, LEX nr 3182836). Decyzja środowiskowa, o której mowa w art. 71 ust 1 u.i.o.ś. wydawana jest dla "przedsięwzięcia", przez które należy rozumieć nie tylko przedsięwzięcie objęte danym projektem budowlanym, ale również istniejące przedsięwzięcie powiązane technologicznie, kwalifikując je łącznie jako jedno, nawet wtedy, jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Celem decyzji środowiskowej, wymaganej przed ustaleniem warunków zabudowy dla przedsięwzięć (inwestycji), które potencjalnie mogłyby - ze względu na swoje rozmiary bądź charakter - powodować nadmierną niedopuszczalną ingerencję w środowisko, jest określenie warunków, na jakich mimo to inwestycja może być realizowana tak, by tę ingerencję ograniczyć. Oddziaływania te mogą przybierać różne formy (hałas, emisje zapachów, drgań, promieniowania, zanieczyszczenia gleby, czy wody etc.) Nie ulega wątpliwości, że wielkość tych oddziaływań zależy od rozmiarów i charakterystyki danego przedsięwzięcia funkcjonującego jako całość, a zatem i warunki, jakie mają zapobiegać nadmiernym oddziaływaniom powinny być określane dla całego przedsięwzięcia. W związku z tym ustawodawca wprowadził w art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. definicję "przedsięwzięcia" nakazując za takie uznawać projektowane zamierzenia wraz z istniejącymi już na danym obszarze inwestycjami, które stanowią technologiczną całość (zob. qyrok WSA w Lublinie z 2 lipca 2019 r., II SA/Lu 259/19, LEX nr 2714024, zob. również K. Gruszecki [w:] Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wyd. IV, LEX/el. 2023, art. 71).
Analizując technologiczne powiązanie pomiędzy budową biogazowni oraz czterech elektrociepłowni należy podzielić wnioski Organu I instancji co do tego, że planowane elektrociepłownie będą korzystać z biogazu wyprodukowanego przez biogazownię, co przełoży się na powiązanie technologiczne. Sąd nie podzielił przy tym argumentacji zawartej w skardze, że o braku technologicznego powiązania świadczy możliwość samodzielnego funkcjonowania biogazowni i brak potrzeby korzystania z innej infrastruktury. Zdaniem Sądu kluczowe znaczenie ma bowiem fakt, że na działce nr [...] planowane są elektrociepłownie na biogaz a zatem, które wytwarzają energię wskutek przetworzenia w procesie spalania uprzednio wyprodukowanego biogazu rolniczego. Powyższe świadczy o powiązaniu technologicznym z planowaną budową biogazowni rolniczej, która ma dostarczać biogaz do elektrociepłowni. Oceniając więc konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy uwzględnić nie tylko parametry inwestycji objętej przedmiotowym wnioskiem, lecz także czterech elektrociepłowni, planowanych również na dz. nr [...]. Biogazownia wraz z czterema elektrociepłowniami jest powiązana technologicznie, bowiem służy do produkcji energii elektrycznej i cieplnej (por. wyroki: NSA z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1303/13, z dnia 7 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 372/13 z 10 października 2014 r. sygn. akt II OSK 811/13, WSA w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 248/13, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 316/14).
Organ I instancji prawidłowo ocenił więc, że planowana budowa biogazowni jest powiązana technologicznie z planowaną budową na tej samej działce czterech elektrociepłowni. Jednak w postępowaniu nie ustalono zasadniczej kwestii, tj. czy ww. przedsięwzięcie, oceniane jako całość spełnia kryteria, zawarte w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które powodują konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowania przedsięwzięcia przed uzyskaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy.
Należy przy tym zauważyć, że zarówno Organy I, jak i II instancji nie odniosły się do argumentacji skarżącej Spółki, zawartej w piśmie z 14 czerwca 2022r. Skarżąca wywodziła, że zarówno parametry elektrociepłowni, jak i biogazowni, a także objęty zamierzeniem teren zabudowy przemysłowej nie spełniają kryteriów, zawartych w § 2 ust. 1 pkt 47, § 3 ust. 1 pkt 82, § 3 ust. 1 pkt 54b i § 3 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, kwalifikujących sporną inwestycję do przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Należy wskazać, że § 3 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, w przypadku elektrociepłowni określa kryterium mocy cieplnej nie mniejszej niż 25 MW, które kwalifikuje tego rodzaju przedsięwzięcie jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Odnośnie biogazowni rolniczej przepis § 3 ust. 1 pkt 82 ww. rozporządzenia wyłącza tego rodzaju inwestycje z kategorii przedsięwzięcia potencjalnie znacząco oddziałującego na środowisko w przypadku gdy zainstalowana moc elektryczna jest nie większa niż 0,5 MW. Należy również uwzględnić, że § 3 ust 1 pkt 54 lit. b ww. rozporządzenia przewiduje że przedsięwzięciem potencjalnie znacząco oddziałującym na środowisko jest zabudowa przemysłowa, w tym zabudowa systemami fotowoltaicznymi, lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach nie objętych formami ochrony przyrody, wymienionymi w lit. a. Jak argumentowała skarżąca Spółka, parametry zarówno biogazowni rolniczej, jak i łącznie czterech elektrociepłowni przy uwzględnieniu planowanej zabudowy przemysłowej nie pozwalają na zakwalifikowanie tych inwestycji jako mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Deklarowane parametry przez Skarżącą znajdują potwierdzenie w piśmie Organu I instancji z 10 maja 2022r., stąd też zdaniem Sądu należało w toku postępowania ocenić, czy wskazane w tym piśmie inwestycje oceniane łącznie – wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wydaniem decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. O zakwalifikowaniu danego przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie decyduje wyłącznie fakt powiązania technologicznego inwestycji, lecz to, czy spełnia ona kryteria wskazane szczegółowo w przepisach § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.
Organy I oraz II instancji nie przedstawiły w toku postępowania ustaleń, które pozwoliłyby stwierdzić, że inwestycja objęta wnioskiem, oceniana łącznie z pozostałymi przedsięwzięciami planowanymi na dz. nr [...] wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. W uzasadnieniach decyzji Organy I oraz II instancji argumentowały, że Inwestor nie przedstawił decyzji o środowiskowych uwarunkowania przedsięwzięcia mimo, że planuje inwestycję powiązaną technologicznie z pozostałymi planowanymi elektrociepłowniami. Jednak Organy nie przedstawiły ustaleń co do łącznych parametrów inwestycji i nie skonfrontowały ich z kryteriami, wynikającymi z § 2 i § 3 ww. rozporządzenia. W tych okolicznościach Sąd ocenił, że stwierdzenie organu o braku spełnienia wymogu z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. ma charakter przedwczesny i nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym, co prowadzi do wniosku o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie powyższe Sąd uchylił zaskarżoną decyzję wraz z decyzją Organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. Stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.). Sąd na rzecz Skarżącego zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, na które składa się równowartość uiszczonego wpisu sądowego oraz koszty zastępstwa procesowego.