II SA/Rz 509/25

II SA/Rz 509/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-09-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga /sprawozdawca/
Paweł Zaborniak
Stanisław Śliwa /przewodniczący/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Paweł Zaborniak AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 września 2025 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 stycznia 2025 r. nr 2/09/2025/OD w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz strony skarżącej E. sp. z o.o. w Z. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: Spółka, Skarżąca lub Oferent) jest decyzja nr 3/09/2025/OD Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ) z 31 stycznia 2025 r. znak: NFZ 09-WO-O.4117.20.2024 w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania – oddalenia odwołania w całości - w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2029 r., prowadzonego w trybie konkursu ofert [...] w rodzaju: [...].
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Prezes NFZ 19 września 2024 r. na tablicy ogłoszeń w siedzibie Podkarpackiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] (dalej: POW NFZ) oraz na stronie internetowej, zamieścił ogłoszenie w celu przeprowadzenia postępowania, zgodnie z art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze zm. dalej: u.ś.o.z.), w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w wymienionym na wstępie rodzaju i obszarze.
Oferty złożyło 6 oferentów. Otwarcie ofert nastąpiło 11 grudnia 2024 r. Oferta Spółki wpłynęła w terminie. Następnie Komisja Konkursowa wezwała oferentów do uzupełnienia braków formalnych oraz złożenia wyjaśnień.
W dniu 8 października 2024 r. Komisja Konkursowa sporządziła dokument "Sprawdzenie spełnienia warunków formalnych oferty – część A", zgodnie z którym oferta Odwołującego nie podlegała odrzuceniu ani w całości, ani w części. Postępowanie zostało skierowane do dalszej analizy w części B.
W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi w tej części, 16 października 2024 r. Komisja wezwała Oferenta do udokumentowania realizacji w okresie ostatnich 12 miesięcy co najmniej 30% świadczeń środowiskowych w stosunku do wszystkich świadczeń. Odpowiedź została złożona 18 października 2024 r., jednak dokumentacja obejmowała wyłącznie liczbę godzin, a nie liczbę świadczeń. Na podstawie raportu NFZ Komisja ustaliła, że wskaźnik wyniósł 28,53%. W konsekwencji zmieniono odpowiedź ankietową i przyznano Oferentowi 4 punkty za spełnienie minimalnego progu 20%.
Kolejno 29 października 2024 r. Komisja wezwała do przedłożenia protokołów z superwizji zespołów. Oferent przekazał dokumenty 31 października 2024 r., jednak nie zawierały one kluczowych danych, takich jak: opis przebiegu superwizji, wskazanie uczestników wraz z potwierdzeniem udziału czy ustalenia końcowe. W związku z tym Komisja zmieniła odpowiedź ankietową z "TAK" na "NIE".
5 listopada 2024 r., Komisja zażądała dodatkowo przedstawienia dokumentu potwierdzającego, że wskazany w ofercie personel – [....], [...] oraz [...] – zakończy świadczenie usług w innym województwie od 1 stycznia 2025 r. Oferent przesłał odpowiedź 12 listopada 2024 r., jednak analiza Komisji wykazała, że na dzień złożenia oferta nie spełniała wymogów kadrowych, gdyż Oferent nie dysponował wymaganym zespołem.
25 listopada 2024 r. Komisja Konkursowa wydała zawiadomienie o odrzuceniu oferty w całości, powołując się na art. 146 ust. 1 pkt 2 i art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. z uwagi na zawarcie w treści oferty nieprawdziwych informacji, niespełnienie przez oferenta warunków określonych w przepisach prawa, a także nieprzedstawienie przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów w zakreślonym terminie. Oferta Spółki nie została dopuszczona do części niejawnej i nie podlegała porównaniu z innymi.
Skarżąca 26 listopada 2024 r. wniosła protest, zarzucając Komisji brak podstaw do żądania szczegółowych dokumentów oraz wskazując, że personel nie świadczy usług w innych województwach. Po analizie Komisja ustaliła jednak, że harmonogramy powodowałyby równoczesne świadczenie usług w trzech województwach, a Oferent nie przedłożył wymaganych dokumentów.
Komisja, powołując się na § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. 2020, poz. 1858 - dalej: rozporządzenie z 2020r.) uznała, że miała prawo żądać dodatkowych wyjaśnień i dokumentów weryfikujących ofertę. Wobec powyższego 2 grudnia 2024 r. protest został oddalony.
13 grudnia 2024r. postępowanie konkursowe zostało rozstrzygnięte. Ogłoszenie o wynikach opublikowano na stronie internetowej [...] Oddziału NFZ oraz wywieszono w jego siedzibie. Oferta Skarżącej została odrzucona w całości z powodu niespełnienia wymaganych warunków, określonych w przepisach prawa, w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z.
30 grudnia 2024 r. Skarżąca złożyła odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania polegającego na odrzuceniu oferty.
Zarzuciła Komisji Konkursowej nieprawidłowości w analizie harmonogramów pracy personelu wskazując, że zakwestionowanie możliwości udzielania świadczeń przez K. K. nie wpływało na samo spełnienie wymogów formalnych przez oferenta, gdyż oferta i tak spełniała warunek posiadania 1 etatu [...] – dodatkowo zaangażowany w wymiarze pełnego etatu miał być drugi pracownik tej samej profesji. Dodatkowo Skarżąca zarzuciła, że Komisja błędnie przyjęła miejsce wykonywania świadczeń przez Panią K., wnioskując o nadal istniejącym konflikcie harmonogramów. W odniesieniu do konfliktu harmonogramów dotyczącego E. W., Skarżąca zarzuciła wadliwość jego stwierdzenia z naruszeniem § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia Prezesa NFZ nr [...].
Skarżąca zakwestionowała również wezwanie Komisji do przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających zaprzestanie wykonywania świadczeń przez K. K. od 1 stycznia 2025 r., uznając je za nadmiarowe i sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Wskazała także, że zarówno oferent, jak i E. W. nie mieli wiedzy o wykazywaniu tego pracownika w harmonogramach innego podmiotu w województwie [...], gdyż E. W. wystąpiła uprzednio o ich usunięcie. Oferent ponownie przedłożył jednostronne oświadczenie E. W. o zakończeniu współpracy z C. sp. z o.o.
Opisaną na wstępie decyzją z 31 stycznia 2025 r. Prezes NFZ, działając na podstawie art. 154 ust. 3 u.ś.o.z. oraz art. 104 i art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: K.p.a.) oddalił wniesione odwołanie.
Na wstępie wskazał, że przedmiotem rozstrzygania jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego, na skutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Podkreślił, że powodem odrzucenia oferty Skarżącego było ustalenie przez Komisję, że Oferent nie spełniał wymagań określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu o zawarcie umów na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. 2016, poz. 1372 ze zm.) na dzień złożenia oferty, tj. 3 października 2024 r. w zakresie zaoferowanego czasu pracy personelu. Zdaniem organu prowadzącego postępowanie odwoławcze wyjaśnienie tej kwestii miało kluczowe znaczenie.
W złożonej ofercie Skarżący wskazał E. W. jako [...], oferując jej czas pracy w wymiarze równoważnika 1 etatu, oraz K. K. jako [....].
Komisja, działając na podstawie § 17 rozporządzenia z 2020r., w związku z § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1194 ze zm.- dalej: rozporządzenie z 2015), dokonała weryfikacji personelu wskazanego w ofertach w celu ustalenia, czy osoby wykazane w ofertach mają realną możliwość udzielania świadczeń na [...] zgodnie z zgłoszonym harmonogramem. Komisja korzystała z Centralnego Wykazu Personelu - funkcjonalności umożliwiającej weryfikację miejsc udzielania świadczeń i szczegółowych harmonogramów godzinowych, oraz występowała do Oddziałów Wojewódzkich NFZ o informacje dotyczące zgłoszonego personelu.
Komisja stwierdziła, że z uwagi na pokrywanie się godzin pracy pracowników zgłoszonych w ofercie z godzinami pracy w innych placówkach, brak jest realnej możliwości udzielania świadczeń w ramach zgłoszonej oferty.
Przegląd czasu i miejsc udzielania świadczeń przez Panią K. wykazał, że świadczenia były udzielane na terenie województwa małopolskiego, a złożona oferta obejmowała województwo podkarpackie. Harmonogram pracy Pani K. w piątek w Szpitalu [...] kolidował z czasem pracy zadeklarowanym przez Skarżącą. Wskazane miejsce udzielania świadczeń – filia szpitala w [...], nie działa w ramach umowy z NFZ i nie podlega weryfikacji w toku postępowania konkursowego.
Komisja, korzystając z przysługującego prawa do żądania wyjaśnień i dokumentów, wezwała Skarżącą do przedstawienia np. porozumienia lub umowy potwierdzającej zaprzestanie świadczeń od 1 stycznia 2025 r. w podmiocie trzecim. Odwołujący przekazał kopię wypowiedzenia umowy z C. sp. z o.o. złożonego przez E. W., co Komisja uznała za niewystarczające, ponieważ nie potwierdzało faktycznego zaprzestania świadczeń w określonym terminie, w szczególności w kontekście warunków umowy i okresu wypowiedzenia.
Skarżący w ankiecie zadeklarował, że spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia, wbrew ustaleniom Komisji.
Przeze NFZ podkreślił, że Komisja dokonywała oceny personelu wszystkich oferentów według takich samych zasad, kierując się zasadami równego traktowania świadczeniodawców, niezmienności warunków podlegających ocenie, przestrzegania obowiązujących aktów prawnych oraz zachowania uczciwej konkurencji. Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. Komisja jest zobowiązana odrzucić ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje, a "nieprawdziwość" dotyczy okoliczności wpływających na wynik postępowania i prawidłowe wykonanie umowy.
Skarżący twierdził, że brak możliwości uwzględnienia personelu dodatkowego powinien skutkować jedynie korektą punktacji, jednak – zdaniem Prezesa NFZ - Komisja prawidłowo stwierdziła, że oferta rankingująca jest oceniana jako całość, a kolizja harmonogramów uniemożliwiająca realizację świadczeń skutkuje odrzuceniem całej oferty. W ocenie Prezesa NFZ Komisja weryfikując prawdziwość informacji w ofercie działała zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z.
Skarżący zarzucał również brak podstaw do zmiany odpowiedzi ankietowej dotyczącej superwizji zespołu, skutkującej odjęciem 5 punktów, jednak Komisja uznała, że przedstawione dokumenty nie potwierdzają prowadzenia superwizji w sposób niebudzący wątpliwości, ponieważ brakowało istotnych elementów, takich jak opis czynności, uczestnicy, poruszane kwestie, ustalenia i podpisy uczestników. Nawet przy przyjęciu zarzutu Spółki, nie zmieniłoby to stanowiska organu.
Zarzuty dotyczące innych oferentów nie miały wpływu na sytuację Skarżącego.
Prezes NFZ stwierdził, że Komisja nie naruszyła zasad równego traktowania oferentów, a postępowanie konkursowe zachowało uczciwą konkurencję. Prezes NFZ zbadał wszystkie okoliczności i dowody, jednoznacznie ustalając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w związku z odrzuceniem oferty przez Komisję.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z 31 stycznia 2025 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia postępowania w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- art. 6 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 8 § 1 K.p.a. oraz art. 8 § 2 K.p.a. poprzez naruszenie zasady równego traktowania oferentów, zachowania zasad uczciwej konkurencji, brak pogłębiania zasad zaufania, poprzez odstąpienie od praktyki rozpoznawania spraw w takim samym stanie faktycznym, o czym przesądza odmienna praktyka wojewódzkich sądów administracyjnych, NSA i samej Komisji Konkursowej oraz Organu, na co wprost wskazuje uzasadnienie Decyzji Prezesa NFZ - Dyrektora Oddziału - "Zmiana harmonogramu pracy po złożeniu protestu nie może zostać przyjęta przez Komisję Konkursową. W myśl §18 ust. 4 zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej po upływie terminu składania ofert, Oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania";
- art. 134 ust. 1 u.ś.o.z, zgodnie z którym "1. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. " poprzez ocenę oferty z naruszeniem powołanego przepisu, tj. nierówne potraktowanie Oferenta z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji;
- art. 148 u.ś.o.z, zgodnie z którym "1. Porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej" poprzez ocenę oferty z naruszeniem powołanego przepisu, tj. nierówne potraktowanie Oferenta z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji;
- art. 149 ust. 2 u.ś.o.z, poprzez nie odrzucenie oferty Skarżącej w części;
- § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm., poprzez ocenę oferty z naruszeniem powołanego przepisu, tj. nierówne potraktowanie Oferenta;
- § 18 ust. 4 zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zgodnie z którym "Po upływie terminu składania ofert, Oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania", poprzez niestosowanie wskazanej reguły, na zasadzie równości i nie naruszania zasad uczciwej konkurencji w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, uznając podnoszone zarzuty za niezasadne i podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Organ podkreślił że zgodnie z §17 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 2020r. Komisja konkursowa może żądać od oferenta złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących oferty w tym także zażądać przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane prze oferenta. Stąd zarzut żądania od oferenta nadmiarowych informacji nie jest zasadny. Wobec braku udokumentowania zaprzestania udzielania świadczeń w innych lokalizacjach przez personel zaoferowany przez oferenta, oferta została odrzucona. Skoro bowiem ustalono, że umowy o udzielanie świadczeń zawarte w województwach: małopolskich lubelskim i świętokrzyskim, są umowami obowiązującymi do 30 czerwca 2025 r. to wskazanie przez oferenta godzin pracy [....] w sposób kolidujących z godzinami jego pracy dla innych podmiotów realizujących świadczenia na terenie innych województw – powoduje, że oferta nie spełnia wymagań w zakresie zaoferowanego czasu pracy personelu.
W piśmie stanowiącym uzupełnienie skargi pełnomocnik Skarżącej podtrzymał zarzuty skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one wadami w postaci: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy albo zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.
Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd uznał skargę za uzasadnioną.
Zasadniczą kwestią w sprawie, rzutującą na prawidłowość rozstrzygnięcia, jest odpowiedź na pytanie, czy Skarżąca spełniła wymogi określone przepisami w zakresie dotyczącym zatrudnienia przyszłego personelu tj. czy warunki te spełniła w dniu złożenia oferty i czy prawidłowo udokumentowania fakt, że będzie je spełniała od początku obowiązywania umowy, a w dalszej kolejności – czy oferta mogła podlegać odrzuceniu w części, stając się przedmiotem dalszej merytorycznej oceny w zakresie nieodrzuconym.
Sąd zgadza się ze stwierdzeniem, że postępowanie konkursowe charakteryzuje się wysokim stopniem sformalizowania, co wynika z działu VI ustawy. Oferta ma być aktualna w toku całego postępowania, poczynając od jej złożenia aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy. Weryfikacja oferty, w trakcie postępowania konkursowego polega na sprawdzeniu jej prawdziwości i prawidłowości.
Ofertę Skarżącej odrzucono z powodu:
- nieprawdziwych informacji zawartych w ofercie;
- niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa w tym warunków określonych przez prezesa funduszu na podstawie 146 ust. 1 pkt 2 ustawy;
- nie przedstawienia przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nie uzupełnienia ich w terminie.
Wszystkie przedstawione wyżej powody odrzucenia oferty wywieziono z faktu zaistniałego konfliktu harmonogramów, zgłoszonego przez Oferenta personelu medycznego: K. K. i E. W. - stwierdzonego przy pomocy Centralnego Wykazu Personelu - funkcjonalności umożliwiającej weryfikację miejsc udzielania świadczeń i szczegółowych harmonogramów godzinowych oraz informacji uzyskanych z Oddziałów Wojewódzkich NFZ. Oferta odrzucona została zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z.
Mimo, iż brzmienie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy nie wyjaśnia, co należy rozumieć pod pojęciem "nieprawdziwe informacje", to z orzecznictwa NSA wynika, że chodzi to o takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie, podaje informacje nie znajdujące odzwierciedlenia w rzeczywistości. Należy przyjąć, że "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania, w tym takich, które mogą świadczyć o nieprawidłowym w przyszłości wykonywaniu umowy. Z podaniem nieprawdziwych informacji będziemy mieli do czynienia w sytuacji celowego działania oferenta, który mimo świadomości niemożliwości spełnienia określonych warunków, deklaruje taką możliwość (tak wyroki NSA w sprawach o sygn. II GSK 476/13, II GSK 2623/14). Dotyczyć to będzie również elementu kadrowego.
W sprawie nie jest sporna okoliczność, że Skarżąca złożyła w wymaganym terminie komplet dokumentów na świadczenie usług [...], wskazując dane personelu (wykształcenie, specjalizacje, warunki zatrudnienia). Oferta w tym zakresie spełniała wymogi formalne, czego dowodem jest przyjęcie przez Komisję w części pierwszej postępowania konkursowego i zakwalifikowanie do dalszego procedowania. W skład dokumentów, złożonych przez oferenta, wchodziły również oświadczenia personelu o gotowości podjęcia pracy wraz z wyszczególnieniem konkretnych dni i godzin jej świadczenia, które stały się przedmiotem szczegółowej kontroli Komisji.
Przepis § 10 ust. 4 pkt 3 Zarządzenia Nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14.03.2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, nie wymagał aby takie oświadczenie było elementem składowym oferty. Stanowił natomiast, że na wezwanie komisji prowadzącej postępowanie oferent obowiązany jest udokumentować gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez każdą z osób wymienionych w wykazie. Zdanie drugie powołanego przepisu doprecyzowuje, że dokumentem potwierdzającym gotowość udzielania świadczeń jest zawarta z oferentem lub podwykonawcą umowa cywilnoprawna w szczególności umowa o pracę lub pisemne zobowiązanie do zawarcia jednej z ww. umów.
W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy niewątpliwym jest że oferta Skarżącej została odrzucona w całości z uwagi na konflikt harmonogramów, jaki zdaniem Komisji Konkursowej wystąpił w przypadku dwóch osób zgłoszonych przez Oferenta, jako potencjalny personel medyczny: K. K. – [...] oraz E. W. – [...].
W przypadku K. K., Komisja konkursowa - korzystając z Centralnego Wykazu Personelu - funkcjonalności pozwalającej na zweryfikowanie miejsc udzielania świadczeń oraz harmonogramów - dostrzegła konflikt harmonogramów tej osoby. Zgodnie z danymi zawartymi we wspomnianym Wykazie, K. K. wykonywała świadczenia na rzecz innego podmiotu w piątki od 12.30 do 16.30, co pozostaje w sprzeczności z treścią złożonej Oferty, zgodnie z którą od 1 stycznia 2025 r. K. K. ma świadczyć usługi u Oferenta w godzinach od 13.00 do 21.00. Na tej podstawie Komisja konkursowa wywnioskowała o braku możliwości świadczenia usług przez K. K. w godzinach podanych w Ofercie, a co za tym idzie o nieprawdziwości danych zawartych w Ofercie oraz o braku spełnienia przez Oferenta warunków wynikających z rozporządzenia, jeśli chodzi o zapewnienie wymaganego personelu.
Powyższy wniosek Komisji konkursowej jest w ocenie Sądu zbyt daleko idący i przedwczesny w okolicznościach przedmiotowej sprawy.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że w odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień Oferent wyjaśnił, że harmonogram pracy K. K. u innego podmiotu będzie obejmował godziny poranne tj. piątek od 8.00.do 12.00, co nie koliduje z danymi wynikającymi z oferty. W toku dalszego postępowania Oferent przedstawił wydruk z poczty elektronicznej dotyczący wniosku K. K. o zmianę godzin przyjęć, w taki sposób, że "zamiast piątków 12.30 - 16.30 od stycznia przyjmowałaby w piątki rano 8.00 -12.00".
W ocenie Sądu treść tego wniosku, w połączeniu z pozostałymi danymi wynikającymi ze stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, świadczy o tym, że jest to wniosek skierowany do dotychczasowego pracodawcy, mający na celu dostosowanie godzin pracy w innej placówce, do godzin potencjalnego dodatkowego zatrudnienia u Oferenta. Odrzucenie oferty w całości z uwagi na przedmiotowy konflikt harmonogramów jest zatem niezrozumiałe. Słusznie bowiem zarzuca Skarżąca, że harmonogramy odzwierciedlone w Wykazie jako obowiązujące w 2024 r. zostały, w sposób zbyt automatyczny potraktowane jako wiążące na rok następny, gdy tymczasem ze stanu faktycznego sprawy wynika, że K. K. podjęła działania w celu dostosowania przedmiotowych harmonogramów, tak aby rozwiązać konflikt mogący wystąpić w przyszłości, na wypadek gdyby Oferta Skarżącej została wybrana w konkursie.
Na uwagę zasługuje treść § 6 ust 2 załącznika do rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2023r. poz. 1194), zgodnie z którym zmiany w harmonogramie dotyczące osób wykonujących zawody medyczne wymagają zgłoszenia Prezesowi Funduszu albo dyrektorowi oddziału wojewódzkiego Funduszu, z którym świadczeniodawca zawarł umowę, najpóźniej w dniu poprzedzającym ich powstania albo w przypadkach losowych niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia. Skoro zatem zmiany w harmonogramie odzwierciedlane są niezwłocznie przed, bądź niezwłocznie po zaistnieniu stosownych zdarzeń, to nie ma podstaw do twierdzenia, że dane wynikające z Wykazu mogą stanowić podstawę do automatycznego wnioskowania Komisji Konkursowej o przyszłym konflikcie harmonogramów, na podstawie danych samego rejestru, bez szczegółowego wyjaśnienia towarzyszących okoliczności faktycznych. Automatyzm Komisji Konkursowej był w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zbyt daleko idący.
Mimo swojej zasadniczej słuszności, w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, zupełnie nie zasługuje na uwzględnienie argument Prezesa Funduszu o związaniu Oferenta treścią złożonej Oferty. Nie ulega bowiem wątpliwości, że każda oferta ma swój zakres przedmiotowy, w który to zakres nie wchodzą stany faktyczne, zaistniałe pomiędzy innymi podmiotami, będące poza zakresem działań Oferenta. O ile zatem zasadne co do zasady jest wymaganie od Oferenta niezmienności sformułowanej przez niego treści Oferty, to nie można wymagać aby Oferent zagwarantował niezmienność innych stanów faktycznych czy prawnych, spoza zakresu formułowanej przez niego Oferty.
Innymi słowy, skoro K. K. podjęła działania w celu dostosowania swojego harmonogramu pracy u innego podmiotu - tak aby usunąć mogący wystąpić w przyszłości, na wypadek wyłonienia w konkursie oferty Skarżącej, ewentualny konflikt harmonogramów – to działanie to, nawet jeśli zainspirowane przez Oferenta, pozostaje poza zakresem jego Oferty i jako takie nie podlega ocenie z punktu widzenia związania Oferenta treścią złożonej przez niego oferty.
Argumenty organu zmierzające do obrony prawidłowości własnego stanowiska zasadą związania oferenta treścią złożonej oferty, nie są w przedmiotowej sprawie zasadne. Tak samo nie jest zasadny argument dotyczący stwierdzonego po 1 stycznia 2025r. braku jakichkolwiek zmian w harmonogramie K. K. Skoro bowiem oferta, będąca przedmiotem niniejszego postępowania, nie została ostatecznie wyłoniona w Konkursie, to nie zaistniała podstawa do dokonywania jakichkolwiek zmian w harmonogramach osób deklarujących przyszłą współpracę z Oferentem.
Reasumując, odrzucenie oferty Skarżącej z uwagi na konflikt harmonogramów zgłoszonej do przyszłej współpracy K. K. należy, na tle stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, uznać za bezzasadne. O ile bowiem - biorąc pod uwagę treść oświadczenia z 30 września 2024r. (k. 000163/107 akt) o zamiarze podjęcia współpracy w konkretnych dniach i godzinach - zasadne było wezwanie Oferenta do wyjaśnienia rysującego się konfliktu harmonogramów, to do zignorowanie jego racjonalnego wyjaśnienia popartego realnym działaniem, z powołaniem się na wadliwie interpretowaną zasadę niezmienności oferty należy ocenić jako praktykę dalece nieprawidłową.
Odnosząc się kolejno do kwestii konfliktu harmonogramów E. W., należy w pierwszej kolejności przyznać rację Skarżącej, że wskazanie w treści wezwania do złożenia dodatkowych wyjaśnień jedynie tego, że zgłoszony personel medyczny figuruje w Wykazie w 6 lokalizacjach, bez bliższego określenia tychże miejsc - biorąc pod uwagę stan faktyczny przedmiotowej sprawy i przyczyny zaistniałych nieścisłości Wykazu - należy uznać za istotne utrudnienie oferentowi możliwości wykazania działania w dobrej wierze. Najistotniejsze znaczenie w sprawie ma jednak nadmierny formalizm cechujący organ prowadzący postępowanie, przy próbie wyjaśnienia zaistniałego konfliktu harmonogramów.
W stanie faktycznym sprawy na podstawie tej samej funkcjonalności – Wykazu, stwierdzono, że ujęta w Ofercie E. W. świadczy usługi na rzecz innego podmiotu - [...], co było wynikiem zarówno nieprawidłowych działań tego podmiotu, jak i braku odzwierciedlenia w treści Wykazu informacji o zakończeniu współpracy z w/w podmiotem, jakie E. W. w 2018r. osobiście skierowała do Prezesa Funduszu.
W tym zakresie podkreślić należy że, o ile można uznać za zasadne odrzucenie oferty z uwagi na nieprawdziwość informacji podanych jej treści, to nie może dotyczyć to sytuacji, gdy nieprawdziwość owa wynika z okoliczności, za które Oferent nie może ponosić odpowiedzialności tj. z oczywiście nieprawidłowego działania innego podmiotu czy też wadliwości danych wynikających z treści samego Wykazu, w sytuacji gdy osoba bezpośrednio zainteresowana i zobowiązana do zgłoszenia zmiany danych dopełniła swojego obowiązku.
W dalszej części rozstrzygnięcia wymaga kwestia, jak daleko sięga prawo Komisji Konkursowej do żądania dokumentów na potwierdzenie twierdzeń zawartych w treści Oferty.
Zgodnie z § 17 rozporządzenia z 2020 r. w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od oferenta złożenia wyjaśnień dotyczących oferty, w tym przeprowadzić weryfikację oferenta, w celu potwierdzenia prawidłowości i prawdziwości danych, poprzez oględziny pomieszczeń i urządzeń zakładu leczniczego, a także żądać przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez oferenta.
Zgodnie zaś z powoływanym wyżej § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzeniem Prezesa NFZ dokumentem potwierdzającym gotowość udzielenia świadczeń jest zawarta z oferentem lub podwykonawcą umowa cywilnoprawna, w szczególności umowa o pracę lub pisemne zobowiązanie do zawarcia jednej z takich umów.
W przedmiotowej sprawie weryfikacja danych dotyczących możliwości przyszłego zatrudnienia [....] E. W., w tym weryfikacja przyszłej dostępności godzinowej tej osoby, sprowadziła się do żądania od Oferenta dokumentów świadczących o zaprzestaniu współpracy E. W. z innym podmiotem, przy czym samemu oświadczeniu E. W. odmówiono wiarygodności, zasłaniając się nieznajomością treści zawartej przez nią umowy z innym podmiotem. Wątpliwości te nie potwierdziły się – legły jednak u podstaw odrzucenia Oferty z uwagi na stwierdzony konflikt harmonogramów, a zatem nieprawdziwość danych wynikających z oferty.
W ocenie Sądu, dokonana w przedmiotowej sprawie weryfikacja harmonogramów została dokonana przedwcześnie, wadliwie oraz z przekroczeniem granic tej weryfikacji, zakreślonych w treści powołanego zarządzania Prezesa NFZ. Skoro bowiem z §10 powołanego zarządzenia wynika wyraźnie, że dokumentem potwierdzającym gotowość udzielenia świadczeń przez wskazany w ofercie personel, może być pisemne zobowiązanie do zawarcia jednej z umów wymienionych w przepisie tj. umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej - a zatem miarodajne dla oceny gotowości podjęcia współpracy jest jednostronne oświadczenie woli, to nie można jednocześnie weryfikować przedstawionych przez Oferenta danych, wykluczając moc prawną takiego jednostronnego oświadczenia woli. Jeśli zatem Oferent zgłasza określony personel do zatrudnienia, a personel ten zobowiązuje się do zawarcia umowy, to zadaniem Komisji Konkursowej nie jest kwestionowanie możliwości podjęcia współpracy przez te podmioty, a jedynie weryfikacja czy deklarowana współpraca jest realna na warunkach wskazanych w treści oferty. Komisja może w tym celu wzywać o dodatkowe dokumenty, bądź o szczegółowe wyjaśnienia w kontekście planowanych zasad przyszłej współpracy, ale żądanie potwierdzenia przez podmiot trzeci możliwości rozwiązania innej dotychczas wiążącej strony umowy, jest żądaniem nadmiarowym, wykraczającym poza potwierdzenie informacji przekazanych przez Oferenta. Samo negowanie skutków prawnych jednostronnych oświadczeń woli jest sprzeczne z wyraźnym zapisem § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia Prezesa NFZ.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd stwierdza, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie znajduje potwierdzenia ocena organu, że Oferent podał w treści oferty nieprawdziwe informacje. Zadeklarowana w treści oferty dostępność personelu wynikająca pierwotnie złożonych oświadczeń tego personelu zostawała potwierdzona - przyczyną zaś wątpliwości organu, co do rzetelności oferenta były okoliczności nie leżące po stronie oferenta: wadliwość przyjętej do używania funkcjonalności w postaci Wykazu oraz zbyt szeroka interpretacja przepisu §17 rozporządzenia z 2020r. stojąca w sprzeczności z przepisem §10 zarządzenia Prezesa NFZ. Z tych samych przyczyn nie można uznać za zasadne odrzucenia oferty z uwagi na nie przedstawienie przez Oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nie uzupełnienia ich w terminie, ani niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa w tym warunków określonych przez prezesa funduszu na podstawie 146 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Wbrew wywodom organu, nie było podstaw do odrzucenia oferty, ze wskazanego powodu, na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy w związku z § 10 ust. 4 pkt 3 Zarządzenia Prezesa NFZ.
Abstrahując od powyższego, za trafny należałoby również uznać podniesiony przez Skarżącą zarzut naruszenia art. 149 ust. 2 w zw. z art. art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. poprzez brak odrzucenia przedmiotowej oferty w części, z uwagi na ewentualnie uznane za zasadne wątpliwości, co do faktycznej możliwości świadczenia usług przez wskazany personel medyczny. W sytuacji bowiem gdy Oferent wykazuje większą liczbę etatów na tożsamych stanowiskach, to same wątpliwości, co do realności wykonywania świadczenia na jednym z etatów – nawet jeśli wpływają na przyszłą ocenę punktową Oferty - nie powinny automatycznie skutkować odrzuceniem tej Oferty w całości, jeśli pozostała jej część Oferty spełnia wymagania stawiane ofertom tego rodzaju i może podlegać ocenie.
Postulowane przez Prezesa NFZ odrzucenie oferty jako całości, w ramach sui generis sankcji za wprowadzenie w błąd przez Oferenta – zwłaszcza sytuacji gdy owo wprowadzenie w błąd nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym konkretnej sprawy– może skutkować wyborem oferty gorszej, aniżeli najlepsza z dostępnych w Konkursie. Z tego względu zatem, w ocenie Sądu, jeśli Oferta, po odrzuceniu jej w części, nadal spełnia określone warunki minimalne, organ nie ma podstaw do jej odrzucenia w całości z uwagi na niespełnianie wymagań określonych w przepisach prawa, w ramach wspomnianej wyżej sankcji.
Interpretacja w/w przepisów na tle opisanych okoliczności faktycznych nie była prawidłowa, co przesądziło o wadliwości postępowania, która mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 §2 P.p.s.a. Zasądzone do zwrotu koszty postępowania sądowego obejmują wynagrodzenie pełnomocnika wynikające z §14 ust.1 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2023 poz. 1935), uiszczony wpis od skargi oraz opłatę z tytułu pełnomocnictwa.