II SA/Rz 485/05
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę osoby fizycznej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody dotyczące uchwały rady miejskiej, uznając brak legitymacji procesowej skarżącego.
Sprawa dotyczyła skargi M. D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność części uchwały Rady Miejskiej. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, tylko gmina lub związek międzygminny ma prawo zaskarżyć takie rozstrzygnięcie. Sąd przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę M. D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność § 1 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej. Skarżący domagał się uchylenia lub stwierdzenia bezskuteczności tego rozstrzygnięcia. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, powołując się na art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, który ogranicza prawo do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego wyłącznie do gminy lub związku międzygminnego. Sąd uznał, że ustawa o samorządzie gminnym jest przepisem szczególnym (lex specialis) w stosunku do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, tylko podmioty wskazane w ustawie o samorządzie gminnym (gmina lub związek międzygminny) są uprawnione do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, nawet jeśli narusza ono ich interes prawny. Sąd podkreślił, że pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji, wobec niedopuszczalności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba fizyczna nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody dotyczące uchwały rady gminy.
Uzasadnienie
Ustawa o samorządzie gminnym stanowi lex specialis w stosunku do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w art. 98 ust. 3 wyraźnie stanowi, że jedynie gmina lub związek międzygminny może zaskarżyć rozstrzygnięcie nadzorcze. Inne podmioty, nawet jeśli ich interes prawny jest naruszony, są wyłączone z możliwości wniesienia takiej skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
u.s.g. art. 98 § 3
Ustawa o samorządzie gminnym
Wyłączna legitymacja procesowa gminy lub związku międzygminnego do zaskarżania rozstrzygnięć nadzorczych.
Pomocnicze
p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w przypadku braku legitymacji procesowej.
p.s.a. art. 58 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w przypadku braku legitymacji procesowej.
u.s.g.
Ustawa o samorządzie gminnym
Podstawa prawna wskazująca na przepisy szczególne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustawa o samorządzie gminnym jest przepisem szczególnym (lex specialis) w stosunku do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym wyłącza możliwość wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez osoby fizyczne.
Godne uwagi sformułowania
Ustawa o samorządzie gminnym stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że regulacja dotycząca uprawnienia do występowania ze skargą na akt administracyjny do Sądu Administracyjnego zawarta w niej, ustąpić musi zasadom określonym w ustawie o samorządzie gminnym, po myśli reguły wyrażonej w słowach " lex posterior generali non derogat legi speciali priori ". M. D. jako osoba fizyczna nie jest uprawniony do występowania ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...]. Wyłączona jest dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot, nawet wówczas gdy narusza ono jego interes prawny.
Skład orzekający
Marian Ekiert
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłego stosowania przepisów szczególnych dotyczących legitymacji procesowej w sprawach samorządowych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji zaskarżania rozstrzygnięć nadzorczych przez osoby fizyczne, a nie inne podmioty lub inne akty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wąskiego zagadnienia legitymacji procesowej w specyficznym kontekście prawa samorządowego.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Rz 485/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Marian Ekiert /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...].04.2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej [...] Nr [...] z dnia [...].02.2005 r. w zakresie obejmującym regulacje zawarte w § 1 pkt 2 - p o s t a n a w i a - Odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Wymienionym w komparycji niniejszego postanowienia rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewoda [...] stwierdził nieważność § 1 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej [...] Nr [...] z dnia [...].02.2005 r.
Rozstrzygnięcie to zaskarżył skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. D., wnosząc o jego uchylenie bądź stwierdzenie jego bezskuteczności.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, zarzucając brak po stronie skarżącego uprawnienia do zakwestionowania w drodze skargi przedmiotowego aktu w związku z regulacją zawartą w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym [ t.jedn. Dz.UstNr. 142 poz. 1591 z 2001 r. z późn.zm. ].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Powołana wyżej ustawa o samorządzie gminnym stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1270 z późn.zm. ], zwanej dalej w skrócie p.s.a. Oznacza to, że regulacja dotycząca uprawnienia do występowania ze skargą na akt administracyjny do Sądu Administracyjnego zawarta w niej, ustąpić musi zasadom określonym w ustawie o samorządzie gminnym, po myśli reguły wyrażonej w słowach " lex posterior generali non derogat legi speciali priori " zgodnie z którą późniejsze prawo nie eliminuje zastosowania prawa wcześniejszego, o ile to ostatnie stanowi przepisy specjalne. Tak również doktryna { vide : Tadeusz Woś, Hanna Krysiak - Malczyk, Marta Romańska -Postępowanie sądowo administracyjne - Warszawa 2004 r. str. 97 i 98 }.
Jeżeli zaś tak, to zgodzić wypadnie się z Wojewodą [...], iż M. D. jako osoba fizyczna nie jest uprawniony do występowania ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...]. W świetle bowiem zapisu zawartego w art. 98 ust. 3 powołanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym jedynie gmina lub związek międzygminny wystąpić z takim środkiem zaskarżenia na rozstrzygnięcie nadzorcze organu uprawnionego do jego podjęcia. Oznacza to, że wyłączona jest dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot, nawet wówczas gdy narusza ono jego interes prawny. Pogląd ten utrwalił się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego { vide : orzeczenie z dnia 13.05.1992 r. sygn.akt SA/Wr 529/92 [ ONSA 1992/2/47 ].
Wobec zatem niedopuszczalności skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę