II SA/Rz 428/12

II SA/Rz 428/12 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2012-05-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2012-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3 § 2 pkt 1 - 8 i § 3, art. 25 § 1 - § 4, art. 28, art. 28, art. 46 § 1 pkt 1 - 5 i § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 222
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
z dnia 31 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Przedsiębiorstwo Zagraniczne w [...] przeciwko Gminie Miasto [...] w przedmiocie braku rozliczenia nakładów na remont - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 26.04.2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarga A. Przedsiębiorstwo Zagraniczne w [..] reprezentowane przez Dyrektora B.K., wniesiona za pośrednictwem Prezydenta Miasta [..]. Z treści pisma wynika, że jej przedmiotem jest "lekceważenie prawa i rażące jego naruszenie przez Gminę Miasto [..] – zaniechanie działania". W uzasadnieniu z kolei podano, że Gmina Miasto [..] do dnia złożenia skargi nie rozliczyła się z Przedsiębiorstwem za użytkowanie przez nie nieruchomości przy ul. [..] w [..], pomimo przekazania Gminie Miasto [..] wykazu nakładów na nieruchomość. Pomimo monitów Gmina nie przystąpiła do rozliczenia.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [..] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Na wstępie organ poddał w wątpliwość podmiotowość prawną skarżącego, jak i charakter działania w jego imieniu osoby, która złożyła podpis pod skargą. Natomiast w kwestii rozliczenia nakładów Prezydent Miasta [..] stwierdził, że nie jest to sprawa administracyjna, lecz cywilna, a przez to nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na wypadek jednak przyjęcia przez Sąd, że w sprawie mógłby znaleźć zastosowanie przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a.") organ wyjaśnił, że składane przez stronę skarżącą pisma nie pozostały bez odpowiedzi. Podejmowane były bowiem próby ustalenia zdolności prawnej zgłaszającego roszczenie oraz zasad jego reprezentacji.
Zarządzeniem z 10.05.2012 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu wykazującego jej status prawny, jak np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub zaświadczenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, dokumentu wykazującego umocowanie B.K. do działania w imieniu strony skarżącej jako jej przedstawiciel lub pełnomocnik albo prokurent, podanie pełnego adresu, w tym siedziby lub miejsca zamieszkania strony, a w razie braku - adresu do doręczeń – spełniającego wymogi art. 46 § 2 P.p.s.a. z uwagi na podanie w skardze wyłącznie numeru skrytki pocztowej, określenie przedmiotu sprawy przy uwzględnieniu zakresu spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego w sprawach indywidualnych okresowych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Na uzupełnienie wymienionych braków formalnych skargi zakreślono stronie termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie nadanym w placówce pocztowej dnia 21.05.2012 r. strona skarżąca wyraziła stanowisko o podtrzymaniu żądania rozliczenia nakładów uznając zarazem, że wezwanie o wymienione dokumenty nastąpiło bez podstawy prawnej. Dane z KRS są bowiem ogólnie dostępne, a wyciąg z tego rejestru, jak i pełnomocnictwo dla Dyrektora przedsiębiorstwa złożono w przeszłości w Urzędzie Miasta [..] i jest ono nadal aktualne. Pozostałą część wezwania strona "pozostawiła bez komentarza".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym skarga powinna spełniać wymogi określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana "P.p.s.a."). Jeżeli nie może ona otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 – 3 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (przy uwzględnieniu art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast w art. 46 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a. postanowiono, że każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Z art. 46 § 2 P.p.s.a. wynika dodatkowo, że gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać też oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma należy dołączyć również pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik.
Zgodnie z art. 25 § 1 - § 4 P.p.s.a. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona ma osoba fizyczna, osoba prawna, państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, a także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z kolei zdolność procesową mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Przepis art. 28 P.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie natomiast z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że strona wnosząca skargę powinna przedłożyć dokument wykazujący jej status prawny, a brak ten uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu. Stroną postępowania sądowoadministracyjnego może być bowiem tylko osoba wymieniona w powołanych wyżej przepisach i kwestię tę należy wyjaśnić w pierwszej kolejności. Jeżeli stroną nie jest osoba fizyczna niezbędne jest przedłożenie dokumentu potwierdzającego, że podmiot taki legalnie istnieje w obrocie prawnym. Niezbędne do tego celu było złożenie np. odpisu z KRS lub zaświadczenia z CEiIDG, albo innego podobnego. Również osoba fizyczna powinna wykazać odpowiednim dokumentem, w jakim charakterze działa w postępowaniu w imieniu danej jednostki organizacyjnej. Strona nie może natomiast polecić Sądowi poszukiwania takich dokumentów, ponieważ obowiązek w tym zakresie spoczywa na inicjującej sprawę stronie skarżącej. Wskazany brak uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu.
Dodatkowo w skardze jako element konstrukcyjny należy określić jej przedmiot, przy uwzględnieniu zakresu spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego. Z obowiązku tego strona skarżąca się w pełni nie wywiązała, domagając się "rozliczenia nakładów". Tak ogólne określenie przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej może wskazywać, że nie mieści się on w obszarze właściwości sądu administracyjnego, a może mieć naturę roszczenia cywilnego. Wówczas właściwy byłby sąd powszechny, a droga sądowoadministracyjna niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jednak również i ten brak skargi nie został uzupełniony w sposób spełniający wymogi art. 57 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 – 8 i § 3 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego do elementów konstrukcyjnych skargi ustawodawca zaliczył obowiązek wskazania adresu strony, względnie adresu do doręczeń. Elementu tego nie zawiera skarga, ani pismo stanowiące uzupełnienie jej braków formalnych. Co prawda samoistnie brak ten nie uniemożliwiałby nadania sprawie prawidłowego biegu, z uwagi na podanie przez stronę numeru skrytki pocztowej, na który doręczana jest korespondencja, jednak mając na względzie podane wyżej okoliczności sprawy i ogół innych dostrzeżonych braków, należało go łącznie z pozostałymi uznać za brak istotny, który uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu.
Z podanych zatem względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia, bez wzywania strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi (art. 222 P.p.s.a.).