II SA/Rz 384/24

II SA/Rz 384/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 6, art. 50 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2024 r. nr SKO.4110/77/2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego umieszczenia w domu pomocy społecznej - postanawia – odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. W., działając przez pełnomocnika M. W., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego umieszczenia w domu pomocy społecznej. Skargę wniesiono drogą elektroniczną. Ze względu na fakt, że dotknięta ona była brakami, wezwano Skarżącą (za pośrednictwem pełnomocnika) do ich usunięcia poprzez: podpisanie skargi (podpisane zostało bowiem tylko pismo ogólne, zaś brak było podpisu pod stanowiącą jego załącznik treścią skargi), nadesłanie pełnomocnictwa oraz wskazanie numeru PESEL Skarżącej.
Doręczenie tego wezwania pełnomocnikowi Skarżącej miało miejsce dnia 9 kwietnia 2024 r. Do dnia 16 kwietnia 2024 r. braki skargi nie zostały usunięte.
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wniosek o ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie tj. dotyczącej umieszczenia F. W. w domu pomocy społecznej złożył jego syn M. W. 6 maja 2022 r. Postanowieniem z dnia 9 maja 2023 r. nr SKO.4110/50/2022 SKO w Rzeszowie odmówiło wszczęcia postępowania, zaś na skutek złożonego przez M. W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium, wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r., utrzymało w mocy swoje rozstrzygnięcie. Obydwa wskazane postanowienia zostały doręczone wymienionej osobie. Natomiast w złożonej do tut. Sądu skardze jako strona skarżąca wskazana została M. W., której imieniem jako pełnomocnik działa M. W. (syn).
W myśl art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, zgodnie z art. 50 § 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Jak podano, M. W. nie było doręczane ani postanowienie SKO w Rzeszowie z dnia 9 maja 2023 r. ani z dnia 7 marca 2024 r. Oznacza to, że nie miała Ona legitymacji do złożenia skargi na ten akt.
Ponadto, postępowanie w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej dotyczy tylko i wyłącznie osoby, która ma zostać umieszczona w takiej placówce, bowiem to ona jest ewentualnie uprawniona do uzyskania tego typu świadczenia. Tym samym, interesu tego nie mają inne, także spokrewnione z nią osoby czy też jej małżonek. Mogą być one natomiast stronami postępowania odnoszącego się do opłaty za pobyt w przedmiotowym domu, jednak jest to już odrębne postępowanie (art. 54 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej – Dz. U. z 2023r. poz. 901 ze zm.). Pogląd powyższy nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.01.2021 r., I OSK 2271/20).
Brak więc legitymacji skargowej, który ma charakter oczywisty tj. od razu widoczny, musiał skutkować odrzuceniem złożonej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.
Niezależnie jednak od powyższego, skarga powyższa i tak podlegałaby odrzuceniu z powodów niżej przedstawionych.
W świetle art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem takim jest m. in. – stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym, w świetle art. 46 § 2a P.p.s.a., kiedy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak przewiduje z kolei art. 46 § 2b P.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie (a taki charakter ma skarga) winno także zawierać numer PESEL osoby skarżącej.
Należy jeszcze wskazać na art. 37 § 1 P.p.s.a., wedle którego, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Przepis ten pozostaje w związku z treścią art. 46 § 3 P.p.s.a., według którego do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, przy czym w przypadku skargi jest to rygor jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Niniejsza skarga - co zaznaczono na wstępie – nie została podpisana, nie nadesłano numeru PESEL Skarżącej oraz dokumentu pełnomocnictwa, a więc także z tych względów podlegałaby odrzuceniu.