II SA/Rz 352/05

II SA/Rz 352/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2006-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Anna Lechowska
Magdalena Józefczyk.
Maria Zarębska-Kobak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne
Inspekcja pracy
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Syg. Akt II SA/Rz 352/05 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. w S. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty nagród -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
II SA/Rz 352/05
U Z A S A D N I E N I E
Nakazem z dnia [...].12.2004 r. Nr rej. [...] Inspektor Pracy zobowiązał pracodawcę "A." Sp. z o.o. w S. do wypłacenia 60 pracownikom wymienionym w sentencji nakazu należnych im kwot z tytułu nagrody z "[...]" za okres obrachunkowy od 1.04.2002 r. do 31.03.2003 r.
Decyzji nakazowej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Jako podstawę prawną wskazał art. 9 pkt 2 a w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362 ze zm./ art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy /Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm./.
W uzasadnieni stwierdził , że w wyniku kontroli przeprowadzonej w A. Spółka z o.o. w S. zostało ustalone, że pracodawca nie wypłacił 60 pracownikom dodatkowego wynagrodzenia z tytułu [...] za okres obrachunkowy od dnia 1.04.2002 r. do dnia 31 marca 2003 r.
W odwołaniu do Okręgowego Inspektora Pracy pracodawca domagał się uchylenia nakazu oraz o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu powołał się na porozumienie zawarte w dniu 22 czerwca 2004 r. pomiędzy zarządem spółki a zakładowymi związkami zakładowymi w sprawie ratalnej realizacji wypłaty należności. Nadto wskazał, że pracownicy znając trudną sytuację finansową spółki aby uchroni ją od upadłości i chcąc zachować miejsca pracy wyrazili zgodę na ratalna spłatę należności.
Obecnie zmniejszyła się kwota zadłużenia dotyczy 58 pracowników i wynosi 146.490,44 zł.
Okręgowy Inspektor Pracy rozpatrując odwołanie nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów i decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. z 2001 r. Nr 124 poz. 1362 ze zm./.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że pracownicy Spółki nie otrzymali należnych im świadczeń wynikających ze stosunku pracy. Do dnia 01.03.2003 r. "A." Sp. z o.o. w S. obowiązywały zapisy na podstawie których pracodawca był zobowiązany wypłacać pracownikom dodatkowe wynagrodzenia z tytułu [...]. Nie wywiązanie się pracodawcy z tego obowiązku uzasadnia wydanie nakazu zapłaty.
Pracodawca zobowiązany jest ustawowo realizować obowiązki, wynikające z treści stosunku pracy względem swoich pracowników, zalegając z wypłatą świadczeń pieniężnych należnych pracownikom nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku wynikającego ze stosunku pracy określonego w art. 94 pkt 5 kodeksu pracy.
Trudna natomiast sytuacja finansowa spółki nie stanowi prawnego uzasadnienia dla nieterminowych wypłat należności pracowniczych.
Stwierdzona zwłoka z wypłatą dodatkowego specjalnego wynagrodzenia wynikająca z [...] uzasadnia wydanie nakazu.
Porozumienie z dnia 22 czerwca 2004 r., na które powołuje się pracodawca zostało zawarte ze związkami zawodowymi a nie z uprawnionymi pracownikami, nie może mieć wpływu na wynik rozstrzygnięcia w sprawie. Tylko ugody sądowe lub pozasądowe z pracownikami mogłyby skutkować na zmianę zapadłego rozstrzygnięcia.
Zadaniem Państwowej Inspekcji Pracy jest między innymi eliminowanie naruszeń prawa pracy w zakresie wynagrodzeń i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy (art. 8 ust. l pkt 1 ustawy z dnia 6 .03.1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy - Dz.U. z 2001, nr 124, poz. 1362 ze zm.) i dlatego też Okręgowy Inspektor Pracy nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka z .o.o. A. w S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji /nakazu/ i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi podtrzymała argumentację jak w odwołaniu a nadto dodała, że aktualnie zaległość z tytułu [...] za okres obrachunkowy 2002-2003 dotyczy 54 pracowników wynosi 124.346,76 zł, zostanie wypłacona zgodnie z porozumieniem z dnia 22 czerwca 2004 roku zawartym pomiędzy Zarządem Spółki a Zakładowymi Organizacjami Związkowymi.
Kierując się interesem prawnym obu stron pracownicy objęci nakazem złożyli pisemne oświadczenia w których wyrazili zgodę na ratalną spłatę należności wynikającej z [...] na warunkach określonych w Porozumieniu, które to oświadczenia zostały dołączone do skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W replice na zarzuty złożone w skardze organ wyjaśnił, że przepisy obowiązujące Państwową Inspekcję Pracy jako organ kontroli i nadzoru nad warunkami pracy nie pozwalają na zaniechanie egzekwowania podstawowego obowiązku jaki ciąży na pracodawcy tj. terminowej wypłaty wynagrodzenia.
Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej Spółki A. w S. oświadczył, że wypłata wynagrodzenia za rok obrachunkowy 2002/2003 objęta nakazem została w całości wypłacona pracownikom wymienionym w tym nakazie i w tej sytuacji cofa skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lutego 2005 r Nr [...].
Obecny na rozprawie pełnomocnik organu radca prawny J. P. wyraził zgodę na cofniecie skargi.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej skutecznie cofnął swą skargę, dlatego też Sąd związany unormowaniem powołanego wyżej przepisu umorzył postępowanie sądowoadministarcyjne na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a.