II SA/RZ 343/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzje o wymeldowaniu, ponieważ opierały się na przepisie uznanym za niezgodny z Konstytucją.
Sprawa dotyczyła wymeldowania J. T. z lokalu, którego był współwłaścicielem. Organy administracji odmówiły wymeldowania, powołując się na art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności. Skarżący domagali się wymeldowania, argumentując, że J. T. nie zamieszkuje w lokalu i nie partycypuje w kosztach jego utrzymania. Sąd uchylił zaskarżone decyzje, stwierdzając, że opierały się one na przepisie uznanym przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skargi Z. S., A. T. oraz D. S., K. S. i Z. S. - następców prawnych I. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Decyzją z dnia [...].02.2001 r. Burmistrz odmówił wymeldowania J. T. z budynku przy ul. [...] w U., wskazując, że materialno-prawną podstawą wymeldowania jest art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Przesłanki do wymeldowania obejmowały utratę uprawnień do przebywania w lokalu i jego opuszczenie, lub opuszczenie lokalu bez wymeldowania, nieprzebywanie w nim co najmniej 6 miesięcy i niemożność ustalenia nowego miejsca pobytu. Organ uznał, że J. T., będąc współwłaścicielem lokalu, posiada uprawnienie do przebywania w nim, co wykluczało podstawy do wymeldowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Skarżący wnieśli skargę do NSA, podkreślając, że J. T. nie mieszka w budynku od lat. Sąd, rozpatrując skargę, stwierdził, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego przepis art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych został uznany za niezgodny z Konstytucją. Ponieważ zaskarżona decyzja opierała się na tym przepisie, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja taka podlega uchyleniu.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest zobowiązany uchylić decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, a takim naruszeniem jest oparcie decyzji na przepisie uznanym za niezgodny z Konstytucją.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.e.l.d.o. art. 15 § ust. 2
Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją; wymagał utraty uprawnień do przebywania w lokalu i opuszczenia go lub niemożności ustalenia nowego miejsca pobytu.
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do uchylenia decyzji przez sąd administracyjny, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania.
Pomocnicze
k.p.a. art. 145a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do żądania wznowienia postępowania w przypadku orzeczenia TK o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 15 § ust. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Nie dotyczy, błędnie wskazany w dokumencie jako podstawa prawna orzeczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja oparta na przepisie uznanym za niezgodny z Konstytucją.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżących dotyczące braku zamieszkiwania i partycypacji w kosztach utrzymania lokalu przez J. T. (choć sąd uwzględnił skargę z innych względów).
Godne uwagi sformułowania
przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest niezgodny z Konstytucją. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skład orzekający
Krystyna Józefczyk
przewodniczący-sprawozdawca
Robert Sawuła
członek
Anna Lechowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Podstawę prawną decyzji administracyjnych nie może stanowić przepis uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją. Sąd administracyjny ma obowiązek uchylić takie decyzje."
Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których decyzje administracyjne opierają się na przepisach, których zgodność z Konstytucją została zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego może wpływać na losy indywidualnych spraw administracyjnych, nawet po latach. Podkreśla znaczenie zgodności prawa z Konstytucją.
“Decyzja o wymeldowaniu uchylona, bo oparto ją na przepisie niekonstytucyjnym!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Rz 343/07 - Wyrok WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2007-07-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-04-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Anna Lechowska Krystyna Józefczyk. /przewodniczący sprawozdawca/ Robert Sawuła Stanisław Śliwa Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Ewidencja ludności Administracyjne postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 145a Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 1980 nr 9 poz 26 art. 15 ust. 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Anna Lechowska Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Z. S., A. T. oraz D. S., K. S. i Z. S. - następców prawnych I. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] lutego 20001 r. nr [...]. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...].02.2001 r. Burmistrz rozpoznając wniosek I. T., Z. S. i A. T. odmówił wymeldowania J. T. z budynku nr [...] przy ul. [...] w U. a w uzasadnieniu wskazał, iż materialno-prawną podstawą wymeldowania jest przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz. U. nr 9, poz. 26/. Wynika zeń, że może ono nastąpić dwóch sytuacjach, a to: 1) gdy osoba utraciła uprawnienia do przebywania w lokalu w którym jest zameldowana i bez wymeldowania opuściła ten lokal, lub 2) bez wymeldowania opuściła lokal, nie przebywa w nim co najmniej 6 miesięcy a nowego jej miejsca pobytu nie można ustalić. Przesłanki te w obu sytuacjach muszą wystąpić łącznie. Pomimo tego, że J. T. opuścił lokal ten jest jednym z jego współwłaścicieli, posiada uprawnienie do przebywania w nim, nie ma podstaw do jego wymeldowania. W odwołaniach podkreślono, iż nie zamieszkuje w tym budynku i nie partycypuje w kosztach jego utrzymania. Po jego rozpoznaniu organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne z jego argumentacją. Decyzję tą zaskarżono do NSA wnosząc o powtórne jej rozpoznanie równocześnie nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W obszernej skardze ponownie podkreślono, iż J. T. nie mieszka od kilku lat w tym budynku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnoszą skarżący. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./. Bezspornym jest, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego uznano, iż przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz. U. nr 32, poz. 174/ jest niezgodny z Konstytucją. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji był właśnie przepis, co do którego uznano iż jest niezgodny z Konstytucja. Można żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją /.../, na podstawie którego została wydana decyzja – przepis art. 145a k.p.a. Zaś sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości jeżeli stwierdzi /.../ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./. Z tych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI